Se connecter"Pamilya Valdez?" Inulit ni Chloe ang dalawang salitang ito.
"Tama, ang pamilya Valdez ang magiging tahanan mo mula ngayon."
Nanahimik si Chloe sa loob ng ilang segundo. Si Alexander Valdez ay ang kanyang biological father, at ang 100 bilyong mana ay napunta sa kanya. Ilang oras na lang bago siya bumalik sa pamilya Valdez. Hindi siya makakapagtago, at wala siyang dahilan para magtago.
Tumango si Chloe. "Sige, dahil bahay ko 'yan, dapat ko lang tingnan."
Ang dapat mangyari ay mangyayari sa madaling panahon.
Sa daan, panandaliang sinabi ni Alfred Reyes kay Chloe ang kasalukuyang sitwasyon ng pamilya Valdez.
Malaki ang negosyo ng pamilya Valdez. Karamihan sa assets ay hawak ni Alexander, at maliit na bahagi ay nasa kamay ni George Valdez (Lolo) at ng kapatid ni Alexander.
Ngayon, ang lahat ng mana ni Alexander ay nasa kamay ni Chloe, na nangangahulugang si Chloe na ang naging pinakamalaking shareholder ng Valdez Group.
Sa kasalukuyan, si George ay nagpapagaling sa ibang bansa. Ang mga gawain ng pamilya Valdez ay pinamamahalaan ng asawa ni Alexander, si Eleanor Valdez, at ang kumpanya naman ay pinamamahalaan ng adopted son, si Marcus Santiago.
Pagkalipas ng isang oras, ang extended version ng Rolls-Royce ay pumasok sa lumang bahay ng pamilya Valdez.
Ang villa park, na sumasakop sa isang area na mahigit 1,000 metro kuwadrado, ay napakaganda at marilag. Halos sampung minuto ang biyahe mula sa parke hanggang sa pangunahing gusali ng villa.
Ang architectural style ng villa ng pamilya Valdez ay mas majestic kaysa sa ordinaryong mga mansion, na parang kahit ang isang brick sa ilalim ng iyong mga paa ay walang presyo.
Ito ang unang beses ni Chloe sa isang luxurious na lugar. Kasinungalingan kung sasabihin niyang hindi siya kinakabahan, ngunit sinubukan pa rin niyang manatiling kalmado.
Dinala siya sa reception room ng pangunahing gusali ni Alfred. Binuksan ng katulong ang mabigat na pinto, at isang graceful figure ang lumabas sa harap ng floor-to-ceiling window.
Dalawang attendant ang nakatayo sa tabi ng babae, at isang binata na nakasuot ng suit and tie ang nakaupo sa sofa.
Nang makita si Chloe, sinulyapan lang siya ng babae sa loob ng ilang segundo bago lumapit.
Bumulong si Alfred kay Chloe na ang babaeng nasa harap niya ay ang asawa ni Alexander, si Eleanor.
Ang lalaking nakaupo sa sofa ay si Marcus Santiago, ang adopted son nina Alexander at Eleanor at ang nominal brother ni Chloe.
Itinaas ni Eleanor ang kanyang mga mata, at pinangunahan ni Alfred ang lahat na lumabas. Sa isang iglap, tanging si Chloe at si Eleanor at ang kanyang anak na lalaki ang natira sa malaking reception room.
"Ang pangalan mo ay Chloe?"
Tumango si Chloe. Kahit na nakangiti ang babae, naramdaman niyang hindi siya palaibigan.
"Umupo ka, nasa bahay ka na ngayon, huwag kang mahiya."
Pagkatapos magsalita ni Eleanor, nagsalita din si Marcus kay Chloe. Kahit na polite ang boses niya, ito ay malayo rin.
Tiningnan ni Chloe ang dalawa at umupo sa sofa sa tapat nila. "Aunt Eleanor, bakit mo ako pinapunta dito..."
"Para hindi na humaba, tinawag kita dito ngayon dahil gusto kong isuko mo ang ilan sa iyong inheritance rights."
Diretsong sinira ni Eleanor ang usapan ni Chloe.
Tumingin siya kay Marcus, at inilagay ng lalaki ang inihandang agreement sa harap ni Chloe.
"Ms. Valdez, pumanaw ang aking ama nang hindi inaasahan. Mananahin mo ang lahat ng kanyang ari-arian, ngunit ang management rights ng kumpanya ay hindi pwedeng ibigay sa iyo. Paki-unawa. Bilang compensation, babayaran ka namin ng 100 milyong cash."
Ang boses ni Marcus ay walang paki, na parang hindi siya nakikipag-usap kundi nagpapaalam.
Natigilan sandali si Chloe, pagkatapos ay kinuha ang agreement at tiningnan ito.
"Voluntarily surrender all Valdez family shares, company management rights, and all real estate in the Valdez family's name..."
Kinuha ni Eleanor ang isang tasa ng tsaa at s******p.
"Nalaman ko ang sitwasyon mo. Nagkaroon ng panandaliang romansa ang iyong ina at si Alexander, at hindi inaasahang nagkaroon ng ikaw. Iniwan ka sa orphanage noong tatlong taong gulang ka, at nagdusa ka sa loob ng napakaraming taon.
Ang 100 milyon ay hindi maliit na halaga para sa iyo, ngunit ang tagapagmana ng pamilya Valdez ay hindi maaaring maging isang illegitimate daughter na gumagala sa labas. Sana ay may self-awareness ka tungkol dito.
Ngunit anak ka ni Alexander, at dugo ka rin ng aming pamilya Valdez. Mula ngayon, ikaw pa rin ang panganay na anak na babae ng pamilya Valdez sa pangalan. Kung may kailangan ka, sabihin mo lang sa akin."
Kalmadong nagsalita ang babae, na parang inaasahan na niya na hindi tatanggi si Chloe.
Kalmadong ibinaba ni Chloe ang agreement at tumingin kay Eleanor.
Ang babae ay may magagandang facial features at maayos na skin, at ang kanyang edad ay halos hindi nakikita.
"Miss Valdez, kung wala nang problema, paki-pirma na."
Itinulak ulit ni Marcus ang bolpen sa mesa patungo kay Chloe.
"Tumanggi ako."
Matagal nang inaasahan ni Chloe na hindi madaling kikilalanin ng pamilya Valdez ang isang "illegitimate daughter." Ang tinatawag na negosasyon ay walang iba kundi pagnanakaw sa pamamagitan ng pwersa.
Nanahimik si Chloe sa loob ng ilang segundo, pagkatapos ay binigkas ang tatlong salita nang bahagya.
Nagpatuloy si Chloe sa malalim na boses, "Sinabi ni Aunt Eleanor na ako ay isang 'illegitimate daughter,' ngunit kinikilala lang ng batas ang blood ties. Bukod pa rito, ang aking ama mismo ang nag-iwan ng isang will at personal na kumuha ng lawyer para pirmahan ang inheritance agreement sa akin. Ang will ng aking ama at ang DNA report ay sapat na upang patunayan na ako ang legal na tagapagmana."
Agad na dumilim ang mukha ni Eleanor, at tumingin ulit siya kay Chloe, na parang may bago siyang nakita.
Hindi niya inakala na tatanggi si Chloe.
"Chloe, dapat mong malaman na isa ka lang illegitimate daughter. Kahit ibigay pa sa iyo ang assets ng pamilya Valdez, hindi mo pa rin 'yan mananahan."
Hindi napigilan ni Eleanor na tumawa nang nakakainsulto.
Medyo nagulat din si Marcus. Alam mo, sa buong Lapu-Lapu City, wala pang naglakas-loob na tumanggi sa kanyang ina.
"Ms. Valdez, baka nagkamali ka ng pagkakaintindi. Hindi ito negosasyon. Ang pamilya Valdez ay malaking pamilya, mas kumplikado kaysa sa karaniwang pamilya na alam mo. Ang desisyon mo ay makakaapekto sa buong pamilya. Siyempre, hindi ka pwedeng lumaban mag-isa sa buong pamilya Valdez."
Diretsong nagsalita si Marcus, dahil baka hindi maintindihan ni Chloe.
Ngunit alam ni Chloe na naglalagay lang ng pressure ang dalawang taong ito.
Ang mga mayayaman at makapangyarihang taong ito ay sanay na sa pang-aabuso sa iba, kaya natural na minamaliit nila siya at inakalang maaari siyang paalisin sa pamamagitan lamang ng 100 milyong yuan.
Ngunit si Chloe ay isang rebelde na tumutugon lamang sa malambot na salita at hindi sa matitigas na salita.
"Sinabi ni Mr. Santiago na hindi ito diskusyon, kundi isang pagpapaalam? Sa kasamaang palad, ang legal inheritance rights ay hindi kailanman mababawi sa pamamagitan lamang ng salita ng isang tao."
"I've researched Valdez's asset composition and equity structure over the past few days. The core real estate is valued at 100 billion, and the group's annual revenue is consistently over 80 billion. The 100 million you're using to 'compensate' me is probably only enough to buy the property rights to a street-facing shop under the group. I can still distinguish between 100 million and 100 billion. This isn't compensation, it's robbery."
Bahagyang ngumiti si Chloe, at pagkatapos niyang magsalita, isinara niya ang agreement at binalik ito kay Marcus nang buo.
"..."
Nagkatinginan sina Eleanor at Marcus, parehong medyo nagulat.
"Kung wala nang iba, aalis na ako. Susundin ba natin ang batas o ang patakaran? Mr. Santiago, ikaw ay adopted son ng aking ama, at ang iyong legal inheritance rights ay pangalawa lamang sa akin. Maaari bang papayagan ng pamilya Valdez na manahin ng isang adopted son na walang blood relationship ang ari-arian ng aking ama?"
Tapos magsalita si Chloe at tumalikod para umalis.
Hindi pa niya naiisara ang pinto nang kindatan ni Eleanor si Marcus, na agad na nagsalita sa malalim na boses, "Stop."
Dalawang hilera ng mga bodyguard ang nakahanda na sa labas ng reception room. Sinulyapan lang ni Chloe at alam niya na hindi magiging madali ang araw na ito.
Hindi siya gumalaw, ngunit tumingala kay Eleanor. "Aunt Eleanor, pipilitin mo ba akong sumuko?"
Suminghal si Eleanor, ang boses niya ay may pagka-contempt pa rin: "Chloe, baka hindi mo pa naiintindihan ang ugali ko. Payo ko sa iyo, makipag-negosasyon ka sa akin habang may pasensya pa ako."
Tumayo si Marcus at lumapit. Ang kanyang matangkad na pigura ay nagbigay ng nakakabiglang pakiramdam. Lumubog ang sulok ng kanyang bibig. "If Miss Valdez is not satisfied, you can raise your price."
Sinalubong ni Chloe ang kanyang titig, hindi umaatras kahit isang hakbang, at sinabi nang matatag, "You can't afford my price. My father left me a 100 billion inheritance, and I can't lose a cent."
"Then we have no choice but to offend you." Kumunot ang noo ni Marcus, may murderous intent na sumilay sa kanyang mga mata.
Pagkasabi niya, umusad ng kalahating hakbang ang bodyguard sa likod ni Chloe, na mukhang agresibo.
Lumingon si Eleanor at naglakad patungo sa French window, at dahan-dahang sumara ang pinto ng reception room.
Itinuwid ni Chloe ang kanyang likod at tiningnan ang papalapit na tao na may malamig na mga mata.
Sa sandaling iyon, biglang may nagmamadaling yapak na nanggaling sa koridor.
Isang dosenang lalaki na nakasuot ng maitim na suit ang naglakad, sinundan ni Alfred.
Natigilan si Marcus, ngunit nang makita niya ang damit ng bisita, nanginginig ang kanyang mga mata at mabilis siyang tumingin kay Eleanor.
"Lady."
Tumakbo rin si Alfred sa tabi ni Eleanor at bumulong. Agad na nagbago ang mukha ng babae. "Anong sabi mo?"
"Tumawag lang ang old man at kinumpirma. Ang pamilya Torres ay pumili na kay Miss Chloe Valdez."
Pagkatapos magsalita ni Alfred, isang lalaki ang lumapit kay Chloe.
"Hello, ikaw ba si Miss Chloe Valdez?"
Medyo natatakot pa rin si Chloe sa sandaling ito. Kahit na hindi niya maintindihan ang sitwasyon, tumango siya.
"My husband would love to have dinner with you tomorrow night. This is his business card."
Inabot ng lalaki ang isang itim na gold-plated business card kay Chloe gamit ang dalawang kamay.
Kinuha lang ni Chloe at bago pa siya makapagsalita, umalis na ang kabilang partido kasama ang mga tauhan niya.
Tiningnan niya ulit ang business card. Mayroon lang pangalan at mobile phone number sa exquisite card.
— Julian Torres.
Pagkaalis ng lalaki na nakasuot ng suit, tumingin din ang bodyguard sa harap ni Chloe kay Marcus para sa instruction.
Nag-alinlangan sandali si Marcus, at nang makita lang niya si Eleanor na iwinagayway ang kanyang kamay, tumango siya at hinayaan siyang umalis.
Kahit na hindi niya alam kung ano ang nangyayari, hindi nagtagal si Chloe at umalis kaagad.
Pagkaalis ni Chloe, mabilis na bumalik si Marcus sa tabi ni Eleanor. "Ma, hahayaan mo lang siyang umalis?"
"Ano pa? Nakita mo rin, iyon ang pamilya Torres."
Sabi ni Eleanor sa malalim na boses, mahigpit na humukay sa kanyang palad.
Nagmamadaling naglakad si Chloe. Pagkaalis niya sa tarangkahan ng villa, nakita niya ang isang convoy na dahan-dahang umaalis.
Mayroong ilang itim na business car na may license plate na nagsisimula sa CEB00.
Sa pamamagitan ng madilim na bintana ng kotse, nakaramdam si Chloe ng hindi maipaliwanag na kalamigan, na parang may nakatingin sa kanya.
"Chloe."
Lumingon si Chloe at nakita ang isang puting Bentley na lumalapit sa kanyang tabi.
Bumaba ang bintana ng kotse at isang middle-aged man na nakasuot ng kaswal na sportswear ang bumati sa kanya.
"Hayaan mong ipakilala ko ang sarili ko. Ako ang Uncle mo, si Daniel Valdez. Sumakay ka na sa kotse. Ihahatid kita."
Tiningnan nang mas malapitan ni Chloe at nalaman na ang facial features ng lalaki ay medyo katulad ng sa kanya.
Ngunit inaalala ang nangyari kanina, kalmado niyang sinabi: "Salamat, kaya ko nang umuwi mag-isa."
"Huwag kang matakot. Iba ako sa mga taong 'yun sa loob. Nandito ako para tulungan ka."
Hindi tumigil si Chloe, kaya dahan-dahang nagmaneho si Daniel at sinundan siya.
Nang makita na hindi nagtitiwala si Chloe sa kanya, napilitan ang lalaki na sabihin:
"Ikaw ay isang illegitimate daughter, at bigla kang mananahan ng 100 bilyong mana. Walang pamilya ang hahayaan kang umalis."
"Pero mapalad ka na napaboran ng pamilya Torres. Basta't maging matagumpay ang kasal mo, hindi matitinag ang posisyon mo sa pamilya Valdez, at hindi ka magagawa ng anuman nina Eleanor."
Ang mga salita ni Daniel ang sa wakas ay nakaakit kay Chloe.
"Anong kasal?"
Kinabukasan, eksaktong alas-diyes ng umaga, dumating si Chloe sa ALC Corp building.Kumpirmado na ang kanyang shareholding.Mula sa araw na ito, hawak na niya ang pinakamataas na karapatan sa loob ng mga Alcantara.Bago pa man siya pumunta sa kumpanya, nakapagpa-book na siya ng shareholders’ meeting sa top floor. Nakipag-ugnayan din siya sa media kagabi at nagpadala ng isang balitang tiyak na yayanig sa lahat.Bahagyang nagulat si James nang matanggap ang email notification mula kay Chloe.Ngunit naiintindihan niya.Galit si Chloe dahil matagal niya itong niloko. Natural lamang na gugustuhin
Nang marinig ni James ang mga salita ng babae, wala siyang naramdamang kahit kaunting kilig, hindi na tulad noon.Isang pilit at walang saysay na ngiti lamang ang isinagot niya.Dati, naniniwala siyang si Vanessa ang tunay niyang mahal.Akala niya, sila ang para sa isa’t isa.Dahil handa raw itong magtiis para sa kanya.Ngunit mula nang gamitin ni Vanessa ang bata at ang kanilang relasyon upang takutin ang kanilang pamilya, unti-unting nagbago ang tingin niya.Sa kanyang puso, mas mataas na ngayon si Chloe kaysa kay Vanessa.Hindi bababa sa, ang pagmama
Pagkarating ni Chloe sa bahay, sunod-sunod na nag-vibrate ang kanyang cellphone.Mga mensahe iyon mula sa bangko na nagpapakita ng pagbabago sa kanyang pondo, na may nakasaad na “subsidy para sa handling fees kaugnay ng equity transfer.”Ilang sandali pa, tumawag ang isang hindi kilalang numero.Sinagot ni Chloe ang tawag.Isang malalim at mahinahong tinig ng lalaki ang narinig niya sa kabilang linya.“Hello, Ms. Chloe. Ako po ay abogado mula sa Legal Department ng ALC Corp. Nakumpleto na ang inyong equity transfer, at na-update na ang bagong shareholder register. Ang mga kaugnay na legal na dokumento at equity certificates ay ipinadala na sa inyong tirahan at inaasahang darating sa loob ng thirty minutes.”—------------------“Ohh.”Malamig at walang emosyon ang mga mata ni Chloe. Pagkasabi niya noon, agad niyang ibinaba ang tawag.Hindi na siya nagulat. Ngayon ang ikatlong araw—ang huling palugit na ibinigay niya kay James.Ilang sandali pa, may panibagong mensahe na pumasok sa kany
Sa loob ng pribadong VIP lounge ng paliparan, tahimik na naghihintay si Julian sa kanyang susunduing kliyente.Nakayuko siya at binabasa ang project report na pag-uusapan nila mamaya, ngunit ang isip niya ay nananatili sa huling tingin na ibinigay sa kanya ni Chloe bago ito umalis.“Anong oras na?” mahina niyang tanong.Ibinalik niya ang telepono sa mesa at tumingin kay Mark, na nakatayo sa tabi niya.Sumilip si Mark sa oras.“Alas-nuwebe na po.”Nauunawaan niya ang ibig ipahiwatig ng kanyang amo kaya agad siyang nagdagdag,“Dapat ay parating na sila.”Sa pagkakataong ito, isang napakahalagang pambansang proyekto ang hinawakan ng pamilya Torres.Ang biyahe ni Julian ay para opisyal na ilunsad ang proyekto—isang hakbang upang pagtulungan ng dalawang bansa ang pagpapabuti ng kalidad ng buhay ng mga taong naninirahan sa kabundukan.Ngunit dahil ang proyektong ito ay may dalawang layunin—komersyal na pag-unlad at gawaing pangkawanggawa—magpapadala ang dalawang bansa ng tig-isang “public w
Hindi mahilig makialam si Julian sa mga issue ng iba.Mula pagkabata, nakatuon lamang siya sa sarili niya. Minsan pa nga, naiirita siya kapag masyadong madaldal ang mga tao sa paligid niya.Ngunit kakaiba kapag si Chloe ang nagsasalita.Gustong-gusto niyang nakikitang masaya ito. Gusto niyang marinig ang bawat detalye ng buhay nito—kahit gaano man kaliit.Nang mapansin ni Chloe na naparami ang kanyang sinabi, at makita niyang nakatitig sa kanya si Julian, bigla siyang nailang.“Julian… sa tingin mo ba napaka-mapaghiganti ko?”“Hindi.”Hinawakan ni Julian ang palad niya gamit ang dalawang kamay, marahang hinila siya palapit, at dahan-dahang hinalikan ang kanyang noo.“Kung ako ang gumawa ng paraan, wala na silang pagkakataong magsisi pa.”Malalim ang boses niya habang marahang hinihimas ang ibaba ng hinlalaki ni Chloe. Kalma ang tono niya, ngunit ramdam ang walang kapantay na pagkiling.“Kaya gawin mo lang ang gusto mong gawin. Nandito lang ako sa likod mo palagi para saluhin ka.”Umin
Napuno ng luha ang mga mata ni Sheena nang marinig ang mga salitang iyon. Natakot pa rin siya at agad na napatingin kay Chloe.Nang makita ni Marcus ang itsura niya, lalo lamang siyang nagalit.Hindi ba’t matapang ang babaeng ito? Naglakas-loob siyang kalabanin siya, tapos ngayon iiyak at magpapaka-inosente? Ano ang palabas na ito?“Sheena, kung may lakas ka ng loob, idemanda mo ako. At mas mabuti pang paghusayan mo ang trabaho mo sa kompanya. Maaaring maprotektahan ka ni Chloe ngayon, pero hindi habang-buhay.”Tahasan ang pagbabanta ni Marcus. Ang lamig ng kanyang tinig ay tila kayang durugin ang mga buto ni Sheena.Kumibot ang puso ni Sh







