LOGINJACQUELINE POV Kaagad namang naningkit ang mga mata ko sa inis. Ang tatlo kong mga kaibigan na nasa likod ko lang, narinig ko pa rin ang pagbubulungan. Ang tungkol pa rin sa narinig nilang nag-asawa na ako ng topic nila "Nakakatuwa si Jackie....” pabulong na saad ni Ernesto “Yes, nag asawa na pala siya. Kaya pala inihatid siya kanina.,” dagdag pa ni Lilia Ang ilan sa mga istudyante na kanina ay paroon at parito, bigla na lang napahinto sa paglalalakad. Na alam ko naman ang dahilan. Sumasagap lang sila ng tsismis mula sa mabahong bibig nitong si Aimee. “Sila yata ‘yung magkapatid…” narining kong wika ng isa sa mga estudyante. “‘Yan ba ‘yung pinilit daw magpakasal?” saad naman ng isa pa. “Si Russell Davis ba talaga asawa niya?” Lalong uminit ang ulo ko sa dami ng matang nakatingin sa amin. Ngunit imbes na magwala, pilit kong kinontrol ang emosyon ko. Hindi ako papatalo kay Aimee sa ganitong paraan. "Ex-con? He's a nice guy! At ano na lang kaya ang iisipin ng buong an
JACQUELINE POV"SUSUNDUIN kita mamaya." nakangiting wika ni Russell sa akin habang nakayakap ako sa aking bagong School bag."Kaya ko na. Ibig kong sabihin, baka busy ka. Ayaw kong maka-isturbo." sagot ko din namanNahihiya na talaga ako sa mga kaganapan na makikita sa buong paligid. Naririnig ko na ang mga bulungan ng mga kapwa ko istudyante at tama nga ang hinala ko. May nakakakilala dito kay Russell Davis."Hmm, no! I insist! Tsaka, hindi ako busy." nakangiting sagot niya at pagkatapos noon, basta na lang ako nitong hinalikan sa noo bago nakangiti na sumakay ng sasakyanNapapatulala na lang talaga ako! HIndi ko kasi talaga akalain na hahalikan ako nitong si Russell sa harapan ng maraming tao. I mean, kahit sa noo lang ang halik na iyun, pero halik pa rin. At ramdam ko ang malakas na tibok ng puso ko"See you later, Wife." narinig kong muling wika ni Russell, bago nito tuluyang pinaharurot ang sasakyan paalis.Naiwan naman akong napatulala na lang. Pakiramdam ko, hindi pa tapos ang
JACQUELINE POV PAGKATAPOS kumain ng ‘breakfast’, tinupad naman ni Russell ang pangako niya sa akin na ihahatid niya ako sa school. Sakay ako ngayon sa mamahalin niyang Maybach, ngunit imbes na maging komportable, mas lalo lang akong hindi mapakali. Hindi ko mapigilang kabahan habang mahigpit na nakakapit ang mga daliri ko sa strap ng bag ko. Isang linggo rin akong hindi nakapasok dahil sa honeymoon namin. Isang linggo. Napakalaki no’n para sa isang estudyanteng gaya ko na halos ayaw mapag-iwanan sa klase. Hindi ko tuloy maiwasang mag-isip. Paano na ang mga lessons? Ang quizzes? Ang mga activities? Baka tambakan na ako ng requirements pagpasok ko. Sana lang talaga matulungan ako ng mga kaibigan ko. “Kanina ka pa tahimik diyan,” biglang sambit ni Russell habang nakatutok pa rin ang mga mata niya sa kalsada. “May problema ba?” dagdag niya. Agad akong napatingin sa kaniya. Kahit seryoso siya sa pagmamaneho, ramdam kong nakatutok pa rin ang atensyon niya sa akin. “H-Huh? Ah…
JACQUELINE POV PAGKATAPOS namin kumain, nagpasya na din kaming lumabas ni Russell para mamasyal. Kagaya kahapon, makapal ang suot namin. Nagyeyelo pa rin kasi sa labas Pero, hindi naman kami masyadong affected. Lalo at pagkalabas namin ng hotel, may sasakyan nang naghihintay sa amin. Buong maghapon kaming gumala, nagshopping at nagtry ng iba't -ibang pagkain dito sa Japan. At nang mapagod, umuuwi kami ng hotel para magpahinga Sa buong linggo ng pananatili namin sa Japan, masasabi kong nag-enjoy talaga ako. Lalo na at kasama ko si Russell Wala siyang katulad. Lahat na lang yata ng klase ng pag-aalaga, ibinibigay niya sa akin. Kaya naman, walan sawa kong paulit-ulit na ipinagkaloob ko din ang sarili ko sa kanya Hangang sa dumating na ang oras na kailangan na naming bumalik ng bansa. Medyo bitin ang bakasyon naming ito pero ang mga moments na kasama ko siya, mananatili iyun sa puso ko hangang wakas. Pagkauwi ng Pinas, sa bahay na regalo ng mga nakakatandang Villarama kami d
JACQUELINE POVKINAUMAGAHAN, sa unang pagmulat ng mga mata ko, hindi maipaliwanag na sakit ng katawan ang una kong naramdaman. Akmang babangon na sana ako pero naramdaman ko na lang ang biglang paghapit ng kung sino sa katawan koWala sa sariling napabaling ako ng paningin at doon sumalubong sa paningin ko ang walang iba kundi si Russell.Nakapikit ang kanyang mga mata at halatang inaantok pa"Saan ka pupunta? Don't tell me, tatakasan mo na naman ako." narinig kong wika niya. Halata sa boses nito ang pagkaantok kaya wala sa sariling iniangat ko ang mga kamay at nakangiting hinaplos ang matangos niyang ilong"Paano naman ako makakatakas sa iyo gayung nandito tayo sa Japan." nakangiting sagot koDahan-dahan naman na nagmulat siya ng tingin at direktang tumitig sa akin ang namumungay niyang mga mata."I forgot..pero, masyado pang maaga. Mamaya ka na bumangon. Matulog pa tayo.'" sagot niya at para akong isang teddy bear. Mas lalo pa niyang hinigpitan ang pagkakayapos niya sa akin"Pero,
JACQUELINE POV"AHHH, Russell!" malakas kong usal.Ang bawat paglamas at pag sipsip niya sa aking boobs ay labis na nagpabaliw sa akin. Hangang sa muling bumaba ang isa niyang kamay patungo sa garter ng aking pajama. Walang pagdadalawang isip na ibinaba niya iyun kasabay ng aking panty. Lalo naman akong kinain ng matinding pagnanasa. "Ahhh! Umhhh! malaks kong ungol nang maramdaman ko ang isa niyang kamay na humahagod na sa naglalawa kong hiwa. Napakapit ako ng mahigpit sa gilid ng sofaNi hindi ko na nga namalayan na nakahiga na pala ako sa malambot na sofa. Habang si Russell naman, patuloy sa pagpapala sa magkabilaan kong boobs habang ang isa niyang hintuturo ay nagsimula nang ipasok sa aking hiwa."Ahhh! Ughhh! Gosh, ang sarap!" malakas kong usal. Mas lalo ko pang ibinuka ang aking hita para bigyang laya ang makulit niyang daliri na nag-umpisa nang maglabas pasok sa aking hiwa. Ang kakaibang kiliti na naramdaman ko ay mas lalong nagpabaliw sa aking diwa."Ahhh, Rusell, tama na! Na
BARBARA “Po? A-anong---“ hindi niya na natuloy pa ang sasabihin niya sana nang bigla na lang siya nitong itinulak na siyang naging dahilan kaya patihaya siyang napahiga sa kama nito. Lalo siyang nagulat nang mapansin niyang basta na lang hinubad ni Sir Charles ang suot nitong t-shirt at walang sa
Halos isang oras din silang nag stay sa loob ng bar at sa wakas, laking pasasalamat niya nang bigla na lang nagyaya si Sir Charles na uwi na daw sila. Feeling niya tuloy, bigla siyang nabunutan ng tinik sa lalamunan. Hindi talaga siya nag-eenjoy sa lugar na ito. Naiingayan siya. Tsaka, feeling n
MABILIS na lumipas ang ilang linggo. Kahit papaano, nasanay na din naman si Barbara sa buhay ng mansion ng mga Villarama. Hindi naman ganoon kahirap ang paglalaba kagaya ng inaasahan niya. Machine kasi ang gamit sa paglalaba. Sa pagtutupi at ang pagpaplantsa lang ang medyo mahirap. Katuwang niya
“Hmmp, ano kaya ang problema ni Sir? Bakit kaya ang sungit niya? Baka may regla?” mahina niyang bulong sa kanyang sarili. Pagkatapos noon, napalingon siya sa gate nang marinig niyang bumukas iyun at hindi niya mapigilan ang mapangiti nang makita niya si Mona. Hindi ito magkandaugaga sa bitbit nito







