Chapter 7

“Tingnan mo nga naman, ang Pamilyang sumira sa buhay ko” 

Alam na ni Ethan ng patibong ito ng pamilya Luiz sa kanya. Diretsong lumakad si Basque palapit sa kanya.

“Hubarin mo ang lahat ng damit at sumbrero mo! Ngayon din!” gait na utos niya. 

“At bakit ko huhubarin?At isa pa anong ibig mong sabihin ha?” 

Sa pagkakataong iyon, lumapit si Rheagan na may pasa pa sa mukha. “Anong ibig sabihin? Kilala mo ba kung sino siya? Siya lang naman ang boss mo! Si Basque! Ang pangkalahatang ahente ng kompanyang pinagtatrabahuhan mo!” 

“Hindi ka naniniwala? Pwes ipapatawag ko kay Manager Carl na kumuha sayo!” malamig na banat ni Boss Basque sa kanya.

Hindi nagtagal ay tumawag nga si Manager Carl sa kanya. “Ethan, paano mo nagawang bastusin si Mr Bas? Isiniwalat ka niya sa trabaho”

Ngumisi lang si Ethan dahil hindi niya akaling ganito matatapos ang karera niya bilang isang delivery rider. Dahil sa totoo lang,nagustuhan niya ang paghahatid ng pagkain—nakatagpo siya ng iba’t ibang uri ng tao at nahasa nito ang kanyang pasensya at pag uugali. Nais niya sa nang tapusin ang yugto ng ito ng kanyang buhay sa magandang paraan, ngunit nasira ng hayop na si Basque.

Muli sumigaw si Basque kay Ethan. “Hubarin mo na ang uniporme mo bilis! Siniwala ka na sa kumpanya ko!” 

Dali dali naman hinubad ang damit, sumbrero at saka sinoli ang susi ng motorsiklo ng kumpanya. Dahil natanggal na ito sa trabaho at wala na siyamg karapatang gamitin ang mga ito.

“Sige” bakas ang malamig na eksptesyon sa mukha ni Ethan habang hinuhubad ang kanyang dilaw na uniporme sa harapan ng pamilya Luiz at ng boss niya si Basque.

“Mukhang siyang aso!” tawang tawa na saad ni Rheagan hanggang sa mapahiling ang kanyang ulo sa likod.

“Walang kwentang basura! Ang lakas ng loob mo kanina ha? Sa tigin mo hanggang saan ang katapangan mo ha? Sige nga, magtapang tapangan ka ulit ngayon, tignan natin kung hanggang kailan ka magiging matapang!” galit na sabat ni Sinead sa kanya.

Dahil empleyado pa rin si Ethan ni Basque hanggang sa segundong ito, kailangan niyang sumunod. Pagkahubad ng uniporme, inilapag niya ito sa motorsiklo at nagtanong. “Boss Bas, nabalitaan kong mapapaso na ang kontrata mo bilang ahente ngayong taon ha? Kawawa ka naman kung ganun” 

Natigilan ito ng sandali. “At ano naman ang pakialam mo ha? Paano mo nalaman ang tungkol dun ha?” 

Ngumiti ito sa kanya. “Hindi mo na kailangang pumumta sa kapital para mag renew ng kontrata, ni hindi mo na nga hawak ang pagiging ahente pagkatapos neto” 

May kaunting alaala si Ethan sa tunay na may ari ng Tiango takeaway. Nitong mga nakaraang taon, pilit nitong kinukuha ang loob ng pamilya De Valle, ngunit palagi silang tinatanggihan ng lolo ni Ethan na si Don Maximus. Isang salita ni Ethan siguradong mabubura si Basque sa buong Salvacion.

Umaasa lang si Basque sa pagiging ahente para kumita ng milyun milyon, kaya naman nangitngit ito sa galit. “At sino ka ba sa inaakala mo ha? Sabihin mo sa aking hindi na ako pwedeng maging ahente? Alam mo ba kung gaano katatag ang pinagsamahan namin ng boss ng Tiango? Noong walang naniniwala sa negosyong ito, naglabas ako ng sarili kong pera para isalba siya! At isa sa pagkakataong ito na maglalabas ako ng limang milyon!” 

“Kahit maglabas ka pa ng limang o higit pa na pera, wala na, tapos ka na. Kung hindi ka naniniwala. Subukan mo” 

“Ikaw—Hayop ka!” 

Bigla nagsalit si Madam Gloria kay Ethan. “Ikaw, Ethan na basura ka! Huwag ka magyabang jan! Una, nagtaksil ka at binalulura mo ang apo ko! Pangalawa, sinaktan mo ang apo ko si Rheagan! Mula sa araw na ito, ipinapatupad ko sayo ang batas ng pamilya sa harap ng lahat ng bisita! May lakas ka ba ng loob na pumasok?” 

Ngumisi muli ito. “At Bakit naman hindi? Tanda?” 

Tinignan ni Ethan ang pasukan ng Salvacion Hotel..Bukod sa makapangyarihang ang pamilya Luiz, marami ring impluwensyal na bisita ang dumalo sa handaan. Batid ni Ethan na ang mga bisitang ito ay ang mga tanyag na personalidad sa Salvacion—mga politika, mga bussinessman, at mga artista na may kapangyarihang hindi kayang isipin ng mga karaniwang tao.

Sa kabila ng mga dambulahang pangalang ito, walang bahid ng takot si Ethan kahit isang mababaw na sapa ay hindi makukulong ang isang tunay na dragon.

Hindi siya papayag na apihin lang ng mga hamak na hipon sa lungsod ng Salvacion.

May paninindigan ang bawat hakbang ni Ethan at habang sumusunod sa pamilya Luiz patungo sa bulwagan ng hotel. Dahil kaarawan ni Madam Gloria, nirentahan nila ang buong hotel kaya walang ibang tao roon maliban sa mga tauhan—maging mga waiter ay mabilis na umalis nang pumasok si Ethan.

Nakaupo si Madam Gloria sa magarang upuan sa gitna ng bulwagan. Bagamat may katangkaran lamang na limang piye, umaapaw pa rin ang kaniyang awtoridad.

“Lumuhod ka!” 

Tumingin lang si Ethan sa paligid. “At bakit ako luluhod sayo? tanda?” 

Sinalubong siya ng boses ni Madam Gloria. “Sa tatlong taon na ang nakalipas nang mapangasawa mo si Sapphire sa pamilya Luiz. Personal mong ipinangako na kapag gumawa ka ng anumnang bagay na makakasira sa pamilya, maluwag mong tatanggapin ang parusa. Itatanong ko sayo, may bisa pa ba ang pangako mo noon?” 

Tinuwid ni Ethan ang kanyang tindig. “Ang anumang binitawam kong salita, ay may paninindigan!” 

“Mahusay! Ilabas ang dragon Ruler ng pamilyang Luiz!” 

Sa utos ni Madam Gloria, agad na iniabot ni Kian ang nakahandang bakal na ruler. Ang mabigat na Dragon Ruler na ito na pamana pa ng mga ninuno nila. Noong una ay ginamit lang ito bilang panukat, ngunit kalaunan ay naging kagamitan na sa pagpaparusa sa pamilya. 

Kapag tinamaan ka nito sa mukha, titiisin mo ang sakit nang hindi bababa sa tatlong araw. Hawak ni Madam Gloria ang dragon ruler. 

“Mabuti at umaamin ka. Sige, sampalin siya ng dalawampung beses!” 

“Masusunod po” si Kian na matagal nang gustong ipaghiganti ang kanyang kapatid ang unang humakbang pasulong. 

Ngunit biglang hinablot ni Rheagan ang Dragon Ruler. “Inay, bilang biyenan. Ako na ang dapat magdidisplina sa kanya!” 

Bago pa man makakilos si Rheagan, inagaw ito ni Sinead. “Ako naman ang laging sumasampal sa kanya, ako na lang!” 

Nag aagawan pa ang ilan kung sino ang unang magpaparusa kay Ethan. Ngunit ang hindi niya inaasahan ay ang pagbuka ng bibig ng sarili niyang asawa na si Sapphire.

“Asawa ko siya! At ako ang magpaparusa sa kanya!” 

Ang kanyang makinis at maputing kamay—ang kamay na hindian lang nahawakan ni Ethan sa loob ng tatlong taon ng kanilang kasal—ang siyang humawak sa mabigat na Dragon ruler.