ログイン“Mr. Cervantes, may problema po. Nagwawala si Miss Cynthia at pilit niyang gustong magpa-abort. Kailangan po ninyo siyang puntahan agad.”Nanlaki ang mga mata ni Vince.“Magpapa-abort si Cynthia?”Hindi na siya nagtanong pa. Mabilis siyang tumalikod at nagtungo sa parking area. Kung totoo ang sinabi
Nang marinig iyon ni Vince, agad itong nainis. Halata sa mukha nito ang pagkadismaya na tila pinag-iisipan pa rin ni Sylvie na may itinago silang gamit mula sa kanya.“Ano ba? Sa tingin mo ba magsisinungaling pa si Cynthia sa iyo?” matigas nitong sagot. “Bakit naman niya itatago ang mga gamit mo at
Paglabas ni Sylvie ng silid, agad niyang nakita si Vince na nakatayo sa may pintuan. Halatang hindi mapakali ang lalaki, at kapansin-pansing iniiwas nito ang tingin sa kanya. Sa itsura pa lamang nito, alam na ni Sylvie na malamang ay nakinig ito sa naging pag-uusap nila ni Madam Donela.Hindi na niy
Bago pa siya makapagsalita muli, malakas na ibinagsak ni Madam Donela ang palad sa mesa.“Sinabi kong lumabas ka. Hindi mo ba ako narinig?”Natigilan si Vince. Nang makita niyang totoong galit na ang kaniyang lola, wala na siyang nagawa kundi sumunod. Mariin siyang napabuntong-hininga at tumalikod,
“Sino ang nagsabing puwede kang tumayo? Lumuhod ka.”Napangiwi si Vince at pilit na pinipigilan ang inis.“Grandma, hindi naman kailangan. Nasa tabi mo na siya. Hindi ako luluhod sa harap niya.”May katigasan ang kanyang boses. Kaya niyang lumuhod sa harap ng kanyang lola bilang paggalang, ngunit pa
Kinabukasan, pagdating ni Sylvie sa department, una niyang pinuntahan si Mr. Lucas upang personal na tingnan ang kondisyon nito. Mas maayos na ang kalagayan ng matanda kumpara kahapon. Kaya na nitong kumain nang mag-isa, maayos ang pagkakalagay ng stent, wala ring nakitang senyales ng thrombosis, at
Tumingin si Kerstyn sa bakanteng silid at dahan-dahang kinagat ang ibabang labi. Kung tutuusin, mas marami na siyang pinagdaanan noon, mas mabibigat, mas masakit, mas nakakababa ng loob kaysa rito. Ngunit sa pagkakataong ito, malinaw niyang naramdaman ang isang mahabang asim na dumaan sa puso niya,
Napaisip si Heber at tila may naalala. “Tama… laging may period sa dulo ang messages niya. At saka…” humina ang kanyang boses. “Magkaibigan si Sophia at ang kapatid ko. Hindi kailanman papayag ang kapatid ko na ipakilala ako sa ganitong klaseng babae. Kaya nagtaka rin ako kanina kung bakit biglang g
Hindi na napigilan ni Sophia ang sarili. Ang galit at lahat ng hinanakit na naipon sa nakalipas na sampung araw ay sabay-sabay na sumabog, tuluyang nilamon ang natitira niyang rason. Nanginginig ang mga kamay niya habang nakatitig kay Daisy, na patuloy sa pagpapakitang-kawawa, mga matang puno ng luh
Noon, madalas asarin ni Kerstyn si Kian, lalo na kapag may mga babaeng lumalapit dito o kapag may lalaking nagpapapansin sa kanya. Ginagawa niya iyon para ipagtanggol ang sarili, para itago ang selos sa likod ng biro. Para bang sinasabi niyang wala lang iyon, na kaya niyang makipagsabayan kahit kani







