LOGIN“Wala,” mahinahong sagot ni Fierra. Bahagya siyang suminghot at pilit na inayos ang kaniyang tinig upang hindi mahalata ang bigat ng kaniyang nararamdaman. “Wala talaga akong kasama. Hindi ko lang sinasadyang buksan ang TV kanina.”Pinilit niyang magsalita nang normal, umaasang sapat na ang paliwana
“No, thanks.”Saglit na sinulyapan ni Fierra si Jaelan, na nananatiling nakatayo sa harapan niya na may madilim na ekspresyon. Kumunot ang kaniyang noo at saka siya nagpatuloy, “Gabi na. Kailangan ko nang magpahinga.”Hindi na niya hinintay ang magiging sagot ni Jaena o ng kaibigan nito. Agad niyang
Natauhan si Fierra nang marinig ang nagmamadaling tinig ni Jaena mula sa telepono. Agad niyang binuksan ang mikropono at sumagot, “Sandali lang, babalik ako agad!”Pagkasabi niyon, kaagad niyang pinatay muli ang mikropono at ibinalik ang buong atensiyon sa laro. Mabilis na gumalaw ang kaniyang mga d
Sa sobrang pagkagulat, nabitawan niya ang hawak na telepono. Bumagsak iyon sa sahig nang malakas na kalabog, dahilan upang mapatigil siya sa paghinga sa loob ng ilang sandali. Kasabay niyon, napatay ng kalaban ang karakter niyang babae sa laro. Agad na naging itim at puti ang screen, hudyat na natal
Pagkasabi niyon, tumayo si Jaelan nang walang pag-aalinlangan. Hindi na niya hinintay ang magiging tugon ni Hailey. Mabilis siyang naglakad patungo sa pintuan, iniwan ang hapunang sadyang inayos ng babae sa pag-asang magiging espesyal ang gabing iyon para sa kanilang dalawa.“Jaelan!”Nang itulak ng
Pagkatapos ng video, itinago ni Hailey ang kaniyang telepono at humarap kay Jaelan na may bahid ng pagkasabik sa mukha. Halatang hindi niya mapigilang pag-usapan ang kaniyang nalaman, lalo na't alam niyang may epekto sa lalaki ang bawat salitang may kinalaman kay Fierra.“Jaelan, kung hindi mismo sa
Nanigas si Tina sa kinatatayuan niya matapos marinig ang sinabi ni Kienna.Parang may bombang sumabog sa loob ng CR. Saglit na natahimik ang paligid, tanging mahinang lagaslas ng tubig mula sa gripo lang ang naririnig. Unti-unting tumigas ang panga ni Tina, at sa isang iglap, nag-iba ang ekspresyon
Ngumiti si Vaiana. “You’re welcome anytime, hijo. Next time, you stay for dinner.”“Of course,” sabat ni Lola Anna. “At siguruhin mong kasama mo pa rin si Kienna ha? Hindi puwedeng mawala ‘yang tour guide mo.”Napangiti si Kienna, ngunit may halong hiya. “Lola…” reklamo niya, pero natawa lang ang mg
“Dad, no! Kaya ko naman po. At saka, gabi na rin po. Bukas po ay makakauwi na ako, magpahinga na po kayo. Hindi niyo na po kailangan akong samahan. Hindi ko rin po pwedeng iwanan si Oliver dito,” mahaba niyang paliwanag. Si Oliver naman ay tila naputol ang buntot, hindi niya alam ang sasabihin lalo
Chapter 37:***Habang binabagtas ng kotse ang kalsada, halos hindi mapakali si Kienna. Kanina pa siya nakatitig kay Oliver na seryosong nagmamaneho, pero imbes na lumamig ang loob niya, lalo lamang siyang uminit sa inis.“Oliver! Where are you taking me?” madiin niyang tanong, halos gusto niyang su







