16 คุยงาน

สองวันต่อมา...

"หายดีแล้วเหรอ" เสียงดวงจิตเอ่ยถามร่างเล็กที่กำลังนั่งเล่นอยู่กับเด็กน้อยในห้องเรียนขึ้น

"ค่ะ ดีขึ้นแล้วค่ะ" อลินญายิ้มหวานตอบกลับหญิงวัยกลางคน แม้ว่าร่างกายของเธอจะไม่ได้กลับมามีเรี่ยวแรงได้เต็มร้อย เนื่องจากยังมีอาการอ่อนเพลียอยู่บ้างจากพิษไข้และการร่วมรักครั้งแรกที่คนตัวเล็กไม่เคยมาก่อน อลินญาถือว่าเป็นคนที่ค่อนข้างบอบบางทำให้นิด ๆ หน่อย ๆ ก็เป็นนั่นเป็นนี่ที่แม้ว่าหญิงสาวจะไม่ได้ต้องการ แต่มันก็หลีกเลี่ยงไม่ได้เพราะร่างกายที่แสนอ่อนแอของตัวเอง

"น่าจะพักต่ออีกสักวันนะ" คนดูแลมูลนิธิเอ่ย ทว่าคนตัวเล็กที่ได้ยินก็รีบส่ายหน้าตอบปฏิเสธ

"ไม่เป็นไรค่ะ อีกอย่างก็ยังไม่มีคนเข้ามาช่วยดูเด็ก ๆ เลย คุณดวงจิตคงจะเหนื่อยแย่" เจ้าของใบหน้าจิ้มลิ้มยิ้มบอกตาใส ทำเอาดวงจิตที่ได้ยินอดที่จะลอบยิ้มเอ็นดูในนิสัยน่ารักเป็นธรรมชาติของอีกคนไม่ได้

"เอาเถอะ แต่ถ้าอาการไม่ดีหรือยังไง ให้รีบมาบอกฉันและไปพักเลยนะ"

"โอเคค่า~"

"โอเคก็ทำตามด้วย ถ้าเธอฝืนแล้วฉันรู้..."

"ไม่ต้องห่วงเลยค่ะ อลินจะไม่ดื้อแน่นอน ถ้าไม่ไหว เดี๋ยวอลินรีบไปบอกนะคะ" ร่างเล็กยิ้มตาหยีตอบกลับโดยไม่รอให้หญิงวัยกลางคนได้พูดจบ ดวง