เข้าสู่ระบบ“Aling Sita…” nanginginig ang boses ni Sylvie habang unti-unting bumabagsak ang mga luha sa kanyang pisngi. “Bakit ngayon mo lang sinabi sa akin?”Bahagya siyang napailing, at hindi na niya napigilang humagulgol.“Sa loob ng lahat ng mga taon na iyon, akala ko ako ang pumatay kay Mama. Araw-araw ako
Ngunit sa kabila ng malabong liwanag ng dapithapon, agad na nakilala ni Sylvie ang taong iyon.Nanigas siya.“Aling Sita…”Simple lamang ang suot ng matanda. Nakasuot ito ng lumang asul na coat na halatang ilang beses nang nalabhan, dahilan upang tuluyan nang kumupas ang dating kulay nito. Pumuti na
Pagkatapos nilang kumain, magkasamang sumakay sina Sylvie at Caelan sa kotse. Tahimik na hinawakan ni Caelan ang manibela habang unti-unting umaandar ang sasakyan palabas. Sa simula, pamilyar pa sa kanila ang tanawin, matataas na gusali, mataong kalsada, at mga establisimyentong sunod-sunod na nagla
Tahimik ang naging almusal ng dalawa. Ngunit habang kumakain, halatang may iniisip si Caelan. Ilang beses niyang sinulyapan si Sylvie bago tuluyang nagsalita.“May nalaman ako tungkol sa isang babaeng nagngangalang Aling Sita.”Agad na bahagyang natigil ang kilos ni Sylvie. Itinaas niya ang kanyang
Marahil ay masyadong matagal at masyadong matindi ang kanyang pagtitig dahil biglang gumalaw si Caelan. Bago pa niya maibalik ang kanyang kamay, nahuli na siya nito.Hinawakan ni Caelan ang kanyang kamay at marahang inilagay iyon sa kanyang Adam's apple.“Kung gusto mong hawakan, hawakan mo lang.”B
“Noong pinili mong lokohin ako para kay Cynthia, naisip mo ba ang nararamdaman ko? Kahit isang beses ba, naisip mo kung gaano kasakit para sa akin na makita kang unti-unting lumalayo?”Napayuko si Vince.“Hindi lang iyon,” patuloy ni Sylvie, at ngayon ay mas ramdam na ang pait sa kanyang boses. “Noo
Napakalapit nila, halos magdikit ang hininga. Bigla niyang naalala ang sinabi nito noon.Sa sandaling iyon, mas naunawaan niya ang uri ng pagmamahal ni Kian. Gusto nitong umasa siya sa kanya. Kahit magtampo, magalit, o magpabebe, basta totoo ang emosyon niya, tatanggapin niya lahat.Kaya tumango siy
Sa isang sulyap lang, nakilala na agad ni Kerstyn kung sinu-sino ang mga taong iyon.Si Christine, ang tinatawag na first love ni Dwyn, ang babaeng minsang minahal at hindi kailanman lubusang nakalimutan. At ang lalaking kasama niya, walang iba kundi ang kapatid niyang si Christian.Ang hindi mainti
“Tama.” Hindi man lang siya nagtanong kung paano nito nalaman. “I’m eating out with friends.”“Via?”“Oo.”Bahagyang tumigil si Kian doon, pero hindi nagkomento. “Kailan ka matatapos? I’ll send someone to pick you up.”“Restaurant One kami.” Panlabas, kalmado ang ekspresyon ni Kerstyn, pero ang tini
Agad na itinabing ni Via ang katawan niya kay Kerstyn, para protektahan ito. Nakapulupot ang mga braso niya sa dibdib, at lantad ang pagkainip sa boses.“Bernard, gusto kong bilhin ang shares ng Lozada Corp.. Bakit mo dinadamay si Kerstyn?”“Alisin muna natin ang usapang acquisition.” Malamig ang to







