Chapter 4

“Ilabas ang Family Disciplinary Rod!”

Napakarahas magparusa ng Pamilyang Luiz pagdating sa pagdidisiplina. Itatali ka sa tabla hanggang sa hindi ka makalakad ng ilang araw, at ang mas malala pa rito, babaliin nila ang iyong mga darili.

Agad namang tinawagan ni Sapphire ang kanyang asawang si Ethan.

“Ano na naman kailangan mo? Hindi ba’t wala na tayo?” mabilis at malamig na sagot ni Ethan sa kabilang linya.

“Nais kang kausapin ni Lola,” sabi ni Sapphire.

“Ayoko!” Agad na ibinaba ni Ethan ang telepono matapos magsalita.

Hindi inaasahan ni Sapphire na ganoon kabilis siyang tatanggihan ng lalaki. Ibinaba niya ang telepono at bumalig sa kanyang lola upang sabihing hindi makakarating si Ethan sa kanilang bahay.

“Dahil nakitang nagiging tensyonado ang sitwasyon, mabilis na sumingit si Kian. “Ma, ika walong pung kaarawan mo ngayon. Unahin muna natin ang iyong handaan at please, huwag mo na isipin ang walang hiyang yun, okay?”

Ngunit sadyang napakatigas ng ulo ni Madam Gloria.

“Basta’t pinalaki at binuhay ko pamilyang ito—tao man o aso—kapag may sinabi akong pumunta rito, dapat siyang pumunta!” Galit na tumingin si Madam Gloria kay Rheagan.

“Rheagan, pumunta ka roon at kaladkarin mo siya sa harapan ko. Maliwanag ba?”

“Opo,”

Mabilis na pinatunog ni Rheagan ang kanyang mga darili. Madalas niya abusuhin si Ethan, at ito ang tamang pagkakataon para magpasikat at manuntok. Pagkaalis nito, bumalik si Madam Gloria sa kanyang upuang gawa sa Mahogany. Hinaplos niya ang kanyang poodleng si Saoirse upang magpakalma ng loob.

Pagkatapos ay nagwika siya, “Pinaaga ko ang pagpapatawag sa inyo ngayon dahil may isang mahalagang bagay akong dapat sabihin.”

Umayos ng upo sina Avionna, Sinead, at iba pa upang makinig sa utos ng matanda.

“Kahapon lang, may biglaang itinalagang bagong Chairman sa Espanto Group. Walang nakakaalam kung sino siya, kung ano ang pangalan niya, at kung saan siya nanggaling” panimula ni Madam Gloria.

“At alam ninyo na ang Alvarez Real Estate Group ay matagal nang nakikipag ugnayan sa kanila. Kamakailan lang, nakikipagnegosasyon tayo para sa isang financing deal na nagkakahalaga ng 70 milyong dolyar. Hindi ng magandang relasyon sa bagong Chairman ang pinakamahalagang bagay para sa atin ngayon”

Ang Alvarez Real Estate Group ang pangunahing ari arian ng pamilyang Luiz sa Salvacion Subdivision kung saan nakatira si Sapphire ay binuo rin ng kanilang pamilya. Subalit, nagkaroon ng matinding problema sa pondo ng kumpanya nitong mga nakaraang araw, kaya’t lubos nilang kailangan ng 70 milyong dolyar na pamumunuhan mula sa Espanto Group.

Mula sa narinig na mga salita ni Madam Gloria, nalaman ng lahat na kung sino man ang unang makakakuha ng loob ng bagong Chairman at makakapagsalba sa pondo ay makakatanggap ng malaking parangal—maaring promosyon sa kumpanya o kaya naman ay direktang pamamahala sa mga ari arian at pamana ng pamilya.

“Ma, hayaan mong ipaubaya mo sa akin ang bagay na ito. Gagawin ko ang lahat para mapalapit sa bagong presidente ng Espanto Group!” taas noong saad ni Avionna.

Ngumisi naman si Sinead sa kanya. “At bakit naman ipapasa sa iyo, Avionna? Tandaan mo, ako ang laging may hawak ng financing, kaya kami na ni Rheagan ang bahala rito.”

Nang makitang pareho silang determinadong tumulong. Ngumiti si Madam Gloria.

“Nagayong Ika 80 na kaarawan ko, ang mga darating mamaya para bumati sa akin ay ang mga kilalang personalidad mula sa iba’t ibang sektor dito sa Salvacion. Habang inaasikaso ninyo rin ang mga balita tungkol sa bagong Chairman ng Espanto Group. Kung sino man sa inyo ang unang makakatuklas sa pagkakakilanan niya, sa kanya ko ipagkakatiwala ang proyektong ito.”

“Opo, Ma!” sabay nilang sagot.

Umalis na si Rheagan sa villa. Habang pinapaandar ang kanyang Maserati sa sementadong daan na kakalinis pa lang, humithit siya ng sigarilyo at tinawagan si Ethan.

“Oh, anong kailangan mo?” tanong ni Ethan.

Nang marinig ang boses nito, tumawa nang may pang aasar si Rheagan. “Ethan, sinabi na sa amin ni Sapphire ang lahat. Hindi ko akalaing may lakas ka pa rin pala ng loob.”

Medyo nagulat si Ethan sa narinig. “Ha?! Sinabi na ni Sapphire ang lahat?”

“Sinabi niya! Iyak pa nga siya nang iyak, may kasama pang uhog at luha. Sinabihan ko nga siya na kasalanan din naman niya. Bakit ba kasi nagpapakasanto at nagmamalinis pa siya? Sa bagay, maganda naman siya, pero hindi naman hamak ang katawan niya kumpara sa Ashanti ko. Pero bakit hindi ka na lang niya pagbigyan kahit isang gabi lang?” bastos na sabi ni Rheagan.

Inakala ni Ethan na umiiyak si Sapphire dahil sa konsensya nito, kaya nagbuntong hininga siya sabay sabi. “Hayaan mo na, tapos na ang nangyari.”

“Biglang nagtanong si Rheagan, “Nasaan ka? Mag usap tayo ng harapan.”

“Nagdedeliver ako ng pagkain dito sa Marquez Community.”

“Sige, pupunta ako riyan. Hintayin mo ako.”

Tinapakan ni Rheagan ang silinyador at sa loob ng ilang minuto ay nakarating na siya sa gate ng Marquez Community, sakto sa paglabas ni Ethan sakay ng kanyang motorsiklo.

“Hindi bumaba ng kotse si Rheagan; ibinaba lamang niya ang bintana nito. “Sakay!”

Inisip ni Ethan na ipinatawag lang siya ng matanda upang mag usap para sa kapakanan ng apo nito. “Kahit mag usap pa kami ng matandang yun, desidido na akong makipag divorce kay Sapphire!”

Naguguluhang tumingin si Rheagan sa kanya. “Anong pinagsasabi mo riyan? Gusto ka kausapin ng lola ko? Ang Family Disciplinary Rod ang nag aantay sa iyo roon!”

“Family Disciplinary Rod? Bakit? At bakit ako paparusahan ng matandang yun?”

Galit na nanlaki ang mga mata ni Rheagan. “Bakit kamo? May babae ka sa labas, tapos may gana ka pang magtanong kung bakit? Oo, dahil matutuwa akong makitang nagkakaganyan si Sapphire ngayon! Kahit baligtarin mo ang mundo, galing pa rin siya sa Pamilyang Luiz! At dahil nagawa mo kaming pagtaksilan, dapat ka lang parusahan!”

Natigilan si Ethan.

“Sandali lang! Ako? May babae sa labas? Sinabi sa inyo ni Sapphire? Sinungaling!”

Hindi kailanman inakala ni Ethan na matapos siyang pagtaksilan ni Sapphire, ito pa ang may kapal ng mukha na baligtarin ang katotohanan at balangkasin ang kwento laban sa kanya.

“Napakawalang hiyang babae! May hangganan din dapat ang pang aapi!”