LOGINบ้านฟาร์โรห์
“เรื่องคาสิโนที่ฮ่องกงให้ผมไปจัดการเลยไหมเฮีย”
ไอ้ลีพูดกับผมออกมา ตอนนี้ผมกับมันแล้วก็ไอ้พีทลูกน้องอีกคนของผมนั่งประชุมกันอยู่ที่ห้องทำงานผมที่บ้าน
ผมลืมบอกไปครับว่านอกจากสนามแข่ง บ่อน คาสิโน ผับบาร์ที่ไทย ผมยังมีธุรกิจพวกนี้อยู่ที่ฮ่องกงอีก ที่นั่นมีไอ้ฟีนิกส์ลูกพี่ลูกน้องผมดูแลอยู่แต่ตอนนี้ที่นั้นเกิดปัญหาครับไอ้ฟีนิกส์แม่งถูกลอบยิงเมื่อคืนดีที่ไม่ตายแต่ก็เจ็บหนัก
“กูจะไปเอง”
“ถ้าเฮียไปแม่งก็เข้าทางพวกมันดิวะที่มันลอบยิงฟีนิกส์ก็เพราะมันจะล่อบอสอย่างเฮียออกไป ให้ผมไปดีกว่า”
ไอ้พีทที่นั่งหมุนรูบิคอยู่ก็พูดออกมาไอ้พีทมันต่างจากไอ้ลีครับไอ้ลีสายนิ่งสายเนียบ แต่ไอ้พีทมันเป็นสายกวนตีน สายบ้า สายบวก เรื่องใจร้อนต้องยกให้มัน
ส่วนไอ้ลีแม่งเย็นเป็นน้ำแข็งแต่ถ้าได้ฆ่าใครไอ้ลีมันก็เลือดเย็นตามสไตล์มัน
“มึงไปเดี๋ยวได้เหลือแต่ชื่อกลับมาไอ้พีทคนวู่วามอย่างมึงขืนกูปล่อยไปมีหวังได้ตายห่า”
“ผมไปเอง”
งานนี้แม่งมีแต่คนเสนอตัวไปครับไอ้ลีอีกคนละ
“งานเลี้ยงลูกค้าที่สนามจะมีขึ้นอีกไม่กี่วันแล้วมึงก็เป็นพ่องานมึงจะไปได้ไงไอ้ลี”
“ไอ้พีทมันจัดการต่อผมได้..ใช่ไหมวะ”
“ทางกูเลยครับ งานที่มีสาวๆ นุ่งน้อยห่มน้อยเดินร่อนไปร่อนมาแบบนี้กูถวายหัวทำแทนมึงเลยไอ้ลี”
งานแบบนี้ขอให้บอกถนัดนักนะมึงไอ้ห่าพีท
“แล้วผู้หญิงที่จะให้เดิมพันนิดาจะหาทันไหมวะ”
“นิดารับปากแล้วยังไงก็ทันให้ไอ้พีทมันดิวงานต่อกับนิดาเลย”
“เทสก่อนได้ไหมวะเฮียผู้หญิงที่จะมาเดิมพันในงาน”
“เทสพ่อมึงสิ งานนี้กูจะโกยเงินจากพรหมจรรย์ผู้หญิงมึงอย่าแม้แต่จะคิดไอ้พีท”
ก็บอกอยู่ว่าจะเอาผู้หญิงซิงๆ มาเดิมพันไอ้ห่านี่แม่งจะมาเทส
“งั้นก็ตามนี้แล้วมึงจะไปเมื่อไหร่ไอ้ลี”
“วันนี้เลย รีบไปจะได้รีบกลับมาทันวันงาน”
เป็นไงครับมือขวาของผมอย่างไอ้ลีมันไม่เคยทำให้ผมผิดหวังเลยสักครั้ง
“งั้นก็แยกย้ายได้แล้วใช่ปะ ออกมานานเป็นห่วงคาสิโนร้อยล้านของเฮียต้องรีบกลับไปคุม”
“แล้วอย่าใจร้อยไปแดกหัวลูกค้าอีกละมึง”
หาได้สนใจคำพูดกูไม่ แม่งยักไหล่ใส่แล้วเดินออกไปเรื่องกวนตีนไอ้พีทมันไม่เคยแพ้ขาติใดในโลกจริงๆ
“แล้ววันนี้เฮียจะไปไหนไหมหรือจะไปรีแล็คบ้านไหน”
“มึงไปเตรียมตัวเถอะวันนี้กูนัดหมอไว้ตรวจสุขภาพประจำปี”
“เฮียจะไปโรงพยาบาลเหรอ”
“อือ..ทำไมวะตกใจอะไร”
ไม่ให้ผมถามมันออกไปแบบนี้ได้ไงครับก็มันเล่นถามผมซะเสียงดังแถมยังทำหน้าเหมือนตกใจ
“เปล่าครับ”
“แปลกๆนะมึงอ่ะ”
ช่วงนี้ไอ้ลีแม่งทำตัวแปลกไจริงๆครับ เมื่อเช้าก็ตื่นแต่เช้าไม่รู้ไปไหนของมันแต่ช่างแม่งเถอะครับมันก็คงมีธุระส่วนตัวของมันตอนนี้ผมไปโรงพยาบาลก่อนดีกว่า
โรงพยาบาล
“เรียบร้อยแล้วค่ะผลตรวจทิชาจะส่งไปให้ฟาร์ที่บ้านนะคะ”
“ไม่ต้องส่ง เก็บไว้ที่เธอ”
“ทำไมล่ะ”
“ฉันจะไปเอาเอง..ที่คอนโดเธอ”
“ฟาร์!”
ตอนนี้ผมตรวจเสร็จแล้วครับกำลังนั่งคุยกับหมอสาว สวย เซ็กส์ เอ็กซ์แตกคนหนึ่งอยู่
เธอชื่อทิชาครับเป็นหมอแล้วก็เพื่อนที่เอากันได้ของผมนอกจากผมจะเลี้ยงนางบำเรอไว้สามคนที่บ้านแล้วทิชาก็เป็นอีกหนึ่งคนที่ผมเอา คนโสดอย่างผมจะเอากับใครเมื่อไหร่ก็ได้ใช่ไหมละครับแค่ถูกใจ
“เธอไม่คิดถึงฉันเหรอทิชา”
“คิดถึงสิ..แต่ทิชาจะทำอะไรได้ในเมื่อฟาร์มีอีหนูอยู่เต็มบ้าน”
ทิชาตอบผมออกมาอย่างงอนๆ แต่แล้วไงวะงอนไปก็เท่านั้นผมไม่เคยง้อเห็นงอนทีไรพอผมบอกอยากเอาแม่งก็พร้อมตลอด
“แต่พักนี้รู้สึกอยากแทงหมอว่ะ เลิกงานกี่โมงวันนี้เข้าเวรดึกไหม”
“วันนี้ทิชาไม่มีเวรดึกห้าโมงก็เลิกงานแล้ว”
ตอบผมด้วยสายตายั่วยวนแบบนี้จะเหลือเหรอวะถ้าไม่ติดว่านี่โรงพยาบาลแม่งจับตอกคาโต๊ะทำงานไปแล้วแม่งโคตรได้ฟิล
“คืนนี้...เตรียมตัวโดนแทงได้เลยคุณหมอ”
พูดจบผมก็ลุกออกมาจากห้องตรวจของทิชาพอเดินออกมาผมก็เห็นหลังใครคนหนึ่งแต่ถึงจะเห็นแค่หลังผมก็จำได้ว่าเป็นใคร
"หึ!!โลกนี้แม่งเหวี่ยงเอาเรื่องวะ"
ร้านกาแฟในโรงพยาบาล
“ชาเขียวปั่นเพิ่มวิปได้แล้วค่ะ”
ฉันลุกขึ้นจากเก้าอี้ที่นั่งรอเครื่องดื่มที่ร้านกาแฟแล้วตรงไปรับชาเขียวที่ฉันสั่งไว้ตอนที่พนักงานเรียก
หลังจากที่พี่นิดากลับฉันก็เอาเงินที่พี่นิดาให้ไว้ไปฝากตู้เข้าบัญชีค่ะฉันไม่อยากพกเงินไว้ติดตัวเยอะๆเพราะเงินที่พี่นิดาให้ไว้ใช้เกือบห้าหมื่นเลยค่ะฉันเหลือไว้พกติดตัวแค่หมื่นเดียวก็เอาไปซื้อของใช้จำเป็นแล้วก็ของกินไว้ระหว่างที่ฉันอยู่ที่นี่กับแม่
หลังจากซื้อของเสร็จก็แวะซื้อชาเขียวที่ร้านกาแฟนี่แหละค่ะ
“นี่ค่ะ”
ฉันยื่นเงินไปจ่ายแล้วหยิบแก้วชาเขียวของฉันขึ้นพร้อมกับหันหลังกลับเพื่อจะเดินออกไป
ตุบ!!!
“โอ๊ะ...ขอโทษค่ะ”
ให้ตายเถอะค่ะตอนที่ฉันหันกลับมาฉันก็ไปชนกับใครคนหนึ่งจนชาเขียวของฉันเลอะเต็มเสื้อเขาไปหมดใครจะไปรู้ละคะว่าเขาจะมายืนต่อแถวข้างหลังฉันใกล้ๆแบบนี้
“เสื้อคุณเลอะหมดเลยเดี๋ยวเพลงเช็ด..คุณ!!”
ในตอนที่ฉันเงยหน้าขึ้นไปมองหน้าคนที่ฉันทำน้ำหกใส่ฉันก็ต้องตกใจ จะมีอะไรซวยไปกว่านี้อีกไหมคะชีวิตเพลงขวัญ
รู้ไหมคะว่าคนที่ฉันทำน้ำหกใส่เขาคือใคร..เขาก็คือคุณฟาโรห์ค่ะ
“เธอทำเสื้อฉันเลอะ!”
“ฉะ...ฉันขอโทษค่ะ”
พอฉันเอ่ยปากขอโทษเขาๆก็มองมาที่ฉันด้วยสีหน้าที่เหมือนจะไม่พอใจ
“ไหนเมื่อกี้บอกจะเช็ดให้ไม่ใช่ไง...เช็ดสิ”
แล้วเขาก็พูดประโยคนี้ออกมาพร้อมกับก้มมองที่รอยเปื้อนตรงเสื้อเขาเหมือนเป็นการบอกเป็นนัยๆว่าฉันต้องทำ
“งั้น..คุณไปนั่งรอฉันที่เก้าอี้ตรงนั้นก่อนได้ไหม”
“ทำไมต้องรอ..เช็ดตอนนี้เลย”
“เรายืนขวางคนอื่นอยู่คุณไม่เห็นเหรอ”
ตอนนี้ฉันกับเขายืนอยู่ตรงหน้าเคาท์เตอร์ค่ะแล้วก็มีลูกค้าคนอื่นยืนรอสั่งเครื่องดื่มอยู่ด้วย
คำพูดคำจาของเขาทำให้ฉันสำผัสได้ถึงความเป็นคนเอาแต่ใจของเขามากๆเลยค่ะ
พรึบ!!
“เช็ด!!”
พอนั่งลงที่เกาอี้ก็พูดออกคำสั่งฉันเลยค่ะฉันก็คงต้องก้มหน้าก้มตาเช็ดให้เขา
“คุณจะทำอะไรคะ"
ในขณะที่ฉันกำลังยื่นมือที่ถือผ้าเช็ดหน้าของฉันไปเช็ดให้เขาคุณฟาร์โรห์เข้าก็ปลดกระดุมเสื้อที่เขาใส่อยู่ค่ะ
"ถอดไง"
"ถอดทำไมคะไม่ต้องถอดก็ได้ค่ะ"
"มันเปียกไปถึงหน้าอกฉันเธอต้องเช็ดด้วย"
เขาพูดแล้วก็ปลดกระดุมเสื้อเชิตสีดำที่เขาใส่อยู่ออกทีละเม็ดให้ตายเถอะค่ะนี่มันร้านกาแฟนะ
"แต่คุณจะมาถอดตรงนี้ไม่ได้นะ"
"ทำไม!! ก็ไม่เห็นจะมีป้ายห้ามให้ถอดเสื้อกลางร้านกาแฟ"
นอกจากจะเอาแต่ใจบ้าอำนาจแล้วเขายังพ่วงตำแหน่งหน้าด้านหน้ามึนอีกนะคะไม่รู้จักอายบ้างรึไง
"คุณไม่อายเหรอคนมองใหญ่แล้ว"
"ไม่!"
"คุณไม่อายแต่ฉันอาย"
"เธอจะอายทำไมในเมื่อคนถอดคือฉันไม่ใช่เธอถ้าเธอถอดเสื้อโชว์นมแบนๆของเธอก็ว่าไปอย่าง"
"นี่คุณ!!"
ฉันเอามือขึ้นมาบังหน้าอกตัวเองไว้ทันทีเพราะเขาไม่ใช่แค่พูดอย่างเดียวเขาก้มลงมองที่หน้าอกฉันด้วยถึงฉันจะใส่เสื้อผ้ามิดชิดเขาก็ไม่ควรพูดไม่ควรมองแล้วทำสายตาแบบนี้ใส่ฉัน
"เธอถ้าไม่อยากให้ฉันถอดตรงนี้ก็ตามฉันมา"
หมับ!!
"จะพาฉันไปไหน"
เขาพูดแล้วก็ลุกขึ้นพร้อมกับยื่นมือมาคว้ามือฉันไปจับเขาจะพาฉันไปไหนคะฉันไม่ไปหรอกนะ
"พาไป..ถอด"
"โรคจิต..ปล่อยมือฉันนะ"
"โรคจิตอะไรวะ!! ฉันแค่จะไปถอดเสื้อฉันที่รถฉันแล้วให้เธอเอาเสื้อตัวนี้ไปซักเธอคิดว่าฉันจะทำอะไรเด็กจอแบนอย่างเธอรึไง"
พูดจบเขาก็ลากแขนฉันให้เดินตามเขาไปเลยค่ะฉันขัดขืนแล้วนะคะแต่ผู้ชายตัวโตรูปร่างสูงใหญ่อย่างเขาฉันจะเอาแรงที่ไหนไปสู้
เราคงได้เจอกันอีก!! เหอะ...เจอส้นตีนกูก่อนเถอะมึงแล้วยัยเด็กนี่เป็นอะไรครับมองตามหลังไอ้พายุมันอยู่ได้หมับ!!“โอ้ย...!!”สำออยชิบหายแค่คว้ามือมาจับทำเป็นร้องเดี๋ยวเจอผมจัดหนักคืนนี้ไม่ร้องตายห่าเหรอวะ“กฎของการเป็นคนของฉัน...คืออย่ามองผู้ชายคนอื่นต่อหน้าฉัน!! จำเอาไว้”ผมบีบข้อมือของเพลงขวัญไว้แล้วพูดประโยคนี้ออกไปเธอจะได้จำว่าอะไรไม่ควรทำเวลาอยู่กับผมยังมีอีกหลายอย่างที่เธอต้องเรียนรู้ครับ“กลับมาไม่บอกกูวะ”แล้วผมก็หันไปคุยกับไอ้ลีที่ยืนมองผมกับเพลงขวัญอยู่ผมไม่รู้หรอกครับว่ามันจะกลับมาวันนี้“ว่าจะมาเซอร์ไพรส์แต่ดันเซอร์ไพรส์ซะเอง”มันตอบผมแล้วมองไปที่เพลงขวัญบางทีผมก็คิดนะว่าไอ้ลีมันต้องโกหกผมที่บอกว่ามันไม่คิดอะไรกับเพลงขวัญก็มันทั้งขอทั้งห้ามไม่ให้ผมยุ่งกับเด็กคนนี้แต่ตอนนี้ต่อให้มันจะคิดหรือไม่คิดอะไรกับเพลงขวัญมันก็ไม่ทันแล้วละครับเพราะตอนนี้เด็กนี้เป็นกรรมสิทธิ์ของผมแล้ว“ผมบอกเด็กไปจัดการที่คอนโดเรียบร้อยถุงยงถุงยางครบไปถึงพุ่งลงเตียงได้เลย”พอไอ้พีทแม่งพูดแบบนี้ออกมาเด็กนี้ก็ก้มหน้าลงเลยครับสงสัยแม่งจะอาย“คืนนี้กูจะนอนคอนโดก่อนมึงสองคนเอาเงินไปเก็บแล้วคืนนี้ก็แยกย้าย..ส่ว
ผ่านไปเกือบจะครึ่งชั่วโมงแล้วค่ะที่ฉันนั่งดูการแข่งรถของคุณฟาโรห์กับคุณพายุในห้องนี้ที่ฉายภาพจากกล้องที่ตั้งไว้ตรงจุดสำคัญของเส้นทางที่ใช้ในการแข่งขันในภาพคุณฟาโรห์กับคุณพายุไม่มีใครยอมใครเลยค่ะผลัดกันแซงอยู่อย่างนั้นยิ่งใกล้ถึงเวลาที่ทั้งสองคนจะเข้าเส้นชัยใจฉันยิ่งเต้นแรงขึ้นเรื่อยๆ จนเหงื่อออกเต็มไม้เต็มมือหมดแล้ว“มือเย็นจังเลยเพลงตื่นเต้นเหรอ”“เพลง...เพลงกลัว”“โธ่!!เพลง”พอฉันตอบพี่นิดาออกไปด้วยเสียงสั่นๆ พร้อมกับน้ำตาเริ่มจะคลอๆ พี่นิดาก็ขยับมากอดและลูบหัวฉันเบาๆ ท่ามกลางสายตาของคุณลีกับคุณพีทที่มองมาที่ฉันฉันจะร้องไห้จริงๆนะคะ ฉันกลัว ยิ่งใกล้ถึงเวลาฉันยิ่งกลัว“พี่นิดาเคยรู้จักคุณพายุไหม เขาเป็นคนยังไง”“ก็พอรู้มาบ้างคุณพายุกับคุณฟาโรห์ก็ไม่ต่างกันเท่าไหร่คือไม่ว่าคืนนี้ใครคือผู้ชนะแล้วได้เพลงไปถ้าเพลงทำตัวดีเขาสองคนดูแลเพลงได้เป็นอย่างดีแน่นอน ส่วนเรื่องอื่นเพลงต้องเรียนรู้ด้วยตัวเองโดยเฉพาะคุณฟาร์เพราะเขามีผู้หญิงที่ดูแลอยู่อีกหลายคนเพลงอาจจะต้องได้เจอกับพวกนั้นแล้วพี่ก็ไม่รู้ว่าพวกเธอจะต้อนรับเพลงยังไง"ถ้าถามใจฉันตอนนี้ฉันก็ไม่อยากไปกับใครทั้งนั้นแต่ถ้ามันเลี่ยงไม่ได้ที่
วี้ดวิ้ววว...วี้ดดดดด...ฮิ้วววฮู้วววว!!!แล้วไม่นานเสียโห่ร้องในสนามก็ดังขึ้นจนผมกับไอ้พายุหันไปมองตรงข้างสนามที่ตอนนี้มีบิ๊กไบค์ของไอ้พีทขับมา แล้วมีเพลงขวัญถือกระเป๋าใส่เงินยี่สิบล้านของไอ้พายุกับของผมมาที่แห่งนี้ไม่มีเช็คครับเงินเดิมพันต้องเงินสดเท่านั้นแล้ววันนี้เพลงขวัญก็ทำให้ผมแทบละสายตาไม่ได้เลย ผมอยากจะถอนคำพูดที่เคยว่าน้องมันจอแบนไปเลยครับเพลงขวัญแม่งซ่อนรูปชิบหายคืนนี้ผมคงต้องเสียน้ำเพราะน้องมันกี่ยกวะแล้วตอนนี้ไอ้พีทก็ขับบิ๊กไบค์มันมาจอดขวางหน้ารถผมกับไอ้พายุ“ขออนุญาตนะเฮีย”ฮึบ!!ไอ้เวร!!รู้ไหมครับว่ามันขออนุญาตอะไรมันพูดจบมันก็อุ้มเพลงขวัญลงจากรถมันน่ะสิครับ“รถมันสูงน้องเขาลงไม่ได้..ไม่ซีเรียสกันเนอะ”ครั้งนี้ครั้งแรกแล้วก็จะเป็นครั้งสุดท้ายที่มันจะได้แตะตัวเพลงขวัญครับเพราะหลังจากนี้ผู้หญิงคนนี้คือของผม“น้องเพลงขวัญมายืนตรงกลางเลยครับแล้วก็ดูหน้าผู้ชายสองคนนี้ชัดๆ เพราะคืนนี้น้องต้องไปกับคนใดคนหนึ่งอยากไปกับใครก็เชียร์ให้คนนั้นชนะนะ”เพลงขวัญมองหน้าผมอย่างแปลกใจพอผมแสยะยิ้มให้น้องมันก็หลบสายตาก่อนที่จะมองไอ้พายุมองไปเถอะมองให้ตายสุดท้ายคนที่จะพาเธอไปก็ไม่ใช่มัน“นัด
หนึ่งอาทิตย์ผ่านไปสนามแข่งฟาโรห์“พร้อมไหมเพลง”“มาถึงขนาดนี้แล้วต้องพร้อมแล้วละค่ะพี่นิดา”ตอนนี้ฉันอยู่ในห้องๆหนึ่งที่สนามของคุณฟาโรห์กับพี่นิดาแล้วก็พี่ๆช่างแต่งหน้าอีกสองคนแล้วชุดที่ฉันต้องใส่วันนี้ไม่รู้ว่าเรียกชุดได้รึเปล่ามันเหมือนใส่แค่ชุดชั้นในอ่ะมีแค่นี้จริงๆ ฉันมองไปที่ชุดแล้วก็ได้แต่ถอนหายใจก๊อกๆ“นิดา..เข้าไปได้ไหม”“ได้ค่ะคุณพีท”แล้วในตอนที่ฉันกำลังนั่งแต่งหน้าอยู่ก็มีคนเคาะประตูห้องถามพี่นิดาแล้วเขาก็เดินเข้ามาคนนี้เองเหรอคุณพีท ผู้ชายที่นี่หน้าตาดีมากเลยนะคะน่าตาดีตั้งแต่เจ้านายยันลูกน้องแต่เรื่องนิสัยคงต่างกันอยู่ดูจากคุณลีนิสัยต่างกับเจ้านายราวฟ้ากับเหวคงไม่ต้องบอกนะคะว่าใครฟ้าใครเหว“นี่เหรอ น้องเพลงขวัญ”พอเข้ามาแล้วคุณพีทก็เดินมาแล้วก้มหน้ามามองฉันใกล้ๆ จนฉันต้องขยับออกก็เขาเล่นยื่นหน้ามาประชิดแบบนี้ฉันก็ตกใจสิคะ“ใช่ค่ะ..คนนี้แหละน้องเพลงขวัญ เพลงนี่คุณพีทคนที่ดิวงานกับพี่แทนคุณลี”“สวัสดีค่ะคุณพีท”พอพี่นิดาแนะนำฉันก็ยกมือไหว้เขา“คุณพงคุณพีทอะไรเรียกแบบนี้ดูห่างเหินเรียกพี่พีทดีกว่าครับ น้องเพลงขวัญ”ฉันก็ได้แต่ยิ้มตอบเขาอ่ะค่ะไม่รู้จะพูดอะไรแต่เห็นแค่นี้ฉั
ตอนนี้ผมเดินจูงมือยัยเด็กเพลงขวัญมาถึงที่รถผมแล้วครับระหว่างทางที่เดินมาก็พยามบิดแขนออกจากมือผมรู้ทั้งรู้ว่าทำไปยังไงก็ไม่หลุดก็ยังจะทำ“ฉันจะเปลี่ยนเสื้อ อย่าคิดหนี”ผมพูดแล้วชี้ไปที่หน้าเพลงขวัญเป็นการขู่ก่อนเพราะถ้าผมปล่อยมือยัยเด็กนี้อาจจะวิ่งหนีก็ได้ใครจะไปรู้พรึบ!!“เป็นไร ปิดตาทำไม”พอผมปลดกระดุมออกทุกเม็ดจนเสร็จแล้วกำลังจะถอดเพลงขวัญก็ยกมือขึ้นมาปิดตาแล้วยืนหันหลังให้ผมกล้ามาก!! ตั้งแต่เกิดมายังไม่มีผู้หญิงคนไหนหันหลังให้ผมขนาดนี้เลยยัยนี่คนแรก“ก็คุณจะถอดเสื้อ”“หันมา”“ไม่ค่ะ”ดื้อซะด้วยแบบนี้ต้องกำราบหมับ!!“ว้าย!! คุณมากอดฉันทำไมปล่อยนะ”สะดุ้งเลยดิทีนี้ไม่หันมาดีนักผมก็กอดซ้อนหลังแม่ง“ถ้าไม่หันหน้ามาฉันจะไม่ทำแค่กอด จะจูบต้นคอแม่ง”“ยะ...อย่านะฉันหันแล้ว”ก็แค่นี้ชอบทำตัวมีปัญหา“เปิดตาด้วย”ผมบอกให้เปิดตาก็เปิดครับแต่ยังก้มหน้าอยู่เห็นแล้วหงุดหงิด รู้ไหมครับไม่เคยมีใครเมินซิกแพ็คผมเหมือนยัยเด็กนี่เลยไม่มองดีนักใช่ไหม...หมับ!!ไม่มองก็ดึงมือมาจับแม่ง“นี่!! คุณทำอะไร”“จำไว้ว่าไม่เคยมีใครเมินร่างกายที่แสนเฟอร์เฟคของฉันถ้าเธอไม่มองฉันก็จับมือเธอมาลูบกล้ามท้องฉันแบบนี้
บ้านฟาร์โรห์“เรื่องคาสิโนที่ฮ่องกงให้ผมไปจัดการเลยไหมเฮีย”ไอ้ลีพูดกับผมออกมา ตอนนี้ผมกับมันแล้วก็ไอ้พีทลูกน้องอีกคนของผมนั่งประชุมกันอยู่ที่ห้องทำงานผมที่บ้านผมลืมบอกไปครับว่านอกจากสนามแข่ง บ่อน คาสิโน ผับบาร์ที่ไทย ผมยังมีธุรกิจพวกนี้อยู่ที่ฮ่องกงอีก ที่นั่นมีไอ้ฟีนิกส์ลูกพี่ลูกน้องผมดูแลอยู่แต่ตอนนี้ที่นั้นเกิดปัญหาครับไอ้ฟีนิกส์แม่งถูกลอบยิงเมื่อคืนดีที่ไม่ตายแต่ก็เจ็บหนัก“กูจะไปเอง”“ถ้าเฮียไปแม่งก็เข้าทางพวกมันดิวะที่มันลอบยิงฟีนิกส์ก็เพราะมันจะล่อบอสอย่างเฮียออกไป ให้ผมไปดีกว่า”ไอ้พีทที่นั่งหมุนรูบิคอยู่ก็พูดออกมาไอ้พีทมันต่างจากไอ้ลีครับไอ้ลีสายนิ่งสายเนียบ แต่ไอ้พีทมันเป็นสายกวนตีน สายบ้า สายบวก เรื่องใจร้อนต้องยกให้มันส่วนไอ้ลีแม่งเย็นเป็นน้ำแข็งแต่ถ้าได้ฆ่าใครไอ้ลีมันก็เลือดเย็นตามสไตล์มัน“มึงไปเดี๋ยวได้เหลือแต่ชื่อกลับมาไอ้พีทคนวู่วามอย่างมึงขืนกูปล่อยไปมีหวังได้ตายห่า”“ผมไปเอง”งานนี้แม่งมีแต่คนเสนอตัวไปครับไอ้ลีอีกคนละ“งานเลี้ยงลูกค้าที่สนามจะมีขึ้นอีกไม่กี่วันแล้วมึงก็เป็นพ่องานมึงจะไปได้ไงไอ้ลี”“ไอ้พีทมันจัดการต่อผมได้..ใช่ไหมวะ”“ทางกูเลยครับ งานที่มีสาวๆ นุ่







