Chapter 3

Niloloko niya ba ako?

Ilang segundo lamang na nakatitig si Kate sa mensahe, ngunit pakiramdam niya ay isang buong oras na ang lumipas. Paulit-ulit niyang binasa ang tatlong linyang iyon.

Manila Hotel. 

Room 1408. 

Richard Tolentino at Cristina Mendoza.

Kabisado niya ang bawat salita. Pero nang pagsama-samahin ang mga ito...

Parang hindi niya maintindihan ang kahulugan. Richard ang asawa niya. At si Cristina… Ang kanyang matalik na kaibigan. Hindi lamang basta kaibigan. Saksi si Cristina sa halos buong relasyon nila ni Richard.

Nakilala ni Kate si Richard noong college pa sila. Noong panahong nililigawan pa lamang siya nito, halos buong campus ay alam kung gaano ito kaseryoso sa kanya.

Bulaklak. Chocolates. Mga stuffed toys. Minsan, pati mga kaklase niya ay nililibre nito ng milk tea para lamang mapalapit sa kanya. Grand at passionate ang panliligaw ni Richard. Hindi niya kailanman itinago kung gaano niya kamahal si Kate.

At sa mga sumunod na taon...

Hindi nagbago ang pagmamahal na iyon. Hindi kailanman nagkulang. Hindi kailanman nanghina. Para kay Kate, si Richard ang lalaking handang gawin ang lahat para sa kanya. Kahit isakripisyo pa ang sarili nito.

Kaya paano? Paano siya maaaring manloko?

Lalo na...

Kay Cristina Mendoza?

Dalawang taon naging roommate ni Kate si Cristina noong college. Doon nagsimula ang kanilang matibay na pagkakaibigan. Magkasama sila sa halos lahat ng bagay. Alam ni Cristina ang bawat away, bawat tampuhan at bawat sweet moment. At higit sa lahat ang bawat pagsubok na pinagdaanan nina Kate at Richard.

Sa katunayan, hindi kailanman nagustuhan ni Cristina si Richard para kay Kate. Palagi itong may napupunang mali sa lalaki.

Noong araw ng kasal nila, habang naiiyak si Cristina, mahigpit nitong hinawakan ang kamay ni Richard.

“Kapag sinaktan mo ang kaibigan ko, hindi kita mapapatawad.”

Hindi nakalimutan ni Kate ang mga salitang iyon.

Kaya ngayon...

Bakit sila nasa iisang hotel? At bakit pareho silang nasa Room 1408? Hindi naman madalas magkita sina Richard at Cristina. Kaya ano ang dahilan?

Hindi bobo si Kate. Alam niya kung ano ang ipinahihiwatig ng mensahe. May relasyon ang dalawa.

Pero...

Hindi. Hindi maaari. Hindi niya kayang paniwalaan iyon. Ang lalaking ilang taon nang nagmamahal sa kanya. Ang lalaking laging inuuna ang kanyang nararamdaman. Ang lalaking halos wala nang ginawang mali sa kanyang paningin...

Paano siya nito magagawang lokohin? At bakit si Cristina? Ang pinakamatalik niyang kaibigan?

Hindi niya mapigilan ang pagbilis ng tibok ng puso niya. Kasabay nito, paulit-ulit na bumabalik sa isip niya ang nangyari sa Edsa. Kung hindi dahil sa kakaibang mensahe at kung dumiretso siya roon baka hindi na siya nakauwi nang ligtas.

Sino ang nagpadala ng mga mensaheng iyon? At bakit tila alam nito ang mga bagay na hindi niya alam?

Buong hapon, hindi mapakali si Kate. Paulit-ulit niyang tinitingnan ang cellphone. Lumipas ang ilang oras.

6:00 PM.

7:00 PM.

Hanggang sa dumating ang mensahe ni Richard.

“Honey, may biglang kailangang ayusin sa kumpanya. Hindi ako makakasama sa dinner natin tonight. Bawi ako sa'yo. Movie tayo bukas?”

Nanigas si Kate. Napatingin siya sa mesa. Dapat ngayong gabi ay sabay silang kakain sa isang Chinese restaurant. Pagkatapos, manonood sila ng bagong pelikulang kakalabas lamang. Kahapon pa naka-reserve ang restaurant at kahapon din nabili ang movie tickets. Pero ngayon...

Bigla na lamang nagbago ang lahat. Pakiramdam ni Kate ay may malaking batong nakadagan sa kanyang dibdib. Nahihirapan siyang huminga. Sa loob ng maraming taon, palaging tumutupad si Richard sa mga pangako nito. Kung may sinabi ito, ginagawa nito. Kung may plano sila, sinusunod nito. Pero kailan nagsimulang magbago?

Ngayong taon?

O...

Noong nakaraang taon pa?

Unti-unting pumasok sa isip niya ang lahat ng pagkakataong lagi itong may dahilan kapag late umuwi, biglang may meeting, biglang may business dinner at biglang may kailangang asikasuhin.

Noon, hindi niya iyon pinag-isipan. Dahil nagtitiwala siya.

Pero ngayon...

Bawat maliit na bagay ay biglang nagkaroon ng ibang kahulugan. Hindi siya nag-reply sa mensahe ni Richard. Tahimik lamang siyang nakaupo hanggang sa tumama ang orasan sa 8:30 PM. Tumayo siya. Kinuha ang handbag at kinuha ang car keys.

Nagtungo siya sa Manila Hotel. Kailangan niyang malaman ang totoo.

Eksaktong 9:00 PM nang makarating si Kate sa Room 1408. Matapos magtanong sa front desk, dumiretso siya sa ika-14 na palapag. Huminto siya sa harap ng p***o. Tinitigan niya ang numero.

1408.

Huminga siya nang malalim. Dahan-dahan niyang itinaas ang kamay para pindutin ang doorbell. Ngunit bago pa niya ito magawa...

Natigilan siya. Biglang bumilis ang tibok ng puso niya. Paano kung totoo? Paano kung pagbukas ng pintong ito ay tuluyan nang mabago ang buhay niya?

Pumikit siya. Huminga nang malalim.

Isa.

Dalawa.

Tatlo.

Pagkatapos ay pinindot niya ang doorbell.

Ding-dong!

Walang sumagot. Makalipas ang ilang segundo...

Click.

Bumukas ang p***o. At ang unang mukha na nakita niya ay isang mukha na pamilyar na pamilyar sa kanya.

Si Cristina.

Nanigas si Kate. Kahit may hinala na siya, iba pa rin pala kapag nakita niya mismo. Unti-unting nawala ang liwanag sa kanyang mga mata.