1. เสือร้ายในคราบคนดี

ตอนที่ 1. เสือร้ายในคราบคนดี

@The winner Pud

ฟู่ว~

เสียงของใบหน้าหล่อพ่นควันออกมาจากปากด้วยความชำนาญ ก่อนที่สายตาคมเข้มจะหันมองออกไปยังบริเวณท้องถนนที่มีรถขับผ่านไปมาด้วยแววตาเรียบนิ่ง แม้เสียงเพลงภายในผับจะดังออกมาถึงด้านนอก แต่หนุ่มวิศวะหน้านิ่งก็ไม่ได้สนใจเสียงรบกวนนั้นแต่อย่างใด

วันนี้เขาเพียงมาเที่ยวกับเพื่อนในคณะก็เท่านั้น.......ไม่ได้มีอะไรพิเศษ เพราะงั้นการออกมาสูดอากาศด้านนอกก็ถือเป็นการผ่อนคลายเช่นกัน

กึก

”เดล อยู่ตรงนี้เองฟ้าหาตั้งนาน^^” เสียงหวานเอ่ยเรียกคนที่มาหลบมุมสูบบุหรี่อยู่บนชั้นสองคนเดียวเงียบๆด้วยสีหน้าใสซื่อไร้เดียงสา

’เรนเดล ภาคินัย สิระประภากุล‘ หนุ่มหล่อบ้านรวยตระกูลดัง ครอบครัวของเขาเป็นถึงเจ้าของโรงแรมห้าดาวหลายสาขา ซึ่งเรนเดลเป็นลูกชายคนโตของ’หม่อมหลวง รณกรณ์ สิระประภากุลและ คุณหญิง ดาราภา สิระประภากุล‘ ที่มีลูกชายหนึ่งคนและลูกสาวคนเล็กอีกหนึ่งคนชื่อว่า ‘เรเชล ชลนา วิระประภากุล‘ สาวน้อยวัยสิบแปดช่างฝันที่มีอายุห่างจากพี่ชายเพียงสี่ปีเท่านั้น

“มีอะไร?” ปากหนาเอ่ยถามสาวสวยตรงหน้าด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ

ลักษณะภายนอกของเรนเดลนั้นเขาเป็นผู้ชายที่พูดน้อย นิ่งเงียบแต่แฝงไปด้วยความอบอุ่น สุขุม อย่างไม่ต้องทำอะไรมาก โดยเฉพาะความหล่อที่โดดเด่นมาตั้งแต่ไหนแต่ไร ทำให้สาวน้อยสาวใหญ่ต่างพากันกรี๊ดกร๊าดเขาอยู่ตลอดเวลารวมถึงเพื่อนร่วมห้องอย่างฟ้าใส ที่กำลังยืนจ้องหน้าเขาอยู่ตอนนี้ด้วย

“ฟ้าแค่เป็นห่วงน่ะ นึกว่าเดลเมาแล้ว ก็เลยออกมาดู โอมกำลังจะเป่าเค้กแล้วนะ รีบๆสูบแล้วเข้าไปข้างในกันเถอะ“ ฟ้าใสพูดออกมาด้วยน้ำเสียงเต็มไปด้วยความห่วงใย แต่ร่างสูงรู้ดีว่าสิ่งที่คนตรงหน้าต้องการไม่ได้มีแค่นั้น

เบื้องหลังความสงบเยือกเย็นและความอบอุ่นใจฟูของหนุ่มวิศวะนั้นเต็มไปด้วยความอันตราย ภายนอกเขาอาจจะดูเป็นคนไม่หือไม่อือก็จริง แต่เรื่องผู้หญิงสำหรับเรนเดลนั้นมันไม่ยากเลยสักนิด เพียงแค่อยู่เฉยๆก็มีแต่คนอยากเข้าหา ด้วยความที่เขานั้นเป็นหนุ่มฮอตมาตั้งแต่ในแต่ไร ทำให้มีผู้หญิงมายหน้าหลายตาเข้ามาให้ความสนใจในตัวเขาแทบจะตลอดเวลา ร่างสูงแม้จะไม่ได้สนใจในเรื่องรักใคร่เท่าไหร่นัก แต่ทว่าเวลาเจอใครที่น่ารักเขาก็ไม่เคยคิดจะปฎิเสธ

เหมือนกับฟ้าใส....เขาเคยนอนกับเธอครั้งหนึ่ง เมื่อประมาณเดือนที่แล้วและดูเหมือน หญิงสาวจะต้องการมันอีกครั้ง แค่มองแวบเดียวเขาก็รู้ถึงสิ่งที่คนตรงหน้าต้องการ

“โอเค“ ปากหนาดึงบุหรี่เข้ามาสูบครั้งสุดท้ายก่อนจะก้มลงจัดการดับบุหรี่ใวนนั้นลงบนพื้น ใบหน้าหล่อกระตุกยิ้มมุมปากขึ้นมาเล็กน้อย คืนนี้ดูเหมือน....จะมีคนเสนอตัวให้เขาอีกเช่นเคย โดยที่เขาไม่ต้องออกแรงทำอะไรทั้งนั้น

ซึ่งมันก็ไม่ใช่เรื่องแปลกอะไร ออกจะดูน่าสนุกเสียด้วยซ้ำ

พรึ่บ!

”ไปกันเถอะ“ เขาเอ่ยบอกเธอก่อนจะก้าวขาเดินผ่านหน้าเพื่อนสาวร่วมห้องไปอย่างรวดเร็ว แต่ทว่า

จังหวะนั้นเอง ฟ้าใสตัดสินใจเอื้อมมือไปจับแขนแกร่งเอาไว้เพราะเธออยากพูดอะไรบางอย่าง

“เดี๋ยวก่อนเดล”

“ว่าไง” เรนเดลหันมาถามอีกคนด้วยสีหน้าเรียบนิ่ง

เขาจ้องใบหน้าเล็กนิ่งด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยเสน่ห์คารมแบบไม่ปกปิด ทำให้หญิงสาวยิ่งรู้สึกอยากได้เขามาครอบครอง เพราะความเล่นหูเล่นตานั้น ทำให้เขาดูร้าย....ซึ่งมันสะกิดใจของเธอ

“คืนนี้เดลอยากมาเล่นที่ห้องฟ้าไหม” หัวใจดวงเล็กเต้นสั่นไหว แม้จะเคยนอนกับเขาครั้งหนึ่งแต่เรนเดลก็ไม่ได้ดูสนใจเธอมากกว่าใคร

เขาเป็นผู้ชายที่พูดน้อยและไม่ค่อยแสดงความรู้สึก แต่พอได้คุยด้วยได้ใกล้ชิด หญิงสาวกลับยิ่งรู้สึกหลงเสน่ห์ของเขาอย่างถอนตัวไม่ขึ้น จนทำให้เธอตัดสินใจเป็นฝ่ายเอ่ยปากชวนเขาก่อนในวันนี้

ฝ่ายเรนเดลได้ยินคำถามนั้นก็เผยยิ้มร้ายออกมาเล็กน้อย เขาทำสีหน้าราวกับดีใจมากที่หญิงสาวเอ่ยคำพูดนั้นออกมา

”หึ ถ้าคืนนี้ฟ้าเหงาแล้วอยากได้คนอยู่เป็นเพื่อน เดี๋ยวเดลจะไปนอนเป็นเพื่อนดีไหม“ ปากหนาก้มลงไปกระซิบข้างกกหูขาว ทำเอาฟ้าใสรู้สึกขนลุกขนชัน จิตใจกระเจิดกระเจิงไม่อยู่กับเนื้อกับตัวเพราะเธอรู้ดีว่าจะเกิดอะไรขึ้นบ้างหากเขาไป

ความรู้สึกซ่าบซ่านในวันนั้นยังคงฝังลึกอยู่ในความรู้สึกของเธอ

“อะอื้ม ดีสิ งั้นคืนนี้เรากลับพร้อมกันนะ^^“ ฟ้าใสเผยยิ้มดีใจออกมาก่อนจะเอื้อมมือไปกอดแขนแกร่งเอาไว้อย่างหวังออดอ้อน

เธอชอบเรนเดลมาก....แต่ด้วยความที่เดาความคิดอีกฝ่ายไม่ออกจึงได้แต่พยายามเข้าหาอย่างกล้าๆกลัวๆ เพียงเขาตกลงไปนอนที่ห้องกับเธอคืนนี้ หญิงสาวก็รู้สึกตื่นเต้นดีใจอย่างบอกไม่ถูก

หลังจากนั้นทั้งสองก็พากันเดินกลับเข้าไปในผับตามเดิม วันนี้เป็นวันเกิดของโอม เพื่อนร่วมห้องวิศวะของเรนเดล พอทั้งสองเข้ามาถึงการเป่าเค้กก็เริ่มต้นขึ้นพร้อมกับการปาร์ตี้แบบหนักหน่วงจนหลายคนเริ่มเมาได้ที่กันแล้ว

“คืนนี้กลับยังไงวะ” ’แดนนี่‘ทิ้งตัวนั่งลงข้างเรนเดลพร้อมกับเอ่ยถาม เขาคือคนที่ค่อนข้างสนิทสนมกับเรนเดลมากที่สุดนับตั้งแต่เข้ามหาลัย

“เอารถมา” เสียงทุ่มตอบกลับนิ่ง

แม้จะคุยกับเพื่อนแต่สายตากลับจับจ้องไปยังร่างสวยของเพื่อนสาวฝั่งตรงข้ามไม่วางตาทำให้แดนนี่จำต้องมองตามไปดูว่าเพื่อนของตัวเองกำลังมองใครอยู่กันแน่ ก่อนที่เขาจะพบว่าเรนเดลกับฟ้าใสกำลังนั่งจ้องกันอยู่ด้วยแววตาสื่อความหมาย

เพียงเท่านั้นแดนนี่ก็รับรู้สถานการณ์ถัดไปได้เป็นอย่างดี

“เอาอีกแล้วเหรอวะ กูว่าจะกลับด้วยไอ้ห่า”

“เอารถกูไป“ ว่าจบมือหนาก็โยนกุญแจรถในกระเป๋าของตัวเองไปให้คนข้างๆก่อนจะลุกขึ้นยืนเต็มความสูง

”ฮะ แล้วมึงล่ะ“

“กูจะไปส่งเพื่อน” อธิบายแค่นั้นเท้าหนาก็สาวเท้าออกไปโดยไม่สนใจอะไรแดนนี่อีก ปล่อยให้เพื่อนนั่งมองตามไปด้วยความงุนงง แต่พอเห็นว่าอีกคนเดินไปหาใครแดนนี่ก็ได้แต่กระตุกยิ้มขึ้นมาอย่างยอมแพ้ในความร้ายของมัน

“ไอ้หมอนี่มันเป็นเสือร้ายในคราบคนดีชัดๆ”

อีกด้าน

“ฟ้าใส! แกเมาแล้วนะ เอารถมาไม่ใช่เหรอแล้วจะขับกลับยังไง” เสียงเพื่อนคนหนึ่งเอ่ยขึ้นมาหลังจากเห็นว่าฟ้านั้นหน้าแดงตาหวานเยิ้มไปแล้ว บ่งบอกว่าเธอกำลังเมาอย่างเต็มที่

“แหะๆ ฉันกลับหวาย ไม่ต้องห่วง อะอ๊ะ”

พรึ่บ!

จังหวะที่หญิงสาวกำลังจะล้มลงเพราะความยืนไม่มั่นคงทำให้มือหนาที่เดินมาถึงคว้ารับเอาไว้ได้ทันพอดี

“เป็นอะไรไหม”

ใบหน้าสวยชะงักนิ่งไปทันทีเมื่อได้กลิ่นน้ำหอมและน้ำเสียงอบอุ่นใจดีนั้นดังก้องเข้ามาในหู แม้จะเมาอยู่แต่เธอก็รับรู้ได้ว่าเป็นเขา

“เรนเดล~”

“เอ่อ ขอบคุณมากนะเรนเดล ส่งมันมาเหอะ เดี๋ยวฉันดูแลเอง” เพื่อนของฟ้าใสที่เห็นแบบนั้นก็ไม่รอช้าที่จะยื่นมือเข้ามาช่วย

“ไม่เป็นไร พอดีวันนี้ฉันจะติดรถฟ้าใสกลับคอนโดด้วยน่ะ คอนโดอยู่ทางเดียวกันพอดี”

เรนเดลยิ้มตอบเป็นท่าไม้ตาย คนอื่นๆได้ยินแบบนั้นก็ได้แต่พยักหน้าเข้าใจแบบส่งๆ เพราะไม่มีใครรู้มาก่อนว่าสองคนนี้นั้นคอนโดอยู่ทางเดียวกัน แต่ทุกคนก็เริ่มเมากันแล้ว ไม่มีใครมานั่งสนใจกันมากนักหรอก

“อ๋อ โอเคๆ งั้นฝากมันด้วยนะ ขับรถดีๆล่ะ”

“อืม ไม่ต้องเป็นห่วง”

“เรากลับกันเลยไหม” ปากหนาก้มลงไปถามเพื่อนสาวร่วมห้อง

“อะอื้ม กลับเลยก็ได้” ถึงจะเมาแต่ฟ้าใสก็ยังคงจำได้ว่าคืนนี้เธอมีนัดอะไรกับเขาเอาไว้ หัวใจของเธอที่เต้นแรงเพราะฤทธิ์ของแอลกอฮอล์อยู่แล้วยิ่งโครมครามยกใหญ่เมื่อได้รับรู้ว่าอีกไม่กี่นาทีข้างหน้าเธอจะได้เป็นเจ้าของร่างกายอันสมบูรณ์แบบนี้

เพราะภายใต้เสื้อผ้าดูดีพวกนั้น....เธอเคยเห็นมากับตาแล้วว่าเรนเดลซ่อนสิ่งดีๆเอาไว้มากมายแค่ไหน