All Chapters of BAD FIANCE รักร้ายกับยัยคู่หมั้น: Chapter 1 - Chapter 9

หนึ่งเดือนที่แล้วก่อนเปิดเทอมCondo Mโอ้ย!! ทำไมลิฟท์ต้องมาเสียวันนี้ด้วยเนี่ยอยู่ตั้งชั้นห้าฉันไม่ต้องเดินจนขาลากเลยรึไงคนสวยเซ็งมากบอกเลยสวัสดีค่ะฉันชื่อมุนินค่ะคงจะรู้จักฉันจากเรื่องของมีนมาแล้วเนอะฉันคงไม่ต้องแนะนำตัวอะไรมาก ตอนนี้ฉันกำลังจะเดินขึ้นห้องพักของฉันที่คอนโดแห่งนี้ค่ะคอนโดสุดหรูแต่ไม่รู้วันนี้เป็นวันซวยอะไรของฉันที่ต้องมาเจอเหตุการณ์นี้ตอนห้าทุ่มลิฟท์ของคอนโดเสียให้ตายเถอะฉันพึ่งกลับจากถ่ายแบบมาเหนื่อยๆ ดึกก็ดึกยังต้องได้หอบร่างอันไร้เรี่ยวแรงที่เดินหอบของพะรุงพะรังขึ้นคอนโดชั้นห้า โอ้มาย ก้อดดดด!!!“อื้อ!! ไม่เอาค่ะตรงนี้ไม่ได้…อ๊ะ!!”OMG!! ขุ่นพระ รู้ไหมคะว่าเสียงที่ฉันได้ยินเมื่อกี้คืออะไรจากที่ได้ยินแค่เสียงไกลๆ แต่พอเดินขึ้นมาถึงบันใดชั้นสี่เท่านั้นแหละค่ะฉันก็เห็นผู้ชายกับผู้หญิงคู่หนึ่งกำลังนัวเนียจูบปากแลกลิ้นล้วงควักกันอยู่ตรงมุมบันใดพุทโธ ทัมโม สังโฆ ขออนุญาตยืมคำอุทานนี้ของอีมิกกี้กระเทยเพื่อนรักของฉันมาพูดทีเถอะค่ะอะไรจะกระเหี้ยนกระหือรือกันขนาดนี้พ่อคุณแม่คุณจะมาเล่นหนังสดกันตรงนี้เลยเหรอ ยางอายไปไหนหมดคะคุณขา ฉันก็บ้ายืนมองอยู่ตั้งนานสองนานก่อนที่จะรี

Halem Pubตอนนี้ฉันอยู่ที่ Halem Pubค่ะ มาปาร์ตี้วันเปิดเทอมกับอีมิกกี้กับมีนแล้วก็ไม่พลาดค่ะที่วันนี้พวกฉันต้องเจอกับกลุ่มของPrinceFiveครบทุกคนที่ตอนนี้ต่างพากันนั่งนัวเนียผู้หญิงอยู่ตรงโต๊ะวีไอพีใกล้ๆกับโต๊ะพวกฉัน เมื่อกี้ตอนเข้ามาก็ทักทายปะทะคารมกันนิดหน่อยแล้วก็ไม่พลาดที่ฉันจะถูกอีตาร่านเซอร์เวย์กวนส้นตีนแต่ตอนนี้ปัญหาคือพวกฉันนั่งกันมาสักพักแล้วและยัยมีนก็ขอตัวไปเข้าห้องน้ำตอนนี้จะเป็นครึ่งชั่วโมงแล้วมันยังไม่มา“กระเทยกูว่ามีนมันหายไปนานแล้วนะพี่เชนก็มานั่งรอมันนานแล้วด้วย”ฉันกระซิบบอกอีมิกกี้เพราะตอนนี้ผู้ชายคนที่ฉันจิ้นให้ยัยมีนเค้ามานั่งรอมันตั้งนานแล้ว“มึงไปตามมันสิตกส้วมตายไปแล้วมั้งเนี่ย”“ทำไมต้องกูอ่ะมึงก็ไปด้วยกันสิ”“โอ้ย!! ลำใยมึงเห็นไหมกูต้องนั่งเป็นเพื่อนพี่เชนเขาไปค่ะชะนีมึงไปตามชะนีเพื่อนมึงเดี๋ยวนี้เลย”“แรด!! เห็นผู้ชายแล้วเทเพื่อนเลยนะมึง”ตลอดค่ะอีมิกกี้เห็นผู้ดีกว่าเพื่อนผู้ของเพื่อนมันก็ไม่เว้นฉันก็เลยต้องเดินมาตามหายัยมีนที่ห้องน้ำเองปึก!“ขอโทษค่ะ!”เหมือนว่าฉันจะเดินชนใครเขาเข้านะคะซุ่มซ่ามตลอดเลยมุนินเอ้ย“ไม่เป็นไรครับเมีย จะเดินชนผัวบ่อยๆก็ได้นะ”“น

"พี่ว่าหนูถามเจ้าตัวเขาเองดีกว่าค่ะนู้นเขาเดินหล่อออร่ามานู้นแล้ว"“ไหนๆอีพิ้งกี้ไหน”ฉันกับพี่เอมี่หันไปตามทางที่พี่พิ้งกี้บอกทันที โอ้มายก๊อดดด!! ใช่มันจริงๆด้วยค่ะ ซวย!!โคตรซวยทำไมชีวิตของฉันต้องมาซวยเจออะไรแบบนี้ด้วยฉันหนีไอ้ร่านนี่ไม่พ้นจริงๆใช่ไหม“โธ่เอ้ย! ซวยอะไรขนาดนี้”“อะไรนะคะลูกสาวหนูว่าอะไรนะคะคนสวย”“เปล่าค่ะไม่ได้พูดอะไร”ฉันรีบปฏิเสธพี่เอมี่ไปฉันไม่อยากให้เขารู้ว่าฉันรู้จักกับไอ้ร่านในคราบคุณชายนั่น สาธุ! ขออย่าให้มันเดินมาทางนี้เลย“อีเจ๊! คุณเซอร์เวย์เขาเดินมาทางห้องแต่งตัวแล้ว”“ตายแล้วๆยิ่งดูใกล้ ๆ ยิ่งหล่ออะไรอย่างนี้เจ๊จะไม่ทนบอกเลยนาทีนี้เจ๊จะไม่ทน”“สวัสดีครับทุกคน”ผมเดินเข้ามายังสตูดิโอที่ใช้ในการถ่ายงานวันนี้ผมเดินทักทายทีมงานไปเรื่อยๆจนมาถึงห้องแต่งตัวห้องที่ผมอยากเข้ามามากเป็นพิเศษเพราะผมอยากรู้ว่านางแบบจะสวยน่ารักไหมถึงไม่ใช่ดารานางแบบที่มีชื่อแต่ถ้าผ่านการคัดจากบอร์ดบริษัทผมแล้วก็คงไม่ธรรมดา“สวัสดีค่ะคุณเซอร์เวย์เคยได้ยินแต่ชื่อวันนี้เจอตัวจริงหล่อสมคำร่ำลือจริงๆนะคะ”ผมยิ้มรับกับคำพูดของช่างแต่งหน้าสาวประเภทสองคนนี้อย่างถ่อมตัวก่อนที่สายตาผมจะไปสะดุดก

“เซทสุดท้ายละรอบนี้ขอแบบหวานๆเลยนะสองคนหันหน้าเข้าหากันโอเคๆแบบนั้นแหละน้องมุนินขยับเข้าไปใกล้เซอร์เวย์อีกนิดครับโอเคดีมาก เซอร์เวย์ยกแขนขึ้นมาโอบน้องมุนินไว้ นั่นแหละสวย”แชะ!! แชะ!! แชะ!!เสียงเฮียภูผาดังสลับกับเสียงกดซัตเตอร์ที่ถ่ายรูปผมกับมุนินอยู่ครับบอกเลยว่าฟินครับผมโคตรฟินหลังจากที่ทุกคนตกลงเป็นเสียงเดียวกันให้ผมถ่ายงานนี้คู่กับมุนินแทนไอ้นายแบบนั่นตอนนี้ผมถ่ายกันมาจนถึงเซทสุดท้ายแล้วก่อนหน้านี้ผมได้ทั้งกอดทั้งอุ้มทั้งโอบมุนินตามสไตล์แฟชั่นคู่รักอยากตบรางวัลให้เฮียภูผาจริงๆเลยครับที่คอยบอกท่าทางให้ผมได้อยู่อิงแอบแนบชิดกับมุนินขนาดนี้พูดไปก็เสียดายถ่ายไปแปปๆก็มาถึงเซทสุดท้ายซะละยังกอดไม่อิ่มเลย“นี่!! นายไม่จำเป็นกอดฉันแน่นขนาดนี้ก็ได้ป่ะ”นี่ก็อีกคนตั้งแต่เริ่มถ่ายมาก็บ่นก็จิกกัดด่าว่าผมอยู่แบบนี้ผมแค่ทำตามหน้าที่เองแต่มุนินก็ยังดื้อยังงอแงยุกยิกขัดขืนตลอดเวลาที่ถูกผมกอด“ไม่ได้!! ก็ตากล้องเขาสั่งมาแบบนี้ถ้าเธออยากให้งานเสร็จไวก็ยอมๆไปก่อนเถอะน่า”ผมตอบกลับเธออกไปในตอนที่กำลังจะจัดท่าทางตามที่เฮียภูผาสั่ง“เอาล่ะรูปสุดท้ายขอเหมือนสองคนกำลังจะจูบกันนะ”“ห่ะ!! จูบเหรอคะ”อะไรจะต

S. University“เฮ้ย!!”ตอนนี้ผมนั่งเล่นมือถืออยู่ครับอยู่ระหว่างนั่งรออาจารย์ในคลาสแต่อยู่ๆก็มีคนมาฉกมือถือผมออกไปต่อหน้าต่อตาผมนี่รีบลุกขึ้นหันไปมองคนที่ฉกมือถือทันทีด้วยท่าทางที่พร้อมบวกมากใครมันกล้าทำแบบนี้กับผมวะ“มุนิน”“ใช่! ฉันเอง”“เธอมาฉกมือถือฉันไปทำไม เฮ้ๆเธอจะทำอะไรกับมือถือฉัน”ผมพูดพลางส่งเสียงคุยกับเธออย่างตกใจเมื่อผมเห็นเธอกดยิกๆอะไรสักอย่างที่มือถือผมแถมมุนินยังเร็วเบี่ยงตัวหลบจากการยื้อแย่งมือถือของผมได้อีกปึก!!“โอ๊ะ!!”ผมร้องออกมาเพราะว่าหลังจากที่มุนินกดอะไรสักอย่างที่มือถือผมแล้วเธอก็ปามือถือใส่ผมติดหน้าอกผมดังปึกเลยดีนะที่ผมคว้ามือถือไว้ทันไม่งั้นมีหวังมือถือผมแตกกระจาย“วันหลังอย่ามาเสียมารยาทโพสอะไรบ้าๆแบบนั้นแท็กไอจีฉันอีก”มุนินต่อว่าผมออกมาอย่างเกรี้ยวกราดแววตาที่มองผมราวกับอยากฉีกผมอกเป็นชิ้นๆให้ตายเถอะนี่โกรธขนาดนี้เลยเหรอวะมุนินเวลาโมโหน่ากลัวฉิบหาย“ตายแล้วชะนีไปกินรังแตนที่ไหนมาถึงได้ฟาดงวงฟาดงาทำตัวไม่น่ารักแบบนี้ละคะลูกสาว”“หุบปากไปเลยกระเทยอย่ามาหลงผู้ชายจนไม่ลืมหูลืมตา”“อุ๊ต๊ะ! แรง กระเทยกลัวแล้วจ้า โชคดีนะคะผัวเรื่องนี้มิกกี้จะไม่ยุ่ง”เชี้ย!!อ