บทที่26:อยากตัดใจแต่ตัดไม่ลง

ถึงแม้ขนมอยากจะถอยห่างออกมาแต่ดูเหมือนว่าอีกคนจะยิ่งเดินเข้าหาจนไม่อาจห้ามส่วนลึกภายในจิตใจของตัวเองให้ตัดใจออกห่างจากเขาได้

กอ็ก กอ็ก

แกร๊ก!!

" ฉันมารับแต่งตัวเสร็จหรือยัง "

" ลีโอ! "ขนมเปล่งคำพูดอุทานออกมาเสียงดังไม่คิดว่าลีโอจะมารับเธอไปเรียนด้วยวันนี้

" แต่งตัวเสร็จหรือยัง "ลีโอพูดซ้ำก่อนจะเบี่ยงตัวเดินเข้าไปในห้องด้วยความเคยชินโดนไม่ต้องขออนุญาติ

" รีบไปอาบน้ำแต่งตัวแล้วไปกินข้าวกัน "ลีโอยังคงทำตัวปกติเหมือนก่อนหน้าที่เราคบกันทั้งที่ก่อนหน้านี้เขาดูหมางเมินเย็นชาบ้างจนบางครั้งขนมก็รู้สึกจะตามเขาไม่ทัน

" นายมาอะไรแต่เช้าเรานัดกันตอนเย็นไม่ใช่หรอ "

" อยากไปห้องฉันแล้วหรอ ถึงไม่ใช่ตอนเย็นจะไปตอนนี้เลยก็ได้ย้ายไปเลยยิ่งดี "ลีโอยิ้มเจ้าเล่ห์ใบหน้าหล่อที่ดูกี่ครั้งก็ทำให้หัวใจขนมเต้นได้ตลอดเวลา

" จ้องขนาดนี้จูบกันเลยไหม "มือปลาหมึกที่เกาะเกี่ยวตรงช่วงเอวคอดเริ่มเหนี่ยวรั้งเธอเข้าหาตัวขนมไม่รู้ว่าลีโอเดินเข้ามาประชิดตัวเธอตั้งแต่ตอนไหนรู้ตัวอีกทีคนตัวโอก็ใช้แขนกำยำสองข้างกอดรัดร่างเธอใว้แน่น

" ดะ เดี๋ยว! ปล่อยก่อนฉันจะไปอาบน้ำ "ขนมรีบใช้มือเรียวดันอกแกร่งเอาใว้กลัวว่าคนตัวโตจะจูบเธออย่า