2 ของเก่า

คืนวันเกิดของดินฉันตัดสินใจซื้อยาชนิดหนึ่งมาจากนาฟ และให้คนเอาผสมเหล้าให้ดินกิน ทุกอย่างเป็นไปตามที่ฉันวางเอาไว้ ฉันพาดินกลับมาที่บ้านของตัวเองในตอนดึก ซึ่งพ่อแม่หลับสนิทกันหมดแล้ว จากนั้นฉันกับดินเราก็มีอะไรกัน เช้าวันรุ่งขึ้นแม่ของฉันเปิดประตูเข้ามาเจอ

และนั่นคือเหตุผลที่ทำให้ฉันกับดินต้องหมั้นกัน ความจริงมันจะจบแค่หมั้นกันไว้ก่อน แต่ด้วยความที่ฉันไม่พอไง

หมั้นได้ก็ถอนหมั้นได้ ฉันจึงบอกผู้ใหญ่ด้วยความเอาแต่ใจว่าฉันจะจดทะเบียนสมรสกับดิน ฉันที่ตกเป็นผู้เสียหายย่อมได้ทุกอย่างที่เอ่ยขอ

โดยที่ดินไม่ได้เต็มใจสักอย่าง

ฉันรู้ว่าดินไม่โอเคและฉันรู้ว่าสิ่งที่ฉันทำมันไม่ใช่เรื่องดี ผู้หญิงดี ๆ ที่ไหนคงไม่ทำแบบฉัน

แต่อย่างน้อยฉันก็ภูมิใจที่ได้ดินมาครอง และดินควรภูมิใจที่ได้เป็นคนแรกของฉัน ทว่าในความเป็นจริงแล้วมันไม่ใช่เลย ดินไม่ภูมิใจอะไรในตัวฉันสักอย่าง ซ้ำร้ายยังเกลียดฉันอีกต่างหาก

เออฉันก็เข้าใจ เพราะว่าเขาสมควรเกลียดฉัน ใครบ้างโดนแบบนั้นจะไม่เกลียด

ฉันพยายามทำหน้าที่ภรรยาที่ดีมาตลอด แต่ไม่เคยอยู่ในสายตาดินสักครั้ง เรื่องบนเตียงฉันก็เป็นเริ่มโดยที่ดินมักจะเหน็บมาว่า... ‘ถ้าอยากเอาเธอคงต้องใส่ยาคืนนั้นให้ฉันกินนะ ไม่งั้นมันไม่แข็งหรอก’

มันคือประโยคที่ดินพูดกับฉันยาวที่สุดก็ว่าได้ และไอ้ส่วนนั้นของเขามันก็ไม่แข็งจริง ๆ

เขามันตายด้าน

ฉันก็เลือกใช้วิธีอย่างที่เขาบอก เรื่องบนเตียงมันถึงผ่านไปได้ มันน่าสมเพชใช่ไหมล่ะ ไม่ต้องถนอมใจฉันหรอก เพราะว่าขนาดตัวฉันเอง ฉันยังสมเพชตัวเองเลย

ผู้หญิงอะไรหน้าด้านหน้าทน ผู้ชายเขาไม่รักก็ยังจะพยายามทำอะไรที่มันไร้ค่า ไม่มีศักดิ์ศรี

ก็นั่นแหละ สุดท้ายแล้วฉันก็ยอมแพ้ต่อความเฉยชาของเขา

ยอมแพ้ผู้หญิงที่อยู่ในใจเขา ฉันยอมเดินถอยออกมา ยอมคืนอิสรภาพให้เขา เขาจะได้ไปตามหาผู้หญิงคนนั้นโดยที่ไม่ต้องมาเกรงใจพ่อแม่ของฉันอีกต่อไป

ฉันไปเรียนต่อต่างประเทศหลังจากที่ตัดสินใจหย่ากับดิน แล้วจากนั้นไม่นานฉันก็ต้องบินกลับมาเพราะน้องชายฝาแฝดของฉันจากไปอย่างไม่มีวันหวนกลับ จบงานศพน้องชายฉันก็บินกลับไปเรียนต่อ เมื่อตอนงานศพของหวาย ฉันยอมรับเลยว่ายังทำใจที่จะเห็นหน้าของดินไม่ได้ เท่าที่ได้ฟังมาจากเพื่อน ๆ ฉันก็ได้รู้ว่าเขาตามหาผู้หญิงคนที่เขามารักตลอด จริงอยู่ที่ผู้หญิงคนนั้นเป็นผู้หญิงของนาฟ นาฟเป็นเพื่อนของฉันและดิน แต่เรื่องของหัวใจ ใครก็ห้ามไม่ได้ไง ก็ดินรักคนดี และฉันก็ส่วนเกินที่เข้าไปขัดความสุขของดิน

มาลองย้อนคิดดู ถ้าวันนั้นฉันไม่ทำเรื่องนั้นกับดิน ดินก็อาจจะมีความสุขกับคนดีไปแล้ว

ผิดที่ฉันเลวเอง ฉันมันเห็นแก่ตัว

แปะ!

“โอ๊ย อะไรของแกญ่า ตีหน้าผากฉันทำไม” ฉันหลุดจากวังวนเรื่องเก่า ๆ ในอดีตของหลายปีที่แล้วเมื่อญ่าเพื่อนของฉันยื่นมือมาตีที่หัวเหม่ง

“คิดถึงอดีตขม ๆ อยู่หรือไง เรียกตั้งนานละไม่หัน”

“เปล่า แล้วคือไร คุยกันถึงไหนแล้วนะ” ฉันกลับมาโฟกัสที่เพื่อนทั้งสองคน เราสามคนเป็นเพื่อนที่สนิทกัน มีอะไรก็เล่าให้ฟัง ปรึกษากันตลอด