FAZER LOGIN“ไง! ไอ้ตัวแสบเดินยิ้มแฉ่งมาเลยนะสงสัยงานที่ให้ไปทำจะมีอะไรดีๆ ล่ะสิ”
พอผมเดินเข้ามาในห้องทำงานท่านรองก็คือห้องเฮียซันเฮียผมนั่นแหละครับเฮียแกก็ถามผมขึ้นมาทันทีนี่ผมยิ้มขนาดนั้นเลยเหรอวะ ทำไงได้ก็คนมันอารมณ์ดีจริงๆ นี่น่า “โคตรดีเลยล่ะเฮียวันหลังถ้ามีงานแบบนี้อีกไม่ต้องไปจ้างนายบงนายแบบแล้วนะถ้านางแบบเป็นคนนี้ผมจะเป็นนายแบบให้เอง” “อย่าบอกนะว่ามึงจะเครมนางแบบคนนี้” เฮียซันเงยหน้าขึ้นจากกองเอกสารแล้วถามผมออกมาแต่ดูเฮียผมใช้คำเถอะเครมบ้าเครมบออะไรคนนี้ผมรักจริงหวังแต่งเลยนะ “เครมอะไรล่ะคนนี้ผมจริงจัง” “มึงเนี่ยนะจะจริงจังกับผู้หญิง” เฮียซันถามขึ้นมาแล้วทำหน้าเหมือนไม่อยากจะเชื่อคำพูดผมอ่ะ อะไรว่ะนี่ผมก็น้องเฮียนะเฮียมองผมเป็นอะไรเนี่ยถึงได้ถามแบบนี้ “ทำไมถามงี้อ่ะ!! ผมก็คนดีคนหนึ่งเหมือนกันนะเฮียวันหนึ่งผู้ชายลัลล้าแบบบผมก็ต้องมีครอบครัวถูกป่ะแล้วคนนี้แหละแม่ของลูกผมเลย” “ระวังหน่อยอย่าไปเผลอรุ่มร่ามใส่เขาล่ะได้ข่าวว่านางแบบคนนี้เป็นลูกสาวเพื่อนสนิทคุณอัมรานะ” “มุนินเนี่ยนะลูกสาวเพื่อนสนิทม๊า” ข้อมูลใหม่ที่ได้ยินจากปากเฮียซันทำเอาผมเกือบช็อกอะไรมันจะโลกกลมขนาดนี้วะมุนินเป็นลูกเพื่อนสนิทม๊างั้นเหรองานช้างงานยากเข้าไปอีกสิทีนี้ “ประวัติไม่ค่อยดีอย่างมึงม๊าจะให้ผ่านไปตีสนิทกับลูกสาวเพื่อนเขารึเปล่าก็ไม่รู้” “โธ่เฮียไม่ให้กำลังใจกันเลยนะ หึ!! แต่เรื่องตีสนิทไม่ใช่ปัญหาเพราะผมกับมุนินเรียนห้องเดียวกันเรื่องนี้ม๊าอาจจะยังไม่รู้ว่าเรารู้จักกันมาจะสามปีแล้ว” “มึงอย่าประเมินคุณคุณอัมราแบบนี้เซอร์เวย์เคยมีอะไรเกี่ยวกับมึงที่คุณนายไม่รู้บ้างไหม” จะว่าไปเฮียผมก็พูดถูกครับม๊าผมรู้ทุกเรื่องจริงๆ แต่ว่าตอนนี้เก็บเรื่องนี้ไว้ก่อนดีกว่าผมเอาเวลาไปเตาะไปหยอดมุนินให้ใจอ่อนดีกว่าว่าแล้วผมก็นั่งลงที่โซฟากลางห้องทำงานเฮียซันแล้วโพสหยอดมุนินในไอจี “แล้ววันนี้มึงไม่ไปไหนต่อเหรองานที่เฮียให้ทำวันนี้ไม่มีแล้วมึงจะไปไหนก็ไปได้นะ” เฮียผมถามออกมาตอนที่ผมนั่งเล่นมือถืออยู่ตอนนี้พึ่งจะบ่ายสามเองวันนี้ผมกับมุนินถ่ายงานเสร็จเร็วสงสัยเป็นเพราะเราจะทำงานเข้าขากัน “ตอนแรกก็ว่าจะไปจีบน้องสะใภ้ให้เฮียนะแต่ไม่เอาดีกว่าไว้ไปจีบที่มหาลัยพรุ่งนี้ทีเดียวขืนไปวุ่นวายไปหาที่คอนโดมีหวังผมได้ถูกมุนินตีหัวแน่ๆ” “ไม่ทันไรแววกลัวว่าที่เมียก็มาแล้วนะมึงอ่ะนี่ขนาดพึ่งจะเริ่มจีบมึงก็ดูเกรงกลัวเขาแล้วนะ” ดูเฮียผมพูดเถอะครับเกรงกลัวอะไร..ไม่มี๊!! ผมก็แค่ไม่อยากจู่โจมเร็วไปก็เท่านั้นให้เวลามุนินตั้งตัวก่อนจริงๆ แล้วผมอยากจะไปส่งมุนินด้วยซ้ำนะวันนี้อยากจะสานต่อคำพูดที่ผมบอกเธอไปว่าผมชอบเธอแต่พอมุนินได้ยินผมบอกแบบนั้นแม่คุณก็รีบชิ่งหนีกลับบ้านซะก่อนสงสัยจะเขินที่ผมบอกว่าชอบ Rrrrrrrrrrrrrrrrrr!! ใครโทรมาวะผมดูชื่อที่โทรเข้ามาถึงกับยิ้มขึ้นมาทันทีได้เวลาปลดปล่อยแล้วสินะ “ครับ! น้ำหวาน” “ว่างสิคะเดี๋ยวไปหาที่ห้องนะ” ดวงดาวในสต็อคคนใหม่ของผมเองครับน้ำหวานดาวบัญชีแต่อยู่คนละมหาลัยกับผมนะพอดีว่าผมเป็นนักล่าดาวทุกสถาบันคนนี้ผมพึ่งคั่วๆ ไว้เมื่อไม่กี่วันก่อนได้เวลาปิดจ๊อบละวันนี้ “ไหนมึงบอกจริงจังกับน้องมุนินแล้วน้องน้ำหวานนี่ใครอีกล่ะ” “โธ่เฮีย! มุนินน่ะตัวจริงส่วนพวกนี้ก็แค่ของกินเล่นไว้มุนินรับผมเป็นแฟนเมื่อไหร่ผมก็เลิกแล้ว” “ไม่มีผู้หญิงคนไหนอยากได้ผู้ชายร่านรักมักมากในกามมาเป็นพ่อของลูกหรอกนะเซอร์เวย์” ดูๆ ดูพูดเข้าทำอย่างกับตัวเองไม่เคยงั้นแหละเฮียผมสมัยวัยรุ่นก็ใช่ย่อยที่ไหนตอนนี้ก็ยังแพรวพราวอยู่ถึงได้ไม่มีเมียสักทีไง “ทำเป็นว่าผมเฮียหาพี่สะไภ้ให้ผมไม่ได้สักทีก็เพราะเฮียก็เป็นแบบผมไม่ใช่เหรอ” “ฉันไม่คิดจะลงเอยกับใครอยู่แล้ว” “จ้าาาา!! พ่อคนหวงความโสดผมไปก่อนดีกว่าอยากกินของหวานจะแย่แล้ว” พูดจบผมก็เดินออกมาจากห้องทำงานเฮียซันแล้วมุ่งหน้าไปกินของหวานทันทีคนมันฮอตก็งี้แหละครับสาวๆ เรียกหาทุกวัน อีกด้าน คอนโดมุนิน ตริ้ง! ตริ้ง! ตริ้ง! ตริ้ง! ตริ้ง! โอ้ย!! ใครไลน์มาเยอะแยะเนี้ยคนจะนอนหงุดหงิดค่ะฉันหงุดหงิดหนักมากก็วันนี้อุตส่าห์ถ่ายงานเสร็จเร็วก็ตรงดิ่งกลับคอนโดมาอาบน้ำล้างตัวแล้วก็นอนแผ่หลับอยู่บนเตียงอยากหลับค่ะถ้าไม่หลับในหัวก็คิดฟุ้งซ่านถึงคำพูดไร้สาระของไอ้ร่านเซอร์เวย์นั่น ‘ฉันชอบเธอ’ ไอ้คำๆ นี้มันหลอกหลอนฉันตั้งแต่ตอนนั้นให้ตายเถอะอยู่ๆ มาบอกว่าชอบฉันเนี้ยะนะบ้าไปแล้วเค้าต้องบ้าไปแล้วแน่ๆ แล้วฉันก็คงจะประสาทกลับด้วยอีกคนที่อยู่ๆ หัวใจก็เต้นแรงกับคำพูดของเซอร์เวย์มันน่ะ โอ้ยพอๆ เลิกคิดถึงไอ้ร่านนั่นขอเปิดมือถือดูหน่อยเถอะใครไลน์อะไรมาเยอะแยะ [Group Line] E’ Micky ชะนีนิน!!!! E’ Micky มึงแอบไปมีซัมธิงกับหลัวกูใช่ไหม E’ Micky ตอบ!! Meen ใช่ๆ อะไรยังไงเล่ามาๆๆๆ ฉันเปิดอ่านไลน์กลุ่มที่อีมิกกี้กับมีนทักมาถึงกับงงมันพูดถึงเรื่องอะไรกันคะเนี่ยแล้วหลัวอีมิกกี้นี่ใครคือแบบผู้ชายบนโลกใบนี้ใครๆ ก็หลัวมันหมดอ่ะนี่ฉันต้องพิมพ์ไปถามพวกมันให้รู้เรื่องใช่ไหมคะขนาดยัยมีนยังเผือกอ่ะคิดดูว่าแล้วฉันก็พิมพ์ข้อความส่งไปถามพวกมันทันที [นี่พวกมึงพูดถึงเรื่องอะไรกันกูงงไปหมดแล้วเนี่ย] E’ Micky อย่ามาตีเนียนทำไขสือ E’ Micky หลัวเวย์ของกูออกสื่อกับมึงขนาดนั้น อ่านที่อีมิกกี้ส่งตอบกลับมาฉันถึงขั้นขมวดคิ้วขึ้นมาทันทีหลัวเวย์งั้นเหรออย่าบอกนะว่าเป็นเซอร์เวย์ [ออกสื่ออะไร?] E’ Micky ดูไอจีมึงค่ะชะนี E’ Micky ดูเสร็จแล้วมาอธิบายกูด่วน ไอจีงั้นเหรอ! ว่าแล้วฉันก็ออกจากแชทไลน์เพื่อเข้าไปดูไอจีทันทีมีข้อความเตือนว่าเซอร์เวย์แท็กฉันในโพสจริงๆ ด้วยไม่ได้การต้องเข้าไปดู I*******m 25,589 Like P_Survay จุ๊บๆ คนอะไรปากหว๊านหวาน^^ @NinNin Views 100 Comment linly01 พี่เซอร์เวย์ไปจูบใครมา?? โอ้ยน้องเสียใจ YingYing งือออ!!เสียใจ P_Riw อะไรยังไงวะมึงแท็กผิดคนป่ะเนี้ยะ Mickky อร้ายยย!!ถึงกับสะดุดชื่อคนที่ถูกแท็ก@NinNin ชะนีมาตอบกูด่วนค่ะ P_Nava อย่าบอกนะว่ามึงกับมุนิน??? P_Tiger เชี้ยแล้ว!! ถ้ามึงแท็กชื่อผิดมึงโดนมุนินเอาตายแน่เค้ายิ่งเกลียดๆ มึงอยู่ อี้!! ไอ้ร่านไอ้หน้าด้านไอ้คนไม่มีมารยาทกล้าดียังไงมาโพสรูปแล้วแท็กฉันแบบนี้เสียหายหลายล้านเลยฉันไอ้บ้าเอ้ยฉันจะฆ่านายเซอร์เวย์ โอ้ยหงุดหงิดที่ฉันกำลังโมโหฟาดงวงฟาดงาอยู่แบบนี้ก็เพราะไอ้บ้าเซอร์เวย์มันบังอาจโพสรูปตัวเองทำปากจู้แล้วใส่แคปชั่นที่ชวนอ๊วกแท็กไอจีฉันน่ะสิป่านนี้ชาวบ้านเขาเข้าใจฉันผิดไปถึงไหนต่อไหนแล้วเซ็งค่ะฉันเซ็งมากตอนนี้ไม่นงไม่นอนมันแล้วเวลาหงุดหงิดฉันต้องไปช้อปปิ้งค่ะไปเดินห้างให้สบายใจใช้เงินแก้ปัญหาคือที่สุดว่าแล้วฉันก็ลุกแต่งตัวทันที ห้าง S.K.Y “มุนิน! มุนินใช่ไหม” ใครเรียกฉันในขณะที่ฉันกำลังยืนลัลล้าเลือกดูกระเป๋าแบรนด์หรูอยู่ในชอปของห้างก็มีเสียงผู้หญิงหวานๆ น่ารักๆ เรียกฉัน “น้ำหวาน!!” พอหันไปตามเสียงฉันก็เจอกับน้ำหวานค่ะน้ำหวานเป็นเพื่อนที่เรียนกับฉันตอนมัธยมก็สนิทกันระดับหนึ่งแต่เราแยกย้ายกันไปเรียนคนละมหาลัยน้ำหวานเรียนอีกที่หนึ่งนานมากแล้วที่ฉันไม่เจอเพื่อนคนนี้ “ใช่มุนินจริงๆด้วยอ่ะคิดถึงจังไม่เจอกันนานเลยเนอะ” “ใช่! คิดถึงเหมือนกันน้ำหวานสบายดีไหมยังน่ารักเหมือนเดิมเลยนะ” เพื่อนคนนี้ของฉันเธอเป็นสาวหวานค่ะหวานสมชื่อเรียบร้อยน่ารักน่าทะนุถนอมเป็นผู้หญิงใสๆ ในสเปคผู้ชายที่ชอบดูแลเทคแคร์เลยก็ว่าได้ “น่ารักสู้มุนินไม่ได้หรอกดูสิทั้งสวยทั้งน่ารักแถมยังเป็นถึงเน็ตไอดอลด้วยหวานตามผลงานของมุนินทุกงานเลยนะยังอวดเพื่อนที่มออยู่เลยว่าเนี้ยะเพื่อนหวานเอง” “ไม่ขนาดนั้นหรอกน้ำหวานแล้วนี่หวานมาคนเดียวเหรอ” “เปล่าหรอกพอดีหวานมากับแฟนน่ะ” น้ำหวานตอบพร้อมกับทำท่าเขินอายก็ไม่แปลกหรอกที่ผู้หญิงน่ารักน่าทะนุถนอมอย่างน้ำหวานจะมีแฟนพอนึกย้อนถึงตัวเองแล้วเศร้าชีวิตนี้ของฉันจะขึ้นคานรึเปล่าก็ไม่รู้แอบอิจฉาเพื่อนเบาๆ “แหม่ๆๆ ไม่เห็นต้องเขินเลยมากับแฟนดีออก” ฉันบอกน้ำหวานกลับไปเมื่อเห็นว่าเธอทำท่าเขินอายตอนบอกว่ามากับแฟน “แล้วมุนินล่ะมากับใครหรือว่ามากับแฟนเหมือนกัน” อือหื้อ!!คำถามนี้มันจี๊ดในใจคนโสดและสวยเวอร์อย่างฉันเหลือเกิน “นินยังไม่มีแฟนหรอกโสดยาวไปค่ะ” “จริงอ่ะ! ไม่น่าเชื่อว่าคนสวยๆ อย่างนินจะไม่มีแฟนนะเนี้ย” “น้ำหวานเลือกได้รึยังคะ...มุนิน” “เซอร์เวย์!!” โอ เอ็ม จี ไหมล่ะคะโลกนี้มันกลมอะไรขนาดนี้ เมื่อคนที่เดินมาหาน้ำหวานคือเซอร์เวย์แล้วก็ดูเขาเหมือนจะตกใจไม่น้อยเหมือนกันที่เห็นฉันอย่าบอกนะว่าแฟนที่น้ำหวานบอกคือนายนี่ RIPให้กับน้ำหวานค่ะที่ได้ไอ้ร่านนี่เป็นแฟนเหนื่อยหน่อยนะน้ำหวาน คิดๆแล้วก็ตลกนะคะเซอร์เวย์พึ่งบอกชอบฉันอยู่หยกๆ ‘ฉันชอบเธอ’ คำพูดนี้ของเซอร์เวย์ที่บอกฉันผุดขึ้นมาดีแค่ไหนแล้วคนอย่างฉันไม่หูเบา ใจอ่อนเหมือนผู้หญิงคนอื่นที่โดนนายนี่หยอก ดีนะที่ฉันใจแข็งไม่อ่อนไหวไปตามลมปากของเค้าพึ่งบอกว่าชอบฉันแท้ๆแต่วันนี้มีแฟนซะละแต่ปกติแล้วหมอนี่ไม่เคยเรียกใครว่าแฟนเลยนะเท่าที่ฉันรู้จักเค้ามาน่ะ “มุนินมาทำอะไรที่นี่" “มาร้านขายกระเป๋าฉันคงมานั่งกินข้าวมั้ง” ถามมาได้ก็เห็นอยู่ว่ามาร้านขายกระเป๋า “นี่มุนินกับเซอร์เวย์รู้จักกันเหรอ” “อืม!! เรียนที่เดียวกันน่ะแฟนหวานมาแล้วงั้นนินขอตัวก่อนนะ” ฉันรีบตัดบทสนทนากับน้ำหวานทันทีไม่รู้สิรู้สึกไม่อยากอยู่ตรงนี้ไม่อยากเห็นมันหงุดหงิดอย่างบอกไม่ถูกนี่ฉันเป็นอะไรของฉันเนี้ยะยิ่งเห็นสายตาที่เซอร์เวย์มองฉัน ๆ ยิ่งหงุดหงิดมองแบบอยากอธิบายอยากพูดอะไรกับฉันงั้นแหละ “มุนิน! เดี๋ยวสิ” นั่นไง! เห็นไหมไม่พูดเปล่าเดินตามมาจับแขนฉันไว้อีกต่างหากนี่เค้าไม่เกรงใจแฟนเค้าเลยรึไงดีนะที่ฉันเดินเลี่ยงออกมาห่างๆน้ำหวานพอสมควรแต่น้ำหวานนี่ก็แปลกปล่อยให้แฟนวิ่งตามผู้หญิงคนอื่นมาได้ต่อหน้าต่อหน้า “ฉันกับน้ำหวานไม่ได้เป็นแฟนกัน” “แล้วมาบอกฉันทำไม..ปล่อย!” แล้วจะมาบอกฉันทำไมก่อนใครอยากรู้กัน “ฉันแค่ไม่อยากให้เธอเข้าใจฉันผิด” เป็นบ้าอะไรอีกล่ะอยู่ๆ มาพูดกับฉันแบบนี้ฉันไม่ได้สนใจอะไรสักหน่อย “ฉันไม่ได้สนใจเรื่องของนายหรอกนะแล้วนายก็ไม่ต้องมายุ่งกับฉันนู้นคนที่นายต้องสนใจยืนมองอยู่นู้น..ปล่อย!!” ฉันสะบัดแขนออกจากเซอร์เวย์แล้วเดินไปทันทีไอ้บ้าไอ้ร่านไอ้คนเห็นแก่ตัวมากับผู้หญิงอีกคนแต่มาทำเป็นสนใจทำมาเป็นแคร์ฉันทำแบบนี้ทำไมทำเพื่ออะไรกันฉันไม่หลงกลนายหรอกไอ้ร่านเอ้ยS. University“เฮ้ย!!”ตอนนี้ผมนั่งเล่นมือถืออยู่ครับอยู่ระหว่างนั่งรออาจารย์ในคลาสแต่อยู่ๆก็มีคนมาฉกมือถือผมออกไปต่อหน้าต่อตาผมนี่รีบลุกขึ้นหันไปมองคนที่ฉกมือถือทันทีด้วยท่าทางที่พร้อมบวกมากใครมันกล้าทำแบบนี้กับผมวะ“มุนิน”“ใช่! ฉันเอง”“เธอมาฉกมือถือฉันไปทำไม เฮ้ๆเธอจะทำอะไรกับมือถือฉัน”ผมพูดพลางส่งเสียงคุยกับเธออย่างตกใจเมื่อผมเห็นเธอกดยิกๆอะไรสักอย่างที่มือถือผมแถมมุนินยังเร็วเบี่ยงตัวหลบจากการยื้อแย่งมือถือของผมได้อีกปึก!!“โอ๊ะ!!”ผมร้องออกมาเพราะว่าหลังจากที่มุนินกดอะไรสักอย่างที่มือถือผมแล้วเธอก็ปามือถือใส่ผมติดหน้าอกผมดังปึกเลยดีนะที่ผมคว้ามือถือไว้ทันไม่งั้นมีหวังมือถือผมแตกกระจาย“วันหลังอย่ามาเสียมารยาทโพสอะไรบ้าๆแบบนั้นแท็กไอจีฉันอีก”มุนินต่อว่าผมออกมาอย่างเกรี้ยวกราดแววตาที่มองผมราวกับอยากฉีกผมอกเป็นชิ้นๆให้ตายเถอะนี่โกรธขนาดนี้เลยเหรอวะมุนินเวลาโมโหน่ากลัวฉิบหาย“ตายแล้วชะนีไปกินรังแตนที่ไหนมาถึงได้ฟาดงวงฟาดงาทำตัวไม่น่ารักแบบนี้ละคะลูกสาว”“หุบปากไปเลยกระเทยอย่ามาหลงผู้ชายจนไม่ลืมหูลืมตา”“อุ๊ต๊ะ! แรง กระเทยกลัวแล้วจ้า โชคดีนะคะผัวเรื่องนี้มิกกี้จะไม่ยุ่ง”เชี้ย!!อ
“ไง! ไอ้ตัวแสบเดินยิ้มแฉ่งมาเลยนะสงสัยงานที่ให้ไปทำจะมีอะไรดีๆ ล่ะสิ”พอผมเดินเข้ามาในห้องทำงานท่านรองก็คือห้องเฮียซันเฮียผมนั่นแหละครับเฮียแกก็ถามผมขึ้นมาทันทีนี่ผมยิ้มขนาดนั้นเลยเหรอวะ ทำไงได้ก็คนมันอารมณ์ดีจริงๆ นี่น่า“โคตรดีเลยล่ะเฮียวันหลังถ้ามีงานแบบนี้อีกไม่ต้องไปจ้างนายบงนายแบบแล้วนะถ้านางแบบเป็นคนนี้ผมจะเป็นนายแบบให้เอง”“อย่าบอกนะว่ามึงจะเครมนางแบบคนนี้”เฮียซันเงยหน้าขึ้นจากกองเอกสารแล้วถามผมออกมาแต่ดูเฮียผมใช้คำเถอะเครมบ้าเครมบออะไรคนนี้ผมรักจริงหวังแต่งเลยนะ“เครมอะไรล่ะคนนี้ผมจริงจัง”“มึงเนี่ยนะจะจริงจังกับผู้หญิง”เฮียซันถามขึ้นมาแล้วทำหน้าเหมือนไม่อยากจะเชื่อคำพูดผมอ่ะ อะไรว่ะนี่ผมก็น้องเฮียนะเฮียมองผมเป็นอะไรเนี่ยถึงได้ถามแบบนี้“ทำไมถามงี้อ่ะ!! ผมก็คนดีคนหนึ่งเหมือนกันนะเฮียวันหนึ่งผู้ชายลัลล้าแบบบผมก็ต้องมีครอบครัวถูกป่ะแล้วคนนี้แหละแม่ของลูกผมเลย”“ระวังหน่อยอย่าไปเผลอรุ่มร่ามใส่เขาล่ะได้ข่าวว่านางแบบคนนี้เป็นลูกสาวเพื่อนสนิทคุณอัมรานะ”“มุนินเนี่ยนะลูกสาวเพื่อนสนิทม๊า”ข้อมูลใหม่ที่ได้ยินจากปากเฮียซันทำเอาผมเกือบช็อกอะไรมันจะโลกกลมขนาดนี้วะมุนินเป็นลูกเพื่อนสนิท
“เซทสุดท้ายละรอบนี้ขอแบบหวานๆเลยนะสองคนหันหน้าเข้าหากันโอเคๆแบบนั้นแหละน้องมุนินขยับเข้าไปใกล้เซอร์เวย์อีกนิดครับโอเคดีมาก เซอร์เวย์ยกแขนขึ้นมาโอบน้องมุนินไว้ นั่นแหละสวย”แชะ!! แชะ!! แชะ!!เสียงเฮียภูผาดังสลับกับเสียงกดซัตเตอร์ที่ถ่ายรูปผมกับมุนินอยู่ครับบอกเลยว่าฟินครับผมโคตรฟินหลังจากที่ทุกคนตกลงเป็นเสียงเดียวกันให้ผมถ่ายงานนี้คู่กับมุนินแทนไอ้นายแบบนั่นตอนนี้ผมถ่ายกันมาจนถึงเซทสุดท้ายแล้วก่อนหน้านี้ผมได้ทั้งกอดทั้งอุ้มทั้งโอบมุนินตามสไตล์แฟชั่นคู่รักอยากตบรางวัลให้เฮียภูผาจริงๆเลยครับที่คอยบอกท่าทางให้ผมได้อยู่อิงแอบแนบชิดกับมุนินขนาดนี้พูดไปก็เสียดายถ่ายไปแปปๆก็มาถึงเซทสุดท้ายซะละยังกอดไม่อิ่มเลย“นี่!! นายไม่จำเป็นกอดฉันแน่นขนาดนี้ก็ได้ป่ะ”นี่ก็อีกคนตั้งแต่เริ่มถ่ายมาก็บ่นก็จิกกัดด่าว่าผมอยู่แบบนี้ผมแค่ทำตามหน้าที่เองแต่มุนินก็ยังดื้อยังงอแงยุกยิกขัดขืนตลอดเวลาที่ถูกผมกอด“ไม่ได้!! ก็ตากล้องเขาสั่งมาแบบนี้ถ้าเธออยากให้งานเสร็จไวก็ยอมๆไปก่อนเถอะน่า”ผมตอบกลับเธออกไปในตอนที่กำลังจะจัดท่าทางตามที่เฮียภูผาสั่ง“เอาล่ะรูปสุดท้ายขอเหมือนสองคนกำลังจะจูบกันนะ”“ห่ะ!! จูบเหรอคะ”อะไรจะต
“อร้าย!! อะไรยังไงคะไหนคุณน้องบอกไม่มีอะไรแต่ทำไมคุณเซอร์เวย์ถึงออกตัวว่าสนใจคุณน้องขนาดนี้คะ”หลังจากที่เซอร์เวย์พูดจบเขาก็เดินออกไปทิ้งให้ฉันยืนงงอยู่ในดงของพี่ๆทีมงานที่ต่างอยากค้นหาความจริงจากฉันแล้วพี่เอมี่ก็เป็นคนถามขึ้นมา“ไม่มีอะไรหรอกค่ะพี่เอมี่ปกติตอนอยู่ที่มหาวิทยาลัยเซอร์เวย์ก็ชอบพูดแกล้งแหย่หนูแบบนี้ประจำอยู่แล้ว”“งั้นก็สรุปว่าคุณน้องกับคุณเซอร์เวย์รู้จักกัน”ฉันพยักหน้ารับพี่เอมี่แล้วส่งยิ้มเจื่อนๆไปให้พี่เขา“แล้วตอนแรกทำเป็นไม่รู้จักกันนะคะ”“ก็หนูไม่รู้จริงๆค่ะว่าคุณเซอร์เวย์ลูกชายคนเล็กของคุณป้าอัมราจะเป็นเซอร์เวย์คนเดียวกันกับเพื่อนที่เรียนกับหนูพอดีหนูไม่ค่อยสนใจเรื่องส่วนตัวประวัติครอบครัวของอีตานี่เท่าไหร่”ฉันตอบพี่เอมี่ไปตามความจริงก็จริงอ่ะฉันไม่สนใจอะไรเขาจริงๆนะไม่อยากรู้“พี่ว่าคุณเซอร์เวย์ต้องชอบหนูแน่ๆค่ะลูกสาว”“ไม่หรอกค่ะเขาชอบแกล้งพูดแบบนี้กับหนูเป็นปกติอยู่แล้วอีกอย่างสาวๆของเขาเยอะจะตายเปลี่ยนหน้าไม่ซ้ำกันเลยสักวัน”ฉันตอบพี่เอมี่ออกไปเพราะไม่อยากให้พี่เขาเข้าใจผิดไปมากกว่านี้“พูดไปก็เสียดายถ้าเกิดว่าเป็นแบบนั้นจริงๆพี่ว่าหนูกับคุณเซอร์เวย์ดูเคมีเข
"พี่ว่าหนูถามเจ้าตัวเขาเองดีกว่าค่ะนู้นเขาเดินหล่อออร่ามานู้นแล้ว"“ไหนๆอีพิ้งกี้ไหน”ฉันกับพี่เอมี่หันไปตามทางที่พี่พิ้งกี้บอกทันที โอ้มายก๊อดดด!! ใช่มันจริงๆด้วยค่ะ ซวย!!โคตรซวยทำไมชีวิตของฉันต้องมาซวยเจออะไรแบบนี้ด้วยฉันหนีไอ้ร่านนี่ไม่พ้นจริงๆใช่ไหม“โธ่เอ้ย! ซวยอะไรขนาดนี้”“อะไรนะคะลูกสาวหนูว่าอะไรนะคะคนสวย”“เปล่าค่ะไม่ได้พูดอะไร”ฉันรีบปฏิเสธพี่เอมี่ไปฉันไม่อยากให้เขารู้ว่าฉันรู้จักกับไอ้ร่านในคราบคุณชายนั่น สาธุ! ขออย่าให้มันเดินมาทางนี้เลย“อีเจ๊! คุณเซอร์เวย์เขาเดินมาทางห้องแต่งตัวแล้ว”“ตายแล้วๆยิ่งดูใกล้ ๆ ยิ่งหล่ออะไรอย่างนี้เจ๊จะไม่ทนบอกเลยนาทีนี้เจ๊จะไม่ทน”“สวัสดีครับทุกคน”ผมเดินเข้ามายังสตูดิโอที่ใช้ในการถ่ายงานวันนี้ผมเดินทักทายทีมงานไปเรื่อยๆจนมาถึงห้องแต่งตัวห้องที่ผมอยากเข้ามามากเป็นพิเศษเพราะผมอยากรู้ว่านางแบบจะสวยน่ารักไหมถึงไม่ใช่ดารานางแบบที่มีชื่อแต่ถ้าผ่านการคัดจากบอร์ดบริษัทผมแล้วก็คงไม่ธรรมดา“สวัสดีค่ะคุณเซอร์เวย์เคยได้ยินแต่ชื่อวันนี้เจอตัวจริงหล่อสมคำร่ำลือจริงๆนะคะ”ผมยิ้มรับกับคำพูดของช่างแต่งหน้าสาวประเภทสองคนนี้อย่างถ่อมตัวก่อนที่สายตาผมจะไปสะดุดก
หนึ่งอาทิตย์ผ่านไป“ว่าไงครับเฮียสุดที่รักโทรตามผมมามีอะไรครับผม”ผมเดินเข้าห้องรองกรรมการผู้จัดการปุ๊บก็เอ่ยปากทักทายคนตรงหน้าที่นั่งอยู่ที่โต๊ะทำงานตัวใหญ่เขาคนนี้ก็คือเฮียซันพี่ชายผมเองครับไม่รู้วันนี้นึกยังไงโทรตามผมมาหาสงสัยเฮียแกจะคิดถึง“ตามมาดูผลงานมึงน่ะสิ อ่ะ!! เอาไปดู”ว่าแล้วเฮียซันก็โยนกระดาษปึกหนึ่งให้ผมดูคล้ายๆ เหมือนเป็นสลิปค่าอะไรสักอย่างแต่ทำไมมันแลดูเยอะจังวะ“อะไรเหรอเฮีย”“ก็สลิปบัตรเครดิตของมึงไงแหกตาดูซะว่าเดือนที่แล้วมึงใช้อะไรไปบ้างเซอร์เวย์”งานเข้าแล้วไหมล่ะกูโดนเรียกมาด่าเรื่องนี้แน่ๆ ดีไม่ดีอาจถูกพ่อผีดิบตรงหน้าหักค่าขนมชัวร์ๆ“สงสัยมือผมลั่นไปหน่อยแค่ล้านกว่าเอง”“ล้านกว่าเอง!! แล้วทุกวันนี้มึงหาเงินได้กี่บาทเรียนก็เรียนยังไม่จบถลุงเงินเป็นว่าเล่นแล้วคนบ้าที่ไหนรูดซื้อสร้อยเพชรร้านตัวเองทีละสิบๆเส้นห่ะ!! แกเอาไปทำอะไรถึงมันจะเป็นเส้นเล็กๆ ราคาหลักหมื่นก็เถอะสิบเส้นก็ปาเข้าไปเป็นแสน ๆ แล้ว และไหนจะรูดกระเป๋าเสื้อผ้าเครื่องสำอางผู้หญิงอีกมึงจะเปย์หญิงหัดหาเงินเองให้ได้ก่อนไหม”โอ้วว!! ขี้หูจะหลุดออกมาเต้นข้างนอกแล้วครับเฮียแกเล่นจัดเป็นชุดยาวเหยียดด่าตั้งแต







