EP5 : BAD FIANCE

"พี่ว่าหนูถามเจ้าตัวเขาเองดีกว่าค่ะนู้นเขาเดินหล่อออร่ามานู้นแล้ว"

“ไหนๆอีพิ้งกี้ไหน”

ฉันกับพี่เอมี่หันไปตามทางที่พี่พิ้งกี้บอกทันที โอ้มายก๊อดดด!! ใช่มันจริงๆด้วยค่ะ ซวย!!โคตรซวยทำไมชีวิตของฉันต้องมาซวยเจออะไรแบบนี้ด้วยฉันหนีไอ้ร่านนี่ไม่พ้นจริงๆใช่ไหม

“โธ่เอ้ย! ซวยอะไรขนาดนี้”

“อะไรนะคะลูกสาวหนูว่าอะไรนะคะคนสวย”

“เปล่าค่ะไม่ได้พูดอะไร”

ฉันรีบปฏิเสธพี่เอมี่ไปฉันไม่อยากให้เขารู้ว่าฉันรู้จักกับไอ้ร่านในคราบคุณชายนั่น สาธุ! ขออย่าให้มันเดินมาทางนี้เลย

“อีเจ๊! คุณเซอร์เวย์เขาเดินมาทางห้องแต่งตัวแล้ว”

“ตายแล้วๆยิ่งดูใกล้ ๆ ยิ่งหล่ออะไรอย่างนี้เจ๊จะไม่ทนบอกเลยนาทีนี้เจ๊จะไม่ทน”

“สวัสดีครับทุกคน”

ผมเดินเข้ามายังสตูดิโอที่ใช้ในการถ่ายงานวันนี้ผมเดินทักทายทีมงานไปเรื่อยๆจนมาถึงห้องแต่งตัวห้องที่ผมอยากเข้ามามากเป็นพิเศษเพราะผมอยากรู้ว่านางแบบจะสวยน่ารักไหมถึงไม่ใช่ดารานางแบบที่มีชื่อแต่ถ้าผ่านการคัดจากบอร์ดบริษัทผมแล้วก็คงไม่ธรรมดา

“สวัสดีค่ะคุณเซอร์เวย์เคยได้ยินแต่ชื่อวันนี้เจอตัวจริงหล่อสมคำร่ำลือจริงๆนะคะ”

ผมยิ้มรับกับคำพูดของช่างแต่งหน้าสาวประเภทสองคนนี้อย่างถ่อมตัวก่อนที่สายตาผมจะไปสะดุดกับแผ่นหลังของใครคนหนึ่งที่นั่งหันหลังมาทางผมน่าจะเป็นคนนี้สินะนางแบบเพราะทีมแต่งงานพากันรุมขนาดนี้มองแค่ข้างหลังก็สวยแล้วว่ะแต่ดูแล้วรู้สึกคุ้นๆยังไงก็ไม่รู้

“แล้วนี้นายแบบนางแบบยังไม่มาเหรอครับ”

ผมถามหยั่งเชิงไปเพราะแม่นางแบบคนนี้ท่าจะหยิ่งไม่น้อยเธอไม่ยอมหันมามองผมเลยด้วยซ้ำทั้งๆที่ทุกคนในที่นี้ต่างตื่นเต้นในการมาของผม

“นายแบบยังไม่มาค่ะแต่นางแบบมาแล้วคนนี้ค่ะนางแบบน้องมุนินคนสวยของเรา”

มุนินงั้นเหรอพอได้ยินชื่อผมไม่รอให้เธอหันมาเลยครับผมเดินอ้อมไปดูหน้าเธอด้านหน้าทันทีแล้วก็ใช้มุนินของผมจริงๆด้วย

“อ้าววว!! เมียจ๋ามาเป็นนางแบบให้เขาก็ไม่บอกเลยนะ”

“ห่ะ!!”

“เมีย!!”

พอผมทักทายมุนินแบบนี้กระเทยใหญ่กระเทยน้อยที่อยู่ตรงนี้ต่างพากันอุทานออกมาอย่างตกตะลึงส่วนมุนินน่ะเหรอตามคาดแผ่รังษีอำมหิตมาให้ผมทันที

“หุบปากเน่าๆของนายเดี๋ยวนี้นะเซอร์เวย์ฉันไม่ได้เป็นเมียนายพูดแบบนี้ฉันเสียหายนะ”

“ถ้าไม่อยากเสียหายเธอก็ต้องให้ฉันรับผิดชอบคำพูดของฉันโดยการมาเป็นเมียฉันจริงๆสิ”

ผมพูดพลางยักคิ้วหลิ่วตาส่งไปให้มุนินที่ตอนนี้หน้าคว่ำปากคว่ำตาเขียวปั๊ดฆ่าผมได้มุนินฆ่าผมแล้วนะครับนาทีนี้

“เซอร์เวย์ไปร่านไกล ๆ ฉัน ไม่งั้นฉันจะถอนตัวออกจากงานนี้สาบานได้เลยถ้าฉันรู้แต่แรกว่างานนี้เป็นของนายฉันไม่รับเด็ดขาด”

หงุดหงิดค่ะโคตรหงุดหงิดที่รู้ว่าเป็นแบบนี้ความจริงฉันก็ไม่ได้จะรังเกียจอะไรผู้ชายเจ้าชู้แรดร่านขนาดนี้แต่เพราะว่าเซอร์เวย์ชอบพูดจาแทะโลมฉันแบบนี้บ่อย ๆ มันเลยทำให้ฉันรำคาญจนจะพาลมากลายเป็นเกลียด

“มีสปีริตหน่อยสิจ๊ะเมียจ๋าอย่าเอาเรื่องส่วนตัวมาปนกับงานเห็นไหมทีมงานเขาเตรียมงานกันหมดแล้วเธอถอนตัวตอนนี้ก็เสียประวัติแย่เลย”

ฮึ่ย!! เห็นไหมพูดไม่ทันขาดคำเขาก็พูดจาแบบนี้ใส่ฉันอีกแล้ว

“เอ่อ! เดี๋ยวค่ะคุณน้องทั้งสองนี่มันเรื่องอะไรกันคะคุณพี่งงไปหมดแล้ว”

"ไม่มีอะไรหรอกค่ะพี่เอมี่นายนี่มันประสาทเสียชอบพูดจากไร้สาระแบบนี้แหละแต่งหน้าต่อเถอะค่ะจะได้รีบถ่ายให้เสร็จเร็วๆ"

ฉันรีบตอบพี่เอมี่ออกไปเพราะไม่อยากจะสาวความต่ออยากทำงานให้มันเสร็จๆจะได้รีบกลับตอนนี้จากที่หงุดหงิดเซอร์เวย์ฉันเริ่มจะหงุดหงิดนายแบบที่จะมาถ่ายคู่กับฉันแล้วว่าทำไมยังไม่มาสักทีขืนต้องรอกันไปรอกันมาฉันจะทนไม่ไหวที่อยู่ร่วมหายใจอยู่ตรงนี้กับไอ้ร่านนี่

"ผมขอดูชุดที่นางแบบต้องใส่วันนี้หน่อยได้ไหมครับ"

อยู่ดีๆเซอร์เวย์ก็หันไปคุยกับคอสตูมเรื่องชุดของฉันคิดจะทำอะไรของเขาอีกเป็นผู้บริหารทำไมไม่ไปนั่งดูเฉยๆยุ่งไม่เข้าเรื่อง

"ได้ค่ะ นี่ค่ะชุดที่น้องมุนินต้องใส่วันนี้มีสามชุด"

"ชุดต้องเปิดหน้าเปิดหลังขนาดนี้เลยเหรอครับ"

"มันเป็นคอนเซปของเซตนี้ค่ะเพราะต้องการโชว์ความหรูหราของเครื่องเพชรเวลาอยู่บนตัวชุดก็เลยต้องเผยให้เห็นรูปร่างผิวพรรณ"

"แต่ผมว่ามันโป๊ไป"

ฉันที่นั่งฟังอยู่ถึงกับงงและอึ้งไปตามๆกันนี่ผีเข้าเซอร์เวย์รึไงทุกทีผู้หญิงที่เขาควงแต่งตัวเปิดนู้นนี้นั้นยิ่งกว่าชุดที่ฉันต้องใส่วันนี้ซะอีกทำไมอยู่ดีๆทำท่าทางเหมือนไม่ชอบผู้หญิงแต่งตัวโป๊

"แล้วนี่ตอนถ่ายนางแบบนายแบบต้องถึงเนื้อถึงตัวกันเยอะไหมครับ"

"ก็มีบ้างค่ะอย่างโอบกอดอะไรงี้ตามปกติเหมือนที่ถ่ายงานแบบคู่รักทั่วๆไป"

"ผมไม่ค่อยโอเคกับชุดของนางแบบมันควรจะเป็นชุดที่เซพนางแบบของผมให้มิดชิดกว่านี้"

นางแบบของผม!! จ๊ะพ่อคุณถามฉันสักคำรึยังว่าฉันอยากเป็นของนายไหมวันนี้แปลกมากนะเซอร์เวย์คำพูดคำจา

"แต่ว่าเราทำตามคอนเซปงานที่คุณหญิงอัมรากับคุณซันวางไว้นะคะ"

"เดี๋ยวผมโทรเคลียร์แม่กับพี่ชายผมก่อนไหน ๆ ตอนนี้นายแบบก็ยังไม่มา"

"นี่เซอร์เวย์นายจะทำให้มันเป็นเรื่องใหญ่ทำไมไม่ต้องไปเปลี่ยนแปลงอะไรให้มันวุ่นวายหรอกทำตามคอนเซปที่เขาวางไว้เถอะน่า"

ฉันพูดกับเซอร์เวย์ออกมาเมื่อเห็นท่าแล้วเซอร์เวย์เหมือนจะมาป่วนงาน ฉันจะบ้าตายเขาเตรียมงานเตรียมอะไรมาแล้วหมอนี่จะมาเปลี่ยนเพราะแค่ชุดที่ฉันใส่มันโป๊เนี่ยนะ

"ก็ฉันไม่อยากให้เธอใส่ชุดแบบนี้อ่ะ"

เซอร์เวย์ทำหน้าเหมือนเด็กถูกขัดใจแล้วพูดกับฉัน

"ทำไมนายกลัวว่าฉันจะใส่ชุดพวกนี้แล้วไม่สวยพอที่จะใส่เครื่องเพชรของนายรึไงทุกทีก็เห็นชอบไม่ใช่เหรอผู้หญิงแต่งตัวโชว์แต่งตัวโป๊อะไรแบบนี้"

ไม่ไหวแล้วค่ะพูดกับคนเอาแต่ใจไม่จำเป็นต้องใช้เหตุผลต้องเอาความจริงมาพูดใส่กันเลยก็จริงทุกทีฉันเห็นเซอร์เวย์ลวงควักคู่ควงของเขาที่แต่ตัวโป๊บ่อยๆ

"มันไม่ใช่อย่างงั้นมุนินที่ฉันไม่อยากให้เธอใส่ไม่ใช่ว่าเธอไม่สวยไม่เหมาะแต่มันเป็นเพราะเธอสวยมากต่างหากฉันถึงไม่อยากให้ใส่แล้วอีกอย่างในนี้ทีมงานผู้ชายก็เยอะแถมเดี๋ยวตอนถ่ายต้องได้แนบชิดไอ้นายแบบนั่นอีกฉันแค่ไม่อยากให้เธอถูกแตะอั้ง"

พูดมาซะยืดยาวแต่ฉันก็ไม่เข้าใจอยู่ดีว่าทำไมเขาต้องเกิดอยากจะมาเซพอะไรฉันแบบนี้ที่สำคัญมันเป็นงานไงชุดว่ายน้ำฉันก็เคยใส่มาแล้ว

"แต่นี้มันเป็นงานเซอร์เวย์แล้วฉันที่เป็นคนใส่ยังไม่เดือดร้อนเลยแล้วนายจะมาเดือดร้อนแทนทำไมเห็นไหมทีมงานเขาทำตัวไม่ถูกกันหมดแล้วถ้าเหตุผลของนายมีแค่นี้ก็เงียบไปเลยคนอื่นเขาจะทำงาน"

"เหตุผลจริงๆคือฉันหวงเธอไม่เข้าใจรึไง"

ฉันบอกเขาออกไปอย่างหงุดหงิดไม่รู้อะไรของเขาแต่อยู่ๆเซอร์เวย์ก็ทำหน้านิ่งๆแล้วพูดประโยคนี้ออกมากับฉันจนฉันและทุกคนที่ยืนอยู่ในเหตุการณ์ต่างอึ้งไปตามๆกันคนบ้าอยู่ดีๆก็มาบอกหวงแล้วทำไมฉันถึงใจเต้นแรงแปลก ๆ ด้วยก็ไม่รู้หน้าก็เห่อร้อนขึ้นมาซะงั้นอย่าบอกนะว่าฉันเขินกับคำพูดของไอ้ร่านนี่น่ะ