บทที่9: นับหนึ่งใหม่ NC+

" นี้! ปล่อยฉันนะ ลีโอ "

ขนมยื้อยุดพยายามสะบัดแขนออกที่ลีโอนัดเธอให้ไปเจอที่ห้องน้ำเก่าเธอจำได้แต่คิดว่าไม่จำเป็นที่จะต้องทำตามในเมื่อลีโอก็มีคู่หมั้นอยู่แล้วเธอควรจะตัดขาดจากเขาจริงๆ เสียที

" ปล่อยนะ "

" จะเดินตามมาดีๆ หรือต้องให้อุ้ม "

ลีโอหัวเสียที่ขนมชอบดื้อกับเขาลีโอเอ่ยคำพูดด้วยความแข็งกร้าวจับข้อแขนขนมใว้แน่นเพราะกลัวว่าเธอจะหนีไป

ภายในความมืดที่ผู้คนต่างเริ่มทยอยกลับไม่มีใครสนใจหรือสงสัยในท่าทีของสองคนด้วยแรงของผู้ชายที่เยอะกว่าเพียงแค่ออกแรงดึงร่างของขนมก็เซไปตามแรงของลีโอโดยง่ายดาย

พรึ่บ!

ด้านหลังห้องน้ำเก่าที่ไม่ค่อยมีผู้คนเดินผ่านไปมา

" นายจะพูดอะไรก็รีบพูด ฉันจะได้กลับ " ขนมพยายามไม่สบตาลีโอเพราะกลัวว่าเขาจะเห็นความรู้สึกข้างในใจของเธอ

" รีบกลับขนาดนั้นเชียวหรือมีใครรออยู่ " สายตาราบเรียบยังคงนิ่งเหมือนกับหน้าของเขาตอนนี้

" จะมีหรือไม่มี มันก็ไม่เกี่ยวกับนาย " ขนมพยายามเถียงเพื่อปกปิดความรู้สึกทั้งที่จริงแล้วเธอยังต้องการอ้อมกอดของเขาอยู่

" เดี๋ยวนี้เถียงเก่งขึ้นนิ "

" ถ้าจะพาฉันมาเพื่อเถียงแค่นี้ ถ้านายพอใจแล้วฉันจะได้กลับ "

" ฉันจะไปส่งเธอพักอยู่ไหน " เสียงลีโออ่อนลงจากท่าทีก่อนหน้าที่ดูแข็งกร้าว

" ไม่จำเป็นนายมีคู่หมั้นแล้วนะลีโอ นายควรไปดูแลเธอสิ "

" ยัยคุณหนูเอาแต่ใจนั้นนะหรอ ฉันไม่เคยมีใครเธอก็ยังเป็นเธอแคร์คนอื่นมากกว่าฉันถ้าเธอขัดขืนหรือเถียงอีกฉันจะจูบ "

ลีโอขยับเดินเข้าไปใกล้ขนมจนเธอพยายามถอยหลังหนีด้านหลังชิดติดกำแพงเธอมองซ้ายมองขวาแลหน้ามองหลังก็ไม่มีทางหนีเมื่ออ้อมแขนแกร่งได้กักร่างของเธอเอาใว้

" นี้นาย...อื้อ "

เพียงแค่คำพูดไม่กี่คำยังไม่ทันจะปฏิเสธลีโอก็จรดริมฝีปากร้อนก้มเข้ามาปิดคำพูดของเธอเอาใว้ถึงแม้จะพยายามเม้มปากแน่นแต่อีกคนก็ดันลิ้นร้อนเข้ามาจนได้

" อื้อ อีโอ "

ขนมพยายามดันร่างเขาออกแต่เเรงอันน้อยนิดก็ไม่สามารถผลักร่างแกร่งออกไปได้ปล่อยให้อีกคนได้ทำตามใจที่ต้องการเมื่อเห็นว่าขนมเงียบลีโอจึงผงะริมฝีปากออกพร้อมกับดวงตาที่จ้องมองกันเหมือนกับต้องมนต์แต่วินาทีถัดมาขนมก็ผลักร่างแกร่งจนเซถลาเธอรีบตะเกียกตะกายหนีแต่ก็ไม่ทันคนมือไวกว่า

" ฉันบอกว่ายังไงถ้าคุยกันดีๆ ไม่ได้วันนี้ปากเธอบวมแน่ "

" อื้อ...! "

ไม่ทันที่จะได้พูดริมฝีปากร้อนก็ประกบลงมาอีกครั้งแต่ครั้งนี้เขารุนเเรงและไม่อ่อนโยนจูบที่โหยหาถูกส่งผ่านออกมาเป็นความรู้สึกทั้งที่พยายามผลักไสขนมแต่ก็โอนอ่อนยอมเขาง่ายๆ เสียงส่งผ่านน้ำลายคลอเคล้าไปกับเสียงจิ้งหรีดเรไรไม่มีใครขัดขืนมีแค่ความรู้สึกเท่านั้นที่นำทาง

" ห้องเธออยู่ไหน ฉันจะไปส่ง " เสียงเข้มดูอ่อนลงจากตอนแรกถึงแม้ริมฝีปากจะยังคงชิดกันอยู่ก็ตาม

" ฉันอยากไปส่ง " ลีโอยังคงหนักแน่นในคำพูดจนขนมใจอ่อนยอมให้เขาไปส่ง

หอพัก

" ขอบคุณที่มาส่ง "

" ฉันอยากเข้าไปดูห้องเธอ "

" นี้! เดี๋ยวสิลีโอ "ขนมพยามดึงแขนเพื่อให้ลีโอหยุดและให้เขารีบกลับไปที่พัก

" กลับไปที่พักของนายได้แล้วป่านนี้คู่หมั้นนายคงรออยู่ "

" ก็บอกแล้วว่าฉันไม่ได้มีใคร อยู่กับฉันห้ามเอ่ยถึงคนอื่นเปิดประตู " ใบหน้าราบเรียบเอ่ยพูดพร้อมกับสายตาจริงจัง

" เฮ้อ! "ขนมได้แต่ถอนหายใจเขาคงไม่เลิกยุ่งกับเธอง่ายๆ ถึงแม้จะไล่เขาก็คงไม่ไป

แกร๊ก!

ทันทีที่เปิดประตูลีโอก็แทรกกายเข้าไปในห้องทันทีลีโอสำรวจมองดูรอบๆ ภายในห้องที่เก่าพอสมควรห้องราคาถูกที่มีแค่พัดลมเพดานกับตู้เสื้อผ้าและเตียงนอนเก่า

" พอใจนายหรือยังกลับไปได้แล้ว "

" ย้ายไปอยู่กับฉันมาเป็นเด็กฉันไหมฉันจะดูแลเธอเองจะได้อยู่ห้องที่ดีกว่านี้ " สายตาเฉี่ยวมองเธอพร้อมกับยื่นข้อเสนอ

" ไม่จำเป็นฉันดูแลตัวเองได้ ทางที่ดีนายเลิกยุ่งกับฉันดีกว่าถ้าแม่นายรู้ฉันจะเดือดร้อน "คำพูดที่ดูจริงจังของขนมแต่เธอกับหลบสายตา

" เกี่ยวอะไรกับแม่ฉัน แม่ไปขู่อะไรเธอใว้ ไม่ต้องสนใจว่าใครจะพูดอะไรนอกจากฉัน มองหน้าฉันสิ " ลีโอเชยคางเรียวให้เงยหน้าขึ้นมามองทั้งสองสบตากันเหมือนต้องมนต์ลีโอมองเข้าไปในดวงตากลมโตคล้ายกับกำลังหาอะไรบางอย่าง

" เธอยังรักฉันอยู่ "

" ไม่...ฉันไม่ได้รักนายแล้ว " ขนมหลบตาพยามยามระงับความรู้สึกที่เก็บซ่อนมันเอาใว้

"ฉันจะจูบเธอถ้าหากไม่รักฉันแล้วเธอก็หลบมันได้"

ลีโอทำอย่างที่พูดเขาก้มหน้าเข้าไปหาขนมช้าๆ แต่เธอก็ยังคงยืนนิ่งไม่มีการผลักไสไม่มีการปฏิเสธก่อนที่ริมฝีปากจะแตะเข้าหาแล้วส่งลิ้นร้อนสอดแทรกส่งผ่านถึงกันเสียงเฉอะแฉะดังก้องไปทั่วห้องนอนจากจูบกลายเป็นลูบไล้ ไฟราคะเริ่มก่อตัวความโหยหาเริ่มครอบคลุมเกิดเป็นความรู้สึกที่ยากจะหยุดได้

" อืม! "

เสียงพอใจครางกระเซ่าออกมาจากริมฝีปากหยักได้รูปร่างบางถูกดันให้เดินถอยหลังก่อนจะถูกจัดวางให้นอนลงบนเตียงนุ่มเสื้อผ้าที่อยู่บนตัวลีโอถูกเขาถอดออกเขวี้ยงทิ้งอย่างไม่ใยดีร่างแกร่งโน้มลงไปทาบทับร่างนุ่มนิ่มเอาใว้ถาโถมจูบที่โหยหาเข้าหาเธอไม่หยุดพัก

" อื้อ! ลีโอหยุดก่อน "

เสียงหอบหายใจแรงของขนมบ่งบอกถึงอารมณ์ที่กำลังเริ่มก่อตัวแต่ก็ยังต่อต้าน เสื้อตัวบางกับกางเกงยีนส์ถูกลีโอถอดทิ้งจนเหลือแค่เพียงชุดชั้นในลายลูกไม้สีดำที่ปกปิดร่างกายของเธอเอาใว้

" ต้องการฉันขนาดนี้ยังจะปฏิเสธอีก "

เสียงแหบพร่าพูดพร้อมกับโลมเลียมองไปทั่วทุกส่วนบนร่างกายของขนม

" เรามาเริ่มนับหนึ่งกันใหม่ดีกว่าไหม "

ร่างแกร่งทาบทับลงไปหาอีกครั้งซุกไซ้ริมฝีปากเข้าหาซอกคอขาวจูบซับทุกส่วนบนร่างกายจนขนมโอนอ่อนเสื้อชั้นในถูกปลดตะขอออกเขวี้ยงทิ้งลงบนพื้นยอดอกอวบชูชันตระหง่านสู่สายตาเพียงแค่ลีโอใช้ริมฝีปากครอบสัมผัสก็เรียกเสียงครางหวานออกมาจากริมฝีปากบางได้เป็นอย่างดี

" อ๊ะ...อื้อ "

" หึ! ครางมันออกมา "

มือสากลูบไล้บีบเค้นต่ำลงไปเรื่อยๆ ก่อนจะไปหยุดอยู่ที่กลางกายสาวที่เริ่มเปียกแฉะนิ้วเรียวสอดแทรกเข้าออกช้าๆ จนเริ่มระรัวเร็วเสียงหวานครางไม่ได้ศัพท์เปล่งเสียงดังออกมาเป็นระยะกับความรู้สึกที่ขาดห้วงหายไปเนิ่นนานหลายปีมันถูกปลุกให้ตื่นมาดื่มด่ำอีกครั้งกับความรู้สึกซ่าบซ่านเหล่านี้

" ตอดรัดนิ้วฉันขนาดนี้ยังจะปฏิเสธอีก "

" ลีโอ...อื้อ! "

จากนิ้วเดียวเพิ่มเป็นสองนิ้วทะแยงส่งผ่านเข้าออกระรัวเร็วน้ำหวานไหลเยิ้มตามง่ามนิ้วจนในที่สุดขนมก็กระตุกเสร็จสม ลีโอลุกขึ้นจัดการหยิบกล่องสี่เหลี่ยมที่อยู่ในกระเป๋าขึ้นมาถอดกางเกงออกบางสิ่งบางอย่างดีดเด้งออกมาโชว์สู่สายตา

แค่วก!

เสียงฉีกซองสีเหลี่ยมถูกหันเหสายตาของขนมให้หันมามองเธอตาโตพยายามดันตัวหนีแต่ก็ถูกลีโอลากดึงลงมากลางเตียงอย่างเช่นเคย

" ไม่ได้เอาตั้งนานคิดถึงมันไหม "

อึก!

เสียงน้ำลายถูกกลืนลงคออย่างยากลำบากขนมไม่ได้มีเซ็กส์มานานมากจนเธอรู้สึกกลัวยิ่งอารมณ์ของลีโอตอนนี้ก็ยิ่งไม่รู้ว่าเขาคิดเเบบไหน

" ลีโอ...ฉัน "

" หึ! กลัวหรือไงทวนความจำกับมันหน่อย เธอคุ้นเคยกับมันดีไม่ใช่หรอ "

" อ๊ะ! "

เพียงแค่ปลายหัวบานสอดแทรกเข้าหากความเจ็บแปลบก็แล่นผ่านกลางกลายสาวเธอไม่ได้ร่วมรักมานานมากจนมันไม่คุ้นชินความคับแน่นทำให้ขนมหน้าเบ้ส่วนอีกคนก็ไม่ต่างกัน

" อ๊า! ยังเหมือนเดิมเลยเสียวหัวชิบ "

" เดี๋ยว! อย่าพึ่งดันเข้ามา "

ลีโอแช่มันใว้สักพักก่อนจะออกแรงดันพรวดเข้าทีครั้งเดียวจนมิดลำขนมหน้าเบ้ความคับแน่นกับขนาดที่เธอคุ้นเคยยังคงเหมือนเดิมมันใหญ่ทุกครั้งที่ได้สัมผัส

" อึก อื้อ "

" ผ่อนคลายหน่อยคนดี " ริมฝีปากหยักก้มประกบจูบเพื่อหันเหความรู้สึกให้อีกคนได้ผ่อนคลายเมื่อปรับตัวได้ก็เริ่มออกแรงสอดแทรกช่วงล่างเข้าออก

ปึก ปึก

จังหวะจะโคลนประสานกระทบกันดังเป็นจังหวะจากช้าๆ ก็เริ่มระรัวเร็วจนขนมต้องเปล่งเสียงครางหวานออกมาแขนเรียวเริ่มกอดร่างหนาเอาใว้แน่นร่างบางกระเด้งกระดอนตามแรงเข้าออก

"อ๊ะ อ๊ะ "

" อืม! "

ขาเรียวถูกดันออกเป็นรูปตัวเอ็มก่อนจะสาดเอวหวานเข้าหาคนใต้ร่างไม่ออมแรงขนมสะบัดหน้าไปมาด้วยความเสียดเสียวปากก็ร้องดังระงมมือเรียวก็ดึงผ้าปูใว้แน่นจนมันยับยู่ยี้

" หันหลัง "

ขนมถูกดันให้พลิกหันหลังมือสากทั้งสองข้างจับเอวกริ่วเอาใว้มั่นก่อนจะถูกตอกอัดเข้าสุด ออกสุด จนเกิดเป็นเสียงลามกดังคับห้องลีโอไม่คิดจะออมแรงเขาสาดเอวหวานควงเอวเข้าหาอีกคนด้วยความรู้สึกที่มี

" อ๊ะ อ๊ะ "

เสียงครางหวานไม่ได้ศัพท์พร้อมกับผ้าปูเตียงที่ถูกดึงจนมันยับตามง่ามนิ้ว

" พอใจนายหรือยังเมื่อไหร่จะพอ อื้อ"

" จนกว่าเธอจะสลบต่อไปนี้ห้ามหนีฉันอีก "

น้ำหวานไหลเลอะเปอะเปื้อนบนที่นอนลีโอออกแรงบดช่วงล่างเน้นหนักดึงก้นงอนเข้าหาตัวก่อนจะกระแทกมิดลำจนเตียงดังเอี๊ยดอ๊าดขนมอ้าปากค้างทั้งจุกทั้งคับแน่น

ปึก ปึก

ถุงยางถูกใช้ครั้งแล้วครั้งเล่าจนในที่สุดมันก็หมดกล่องพวกเขาร่วมรักกันนานสองชั่วโมงจนในที่สุดน้ำสีขาวขุ่นก็ถูกรีดใส่ถุงยางจนหมดพร้อมกับร่างบางที่สลบไป