LOGINผ่านไปเกือบจะครึ่งชั่วโมงแล้วค่ะที่ฉันนั่งดูการแข่งรถของคุณฟาโรห์กับคุณพายุในห้องนี้ที่ฉายภาพจากกล้องที่ตั้งไว้ตรงจุดสำคัญของเส้นทางที่ใช้ในการแข่งขันในภาพคุณฟาโรห์กับคุณพายุไม่มีใครยอมใครเลยค่ะผลัดกันแซงอยู่อย่างนั้นยิ่งใกล้ถึงเวลาที่ทั้งสองคนจะเข้าเส้นชัยใจฉันยิ่งเต้นแรงขึ้นเรื่อยๆ จนเหงื่อออกเต็มไม้เต็มมือหมดแล้ว
“มือเย็นจังเลยเพลงตื่นเต้นเหรอ”
“เพลง...เพลงกลัว”
“โธ่!!เพลง”
พอฉันตอบพี่นิดาออกไปด้วยเสียงสั่นๆ พร้อมกับน้ำตาเริ่มจะคลอๆ พี่นิดาก็ขยับมากอดและลูบหัวฉันเบาๆ ท่ามกลางสายตาของคุณลีกับคุณพีทที่มองมาที่ฉัน
ฉันจะร้องไห้จริงๆนะคะ ฉันกลัว ยิ่งใกล้ถึงเวลาฉันยิ่งกลัว
“พี่นิดาเคยรู้จักคุณพายุไหม เขาเป็นคนยังไง”
“ก็พอรู้มาบ้างคุณพายุกับคุณฟาโรห์ก็ไม่ต่างกันเท่าไหร่คือไม่ว่าคืนนี้ใครคือผู้ชนะแล้วได้เพลงไปถ้าเพลงทำตัวดีเขาสองคนดูแลเพลงได้เป็นอย่างดีแน่นอน ส่วนเรื่องอื่นเพลงต้องเรียนรู้ด้วยตัวเองโดยเฉพาะคุณฟาร์เพราะเขามีผู้หญิงที่ดูแลอยู่อีกหลายคนเพลงอาจจะต้องได้เจอกับพวกนั้นแล้วพี่ก็ไม่รู้ว่าพวกเธอจะต้อนรับเพลงยังไง"
ถ้าถามใจฉันตอนนี้ฉันก็ไม่อยากไปกับใครทั้งนั้นแต่ถ้ามันเลี่ยงไม่ได้ที่ต้องเลือกใจฉันขอเลือกเขาคุณฟาโรห์ เพราะอย่างน้อยฉันก็เคยเจอเคยรู้จักเขามาบ้าง
ส่วนคุณพายุฉันไม่เคยเจอไม่เคยรู้จักเขาเลยอย่างน้อยที่นี่ที่ของคุณฟาโรห์ฉันยังมีคุณลีที่ดีกับฉันถึงแม้ตอนนี้สายตาที่เขามองฉันมันจะดูผิดหวังก็ตาม
“ใกล้เวลาละลงไปที่สนามได้แล้วครับน้องเพลงขวัญ”
คุณพีทลุกขึ้นแล้วพูดกับฉันขึ้นมา ถึงเวลาที่ฉันต้องไปยืนลุ้นที่สนามแล้วใช่ไหมว่าคืนนี้ฉันจะได้เป็นของเล่นของใคร
“มึงลงไปเคลียร์ข้างล่างก่อนเดี๋ยวกูพาเพลงขวัญตามลงไป”
คุณพีทไม่ตอบอะไรคุณลีเขาแค่พยักหน้าเหมือนเข้าใจแล้วก็เดินออกไป
“ไปกับฉันเพลงขวัญ”
“ค่ะ”
“โชคดีนะเพลงพี่ขอให้คนที่เพลงเลือกไว้ในใจเป็นคนชนะในเกมนี้พี่ส่งเพลงได้แค่นี้นะ”
พี่นิดาที่เห็นว่าฉันกำลังเดินตามคุณลีออกไปก็พูดขึ้นมาพร้อมกับเดินมากอดฉันตอนนี้น้ำตาที่ฉันพยายามกลั้นไว้มันไหลออกมาหมดแล้วค่ะ
“ขอบคุณนะคะพี่นิดา”
“เดี๋ยวคืนนี้พี่จะไปนอนเฝ้าน้าเพ็ญให้นะไม่ต้องห่วงพี่จะบอกว่าเพลงต้องทำงานที่บ้านเจ้านาย”
“ไปเถอะ สองคนนั่นคงใกล้จะเข้าเส้นชัยแล้วเธอต้องลงไปทำหน้าที่ของเธอ”
ฉันเดินตามคุณลีออกมาหลังจากที่เขาพูดจบจริงสิฉันยังไม่ได้ขอบคุณเขาเลยที่เขาช่วยฉันกับแม่
“คุณลีคะ”
“มีอะไร”
“เพลงขอบคุณ..คุณลีมากนะคะสำหรับทุกอย่างที่ช่วยเหลือเพลงกับแม่”
“อือ!”
เขาตอบมาสั้นๆ แล้วก็เดินต่อ
“เพลงพยายามโทรหาคุณตั้งแต่วันนั้นแต่เพลงติดต่อคุณไม่ได้เลยขอโทษนะคะที่ขอบคุณช้าไป”
“เธอโทรหาฉัน!!”
“ค่ะ!!”
“นี่ใช่ไหมเบอร์เธอ”
เขาหยิบมือถือของเขาแล้วกดอะไรสักอย่างแล้วยื่นให้ฉันดูมันเป็นข้อความเตือนว่าเบอร์ไหนโทรหาเขาเวลาปิดเครื่องซึ่งเบอร์ที่ขึ้นมาเป็นเบอร์ฉันจริงๆ ด้วยคะ
“ใช่ค่ะ..เบอร์นี้แหละเบอร์เพลง”
พอฉันตอบเขาก็สไลด์หน้าจอมือถือไปมาก่อนที่จะเก็บมันใส่กระเป๋าตามเดิม
“เมื่อกี้ที่นิดาพูดเธอเลือกใครไว้ในใจเหรอที่จะให้เป็นผู้ชนะ”
แล้วอยู่ๆ เขาก็ถามฉันแบบนี้ขึ้นมา
“ไม่มีหรอกค่ะ..ของเดิมพันไร้ค่าอย่างเพลงไม่มีสิทธิ์เลือกหรอกค่ะ”
“ใช่..เธอไม่มีสิทธิ์เลือกเพราะคนที่จะชนะในวันนี้เขาเลือกเธอไว้ตั้งนานแล้ว”
หมายความว่าไงคะที่เขาพูดคุณลีพูดเหมือนจะรู้ว่าคนที่จะชนะในคืนนี้เป็นใครอย่างงั่นแหละแล้วที่บอกว่าเลือกฉันวันตั้งนานแล้วยิ่งทำให้ฉันงงไปกันใหญ่
“ไงคะคนสวย ตื่นเต้นอะดิยืนหน้าซีดเลย”
คุณพีทถามฉันขี้นมาหลังจากที่ฉันกับคุณลีเดินมาถึงแล้วยืนอยู่ตรงหน้าเส้นชัย
“หลังจากจบเกมเพลงต้องทำอะไรบ้างคะ”
“ไม่ยากค่ะ...น้องเพลงของพี่พีทก็แค่ถือกระเป๋าเงินสองใบนี้เดินไปหาผู้ชนะแล้วหลังจากนั้นทั้งเงินแล้วก็น้องก็จะเป็นของผู้ชนะทันที”
บรึ้นนน!!!!
“ชิบหายแล้วไอ้ลี”
“เหี้ยแล้วไหมละมึง”
พอมีเสียงรถวิ่งเข้ามาที่ทางเข้าสนามคุณพีทก็พูดออกมาพร้อมกับทำหน้าตกใจก่อนที่คุณลีจะพูดออกมาพร้อมสีหน้าที่ตกใจไม่แพ้กัน
ส่วนฉันหัวใจหล่นฮวบไปแล้วที่เห็นว่ารถคันที่วิ่งเข้ามาก่อนเป็นรถของคุณพายุส่วนรถเขาฉันยังไม่เห็นแม้แต่เงา
บรึ้นๆๆ บรึ้น!!!!!!
“ไอ้สัสเอ้ย!! เฮียแม่งเล่นเหี้ยอะไรของมันวะหัวใจกูจะวาย”
ในตอนที่ทุกคนกำลังงงกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นก็มีเสียงรถอีกคันเร่งเครื่องเข้ามาในสนามด้วยความเร็วแล้วคุณพีทก็พูดขึ้นมาเมื่อเห็นว่าคุณฟาร์โรห์ขับรถเข้ามาแล้วและตอนนี้เขากำลังจะขับตามคุณพายุมาติดๆ
เสียงโฮ่ เสียงเฮในสนามดังสน้่นไม่ต่างกับเสียงหัวใจของฉันที่เต้นอยู่ตอนนี้จนฉันต้องยกมือมากุมหน้าอกไว้แล้วมองไปที่รถของทั้งสองคันที่ขับเบียดกันเข้ามา
“มาแบบนี้กูว่ามีสิทธิ์เข้าเส้นชัยพร้อมกัน”
แล้วคุณลีที่ยืนมองรถของทั้งสองคนที่ขับเบียดกันเข้ามาใกล้จะถึงเส้นชัยก็พูดออกมา ถ้าเข้าเส้นชัยพร้อมกันมันจะเป็นยังไงคะเงินเดิมพันกับตัวฉันเขาต้องแบ่งกันงั้นเหรอ
“กูว่างานนี้มีเกมพลิก ถ้าแม่งเข้าเส้นชัยพร้อมกันบันเทิงละมึง”
“กูก็อยากรู้เหมือนกันว่าถ้าเข้าเส้นชัยพร้อมกันเฮียฟาร์จะเลือกอะไรระหว่างเงินกับ....”
พอคุณพีทพูดแบบนั้นออกมาคุณลีก็พูดประโยคนี้ออกมาพร้อมกับมองมาที่ฉัน
บรึ้นนนน...เอี๊ยดด!!
เฮ!!!!!!ฮิ้วววววว!!!
“เกือบบันเทิงแล้วไหมล่ะมึง”
เสียงของคุณพีทดังขึ้นพร้อมกับเสียงโห่ร้องของคนดูในสนามในตอนที่คุณฟาร์โรห์กับคุณพายุขับเข้าเส้นชัยแบบไล่เรี่ยกัน
“หัวใจกูจะวายแม่งแวะฉี่ข้างทางเหรอวะเฮีย...เชี้ยเอ้ย!!”
“อื้อออ!!!”
วี้ดวิ้วว ฮิ้วววว
นี่เขาทำบ้าอะไรของเขาคะพอเขาจอดรถแล้วถอดหมวกกันน็อคออกแล้วเขาลงจากรถแล้วดึงตัวฉันไปจูบปาก
ใช่ค่ะ ฟังไม่ผิดหรอกค่ะเขาจูบฉันท่ามกลางสายตาคนนับร้อยในสนามแข่งแห่งนี้จนคุณพีทที่พูดกับเขาอยู่อุทานออกมาอย่างตกใจฉันเองก็ไม่ต่างกันที่ตกใจกับเหตุการณ์นี้
“หึ...ยินดีต้อนรับสู่ฮาเรมของฉันนะสาวน้อย”
พอเขาผละจูบออกจากฉันเขาก็แสยะยิ้มใส่แล้วพูดประโยคนี้ออกมาก่อนที่จะหันหน้าไปหาคุณพายุที่ยังนั่งควับอยู่ที่รถของเขา
“เสียใจด้วยว่ะที่แมตท์นี้มึงไม่ได้ล้างตา”
แล้วเขาก็พูดกับคุณพายุแล้วทำหน้าเยาะเย้ยใส่คุณพายุ
“วันนี้มันวันของมึงแต่วันอื่น อย่าเผลอ!!”
คุณพายุพูดตอบกลับเขาแต่ตรงประโยคท้ายเขาพูดแล้วมองมาที่ฉันมองตั้งแต่หัวจรดเท้าแล้วก็แสยะยิ้มออกมา
“ฉันชื่อพายุ...จำชื่อฉันไว้ดีๆ เราคงได้เจอกันอีกคนสวย!”
แล้วก่อนที่เขาจะขับรถออกไปคุณพายุก็พูดประโยคนี้กับฉันแล้วยักไหล่ใส่คุณฟาร์โรห์ที่ตอนนี้ยืนทำหน้าหงุดหงิดอยู่
เราคงได้เจอกันอีก!! เหอะ...เจอส้นตีนกูก่อนเถอะมึงแล้วยัยเด็กนี่เป็นอะไรครับมองตามหลังไอ้พายุมันอยู่ได้หมับ!!“โอ้ย...!!”สำออยชิบหายแค่คว้ามือมาจับทำเป็นร้องเดี๋ยวเจอผมจัดหนักคืนนี้ไม่ร้องตายห่าเหรอวะ“กฎของการเป็นคนของฉัน...คืออย่ามองผู้ชายคนอื่นต่อหน้าฉัน!! จำเอาไว้”ผมบีบข้อมือของเพลงขวัญไว้แล้วพูดประโยคนี้ออกไปเธอจะได้จำว่าอะไรไม่ควรทำเวลาอยู่กับผมยังมีอีกหลายอย่างที่เธอต้องเรียนรู้ครับ“กลับมาไม่บอกกูวะ”แล้วผมก็หันไปคุยกับไอ้ลีที่ยืนมองผมกับเพลงขวัญอยู่ผมไม่รู้หรอกครับว่ามันจะกลับมาวันนี้“ว่าจะมาเซอร์ไพรส์แต่ดันเซอร์ไพรส์ซะเอง”มันตอบผมแล้วมองไปที่เพลงขวัญบางทีผมก็คิดนะว่าไอ้ลีมันต้องโกหกผมที่บอกว่ามันไม่คิดอะไรกับเพลงขวัญก็มันทั้งขอทั้งห้ามไม่ให้ผมยุ่งกับเด็กคนนี้แต่ตอนนี้ต่อให้มันจะคิดหรือไม่คิดอะไรกับเพลงขวัญมันก็ไม่ทันแล้วละครับเพราะตอนนี้เด็กนี้เป็นกรรมสิทธิ์ของผมแล้ว“ผมบอกเด็กไปจัดการที่คอนโดเรียบร้อยถุงยงถุงยางครบไปถึงพุ่งลงเตียงได้เลย”พอไอ้พีทแม่งพูดแบบนี้ออกมาเด็กนี้ก็ก้มหน้าลงเลยครับสงสัยแม่งจะอาย“คืนนี้กูจะนอนคอนโดก่อนมึงสองคนเอาเงินไปเก็บแล้วคืนนี้ก็แยกย้าย..ส่ว
ผ่านไปเกือบจะครึ่งชั่วโมงแล้วค่ะที่ฉันนั่งดูการแข่งรถของคุณฟาโรห์กับคุณพายุในห้องนี้ที่ฉายภาพจากกล้องที่ตั้งไว้ตรงจุดสำคัญของเส้นทางที่ใช้ในการแข่งขันในภาพคุณฟาโรห์กับคุณพายุไม่มีใครยอมใครเลยค่ะผลัดกันแซงอยู่อย่างนั้นยิ่งใกล้ถึงเวลาที่ทั้งสองคนจะเข้าเส้นชัยใจฉันยิ่งเต้นแรงขึ้นเรื่อยๆ จนเหงื่อออกเต็มไม้เต็มมือหมดแล้ว“มือเย็นจังเลยเพลงตื่นเต้นเหรอ”“เพลง...เพลงกลัว”“โธ่!!เพลง”พอฉันตอบพี่นิดาออกไปด้วยเสียงสั่นๆ พร้อมกับน้ำตาเริ่มจะคลอๆ พี่นิดาก็ขยับมากอดและลูบหัวฉันเบาๆ ท่ามกลางสายตาของคุณลีกับคุณพีทที่มองมาที่ฉันฉันจะร้องไห้จริงๆนะคะ ฉันกลัว ยิ่งใกล้ถึงเวลาฉันยิ่งกลัว“พี่นิดาเคยรู้จักคุณพายุไหม เขาเป็นคนยังไง”“ก็พอรู้มาบ้างคุณพายุกับคุณฟาโรห์ก็ไม่ต่างกันเท่าไหร่คือไม่ว่าคืนนี้ใครคือผู้ชนะแล้วได้เพลงไปถ้าเพลงทำตัวดีเขาสองคนดูแลเพลงได้เป็นอย่างดีแน่นอน ส่วนเรื่องอื่นเพลงต้องเรียนรู้ด้วยตัวเองโดยเฉพาะคุณฟาร์เพราะเขามีผู้หญิงที่ดูแลอยู่อีกหลายคนเพลงอาจจะต้องได้เจอกับพวกนั้นแล้วพี่ก็ไม่รู้ว่าพวกเธอจะต้อนรับเพลงยังไง"ถ้าถามใจฉันตอนนี้ฉันก็ไม่อยากไปกับใครทั้งนั้นแต่ถ้ามันเลี่ยงไม่ได้ที่
วี้ดวิ้ววว...วี้ดดดดด...ฮิ้วววฮู้วววว!!!แล้วไม่นานเสียโห่ร้องในสนามก็ดังขึ้นจนผมกับไอ้พายุหันไปมองตรงข้างสนามที่ตอนนี้มีบิ๊กไบค์ของไอ้พีทขับมา แล้วมีเพลงขวัญถือกระเป๋าใส่เงินยี่สิบล้านของไอ้พายุกับของผมมาที่แห่งนี้ไม่มีเช็คครับเงินเดิมพันต้องเงินสดเท่านั้นแล้ววันนี้เพลงขวัญก็ทำให้ผมแทบละสายตาไม่ได้เลย ผมอยากจะถอนคำพูดที่เคยว่าน้องมันจอแบนไปเลยครับเพลงขวัญแม่งซ่อนรูปชิบหายคืนนี้ผมคงต้องเสียน้ำเพราะน้องมันกี่ยกวะแล้วตอนนี้ไอ้พีทก็ขับบิ๊กไบค์มันมาจอดขวางหน้ารถผมกับไอ้พายุ“ขออนุญาตนะเฮีย”ฮึบ!!ไอ้เวร!!รู้ไหมครับว่ามันขออนุญาตอะไรมันพูดจบมันก็อุ้มเพลงขวัญลงจากรถมันน่ะสิครับ“รถมันสูงน้องเขาลงไม่ได้..ไม่ซีเรียสกันเนอะ”ครั้งนี้ครั้งแรกแล้วก็จะเป็นครั้งสุดท้ายที่มันจะได้แตะตัวเพลงขวัญครับเพราะหลังจากนี้ผู้หญิงคนนี้คือของผม“น้องเพลงขวัญมายืนตรงกลางเลยครับแล้วก็ดูหน้าผู้ชายสองคนนี้ชัดๆ เพราะคืนนี้น้องต้องไปกับคนใดคนหนึ่งอยากไปกับใครก็เชียร์ให้คนนั้นชนะนะ”เพลงขวัญมองหน้าผมอย่างแปลกใจพอผมแสยะยิ้มให้น้องมันก็หลบสายตาก่อนที่จะมองไอ้พายุมองไปเถอะมองให้ตายสุดท้ายคนที่จะพาเธอไปก็ไม่ใช่มัน“นัด
หนึ่งอาทิตย์ผ่านไปสนามแข่งฟาโรห์“พร้อมไหมเพลง”“มาถึงขนาดนี้แล้วต้องพร้อมแล้วละค่ะพี่นิดา”ตอนนี้ฉันอยู่ในห้องๆหนึ่งที่สนามของคุณฟาโรห์กับพี่นิดาแล้วก็พี่ๆช่างแต่งหน้าอีกสองคนแล้วชุดที่ฉันต้องใส่วันนี้ไม่รู้ว่าเรียกชุดได้รึเปล่ามันเหมือนใส่แค่ชุดชั้นในอ่ะมีแค่นี้จริงๆ ฉันมองไปที่ชุดแล้วก็ได้แต่ถอนหายใจก๊อกๆ“นิดา..เข้าไปได้ไหม”“ได้ค่ะคุณพีท”แล้วในตอนที่ฉันกำลังนั่งแต่งหน้าอยู่ก็มีคนเคาะประตูห้องถามพี่นิดาแล้วเขาก็เดินเข้ามาคนนี้เองเหรอคุณพีท ผู้ชายที่นี่หน้าตาดีมากเลยนะคะน่าตาดีตั้งแต่เจ้านายยันลูกน้องแต่เรื่องนิสัยคงต่างกันอยู่ดูจากคุณลีนิสัยต่างกับเจ้านายราวฟ้ากับเหวคงไม่ต้องบอกนะคะว่าใครฟ้าใครเหว“นี่เหรอ น้องเพลงขวัญ”พอเข้ามาแล้วคุณพีทก็เดินมาแล้วก้มหน้ามามองฉันใกล้ๆ จนฉันต้องขยับออกก็เขาเล่นยื่นหน้ามาประชิดแบบนี้ฉันก็ตกใจสิคะ“ใช่ค่ะ..คนนี้แหละน้องเพลงขวัญ เพลงนี่คุณพีทคนที่ดิวงานกับพี่แทนคุณลี”“สวัสดีค่ะคุณพีท”พอพี่นิดาแนะนำฉันก็ยกมือไหว้เขา“คุณพงคุณพีทอะไรเรียกแบบนี้ดูห่างเหินเรียกพี่พีทดีกว่าครับ น้องเพลงขวัญ”ฉันก็ได้แต่ยิ้มตอบเขาอ่ะค่ะไม่รู้จะพูดอะไรแต่เห็นแค่นี้ฉั
ตอนนี้ผมเดินจูงมือยัยเด็กเพลงขวัญมาถึงที่รถผมแล้วครับระหว่างทางที่เดินมาก็พยามบิดแขนออกจากมือผมรู้ทั้งรู้ว่าทำไปยังไงก็ไม่หลุดก็ยังจะทำ“ฉันจะเปลี่ยนเสื้อ อย่าคิดหนี”ผมพูดแล้วชี้ไปที่หน้าเพลงขวัญเป็นการขู่ก่อนเพราะถ้าผมปล่อยมือยัยเด็กนี้อาจจะวิ่งหนีก็ได้ใครจะไปรู้พรึบ!!“เป็นไร ปิดตาทำไม”พอผมปลดกระดุมออกทุกเม็ดจนเสร็จแล้วกำลังจะถอดเพลงขวัญก็ยกมือขึ้นมาปิดตาแล้วยืนหันหลังให้ผมกล้ามาก!! ตั้งแต่เกิดมายังไม่มีผู้หญิงคนไหนหันหลังให้ผมขนาดนี้เลยยัยนี่คนแรก“ก็คุณจะถอดเสื้อ”“หันมา”“ไม่ค่ะ”ดื้อซะด้วยแบบนี้ต้องกำราบหมับ!!“ว้าย!! คุณมากอดฉันทำไมปล่อยนะ”สะดุ้งเลยดิทีนี้ไม่หันมาดีนักผมก็กอดซ้อนหลังแม่ง“ถ้าไม่หันหน้ามาฉันจะไม่ทำแค่กอด จะจูบต้นคอแม่ง”“ยะ...อย่านะฉันหันแล้ว”ก็แค่นี้ชอบทำตัวมีปัญหา“เปิดตาด้วย”ผมบอกให้เปิดตาก็เปิดครับแต่ยังก้มหน้าอยู่เห็นแล้วหงุดหงิด รู้ไหมครับไม่เคยมีใครเมินซิกแพ็คผมเหมือนยัยเด็กนี่เลยไม่มองดีนักใช่ไหม...หมับ!!ไม่มองก็ดึงมือมาจับแม่ง“นี่!! คุณทำอะไร”“จำไว้ว่าไม่เคยมีใครเมินร่างกายที่แสนเฟอร์เฟคของฉันถ้าเธอไม่มองฉันก็จับมือเธอมาลูบกล้ามท้องฉันแบบนี้
บ้านฟาร์โรห์“เรื่องคาสิโนที่ฮ่องกงให้ผมไปจัดการเลยไหมเฮีย”ไอ้ลีพูดกับผมออกมา ตอนนี้ผมกับมันแล้วก็ไอ้พีทลูกน้องอีกคนของผมนั่งประชุมกันอยู่ที่ห้องทำงานผมที่บ้านผมลืมบอกไปครับว่านอกจากสนามแข่ง บ่อน คาสิโน ผับบาร์ที่ไทย ผมยังมีธุรกิจพวกนี้อยู่ที่ฮ่องกงอีก ที่นั่นมีไอ้ฟีนิกส์ลูกพี่ลูกน้องผมดูแลอยู่แต่ตอนนี้ที่นั้นเกิดปัญหาครับไอ้ฟีนิกส์แม่งถูกลอบยิงเมื่อคืนดีที่ไม่ตายแต่ก็เจ็บหนัก“กูจะไปเอง”“ถ้าเฮียไปแม่งก็เข้าทางพวกมันดิวะที่มันลอบยิงฟีนิกส์ก็เพราะมันจะล่อบอสอย่างเฮียออกไป ให้ผมไปดีกว่า”ไอ้พีทที่นั่งหมุนรูบิคอยู่ก็พูดออกมาไอ้พีทมันต่างจากไอ้ลีครับไอ้ลีสายนิ่งสายเนียบ แต่ไอ้พีทมันเป็นสายกวนตีน สายบ้า สายบวก เรื่องใจร้อนต้องยกให้มันส่วนไอ้ลีแม่งเย็นเป็นน้ำแข็งแต่ถ้าได้ฆ่าใครไอ้ลีมันก็เลือดเย็นตามสไตล์มัน“มึงไปเดี๋ยวได้เหลือแต่ชื่อกลับมาไอ้พีทคนวู่วามอย่างมึงขืนกูปล่อยไปมีหวังได้ตายห่า”“ผมไปเอง”งานนี้แม่งมีแต่คนเสนอตัวไปครับไอ้ลีอีกคนละ“งานเลี้ยงลูกค้าที่สนามจะมีขึ้นอีกไม่กี่วันแล้วมึงก็เป็นพ่องานมึงจะไปได้ไงไอ้ลี”“ไอ้พีทมันจัดการต่อผมได้..ใช่ไหมวะ”“ทางกูเลยครับ งานที่มีสาวๆ นุ่







