LOGIN"Domestic abuse, paglalasing, reckless driving, pati mga aksidente. Hindi ko talaga maintindihan kung ano ang nakikita mo sa lalaking 'yon," sabi ni Kaizan, halatang nagseselos. Masama ang tinging ipinukol ni Inara sa kanya. "Ikaw... puro kasinungalingan ang lumalabas sa bibig mo." "Madaling hanapin ang mga ebidensyang 'yon. Sumikat lang siya kaya pilit na tinatakpan ng fans niya ang lahat ng iskandalo. Kung gusto mo, ipapakita ko sa'yo. Papadalhan pa kita ng mga litrato ngayon din." Habang nakikita niyang todo ang pagtatanggol ni Inara sa lalaking iyon, lalo lamang tumindi ang selos na kumakain sa kanya. Hindi matanggap ni Inara na ang taong matagal niyang hinangaan ay may ganoong kadilim na nakaraan. Napakuyom siya ng kamao bago mariing tumingin kay Kaizan. "Pwede ba? Tigilan mo na ang pagsira sa pangarap ko!" Hindi man lang natinag si Kaizan. Sa halip, mas naging seryoso ang ekspresyon niya habang diretso itong tumitig sa babae. "Gusto ko lang ipaintindi sa'yo na ang lalaki
Biglang may kumpiyansang boses na nagmula sa itaas, dahilan para mapalingon si Inara. Bahagya siyang nagulat, na para bang nahuli siyang may ginagawang malaking kasalanan."Wala naman. Nagdidilig lang ako ng mga bulaklak.""Nagdidilig?" bahagyang tumaas ang kilay ni Kaizan habang bumababa ng hagdan. "Asawa ka ng panganay na anak ng pamilya Villareal. Kailangan mo pa bang gawin ang mga ganyang bagay? At huwag mong kalilimutan na buntis ka. Mas dapat kang mag-ingat sa bawat kilos mo. Simula ngayon, ipaubaya mo na sa mga katulong ang lahat ng trabahong kailangan pang umakyat."Hindi maintindihan ni Inara kung bakit ganoon na lang ang pag-aalala nito. Para sa kanya, simpleng pagdidilig lang naman iyon. Kaya hindi niya ito gaanong pinansin. Aakyat na sana siyang muli sa maliit na tuntungan nang magsalita siya."Maingat naman ako. Ikaw lang talaga ang sobra kung mag-alala.""Dahil nag-aalala ako sa'yo," diretsong sagot ni Kaizan habang nakatingin sa kanya. "Ayokong may kahit anong mangyarin
Hatinggabi na nang magliwanag ang buong labas ng bahay-bakasyunan ng Minister. Tahimik ang paligid, at ang guwardiyang naka-duty ay halos nakatunganga na sa loob ng bantayan habang inaantok.Bigla na lamang siyang napatayo nang silawin ng malakas na ilaw ng sasakyang huminto sa harap ng gate. Agad niyang binuksan ang pinto at nagmamadaling lumabas.Noong una, inakala niyang isa sa mga miyembro ng pamilya ng Minister ang dumating at biglang nagpasiyang dumaan sa bahay-bakasyunan. Ngunit nang masilayan niya ang taong bumaba ng sasakyan, napansin niyang hindi niya ito kilala.Gayunpaman, sapat na ang mamahaling sasakyan at kakaibang presensya ng lalaki para malaman niyang hindi ito ordinaryong tao. Kaya magalang siyang yumuko bago nagtanong."Sir, sino po ang sadya ninyo?""Ako si Kaizan." Kalmado ang boses nito. "Pasensya na sa pagpunta ko nang ganitong oras.""Ah, kayo po pala, Sir Kaizan." Mas naging magalang ang guwardiya. "May maitutulong po ba ako?""Nawala ang hikaw ng asawa ko no
Pero dahil nangako siyang bibili ng cake, hindi puwedeng umuwi si Kaizan na walang dala. Dumaan muna siya sa ilang pastry shop at tatlong tindahan ang nilibot bago niya tuluyang nakita ang paboritong chestnut cake ni Inara. Pagdating niya sa bahay, halos madilim na ang paligid. Nasa kwarto na si Inara at ni hindi man lang siya nilingon. Mahigpit na hawak ang kahon ng cake, napabuntong-hininga na lang si Kaizan. Wala na siyang maisip na paraan. Dapat sana ay ito na ang pagkakataong maayos nila ang gusot nilang dalawa. Pero ngayon, tuluyan nang nasira ang plano niya. At base sa naging reaksyon nito kanina, halatang galit na galit pa rin si Inara. Mag-isa siyang naupo sa sala. Marahan niyang hinilot ang sentido habang magulong isip ang pilit na naghahanap ng sagot. 'Sandali... halos araw-araw magkasama sina Inara at Liora. Magkadikit ang dalawang iyon, at matagal pa silang nag-usap kanina. Kung may nakakaalam ng totoo, malamang si Liora.' Nang makapagpasya, hindi na siya nag-aksa
Noong araw na inimbitahan ni Inara si Liora na kumain kasama nila, nagsimula nang bumuhos ang ulan mula pa sa madaling araw. Ang walang tigil na pagbuhos nito ay nagdulot kay Inara ng tahimik na lungkot, na tila nagpapabigat sa buong araw.Bumaba nang husto ang temperatura dahil sa patuloy na pag-ulan.Nag-alala si Inara na baka magkasakit si Liora, kaya naisip niyang sa ibang araw na lamang siya yayayain. Ngunit pagsapit ng tanghali, biglang nagliwanag ang kalangitan, nawala ang makakapal na ulap, at muling sumikat ang mainit na araw.Sinabi ni Liora na gusto niya talagang makita si Inara, at ang sinseridad sa kanyang mga salita ay tila sapat upang palayasin ang madilim na panahon. Sa huli, tinanggap niya ang paanyaya ni Inara gaya ng kanilang napagkasunduan.Siyempre, hindi na pinansin ni Inara ang mga pang-aasar at maliliit na komento ng iba.Ngunit isang bagay ang tiyak, mas naging masaya ang kanyang lola dahil sa pagdating ni Liora.Kahit naka-wheelchair si Liora, hindi nito naba
Napakuyom si Inara ng kanyang mga kamao bago mariing nagsalita. "Mga tauhan ito ng pamilya nina Kaizan. Sa tingin mo ba hindi malalaman ni Kaizan ang ginawa mo?"Dahan-dahang umikot si Zandrae sa paligid niya habang may bahid ng panunuya ang mga labi nito. "Ang dami naman nilang tao. Paano ka makakasigurong wala ni isa sa kanila ang kakampi ko? Kahit isa lang ang may pakana, pwede kayong parehong mawala ng lola mo."Dahil sa mga salitang iyon, unti-unting namutla ang mukha ni Inara.Akala niya ay ligtas na siya sa bahay nina Kaizan. Pero paano kung mali siya? Paano kung talagang may kakayahan sina Zandrae at ang kasabwat nito? 'Paano kung pati si Lola ay madamay?'Nang mapansin ni Zandrae ang takot na unti-unting bumalot sa mukha nito, hindi nito napigilang makaramdam ng kasiyahan. Lumapit ito sa tainga ni Inara at bumulong habang natatawa."Baka sa oras na harapin mo ako, ang mahal mong lola ay hindi na muling magbubukas ng mga mata."Biglang napahinto ang paghinga ni Inara. Agad si
Mahigpit na kinagat ni Zandri ang labi, kinuha ang telepono, at diniyal ang number ni Wyatt.Mabilis naman itong sinagot ng lalaki. “Zandri…” naroon agad ang awtomatikong lambing sa boses nito sa tuwing kausap siya.“Wyatt…” tawag ni Zandri.Narinig ng lalaki ang paos na boses niya, bahagya pa ring
Akala ni Inara ay hindi na siya makakaramdam ng kirot, pero pagkarinig sa prangkang pagkakasabi na iyon ni Kaizan, pumitik pa rin ang puso niya sa sakit.Hindi inasahan ni Don Adalvino na sa araw na ma-discharge siya, makakatanggap siya ng ganoong malaking regalo mula kay Kaizan at Inara. Iyon nga
Hindi narinig ni Kaizan ang mahina ngunit desperadong sigaw ni Inara. Sa gitna ng bulungan at paggalaw ng mga tao, naglaho siya nang hindi lumilingon. Parang aninong pinili ang kadiliman kaysa harapin ang babaeng naghihintay sa altar.Napakawalan ni Inara ang mahigpit na hawak sa bouquet. Dahan-dah
“Pero naisip mo na ba kung gaano kalala ang pagkagusto sa iyo ni Zandri? What if magising siya tapos malaman niyang married ka na? Na consider mo ba man lang ang feelings niya?” tanong ni Wyatt, diretso at walang paligoy-ligoy.Alam niya kung gaano kalalim ang nararamdaman ni Zandri para kay Kaizan







