บทที่ 11

เดิมพันรักครั้งที่ 4

1/3

ระหว่างขับออกมาได้สักห้านาทีฉันก็รับรู้ได้ถึงเม็ดฝนที่หยดลงมา มันโดนหมวกกันน็อก และโดนผิวต้นขาฉันหลายครั้งแล้ว แล้วก็เหมือนว่ามันจะไม่มีท่าทางจะหยุดลง มีแต่กำลังจะเพิ่มบริมาณมากขึ้นด้วย ทำให้เกียร์เริ่มบิดคันเร่งเร็วขึ้นขึ้นจนฉันก็ต้องกอดเอวเขาแน่น

ไม่นานนักเกียร์ก็ขับเข้ามาจอดใต้ชายคาของตึกสูงตึกหนึ่งที่ค้ายกับหอพักและฝนก็เทกระหน่ำลงมาราวกับฟ้ารั่ว ฉันลงจากรถ ถอดหมวกออก โชคดีที่มันไม่ได้เปียกมากมายอะไร และเกียร์เอาไอแพดของฉันและของเขาใส่เอาข้าไปในเป้ของเขาตั้งแต่ตอนขึ้นรถแล้วด้วย

“นี่หอเกียร์เอง หลบฝนก่อนเถอะตกหนักมากเลยเดี๋ยวมินนี่ป่วย” ฉันพยักหน้ารับเบา ๆ หอเขาเป็นหอที่ใหญ่นะ มีหลายชั้นมากเลยล่ะแล้วก็ไม่ได้เป็นตึกที่น่ากลัวอะไร “ป่ะ ขึ้นไปข้างบนกัน รอนานมินนี่โดนไอฝนจะป่วนเอา มาเร็ว”

“กะ ก็ได้” ฉันลังเลอยู่น้อย ๆ แต่ก็ยอมตกลงเพราะฝนตกหนักแถมฟ้ารองแล้วก็ละอองฝนก็ค่อย ๆ สาดเข้ามา เกียร์แตะคีย์การ์ดเข้าตึกแล้วก็พาเข้าไปในลิฟต์ ฉันประหม่าพอสมควรเพราะไม่ค่อยได้อยู่ในห้องกับผู้ชายสองต่อสองเท่าไหร่นัก แล้วก็ไม่ได้ตั้งใจจะมาอยู่กับเขาสองต่อสองด้วย

องเกียร์อยู่ชั้นแปด ไม่นานลิฟต์ก็พาเรามาหยุดลงที่ชั้นนั้น เกียร์พาฉันเดินออกจากลิฟต์แล้วก็เดินพามาที่ห้องของเขา ซึ่งอยู่ถักจากลิฟต์มาห้าหกห้อง

“ห้องเกียร์เล็กนิดหน่อยนะ มินนี่อยู่ได้ใช่ไหม”

“มินนี่ไม่เป็นไรหรอก” ฉันก็ไม่ใช่คนเรื่องมากอะไรขนาดนั้น

“เข้ามาครับ” เกียร์ไขกุญแจแล้วเปิดประตูก่อนจะผายมือให้ฉันเข้าไปก่อน มันเป็นห้องสตูดิโอ มีเตียง มีตู้เย็น ทีวี โต๊ะอ่านหนังสือ อะไรประมาณนี้ ห้องเขาไม่ได้รกมาก มีของใช้อยู่พอสมควร มีกีตาร์วางอยู่ที่ข้างโต๊ะอ่านหนังสือแล้วก็ด้านขวามือถัดจากเตียงก็จะเป็นห้องน้ำ แล้วก็เลยออกไปหน่อยเป็นระเบียง

ฉันยังยืนอยู่เพราะไม่รู้จะไปนั่งตรงไหน จะนั่งบนเตียงเขาก็เกรงใจ จะนั่งเก้าอี้เขาเอากระเป๋าไปวาง

“นั่งบนเตียงก็ได้ครับ” เกียร์บอกแล้วก็เดินผ่านไปเปิดตู้เสื้อผ้าที่อยู่ตรงข้ามกับประตูห้องน้ำของเขา หยิบผ้าขนหนูออกมาหนึ่งผืน น่าจะเป็นผ้าเช็ดตัวที่เขาพับเก็บไว้ เขาเอามาส่งให้ฉัน “เช็ดตัวก่อนเดี๋ยวหนาว เกียร์ซักแล้ว ยังไม่ได้ใช้หรอก”

“ขอบคุณนะ” ฉันรับมากลิ่นมันหอมเหมือนน้ำยาปรับผ้านุ่มเลย เขาเดินกลับไปแล้วตอนนั้นฉันก็เช็ดตัวอยู่ แต่มีจังหวะหนึ่งที่ฉันหันไปมองแล้วก็เห็นว่าเขากำลังถอดเสื้อ “เกียร์ทำอะไร”

“ก็เปลี่ยนเสื้อไง ข้างหน้าเสื้อเกียร์โดนฝนเยอะมาก ต้องเปลี่ยน”

“อะ อ๋อ” ฉันตะกุกตะกักเลยนะ ตอนนั้นน่ะเห็นว่าเขามีซิกแพ็กด้วย ยัยมินนี่บ้าแอบมองซิกแพ็กผู้ชายได้ยังไงกัน แต่ว่านะมิกกี้ก็ออกกำลังกาย มีซิกแพ็ก พี่เรมี่ก็ด้วยแต่ทำไมมองเกียร์ กับสองคนนั้นไม่เหมือนกันเลยนะ หรือว่าคงเป็นเพราะพี่น้องกัน

“ร้อนเหรอครับ เปิดแอร์ไหม” เกียร์เดินกลับมาแล้ว เขามองฉันซึ่งฉันก็หน้าร้อนเพราะเห็นผิวหนังใต้ร่มผ้าของเขาน่ะสิ บ้าที่สุดเลยนะ

“เปิดก็ได้” แม้ฝนจะตกและฉันก็ผิวชื้นเพราะโดนน้ำฝนมาแต่ว่าก็อยากจะเก็บอาการเขินไว้เลยยอมตกลง เกียร์เดินไปเปิดแอร์เพราะรีโมตแอร์มันอยู่ข้างหัวเตียงเขาน่ะ

พออยู่กันสองคนในที่แบบนี้ก็อดประหม่าไม่ได้จริง ๆ นอกจากพี่ชายสองคนแล้วก็แทบไม่เคยอยู่กับใครสองต่อสองแบบนี้เลย ต่อให้เป็นเปรมเราอยู่กันสองต่อสองก็ต่อเมื่อนั่งรถเท่านั้น

“มินนี่ไม่โอเคเหรอ เกร็งมากเลยนะ” เขาถามมาอย่างเนี้ยตอนนั่งลงที่เตียงข้าง ๆ ฉัน

“ปะ เปล่า มินนี่แค่ไม่เคยอยู่กับใครสองต่อสองแบบนี้น่ะ” ฉันอธิบายออกไปตามตรง แต่ก็ยังก้มหน้างุด ๆ อยู่เหมือนเดิม “ขอโทษที่เกร็งนะ”

“ขอโทษทำไมกัน ไม่ผิดสักหน่อย” เขาขยับลุกขึ้นไปหยิบกีตาร์มา “ฟังเพลงไหม เกียร์เล่นให้ฟัง”

“ก็ดีเหมือนกัน” ฉันรู้แล้วนะว่าเกียร์เล่นกีต้าร์เป็น แต่ยังไม่เคยได้ฟังเขาเล่นสักครั้งเพราะว่าตอนที่ร้านเหล้าเขาก็ตีกลอง เกียร์บอกว่าเขาเล่นกีต้าร์ไม่เก่งเท่ามือกีตาร์ของวงและเขาก็ชอบตีกลองมากกว่าเกียร์เล่นเพลงสากลเพลงหนึ่ง เป็นเพลงทำนองสบาย ๆ ที่เขาเคยส่งให้ฉันฟังตอนคุยกันใหม่ ๆ

If you don't mind baby, Crazy I may be in Lo- Love.

ถ้าคุณไม่รังเกียจนะที่รัก ฉันว่าฉันกำลังตกหลุมรักคุณ

Cause baby one and done. Simply not enough, I need you more and more,

Baby one and done, simply not enough I need you more and more [1]

เพราะคุณ เพียงแค่ครั้งเดียวมันไม่พอ

ฉันต้องการคุณมากขึ้นไปอีก ที่รักแค่ครั้งเดียวมันน้อยไป ฉันต้องการคุณมากกว่านี้

ตอนที่ร้องเขามองตาฉันไปด้วย ซึ่งบอกตรง ๆ ว่าถ้าเขาอยากให้หยุดเกร็งมันไม่ได้ผลเลย ฉันเขินอายกว่าเดิมมากขึ้นประมาณแสนเท่าได้ มินนี่จะมีชีวิตรอดออกจากห้องนี้ไหมนะทุกคน หรือว่าจะเขินจนตัวระเบิดในห้องนี้ก่อนจะกันล่ะ

“เกียร์ร้องเพลงเพราะจังเลยนะ” ฉันชมเขาหลังจากเขาร้องจบแล้ว

“มินนี่อยากลองเล่นไหม” ฉันไม่รู้ว่าตอนนั้นจะทำอะไรก็เลยพยักหน้า แต่ไม่รู้ว่าตัวเองคิดผิดไหมนะเพราะตอนที่เขาส่งกีตาร์มาให้ฉันแล้วเขาก็ขยับเข้ามานั่งซ้อนหลังฉัน เกียร์สอนจับคอร์ด

เขาสอนจับกีตาร์โดนเอาคางมาอยู่ตรงไหล่ซ้ายฉัน ลมหายใจเขาเป่ารดซอกคอฉันจนต้องห่อไหล่ เกียร์จับมือฉัน จับนิ้วให้วางบนคอร์ดซึ่งบอกตามตรงว่าฉันแทบไม่มีสมาธิเลย แต่แปลกจริง ๆ ที่ฉันไม่รู้สึกว่าอึดอัดและไม่ปลอดภัยเหมือนตอนอยู่กับเปรม

คนที่ชอบ กับคนที่ไม่ชอบมันไม่เหมือนกันใช่ไหมนะ....

“มินนี่ อย่าเกร็งนิ้วสิ” เขากระซิบบอกฉัน เสียงเขามันอยู่ใกล้ฉันมาก

“มินนี่แค่ไม่ชิน” ฉันบอกเสียงเบามาก

“กลิ่นแชมพูมินนี่ หอมจังเลยนะใช้ของอะไรเหรอ” เกียร์ถามเสียงเบาเหมือนกัน มันอยู่ชิดใบหูฉันจนรู้สึกว่าปากเขาจรดใบหูฉันเลย หัวใจฉันเต้นแรงจนแทบระเบิดออกมาอยู่แล้ว

“อันนี้คือคอร์ดอะไร” ฉันพยายายามใช้ความสามารถให้การเฉไฉให้เก่งที่สุดแล้วนะ

“หึ” เกียร์หัวเราะในลำคอ “อันนี้คือคอร์ด G ครับ เมเจอร์คอร์ดมีห้าตัวคือ C D G E A ส่วนไมเนอร์คอร์ดคือ EM DM AM สามคอร์ดรวมกันเป็นแปด”

“ยากจัง” ฉันบ่นอุบเพราะว่าไม่รู้เลยว่าจะต้องเริ่มจำตรงไหน วิธีการกดคอร์ดแต่ละคอร์ดก็มีหลายแบบมาก “เกียร์เก่งจังนะ เล่นได้ตั้งหลายอย่าง ทำไมถึงไม่เรียนดนตรีเหรอ”

“ชอบเป็นงานอดิเรกเฉย ๆ ครับ ไม่ได้อยากยึดเป็นอาชีพหลักขนาดนั้น” เขาตอบมาแล้วก็ยังจับมือฉันอยู่ “มือมินนี่นุ่มจังนะ”

“มือเกียร์ก็นุ่มนะ” เพราะฉันสัมผัสจากที่เขาจับมือฉันอยู่ไง “มินนี่ไม่อยากเล่นแล้วค่ะ”

“ทำไม มินนี่อึดอัดเกียร์หรือเปล่า” เขาถามเสียงเบาหวิวและชวนให้ใจเต้นจนแทบทะลุอกอีกครั้ง ฉันกลืนน้ำลายอึกใหญ่ลงคอ มันหวานล้ำเพราะลำคอฉันหนืดมากเลย

“ไม่ได้อึดอัด” ฉันตอบความจริง ฉันไม่ได้อึดอัดเกียร์เลยสักนิดเดียว แต่รู้สึกว่าตัวเองใจเต้นแรงและเขินจนตัวจะระเบิดอยู่แล้ว ฉันหายใจไม่ค่อยออก มันติดขัดเพราะกำลังเขินจนแทบตาลาย เกียร์หยิบกีตาร์ออกไปวางด้านข้างแล้วเกยคางบนไหล่ฉัน

“ปล่อยมินนี่ได้แล้วค่ะ” ฉันบอกเสียงเบา

“อืม... แต่เกียร์ชอบแบบนี้จังขออีกสักพักนะ” ผู้ชายคนนี้อยากฆ่าฉันทางอ้อมแน่ ๆ เสียงฝนโปรยลงมาอย่างไม่มีพัก พอ ๆ กับใจฉันที่เต้นแรงเหมือนจังหวะเพลงร็อกเลย “มินนี่คะ”

“หืม” ฉันครางรับ เกียร์เขี่ยนิ้วฉันที่กุมอยู่เบา ๆ

“เกียร์ชอบมินนี่มากจัง ทำยังไงดี”

“บ้า” มินนี่ต้องการ R.I.P ตัวเองอย่างเร่งด่วน “เกียร์พูดแบบนี้กับผู้หญิงทุกคนเลยหรือเปล่า”

“ไม่พูดครับ พูดแค่กับคนที่ชอบมาก ๆ เท่านั้น” เขาจูบลงตรงหัวไหล่ฉัน ร่างฉันแข็งทื่อเหมือนว่าโดนเจ้าคิวปิดมันแผลงศรใส่เป็นพันเล่ม ร่างกายฉันหนั่นเนื้อร้อนรุ่มไปหมด หัวใจก็ทำงานหนักมาก “รู้ไหมว่าเกียร์แอบมองมินนี่มานานแล้ว วันนั้นที่ผับถ้าตอนที่ต้าร์ชวนไปนั่งเกียร์รวบรวมความกล้ามากเลยนะ”

“ทำไมต้องแอบมองล่ะ” ฉันถามเขา เขาแอบมองเหรอ ฉันแอบชอบเขามาตั้งนานแล้วเถอะ....

ใช่ ฉันแอบชอบเกียร์มาตั้งแต่ปีหนึ่งแล้ว แต่เหมือนว่าตอนนั้นเกียร์มีแฟนอยู่ฉันก็แอบปลื้มเขา ไม่ได้อะไรมากมาย เวลาเจอเขาตามคณะก็เก็บอาการ จนปีสองฉันก็ได้ข่าวว่าเขาโสด

ฉันมีไอจีหลุมอีกอัน ไว้ส่องเขา ก็แค่แอบชอบเฉย ๆ ไม่ได้คิดอะไรมากมาย จังหวะตกหลุมรักคงเป็นตอนประกวดดาวเดือนแล้วจังหวะที่ฉันใส่ส้นสูงเดินลงเวทีแล้วเขายื่นมือมาให้ฉันจับน่ะ ฉันก็แค่ชอบเขา แอบมองบ้างแต่ก็ไม่ได้คิดว่าจะสมหวังอะไรเพราะคิดว่าเกียร์คงไม่ได้สนใจฉัน

แต่พอที่ผับวันนั้น ที่เขาทำเหมือนว่ากำลังสนใจฉันพยายามเก็บอาการอย่างหนักเลย นั่นก็เป็นเหตุผลว่าทำไมฉันถึงยอมคุยกับเขาง่ายดายขนาดนี้

“ต้องแอบมองสิ เพราะเกียร์คิดว่ามินนี่คงไม่ชอบผู้ชายแบบเกียร์” ตอนพูดเขายังเขี่ยนิ้วฉันอยู่ แล้วหน้าเขาก็อยู่ใกล้ผิวฉันมาจนกลัวว่าเขาจะรับรู้ถึงไอร้อนที่ส่งออกไป “ใคร ๆ ก็บอกว่ามินนี่บ้านรวย เกียร์คิดว่าตัวเองคงไม่มีอะไรดีพอจะไปจีบมินนี่หรอก”

“แล้วทำไมตอนนี้ถึงกล้าล่ะ” เพราะตอนนี้ฐานะของฉันยังเหมือนเดิมนี่เนอะ

“เพราะไม่อยากทำแค่แอบมองอีกต่อไปแล้วไงครับ” ตอนนั้นเขาก็จูบลงบนจอนผมฉันหนึ่งที เกียร์กำลังจะฆ่าฉันทางอ้อมเลยนะ “มินนี่”

[1] เพลง More And More ของ finding hope (แปลออกมาอาจจะไม่ถูกหลักและอยากให้เข้ากับเนื้อหานะคะ)