บทที่ 2

“สวัสดีค่ะ” เสียงไผ่หลิวเอ่ยทักทายชายสองคนที่ยืนอยู่ด้วยท่าทีนอบน้อม เช่นเดียวกันกับหญิงสาวร่างสวยด้านข้างที่ก้มหน้าทักทายร่างสูงทั้งสองอย่างสุภาพ ทว่าใบหน้าเรียวนั้นกลับถูกปกปิดไว้ด้วยแมสก์ผ้าสีดำ รวมถึงหมวกแก๊ปที่ทำเอามองแทบไม่เห็นอะไรบนใบหน้า

“ไหนหุ่น” เสียงนิวอดไม่ได้ที่จะเอ่ยถาม ทำให้ร่างสวยที่มีชุดคลุมอยู่ด้านนอก ค่อย ๆ เปิดออกจนเผยให้เห็นชุดที่อยู่ด้านในที่สามารถเห็นสัดส่วนรูปร่างได้อย่างชัดเจน

“อืม หุ่นตามปก…แต่ทำไมปิดหน้า” นิวที่รู้สึกพอใจกับรูปร่างสวยที่เผยให้เห็นความขาวเนียน สัดส่วนชวนมอง ตัวไม่เล็กจนเกินไปเอ่ย ทว่าดวงตาก็อดไม่ได้ที่จะพยายามจ้องมองยังใบหน้าที่อยู่ภายใต้หมวกแก๊ปและแมสก์ผ้าสีดำ

“เอ่อ…พอดีน้องขี้อายน่ะค่ะ” ไผ่หลิวตอบกลับแทน ขณะที่เบย์ก็มีความประหม่าอยู่ไม่น้อยกับการทำงานแบบนี้ครั้งแรกของตัวเอง ซึ่งเพราะมีเหตุจำเป็นจริง ๆ เธอจึงจำต้องมาทำอะไรแบบนี้

“รับงานครั้งแรกจริงหรือเปล่า” นิวเค้นถาม

“…” หญิงสาวที่ถูกถามจึงพยักหน้าตอบ

“แล้วคิดเท่าไร”

“ห้าหมื่นได้ไหมคะ” ไผ่หลิวตอบกลับแทน โดยราคาที่ได้ยินสร้างความตกใจให้กับนิวอยู่ไม่น้อย

“ทำไมแพงขนาดนั้น”

“พอดีน้องรีบใช้เงินน่ะค่ะ แล้วก็ไม่เคยรับงานมาก่อนเลย”

“หน้าก็ไม่ยอมเปิดเนี่ยนะจะเรียกราคานี้”

“ทำทุกอย่างได้หมดเลยค่ะ” เบย์ที่ยืนอยู่ตัดสินใจพูดขึ้นทั้งที่มือเรียวกำยังชุดวาบหวิวที่สวมใส่อยู่แน่น

“ถ้าจ่ายให้ จะทำอะไรก็ได้หมดเลยค่ะ ไม่มีงี่เง่าหรืองอแงแน่นอน” ดวงตาสวยมองหน้าเอ่ยบอกชายที่ยืนอยู่ตรงหน้าแววตามีความหมายมั่นพร้อมใจ โดยสายตาที่ส่งมาของหญิงสาวร่างสวย ทำเอานิวที่เห็นชะงักไปเล็กน้อย เขาก้มลงกวาดสายตามองยังรูปร่างไร้ที่ติของหญิงสาวอีกครั้ง ซึ่งในตอนนั้น ร่างหนาของชายที่นอนอยู่ก็ลืมตาขึ้นมาด้วยความสะลึมสะลือ

“อืม ห้าหมื่นก็ห้าหมื่น” สุดท้ายนิวก็จำต้องยอมรับข้อเสนอไปอย่างไร้ข้อแม้ เพราะจะให้เขาปฏิเสธคนที่อยู่ตรงหน้า ไปหาหญิงสาวมาใหม่…ดูท่าก็น่าจะไม่ทันการ

ยังไงก็ตาม…รูปร่างสัดส่วนชวนสัมผัสขนาดนี้ก็คงจะคุ้มราคาสำหรับคืนนี้ของเพื่อนเขาอยู่ไม่น้อย

“โอนให้แล้ว” เสียงนิวหันบอกกับไผ่หลิวที่ยืนอยู่ โดยหญิงสาวที่เช็กการโอนเงินเข้ามาแล้วเรียบร้อยก็หันไปพยักหน้าเชิงยืนยันการโอนให้รุ่นน้องที่ยืนอยู่ได้รับรู้ เบย์ที่ได้ยินแบบนั้นจึงรู้สึกใจชื้นอยู่พอสมควร แม้จะมีความตื่นกลัวอยู่บ้างกับสิ่งที่ตัวเองกำลังจะทำ แต่เมื่อคิดได้ว่ากำลังทำ…เพื่อใคร ความกลัวพวกนั้นก็ค่อย ๆ เบาลง

“เริ่มเลยไหมคะ” หญิงสาวที่สวมใส่แมสก์ผ้าสีดำตัดสินใจถามชายที่ยืนอยู่ตรงหน้า อย่างเข้าใจว่า จะเป็นคนที่เธอจะต้องปฏิบัติปรนเปรอให้ในคืนนี้ ทว่า…

“ไม่ใช่ฉัน” เสียงนิวตอบกลับบอกกับร่างสวย ซึ่งคำตอบที่ได้ยินก็ทำเอาเบย์ชะงักไปด้วยความงุนงง ก่อนจะหันไปจ้องมองยังชายร่างสูงหน้าตาดีอีกคนที่ยืนอยู่

“คุณเหรอคะ”

“เปล่า” ทว่านายก็ต้องตอบปฏิเสธออกมาเช่นกัน เจ้าของใบหน้าเรียวจึงเริ่มขมวดคิ้วด้วยความไม่เข้าใจ กระทั่งร่างสูงที่ยืนอยู่ทั้งสองคนตรงหน้าค่อย ๆ เบี่ยงตัวออกจากกัน ส่งผลให้สามารถมองเห็นร่างหนาร่างหนึ่งที่กำลังนอนอยู่ด้วยความสะลึมสะลือ เหงื่อเริ่มไหลออกมาตามกรอบหน้าของใบหน้าดูดี…

“มันนี่แหละที่เธอต้องนอนด้วย…” นิวพูดขึ้นหลังจากที่เห็นแววตาของหญิงสาวที่ยืนอยู่มองเห็นเพื่อนตัวเอง

“…ฝากดูแลมันด้วย ช่วยทำให้มันมีความสุขจนลืมทุกอย่างบนโลกนี้ไป”

“…” เบย์ที่ได้ยินคำสั่งจากผู้ว่าจ้างก็ก้มหน้ารับคำด้วยความพร้อมทำหน้าที่ของตัวเอง แม้จะมีความประหม่าอยู่บ้าง ขณะที่นิวกับนายก็พากันเดินออกจากห้องโรงแรมชั้นใต้ดินกันไปตามปกติ ต้องการปล่อยให้เพื่อนลืมความเจ็บปวดในวันนี้ไป หลังจากนี้ เช่นเดียวกับไผ่หลิวที่จำต้องเดินออกจากห้องนอนนี้ไปเช่นกัน แม้จะมีความรู้สึกห่วงใยรุ่นน้องของตัวเองอยู่ไม่น้อย กระทั่งประตูห้องปิดลง

เงียบ

ความเงียบงันก็เข้ามาปกคลุมภายในห้อง พร้อมดวงตาสวยที่จ้องมองไปยังร่างสูงที่นอนหลับไปอีกครั้งด้วยความชั่งใจ

“ถ้าหนีไปตอนนี้…จะเป็นอะไรหรือเปล่านะ” เบย์ที่มีความคิดหนึ่งแทรกเข้ามาพึมพำ แต่พอนึกถึงผลเสียที่อาจจะตามมาก็ทำเอาร่างสวยยิ่งรู้สึกคิดไม่ตก ดวงตาดูดีจ้องมองคนที่นอนอยู่ซ้ำ ๆ ซึ่งยอมรับว่าเธอรู้สึกตะลึงไปกับความหล่อเหลาของอีกคนอยู่ไม่น้อย ทว่าถึงจะหล่อยังไง การหลับนอนกับคน ๆ หนึ่งที่ไม่เคยรู้จักกันมาก่อน…ขณะที่หญิงสาวร่างสวยในชุดวาบหวิวกำลังยืนงึกงักตัดสินใจ ในตอนนั้น อยู่ ๆ ดวงตาคมของชายที่นอนอยู่ก็ลืมตาขึ้นมาจ้องมองเธออย่างไร้ความสะลึมสะลือไม่เหมือนตอนก่อนหน้า พร้อมกับริมฝีปากหนาที่ขยับถามเสียงเรียบเข้ม

“ใคร”

“…” เบย์ที่ถูกถามก็ชะงักเผลอเม้มปากแน่นอย่างไม่รู้จะตอบยังไง โดยในตอนนั้นเอง บางอย่างในตัวของชายที่นอนอยู่ก็เริ่มพลุ่งพล่าน เขากวาดสายตาคมจ้องมองยังร่างสวยในชุดวาบหวิวที่อยู่ตรงหน้า แววตาของชายหนุ่มเปลี่ยนไปอย่างชัดเจน มันมีความกระหายที่บอกไม่ถูกแล่นเข้ามาในความรู้สึก จนในที่สุด

หมับ!!

เสียงมือแกร่งเคลื่อนเข้าไปคว้าเรียวแขนสวยเข้ามายังร่างหนาของตัวเองท่ามกลางสีหน้าตื่นตกใจอยู่ไม่น้อยของเบย์ที่แสดงออกมาผ่านแววตาสวยภายใต้แมสก์ผ้าและหมวกแก๊ปสีดำที่สวมใส่อยู่…