เข้าสู่ระบบHindi sumagot si Vince. Nanatili lamang siyang nakatayo, bahagyang nakayuko."At huwag mong kalimutan na buntis si Cynthia sa anak mo!" madiing dagdag ng kanyang ama. "May responsibilidad kang dapat harapin. Hindi puwedeng tumakas ka na lang sa problema mo!"Sa pagkarinig sa salitang anak, napahinto
Lalong bumigat ang pakiramdam sa dibdib ni Sylvie."Matagal silang nag-usap," pagpapatuloy ni Aling Sita. "Hanggang sa tuluyan nang tumayo ang lalaki at umalis. Pero pagkatapos niyang mawala sa paningin ko, napansin kong nagbago ang mukha ng Mama mo."Napatigil si Sylvie sa paghinga nang ilang segun
Isa sa mga litrato ang matagal niyang pinagmasdan. Naroon ang kanyang ina, nakangiti nang banayad sa harap ng kamera. Maganda pa rin ang ngiti nito, ngunit kapag tinitigan nang mabuti, may kakaibang pagod sa mga mata nito, isang uri ng pagod na tila may tinatagong kuwento na hindi kailanman naisulat
“Aling Sita…” nanginginig ang boses ni Sylvie habang unti-unting bumabagsak ang mga luha sa kanyang pisngi. “Bakit ngayon mo lang sinabi sa akin?”Bahagya siyang napailing, at hindi na niya napigilang humagulgol.“Sa loob ng lahat ng mga taon na iyon, akala ko ako ang pumatay kay Mama. Araw-araw ako
Ngunit sa kabila ng malabong liwanag ng dapithapon, agad na nakilala ni Sylvie ang taong iyon.Nanigas siya.“Aling Sita…”Simple lamang ang suot ng matanda. Nakasuot ito ng lumang asul na coat na halatang ilang beses nang nalabhan, dahilan upang tuluyan nang kumupas ang dating kulay nito. Pumuti na
Pagkatapos nilang kumain, magkasamang sumakay sina Sylvie at Caelan sa kotse. Tahimik na hinawakan ni Caelan ang manibela habang unti-unting umaandar ang sasakyan palabas. Sa simula, pamilyar pa sa kanila ang tanawin, matataas na gusali, mataong kalsada, at mga establisimyentong sunod-sunod na nagla
“You don’t need to do this, Felix. Please… pakawalan mo na ako…” halos mawalan ng tinig si Vaiana sa patuloy na pagmamakaawa. Namumugto na ang kanyang mga mata sa kaiiyak, nanginginig ang mga kamay na nakaposas sa headboard. Hindi niya alam kung ano pa ang pwede niyang sabihin o gawin para lang paki
Bumagsak si Lucille mula sa hospital bed, diretso sa malamig na sahig. Malakas ang pagkakabagsak niya, at rinig pa ang tunog ng kanyang mga buto na tumama. Dahil sa kahihiyan at sakit, napahandusay siya sa lapag, hirap bumangon.Si Kyro, na dapat ay itutulak na sana si Lucille palayo, ay hindi inasa
Nanlaki ang mga mata ni Vaiana na nanonood mula sa labas. Nanginig ang kanyang mga kamay at halos mawalan ng kulay ang kanyang mukha sa tindi ng nakita.Napatigil din si Elena, hindi makapaniwala. Hindi niya inasahan na gagawin iyon ni Lucille.Walang nakapagsalita ng ilang segundo, lahat ay natigil
Umiling si Vaiana, pilit na ngumiti. "It’s a long story… at hindi ko pa kayang ikwento ngayon." Tumabi siya kay Aiden, pinagmamasdan ang paligid ng ampunan. "Marami talagang bagay na hindi ko maipaliwanag… at hindi ko rin alam kung saan magsisimula.""If you don’t want to say it, don’t say it," tugo







