Chapter two

Naging maingay sa apat na sulok ng kwartong ito.

Pinag-usapan na nila ang tungkol sa petsa ng kasal namin, at hindi na nila ako binigyan ng pagkakataon na makapagsalita.

Halos si Tita Elena at Tita Ingrid na lang ang nag-uusap sa lahat at nagbibigay naman ng paminsan-minsan na opinyon sina daddy.

"In three months now, gaganapin ang kasal ng mga anak natin. It will be good dahil June ito gaganapin." Nakangiti na sabi ni Tito Richard na napatingin sa akin.

"You will be a June bride hija." Sabi sa akin ni Tita Ingrid kaya tumango lang ako at napahawak sa palda ko.

Mahigpit ko itong hinawakan at pigil ko ang hininga ko kanina pa.

Inayos ko pa ang salamin ko dahil tila malalaglag ito.

Nang makahanap ako ng pagkakataon ay tumayo ako at nagpaalam na magbabanyo saglit, pero hindi ako pumunta sa banyo kundi sa veranda ng restaurant.

Kinuha ko ang inhaler ko sa bulsa ko at sunod-sunod ko itong hinigop, saka ako napahawak sa dibdib ko.

Kanina ko pa pinipigilan ang hininga ko dahilan para tila mawalan na ako ng hangin sa baga ko.

"Are you okay?" Boses sa likod ko ang narinig ko at nagulat ako dahil nasa harap ko na pala si Oliver.

Tinago ko agad sa likod ko ang hawak ko na inhaler.

"Okay lang po ako." Bulong ko na kinakabahan.

"Do you have problem in breathing?" Tanong nito kaya napatingin ako dito at saka ko hinawakan ng mahigpit ang inhaler ko.

"Wala po kabado lang po ako." Pabulong ko na sagot dito.

"Better not be, I don’t want a wife who’s sick." Sabi nito sabay alis kaya napaupo na lang ako sa upuan dito dahil nanginginig ang buo kong katawan.

Wala pa rin akong imik hangang sa makauwi kami nina daddy, hindi pa rin tumitigil sa pagkukwentuhan ang mga ito.

Nagbabalak na rin silang magbakasyon kaya lihim na lang akong napahinga ng malalim.

"Amira, mag-resign ka na trabaho mo para maasikaso mo na ang kasal mo." Napatingin ako kay daddy nang magsalita ito pagkababa ko ng sasakyan.

"Hindi naman po pwede na basta na lang akong mag-resign dad." Sabi ko dito kaya tumawa lang ito at saka nauna nang pumasok sa loob.

"Ikaw ang kapal ng mukha mo! Kung hindi lang malulugi ang kumpanya ng ama mo hindi ka ipapakasal ni Rogelio sa anak ng mga Miller!" Ito ang nang-uuyam na sabi ni Tita Elene sabay duro sa akin sabay palo sa braso ko saka ako tinalikuran.

Napahawak na lang ako sa braso ko na malakas nitong pinalo.

Pasimple ako nitong pinagbuhatan ng kamay, katulad ng lagi nitong ginagawa noon pa man.

Hindi ako magre-resign dahil lang magpapakasal ako. Hindi ko iisipin na porke't mayaman ang magiging asawa ko ay hihinto na ako sa pagtatrabaho.

Kailangan kong mag-ipon para kung sakali man na hindi maging maayos ang pag-aasawa ko ay may pera pa rin ako.

Pumasok ako kinabukasan na pinagtitinginan ako ng mga katrabaho ko.

Lumapit sa akin si Mica na nakatitig sa akin ng malalim kaya napatingin ako dito at nagtanong.

"Wala ka bang social media? O kahit man lang ang manood ng balita sa telebisyon?" Tanong nito kaya umiling lang ako.

"Bakit ano bang meron?" Tanong ko dito kaya tumawa lang ito sabay bigay sa akin ng cellphone nito.

Nanlaki ang mga mata ko sa nakita ko.

Isang balita na nandito ang mukha ko at mukha ni Oliver Miller.

"Ikakasal ka sa Businesse Tycoon na si Oliver Miller!?" Hindi makapaniwala na tanong nito kaya kinabahan ako.

Mukhang mabilis itong nakarating sa publiko, kaya tila ako nanghina.

Kilala sa buong Pilipinas ang pamilya Miller, hindi lang dito maging sa ibang bansa.

Kaya ang ganitong bagay ay sigurado na makakarating sa media.

"Para kang nasa fairytale nito girl, biruin mo magpapakasal sa bachelor na si Oliver Miller." Sabi pa ng isa pa namin na ka trabaho.

"Ano ba kayo hindi niyo ba alam kung sino ang pamilya ni Amira? Mga Dela Serna mayaman rin ang pamilya nila kaya hindi na nakapagtataka kung sila ang ikakasal." Tila nawalan ako lalo ng gana sa araw na ito dahil sa mga sinasabi ng mga kasamahan ko sa trabaho.

Tama, maraming may galit sa akin dito sa trabaho dahil sa family background na meron ako.

Ang restaurant na ito ay isang sikat na kainan dito sa Tagaytay. Maraming dumadayo dito at dahil na rin sa investment ng pamilya ko kaya lumago pa ito.

Pero dahil dito ako nagtrabaho ay marami pa rin ang nagtaas ng kilay dahil pinapaburan ako lagi ng may-ari nito.

Alas tres ng hapon ay kaunti na lang ang mga kumakain kaya medyo nakapagpahinga kami ng kaunti.

Pero nagmamadali ang isa sa waiter na pumasok dito sa kusina at napatingin sa akin.

"Amira may bisita ka sa labas." Sabi nito kaya napakunot noo ako at napatingin sa mga kasamahan ko.

Nang lumabas ako ng kusina ay nakita ko ang manager namin naay kausap at nagulat ako dahil si Oliver ang nandito.

"Well, there she is Mr. Miller." Sabi ng manager namin na nakangiti akong tinignan at saka na umalis.

"So this is the place where you work." Sabi ni Oliver kaya tumango ako at kinabahan.

"Here i brought you a flowers." Sabi nito kaya nahihiya ko itong kinuha.

"Salamat." Bulong ko na lang.

"Can i invite you to have a date and dinner with me?" Bigla nitong sabi kaya napatingin ako dito at saka tumango.

Ano pa nga ba ang magagawa ko kundi ang tanggapin ang alok nito.

After all hindi ko pwedeng tangihan ang lalaking ito na hindi magtatagal ay magiging asawa ko.

"Magpapaalam lang ako sa boss ko." Sabi ko dito pero pinigilan ako nito.

"No need i already talk to her. Just take your things and i will wait for you in my car." Sabi nito kaya tumango lang ako at saka bumalik sa kusina.

Ang mga kasamahan ko ay inaabangan ako kaya napahinga ako ng malalim.

"Niyaya kang mag-date?" Tanong ng isa kanila kaya tumango lang ako.

Nagbihis na muna ako saka ko inayos ang bag ko at nagpahid lang ako ng kaunting face powder para hindi mahalata ang pamumutla ko.

Saka na ako lumabas at nakita ko agad si Mr. Miller na nakatayo sa labas at nakasandig sa kotse nito.

Huminga muna ako ng malalim saka na ako lumapit dito.

"Come on in." Sabi nito saka nagbukas ng pinto ng kotse para sa akin.

Pumasok na ako sa loob at saka ko inayos ang sestbelt ko.

"Put flowers in the back." Utos nito kaya tumango ako at nilagay ko sa likod ang bulaklak.

Nakatingin lang ako sa labas habang nagda-drive si Oliver.

"Where do you want to eat Amira?" Napatingin ako dito nang magsalita ito.

"Kahit saan, Mr. Miller." Sabi ko dito kaya tumawa ito ng mahina.

"You need to tell me what you want, otherwise hindi ko malalaman kung ano ang mga bagay na gusto mo o ayaw mo." Sabi nito kaya napatingin ako dito at saka yumuko.

Sa huli sinabi ko dito na may isang lugar dito sa Tagaytay na maganda ang pasyalan at may resto doon na masarap ang pagkain.

Tumango ito at hindi na nagsalita pa.

Isang bagay ang napansin ko dito, hindi rin ito palasalita, seryoso at madaling mairita. May pagka-dominante rin ito.

Dahil sa mga naiisip ko dito ay tila gusto ko na lang matawa dahil sa kahit pangalawang beses ko paang ito na nakita ay may mga napansin agad ako dito.

Although i know this man for a long time when we we're young. But when he study abroad since his college years hindi ko na ito nakita pa.

Kung hindi lang sa mga magazine at sa telebisyon ay hindi ko talaga masusundan ang mga ginagawa nito sa buhay.

Nang makarating kami sa lugar na tinuro ko dito ay magparada ito agad at saka ako inalalayan muli na makalabas mg kotse.

"So this is the place you wanted me to see?" Tanong nito kaya tumango ako at saka na kami naglakad patungo sa pinakapasyalan talaga.

Habang naglalakad-lakad kami ay magtatanong naman ito sa mga araw-araw na ginagawa ko.

"Kung marunong kang magluto at masarap kang magluto?" Tanong nito kaya tumango ako habang nakangiti.

Pero napatigil ako dahil nakatitig pala ito sa akin.

"It's okay to smile Amira, i cannot bite you atlist not now." Sabi nito kaya namumula na lang ako tumango saka ako muling naglakad.

Nang mapagod kami ay saka na kami pumunta sa restaurant dito at nagpa-reserve ng vip room.

Hindi ko alam na kaibigan pala nito ang may-ari ng restaurant na ito.

Pumasok kami sa isang pribadong kwarto at saka kami nag-order ng hapunan namin.

"What's your favorite food?" Tanong nito kaya napatingin ako dito saka ko tinuro ang kare-kare at ang bulalo special nila dito.

Meron kami nito sa resto na pinagtatrabahuan ko pero mas masarap ito kaysa doon.

Ewan ko pero paborito ko ang pagkain nila dito.

We talk a lot, usually ito ang madalas na magtanong sa akin.

Pero may mga nalaman din naman ako dito, ang pagalis nito patungong Amerika at ang pagpaptakbo ng kumpanya ng pamilya nila.

"Maybe if my mother and sister didn't die that day, maybe she will be the one who is happier now." Seryoso na turan nito kaya kinabahan ako ng husto at napayuko.

His voice is like a needle who is piercing my vien right now.

There is an agony in his voice, kaya sobra akong natakot maging sa paraan ng titig nito.