เข้าสู่ระบบบทที่5
สอนเสียวNc
มุกดามองชายหนุ่มผู้หิวโหยตะปบดูดสองเต้าอวบอิ่มด้วยอาการมูมมามเธอผลักเขาออกแต่ตัวเขาใหญ่เกินกว่าเรี่ยวแรงที่เธอมี เสียงริมฝีปากดูดดัง จ๊วบ~ ยิ่งเขาดูดแรงมากเท่าไหร่ร่างกายของเธอยิ่งหวั่นไหวมากขึ้นเท่านั้น
อาเธอร์มองหุ่นสวยของเธอด้วยความหื่นกระหายจะให้เขาหยุดตอนนี้ก็คงจะไม่ได้แล้วเพราะอารมณ์ที่เขามีมันพลุ่งพล่านจนเขาก็ไม่เข้าใจยิ่งเสียงหายใจของเธอมันทำให้ความเป็นชายแข็งตัวราวกับท่อนเหล็กลนไฟ
ยามที่เขาแทรกกายเข้าหว่างขาจนความร้อนของท่อนเอ็นนาบไปกับกลีบสาวสีหวานที่ยังไม่เคยผ่านชายใดมาก่อนแม้แต่นิ้วของเธอเองก้ไม่เคยได้แวะเวียนเข้าไป
"แม่ง!" อาเธอร์สบถออกมาด้วยความหงุดหงิดเธอจะสวยเกินไปจนเขารู้สึกร้อนผ่าวไปทั้งตัวแบบนี้ไม่ได้สุดท้ายเขาก็รวบเธอขึ้นมาโดยให้เธอโอบกอดคอเขาไว้ริมฝีปากสัมผัสแลกลิ้นกันพัลวันเขาอุ้มเธอขึ้นมาบนห้องจากนั้นก็โยนเธอลงไปบนเตียง
ปึก!
"อ๊ะ!"
"อมให้ฉัน!" คำสั่งที่เอ่ยออกมาทำให้มุกดาส่ายหน้าเธอไม่เคยและไม่รู้ว่าต้องทำยังไงอาเธอร์คว้าแขนเธอได้ก็จับลุกขึ้นก่อนจะจับแท่งร้อนจ่อเข้าที่ปาก
หัวตัดสีชมพูถูไถตามรอยแยกของริมฝีปากแม้เธอจะกลัวแต่ก็อยากเรียนรู้ที่จะสัมผัสโดยใช้ปลายลิ้นสะกิดตรงรูเล็กที่ปลายแท่งร้อนดบาๆ
"อ่าา~ อ้าปากด้วยแล้วอมตรงหัว... อืม... แบบนั้นแหละ~"
มุกดาเริ่มอมส่วนหัวเธอไม่ลืมที่จะใช้ลิ้นช่วยตวัดเลียจนน้ำส่วนหัวไหลออกมาเธอดูดมันอย่างลืมตัวดูดจนอาเธอร์เผลอขยุ้มผมเธอแล้วขยับเอวไปตามจังหวะจากส่วนหัวกลายเป็นว่าเธออมมาจนถึงครึ่งแต่คงอมมากกว่านี้ไม่ได้เพราะของเขามันใหญ่และยาวจนเธอแยกไม่ออกว่าแขนเธอกับท่อนเอ็นของเขาอะไรมันใหญ่กว่ากัน
อ๊อก! อ๊อก! อ๊อก!
บางจังหวะเธอก็ต้องตีเข้าที่ขาของเขาเต็มแรงเมื่ออาเธอร์ลืมตัวเผลอกระแทกเข้าไปจนท่อนเอ็นผลุบหายเข้าไปในปากเธอ
"แค่นี้ไม่ตายหรอกอมต่อไปถ้าอมไม่แตกฉันฆ่าเธอ อื๊มมม อ่าา~ มุก~" เมื่อเผลอตัวเรียกชื่อเธอด้วยน้ำเสียงออดอ้อนคนฟังถึงกับขนหัวลุกไปทั้งตัว
เมื่อปากเล็กเริ่มห่อลิ้นดูดแรงขึ้นอาเธอร์เริ่มรู้สึกวาบหวามจนเผลอร้องครวญครางออกมาอย่างลืมตัวมุกดาคว้าท่อนเอ็นได้ก็สาวขึ้นลงเพื่อช่วยให้เขาเสร็จสมเสียทีไม่นานเธอก็รู้สึกถึงน้ำปรารถนาที่พวยพุ่งอยู่ในปากแถมอาเธอร์ยังกระแทกเข้าไปให้ลึกจนเธอต้องกลืนทุกหยาดหยดลงคอ
"แค่กๆๆ! คุณจะบ้าหรือไงฉันหายใจไม่ออกนะ!!"
"อ่าา~ แล้วตายไหมถ้าตายฉันจะได้ให้ลูกน้องจัดการเอาศพเธอไปโยนทิ้งให้จระเข้แต่ถ้าไม่ตายก็นอนลงไปแล้วแหกขากว้างๆ!"
อาเธอร์จับสองขาของเธอกระชากมาที่ปลายเตียงจากนั้นเขาก็ดันขึ้นจนสะโพกของเธอลอยเด่นอยู่ตรงหน้ากลิ่นหอมหวานของสาวบริสุทธิ์ช่างปลุกเร้าอารมณ์ของเขาเสียเหลือเกินเขาเลียริมฝีปากของตัวเองเมื่อได้เห็นน้ำหวานของสาวบริสุทธิ์
"อ๊าาา~ มันสกปรกนะคุณ!!"
เอาอะไรมาสกปรกของเธอทั้งสวยทั้งสะอาดเสียขนาดนี้เขาไม่เคยใช้ปากให้ใครเพราะผู้หญิงส่วนใหญ่ที่เขาเคยเจอล้วนแต่เป็นพวกมากประสบการณ์และผ่านผู้ชายมาโชกโชนน้อยคนนักที่เขาจะเจอผู้หญิงอ่อนหัด อาเธอร์ตะปบดูดตรงรอยแยกแล้วดูดน้ำหวานของเธอเข้าปากแม้เธอจะดิ้นพล่านแต่ก็ไม่อาจสู้แรงของเขาได้ตอนนี้เธอนอนแผ่หลาอาขาให้เขาใช้ปากปรนเปรอจนพอใจ
"อ๊ะ~ อ๊าาา~"
จ๊วบ~ จ๊วบ~ แผล็บ~~
อาเธอร์สะบัดหน้าจนลิ้นสากตวัดเลียกลีบซ้ายและขวาคนตัวเล็กสะดุ้งสุดแรงผวาคว้ามือกดหัวเขาลงไปอย่างลืมตัวอาเธอร์สอดนิ้วกลางเข้ามาในรูเล็กน้ำหวานจากกายสาวแตกกระเซ็นเต็มปากของอาเธอร์ เขาหลับตาอ้าปากปล่อยให้น้ำปรารถนาของเธอไหลพุ่งจนหยดสุดท้ายเมื่อได้แลกน้ำของกันและกันเขาก็คลานขึ้นมาบนเตียงเพื่อป้อนจูบให้เธออีกครั้ง
สองแขนโอบคออย่างลืมตัวเธอปล่อยกายให้เขากระทำทุกอย่าง อาเธอร์เริ่มสนุกกับเรือนร่างของมุกดาขึ้นเรื่อยๆ เขาดันสองขาของเธอขึ้นแล้วจับท่อนเอ็นถูไถไปตามรอยแยก
"อ๊าา~"
"เจ็บก็ร้องดังๆ เอาความร่านของตัวเองออกมาฉันไม่ชอบผู้หญิงเสแสร้ง อ่าา~"
เมื่อส่วนหัวผลุบหายเข้าไปในโพรงสาวมุกดารีบยกมือมากัดเพื่อเก็บเสียงแต่อาเธอร์ดึงมือเธอออกเขากดสะโพกลงไปเรื่อยๆ ความบริสุทธิ์ของเธอถูกเขาทำลายจนไม่เหลือชิ้นดีแม้จะเจ็บปวดมากแค่ไหนแต่อาเธอร์ก็ผ่อนคลายให้เธอด้วยการจูบปากบีบเคล้นสองเต้าใช้นิ้วชี้เขี่ยยอดปทุมถัน
"อ๊าา~"
"อืมมม~ รูเธอแน่นมาก~ เขาพยายามขยับเอวช้าๆ เพื่อให้โพรงสาวของเธอปรับสภาพรับขนาดของเขาได้แต่เสียงร้องครวญครางของมุกดามันบ่งบอกว่าเธอกำลังทรมานทั้งกายและใจ
ปึก! ปึก! ปึก!
เมื่อน้ำสีใสไหลออกมาอาบชโลมท่อนเอ็นมากขึ้นอาเธอร์ขยับเอวระรัวเอวสอบใส่เธอทันที ขนาดที่ใหญ่เกินมาตรฐานทำให้ความสาวของมุกดาบวมเป่งจนน่ามอง
"อ๊ะ~ อ๊ะ~ อ๊าาา~"
"โอ๊ยยยย~ ดูดอะไรขนาดนี้วะ~"
เหมือนมุกดาจะรู้ว่าเขาแพ้ความแน่นและตอดหนึบเธอรีบขมิบใส่จนอาเธอร์ร้องเสียงหลงเขาสั่งให้เธอหยุดแต่เธอไม่หยุดในเมื่อเขาทรมานเธอได้เธอก็ทรมานเขาได้เหมือนกัน
"มุก~ ฉะ ฉันบอกให้หยุด~ อ่าา~"
"อยากเย็ตฉันมากไม่ใช่เหรอ? เอาสิทนให้ได้ก็แล้วกัน!"
----------------------------------
เอาสิน้องมันสู้กลับแล้วนะ อาเธอร์แกจะทนได้ไหม
ตอนพิเศษหลายปีผ่านไปเสียงรองเท้าส้นสูงดังมาพร้อมกับเสียงรองเท้าหนังราคาแพงทั้งสอง พากันเดินเข้ามาในบริษัทเพราะว่าวันนี้จะมีการประชุมใหญ่เกี่ยวกับผลิตภัณฑ์ตัวใหม่ที่ อันนา เป็นคนคิดค้นขึ้นมาเองนั่นก็คือผลิตภัณฑ์ไวน์จากผลไม้เป็นสูตรที่เธอปรุงแต่งจากความชอบของตนเองโดยมีน้องชายอย่าง อเล็กซ์ ที่เป็นหนึ่งในผู้บริหารเดินล้วงกระเป๋าเข้ามาในห้องประชุมภายใต้แว่นสีดำไม่มีใครรู้เลยว่าเขากำลังจดจ้องไปยังดวงตาคู่หนึ่งที่กำลังส่อพิรุธออกมาให้เขาได้เห็น"สวัสดีครับคุณอันนาคุณอเล็กซ์วันนี้จะมีการประชุมใหญ่เกี่ยวกับแผนการวางจำหน่ายและการผลิตไวน์ที่คุณอันนาเป็นคนคิดค้นขึ้นมาอันนี้จะเป็นแผนการตลาดคร่าวๆ คุณอันนากับคุณอเล็กซ์ลองพิจารณาดูก่อนนะครับ" ทั้งสองหยิบแฟ้มเอกสารขึ้นมาก่อนจะเปิดอ่านอย่างละเอียดอีกครั้งไม่ทันจะถึงครึ่งหน้ากระดาษอเล็กซ์ก็โยนเอกสารตรงหน้าทิ้งอย่างไม่ไยดี"แกเป็นอะไร?" อันนาหันไปถามน้องชายด้วยความสงสัยถึงน้องชายจึงเป็นพวกบ้าบิ่นแต่ก็ไม่เคยแสดงกิริยามารยาทออกมาให้เป็นที่ติฉินนินทาของใครหลายคนแบบนี้ "ใครเป็นคนคิดแผนการตลาดนี้?" อเล็กซ์เอนกายพิงเก้าอี้สายตามองไปยังฝ่ายการตลาดจะมีหนึ่ง
บทที่30ตอนจบเมื่อผู้หลักผู้ใหญ่ถามถึงเรื่องงานแต่งว่าทั้งสองคนจะแต่งงานกันเมื่อไหร่ เพียงแค่ได้ยินประโยคคำถามนี้ก็ทำให้อาเธอร์กลืนน้ำลายลงคอเขากลัวงานแต่งไปเสียแล้วมุกดาเห็นสีหน้าท่าทางของอาเธอร์ไม่สบายใจเธอจึงเป็นฝ่ายบอกกับทุกคนไปว่าเธอไม่อยากจัดงานใหญ่โตอีกอย่างตอนนี้อาเธอร์ก็แสดงความรับผิดชอบด้วยการจดทะเบียนสมรสกับเธอแล้วเธอไม่ต้องการอะไรอีกขอแค่ได้ใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันไปจนถึงวาระสุดท้ายของชีวิตก็เพียงพอ แม้ผู้ใหญ่หลายคนจะไม่ค่อยพอใจแต่ก็ไม่มีใครกล้าขัดใจทั้งสองคนได้ในเมื่อทั้งสองคนเลือกแบบนี้ทุกคนก็ต้องยอมรับมุกดาพาลูกสาวเข้ามาหาอาเธอร์ในห้องทำงานหลังจากที่ลูกน้องของเขาออกจากห้องไปแล้วตอนนี้อาเธอร์ได้เป็นผู้บริหารสูงสุดรวมถึงได้ดูแลกิจการทุกอย่างทรัพย์สมบัติที่เป็นของต้นตระกูลทำให้เขาต้องแบกรับลูกน้องอีกนับพันชีวิตเอาไว้ในกำมือ "ตอนแรกฉันก็ไม่เข้าใจคำว่ามาเฟียคิดว่าจะต้องยิงกันฆ่ากันเหมือนในหนังที่แท้ก็เป็นเพียงแค่นักธุรกิจใช่ไหมคะ?" มุกดาเดินเข้ามาถามเมื่อเห็นว่าสามีของเธอมีอาการเหนื่อยล้าจึงเข้ามานวดไหล่บีบต้นคอให้ส่วนลูกสาวก็นวดแขนนวดขาสองคนช่วยกันคนละไม้คนละมือ"จริงๆ แล้วต้
บทที่29ไม่อยากได้ยินคำนั้นอาเธอร์นั่งลงฝั่งตรงข้ามคุณหมอเขาซึ้งใจจริงๆ ที่ได้เจอผู้มีพระคุณอีกหนึ่งคนหากไม่มีเธอคนนี้เขาก็คงไม่ได้เจอลูกเมียคงต้องอยู่กับความทุกข์ ความเสียใจไปตลอดชีวิตหากไม่มีแม่ของเขาที่ยังอยู่เคียงข้างเขาอาจจะจบชีวิตตัวเองไปแล้ว "ผมอยากขอบคุณที่คุณหมอช่วยมุกดาเอาไว้""ค่ะ วันนั้นฉันเองก็เกือบตายเหมือนกัน""ผมขอโทษกับเหตุการณ์วันนั้นไม่คิดว่าจะมีผู้เสียชีวิตเยอะขนาดนั้น""ฉันเข้าใจค่ะว่าแต่วันนี้คุณอาเธอร์มีธุระอะไรกับฉันหรือเปล่าคะ" "ผมอยากพามุกดากับลูกกลับบ้านแต่มุกบอกกับผมว่าเธอต้องมาทำงานกับคุณหมอ คือ... ผมอยากใช้เวลาหลังจากนี้กับมุกให้มากที่สุดผมกลัวการจากลา ผมกลัวว่าผมจะเสียมุกไปอีก... "คุณหมอถอนหายใจสายตามองไปที่มุกดากับอันนาทั้งสองกำลังนั่งมัดผมติดโบอันใหญ่อยู่อีกมุมตลอดระยะเวลาที่ผ่านมามุกดาก็เป็นผู้ช่วยที่ดีขยันทำงานทั้งงานบ้านและงานเอกสารต่างๆ หากเสียมุกดาไปคุณหมอก็คงใจหายเหมือนกันแต่เพื่อเห็นแค่ครอบครัวที่จะมาเติมเต็มความสุขให้กับหนูน้อยอันนาคุณหมอก็ไม่อาจฉุดรั้งมุกดาไว้ "ก็ได้ค่ะหลังจากนี้คุณก็ดูแลทั้งสองคนให้ดีๆ นะคะ มุกดาเป็นคนดีอย่าปล่อยให้เธอหล
บทที่ 28จัดหนักทั้งสองรู NC คนเจ้าเล่ห์ดันร่างมุกดาให้นอนลงบนเตียงขนาดคิงไซส์แม้มุกดาจะขัดขืนเล็กน้อยแต่เพราะความรักที่เธอมีต่อเขาทำให้เธอไม่อาจต่อต้านเขาได้เลย เธอใช้สองมือโอบแก้มของเขาไว้จนสายตาขอเธอกับเขาผสานกันความคิดถึงและการเฝ้ารอคอยมันสื่อออกมาทางสายตาเขาเสียโอกาสไปสามปีกว่าช่วงเวลาที่ผ่านมามันทำให้เขารู้สำนึกถึงความผิดที่เขาเคยทำกับมุกดาไว้ เขามองเห็นเธอเป็นแค่ของเล่นเขาไม่เคยเห็นคุณค่าของเธอเลยเขาไม่เคยได้ทำหน้าที่พ่อเลยหยดน้ำตาไหลลงมาบนแก้มของมุกดาเธอใช้นิ้วเกลี่ยน้ำตาของเขาออกไปช้าๆ เธอรับรู้ถึงความเจ็บปวดนี้ดีเธอไม่ควรหายไปนานขนาดนั้นแต่ถ้าเธอใจอ่อนเธอจะไม่มีวันเห็นอาเธอร์ในมุมนี้เลย "ฉันรักคุณนะคะคุณอาเธอร์""ฉันก็รักเธอ... อย่าหายไปอีกนะมุก"ริมฝีปากของทั้งสองประกบจูบกันอย่างอ่อนโยนมันเป็นจูบที่อบอุ่นหัวใจ จูบของความรักความเอาใจใส่ซึ่งกันและกัน มุกดารับรู้ได้ว่าเขาเปลี่ยนไปมาก เขาเปลี่ยนไปในทางที่ดีขึ้นไม่รุนแรงไม่ดุร้ายเหมือนเมื่อก่อนร่างกายของเธอ... มันเป็นของเขาแค่คนเดียว"อื๊มมม" มุกดาเริ่มส่งเสียงครวญครางในลำคออาเธอร์ลูบไล้เรือนร่างของเธออย่างมือราวกับว่ากลัว
บทที่27ครอบครัวรถของอาเธอร์ขับเข้ามาจอดหน้าประตูบ้านสาวน้อยอันนามองน้ำพุหน้าบ้านแล้วทำหน้าตาตกอกตกใจอาเธอร์วางมือบนหัวของลูกสาวความขี้อ้อนของยัยตัวแสบก็แผลงฤทธิ์ออกมาเธอปีนข้ามตักของคุณแม่มุกดาเพื่อให้คุณพ่ออาเธอร์อุ้มลงจากรถเขาพาลูกสาวเข้ามาโดยให้มุกดาเดินตามหลังเขามาติดๆ"คุณย่าขาาาา" สาวน้อยอันนาตะโกนเรียกตั้งแต่หน้าประตูจนหญิงวัยกลางคนหันมามองด้วยความตกใจพอเห็นลูกชายอุ้มเด็กผู้หญิงเข้ามาด้านหลังคือหญิงสาวคนที่ลูกชายรักและถวิลหามาตลอด"หนูมุกดา!!" "สวัสดีค่ะ" มุกดายกมือไหว้พร้อมเข้าไปสวมกอดคุณแม่ของอาเธอร์ "คุณหญิงสบายดีไหมคะ""ฉันสบายดีแล้วหนูมุกดาไปอยู่ที่ไหนมารู้ไหมว่าฉันกับลูกเป็นห่วงหนูมากแล้วนี่อะไรอย่าบอกนะ..." คุณหญิงหันไปมองหลานสาวทั้งน้ำตายัยเด็กอยู่เป็นจึงรีบอ้าแขนสวมกอดคุณย่าของเธออาเธอร์ส่งลูกสาวให้คุณแม่ของเขาได้อุ้มบ้างตอนนี้ครอบครัวของเขากำลังมีความสุขที่สุดในชีวิตมีทรัพย์สมบัติเป็นร้อยล้านพันล้านก็ยังไม่มีคุณค่าเฉกเช่นเวลานี้"หนูชื่ออะไรลูกบอกย่าหน่อยซิ""หนูชื่ออันนาค่ะ^^" "น่ารักจริงๆ เลยหลานย่า"อาเธอร์เล่าเรื่องราวที่ผ่านมาของมุกดาให้แม่ของเขาได้ฟังเธอไม่ไ
บทที่26ขอบคุณที่กลับมาอาเธอร์ไม่รู้เลยว่าตอนนี้ชั้นล่างกำลังเกิดเหตุการณ์วุ่นวายเขากำลังลงลิฟต์มาพร้อมกับเลขาพร้อมคุยงานมาด้วยกันจนประตูลิฟต์เปิดออกเขาก็ได้ยินเสียงเด็กเอะอะโวยวายตะโกนเรียกอาเธอร์ตอนแรกเขาไม่ได้ใส่ใจเพราะคิดว่าคงเป็นลูกของใครสักคนแต่พอเสียงนั้นตะโกนเรียกชื่อเขาอีกครั้งสองขาที่กำลังก้าวออกไปด้านหลังก็หยุดชะงักทันที"อาเธอร์! นี่ลูกนะ!!!" เสียงของเด็กคนนั้นทำให้ความสนใจของทุกคนหันมามองหน้าเขาเป็นตาเดียวแต่อาเธอร์ไม่ได้สนใจคนรอบข้างเขาหันไปมองหน้าเด็กคนนั้นดวงตาของเธอมันคุ้นเคยเหมือนกับว่าเขาเคยเห็นที่ไหนมาก่อน"หนูเรียกฉันใช่ไหม?" อาเธอร์หันไปมองเด็กคนนั้นก่อนจะบอกให้ลูกน้องของเขาปล่อยตัวเด็กคนนั้นมาเธอเดินก้าวขามาหาเขาพร้อมกอดอกสะบัดหน้าอย่างคนเย่อหยิ่ง"ก็ใช่น่ะสิ! ทำไมซื่อบื้อแบบนี้นะ" "นี่หนูพูดจาให้มันดีๆ หน่อยพ่อแม่หนูเป็นใครทำไมถึงปล่อยให้มาเดินเล่นในนี้" เลขาไมค์เดินออกมาต่อว่าแต่อาเธอร์ยกมือห้ามเอาไว้"แม่หนูชื่ออะไรบอกฉันได้ไหม" "แม่ของหนูชื่อมุกดาส่วนพ่อของหนูชื่ออาเธอร์คนซื่อบื้อ คุณแม่บอกว่าคุณพ่อซื่อบื้อค่ะ" หากเป็นเมื่อก่อนเขาคงโมโหเป็นฟืนเป็นไฟแต่ต
บทที่6เสียวด้วยกันNCเหมือนมุกดาจะรู้ว่าเขาแพ้ความแน่นและตอดหนึบเธอรีบขมิบใส่จนอาเธอร์ร้องเสียงหลงเขาสั่งให้เธอหยุดแต่เธอไม่หยุดในเมื่อเขาทรมานเธอได้เธอก็ทรมานเขาได้เหมือนกัน"มุก~ ฉะ ฉันบอกให้หยุด~ อ่าา~""อยากเย็ตฉันมากไม่ใช่เหรอ? เอาสิทนให้ได้ก็แล้วกัน!"เธอเล่นท้าทายอำนาจมืดแบบนี้คิดว่าจะรอดพ้
บทที่4หยุดไม่ได้NC+ (มีฉากรุนแรงนิดนึง)วันต่อมาอาเธอร์เดินทางเข้าบริษัทตั้งแต่เช้าเพราะเขาต้องเคลียร์งานที่ค้างคาจจากพ่อของเขาให้เสร็จสิ้นภายในอาทิตย์นี้จากนั้นก็เข้าไปดูโรงงานการผลิตเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ที่ปู่ของเขาเป็นคนก่อตั้งขึ้นมาสินค้าแบรนด์ Aaren ถูกจัดจำหน่ายไปทั่วโลกทั้งไวน์ เหล้า รวมถึง
บทที่3ว่าที่เจ้าสาวมุกดาเข้าพบอาเธอร์ที่บ้านของเขาเธอนั่งรออยู่เกือบชั่วโมงรถหรูคันสีดำก็ขับเข้ามาจอด ชายหนุ่งร่างกายกำยำสูงราว190เซนติเมตรเดินนำเข้ามาด้านหลังมีลูกน้องนับสิบตามมา เธอยกมือไหว้เขาแต่อาเธอร์ไม่ชายตามองแม้แต่นิดเดียวเขาเดินมานั่งฝั่งตรงข้ามจากนั้นก็โยนหลักฐานที่อาของเขานำมาให้ เอกสา
บทที่1เรื่องเลวร้าย **มีฉากรุนแรง**บรื้นนนนเสียงรถสปอร์ตขับผ่านเส้นหลักของโครงการหมู่บ้านจัดสรรอารอนเจ้าของโรงงานผลิตเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ชื่อดังกำลังขับรถหนีสุดชีวิต นาทีระทึกนี้อารอนรับรู้ได้ทันทีว่าเขาคงไม่มีชีวิตกลับไปแน่นอน เขาจึงต่อสายหาลูกชายเพียงคนเดียวนั่นก็คืออาเธอร์ ตั้งแต่เขาเลิกรากับ







