LOGINPagbalik nina Inara at Tatiana sa kompanya, agad kumalat ang balita na sila ang nakakuha ng exclusive interview kasama ang presidente ng El Davion Group.
Lahat ay nakatingin sa kanila nang may halong inggit at paghanga. Sino ba naman ang hindi maiinggit kung ang makakapanayam nila ay walang iba kundi si Arlend Kaizan El Davion, ang misteryosong presidente ng El Davion Group. Isa iyong karangalan. Kung magagawa nila nang maayos ang interview na iyon, tiyak na lalampas sa inaasahan ang performance ng buong team ngayong taon. Ang bigat ng pangalan ni Kaizan ay mas mahalaga pa kaysa sa lahat ng mga taong na-interview nila sa loob ng isang taon na pinagsama-sama. Sa kabilang banda, bigla na lamang may humila kay Inara palapit sa isang lamesa. Nang tingnan niya ito ay ang kaibigan niya agad ang bumungad sa kaniya. Punong-puno ng kuryusidad at animong nakinang pa ang mga mata ni Liora Salvidar. “Inara, bilis! Sabihin mo sa ’kin, gwapo ba talaga si Young Master El Davion? Grabe ang mga naririnig kong papuri sa kaniya!” Napahinto si Inara sa pag-inom ng tubig. Kung tutuusin ay oo, sobrang gwapo ng lalaking iyon. Pero may kakaiba siyang nararamdaman. Parang may mali. May pag-aalinlangan sa tinig niya nang harapin niya ang kaibigan. “Liora, alam mo ba ang buong pangalan ng tinatawag nilang Young Master El Davion?” “Ha? Dito sa Dumaguete ay iisa lang naman ang puwedeng tawaging Young Master El Davion. Si Arlend Kaizan El Davion! Hindi mo ba iyon alam?” kunot ang noo na sagot at tanong sa kaniya ng kaibigan. Bakas sa mga mata nito ang lubos na pagtataka at animong isang kalapastanganan ang hindi malaman ang pangalan na iyon. Nanlaki ang mga mata ni Inara. 'Arlend Kaizan El Davion? Teka. Ano?! Ang taong dapat kong harapin sa interview ay walang iba kundi ang lalaking nakatakda kong pakasalan?!' 'Lord, ano po bang nagawa ko?' Nasapo ni Inara ang mukha. Gusto na niyang maiyak. 'Hindi ko na tuloy alam kung swerte ba ako o malas at siya pa talaga ang humiling na ako ang mag-interview sa kaniya. Diyos ko naman!' Napansin ni Liora ang biglang pagbabago sa asta ng kaibigan at agad siyang nag-alala. “Inara, anong nangyayari sa ’yo? Ayos ka lang ba? Bakit naman parang nakakita ka ng multo? Hindi ba totoo iyong mga sinasabi nila na gwapo si Mr. El Davion? Pangit ba?” Halos lunurin na ni Liora si Inara sa dami ng tanong nito at talagang sunod-sunod pa. Akala mo ay ilang araw na niya iyong saulo lahat at kailangan na lang mai-recite. “A-Ah, wala!” mabilis na sagot ni Inara sabay iling. Pero sa sandaling maalala niya ang lalaking iyon kagabi, parang dumaloy ang lamig sa buong katawan niya. May kirot pa rin siyang nararamdaman. Galit sa kanya si Kaizan at wala siyang kahit na anong ideya sa kung ano ang maaari nitong gawin kapag nagkita ulit silang dalawa. 'Hindi pwede! Hindi ko kayang gawin ang interview na ito! Hindi naman talaga dapat ako ang gagawa nito! Sumama lang naman ako na walang ibang iniisip kundi gawin ang trabaho ko, tapos ngayon ay babalik ako sa kompanya na may responsibilidad na ma-interview ang lalaking nakatakdang pakasalan ko at may galit sa akin?' 'Trip na trip naman na yata ako ng tadhana, Lord!' Dahil sa kaba, bigla siyang tumayo at nagmamadaling nagtungo sa opisina ni Tatiana. Naabutan niyang nag-aayos na ito ng mga gamit. Pagkapasok pa lang ni Inara, iniabot na agad nito ang isang folder. “Heto,” sabi nito. “Mga impormasyon iyan tungkol sa Young Master. Basahin mong mabuti ngayon pa lang para wala kang pagkakamali na magawa bukas sa interview. Malaking pangalan at makapangyarihang tao ang makakaharap mo bukas, Inara. Kapag may ginawa kang pagkakamali bukas ay hindi lamang ikaw ang mapapahiya kundi pati ang kompanya.” Sa kabila ng mga paalalang iyon ni Tatiana ay hindi kinuha ni Inara ang folder. Mariin niyang kinagat ang labi. “Ma'am Yana, pasensya na, pero hindi maganda ang pakiramdam ko. Puwede bang iba na lang ang pumalit sa akin bukas para gawin ang interview? Mas mabuti pa nga sana kung ikaw na lamang po ang mag-interview kay Y-Young Master El Davion...” Hindi pa siya handa, at higit sa lahat, takot pa rin siya kay Kaizan. Hindi na yata darating ang araw na mawawala ang takot niya rito lalo pa sa ginawa nito nang nagdaang gabi sa kaniya. Tinitigan siya ni Tatiana na parang hindi makapaniwala. Ang pagkakataong makapanayam si Kaizan El Davion ay napakabihira, at ibinigay iyon kay Inara pero ngayon ay gusto lang nitong ipamigay sa iba. Bukod pa doon, si Kaizan mismo ang humiling na si Inara ang mag-interview sa kanya. “Zandrielle Inara Clemente,” malamig na tanong ni Tatiana habang matiim na nakatingin sa kaniya, “kilala mo ba si Young Master El Davion?” Parang tumigil ang tibok ng puso ni Inara. 'Paano niya nalaman?!' “A-Ah, h-hindi…” pautal niyang sagot at saka kinagat-kagat ang labi. “Hindi ko po kilala ang Young Master...” Galit si Kaizan sa kanya, kaya sigurado siyang ayaw nitong malaman ng iba ang tungkol sa kanilang ugnayan. Hindi naman nagduda si Tatiana. 'Right. Ano ba 'tong iniisip ko? Paano makikilala ng isang hamak na intern ang isang katulad ni Young Master? Tsk. Pull yourself together, Yana.' Para sa kapakanan ng kompanya ay medyo lumambot ang tono ni Tatiana. “Dahil si Young Master El Davion mismo ang humiling na ikaw ang mag-interview, kailangan mong sumama. Pupunta tayo bukas.” “H-Ha? Hindi pwede!” Napahawak sa dibdib si Inara. Nanginginig siya sa kaba habang naaalala ang nangyari nang nagdaang gabi. “Ayaw ko pong pumunta!” 'Haharap para mag-interview kay Kaizan?! Diyos ko!' 'Katapusan ko na yata!' 'No! Ayaw ko pa!' 'Hindi ko talaga kaya!' Alam niyang fiancé niya ito, at alam din ni Kaizan na siya ang kakaharapin niya. Kaya napapaisip pa rin si Inara kung bakit siya ang napili at pinapapunta ni Kaizan. 'Ano ba talagang nangyayari? Hindi ba’t ayaw niya sa akin?' 'Oh, God. Paniguradong may masama siyang balak!' Nanlamig ang boses ni Tatiana, matigas at walang puwang para makatanggi. “Inara, hindi ako humihingi ng opinyon mo. This is an order. Sasama ka sa akin bukas para mag-interview kay Young Master El Davion. Kung ayaw mo, magsimula ka nang mag-impake ng mga gamit mo at umalis ka na lang sa kompanya.” Napatigil si Inara. Gusto na sana niyang sigawan ang babae at sumang-ayon sa sinabi nitong pag-alis niya pero hindi naman niya iyon magagawa. Kapag bumagsak siya sa internship, hindi siya makakatanggap ng diploma, at lalo nang hindi siya makakahanap ng trabaho. Kailangan niyang lunukin ang takot niya. “P-Pasensya na, Ma'am Yana. N-Nauunawaan ko po…” mahina niyang sagot na halos hindi na marinig. Habang palabas ng opisina, ramdam niya ang bigat sa dibdib. 'Ano ba talaga ang binabalak ng lalaking iyon? Ano ba talaga ang gusto ni Kaizan na mangyari sa akin?!' Napasabunot si Inara sa sariling buhok. 'Mas mauuna pa yata ako kay lola na maglaho sa mundong ito dahil sa stress na dinudulot sa akin ng lalaking iyon!'“Hiwalay? Parang hindi naman natin kailangan ang opisyal na hiwalayan dahil wala namang pinagkaiba ang sitwasyon natin ngayon doon, Kaizan,” Inara said, dismissive and cold.Her indifferent tone was like throwing fuel to the fire, and Yin Yechen felt himself about to explode.He grabbed her shoulder, his eyes flashing with cold fire, his whole aura intimidating. “Inara, ikaw ang hindi tumupad sa salita mo at ayaw mong makipaghiwalay. Ngayon na ikaw ang young madame ng El Davion family, dapat gawin mo nang tama ang role mo at tigilan mo na ang palagiang pakikipaglandian sa ibang lalaki.”Inara immediately pushed him away, clenching her hands tight, glaring at him with hurt and anger. “Kaizan, hindi ako kasing sakim o malupit na iniisip mo. Hindi rin ako nanghihimasok sa iba sa ngalan ng lintek na pag-ibig na ‘yan. Ang ginagawa mo, iyon ang dapat mong tingnan.”She still remembered how he treated her as a substitute. How convincingly he acted in love, only to abandon her without hesitat
Ngumiti si Zandri nang mahinahon at inimbitahan si Inara. “Miss Inara, mukhang nakakulong ka lang sa kwarto mo buong araw. Gusto mo bang sumama sa akin para sa afternoon tea?”Napalingon si Inara nang bahagya sa surpresa nitong alok pero nanatiling kalmado ang mukha niya. Afternoon tea? Bakit niya ako inimbitahan bigla?Hindi niya tinanggihan. Dahan-dahan siyang lumapit, at nang makita si Wyatt, ngumiti siya nang magalang. “Mr. Wyatt, matagal na rin tayong hindi nagkita.”Tumango ang lalaki at ngumiti rin. Binuhos niya ang tsaa at inilagay sa harap ni Inara. “Miss Inara, ito ay Longjing tea na espesyal kong dinala. Tikman mo po.”Kinuha ni Inara ang tasa, humigop ng kaunti at nilasap ang bango. Tumango siya ng bahagya. “Ang sarap ng tsaa. Mukhang ngayong taon lang ito.”Napaangat ang kilay ni Wyatt sa interes. “Alam mo pala ang tungkol sa tsaa?”Ngumiti si Inara nang mahinahon, hinaplos ang tasa habang nagbabalik sa kanya ang alaala. “Hindi ko masyadong alam, pero noong buhay pa ang
Ang matinding tingin niya ay nakahuli sa atensyon ni Inara, at hindi niya maiwasang tumingin din kay Kaizan. Nagtagpo ang kanilang mga mata sa ilang sandali, ngunit agad din naman na umiwas ng tingin ang babae..Sa biyahe pabalik, mas maganda ang mood ni Don Adalvino. Hawak niya ang kamay ni Inara buong biyahe at patuloy na nakangiti habang nagsasalita.“Inara, sobra akong thankful na kasama kita nitong mga nakaraang araw. Hindi ko alam kung kakayanin ko kapag bumalik ka na sa work,” malumanay niyang sabi.Ngumiti lang si Inara nang bahagya. “Babalik naman po ako ngayong gabi, Dad.”Huminga ng malalim ang Don, may bahagyang lungkot sa kanyang mga mata. Tumingin siya kay Kaizan na nakatuon sa pagmamaneho, “Inara, buti ka pa. Kahit hindi ko kadugo ay willing akong samahan, hindi tulad ng ibang tao riyan na kadugo ko nga pero pahirapan makasama. Si Kaizan, paminsan-minsan lang bumabalik dito sa bahay. Mas mahirap siya mapapayag kesa magdasal sa Diyos.”Ngumiti si Inara pero nanahimik lan
Kaizan opened his mouth to refuse, pero nung nakita niya yung matalim at threatening na tingin ng ama niya, hindi na niya masabi ang gusto niyang sabihin. Sa huli, napilitan na lang siyang tumango at pumayag.Agad na hinawakan ni Zandri yung sleeve niya, ang mga mata nito ay puno ng pakikiusap at takot. "Kaizan, natatakot ako mag-isa," bulong niya, nanginginig ang boses.Alam niya kung anong plano ni Don Adalvino, at hindi niya papayagang mangyari yun. Naipit si Kaizan sa gitna."Natatakot?" pang-iinsulto ni Don Adalvino.Lumamig ang mga mata ni Zandri, ibinaba ang tingin para itago ang emosyon. Pero mahigpit pa rin niyang hinawakan ang kamay ni Kaizan, malinaw na ayaw niyang iwan siya."Miss, kung natatakot ka, puwede ka na lang lumipat," direktang sabi ni Don Adalvino. "Hindi namin kayang alagaan ang isang high-maintenance na guest, baka masira mo pa ang mga gamit."Umuulan na ang luha sa mga mata ni Zandri. Hindi niya alam kung tama bang hayaang malaglag, pero mali rin kung pipigil
This wasn’t just for Inara. Para rin ito kay Zandri. Kasi completely naka-side si Dad kay Inara. Kung magka-clash talaga sila, mas lalo lang papatindi ang galit niya kay Zandri. Baka gawin pa niya yung kahit anong paraan para protektahan si Inara. Tsk. That old man and his favoritism.Pero hindi totally naintindihan ni Zandri ang ibig sabihin ni Kaizan. Akala niya, pinoprotektahan at pumapabor ito kay Inara. Natigilan ang mata niya, may malamig at mapanlinlang na kislap. Bakit ba ako ang sinasabihan ni Kaizan imbis na ang babae na iyon?Pinigilan niya ang sama ng loob, niyakap ang braso ni Kaizan at inalog nang kaunti. "Kaizan, wag kang mag-alala. Hindi kita papahirapan. Magpapanggap na lang ako na wala hindi siya nag-e-exist, okay?"Tumango si Kaizan, satisfied. Hinaplos niya ng marahan ang buhok ni Zandri. "Zandri, sorry kung nasaktan kita dati."Ngumiti siya nang bahagya habang nakasandal sa balikat niya. "Hindi naman. Basta kasama kita, gagawin ko kahit ano."Pero habang mas nagk
Inara let out a hollow laugh, closed her eyes, at pinipigilan ang luha. Mahina at mahoarse ang boses niya nang sinabi, "Kaizan, bigyan mo ako ng dahilan para tulungan ka."Nang makita ni Kaizan na pumayag na siya, kumislap ang kanyang mga mata. "Inara, hindi kokontra si Zandri. Ikaw pa rin ang magiging young madame ng El Davion family. Kapag gumaling na siya, papayagan ko siyang umalis."Lumamig ang boses ni Inara. "So sa puso mo, lahat lang ako ay title bilang young madame?"Hindi sumagot si Kaizan, pero kitang-kita sa mukha niya ang sagot.Medyo nadismaya si Inara. "Sige, naiintindihan ko. Tutulungan kita."May bahagyang ngiti ang mga mata ni Kaizan. "Gagawa ako ng paraan para makabawi sa’yo," mabilis niyang sabi.Ngunit sa isip ni Inara, puno ng kapaitan at lungkot ang kanyang tingin. Ibalik mo ako. Ibalik mo tayo, Kaizan. Kaya mo ba?Nagtaas ng kilay si Kaizan. "Hindi ka ba muna maglilibang ng kaunti?"Tumingin siya sa kanya, malungkot ang mga mata. Tumama iyon sa puso ni Kaizan,
Nakikita niya yung naguguluhang tingin niya, napasimangot si Kaizan. "Ano’ng problema? Hindi mo ba gusto sumama sa akin?"Dahan-dahan na umiling si Inara, kinagat ang kanyang ibabang labi. Hindi naman niya ayaw sumama, pero natatakot siyang maiwan ulit.Para bang naintindihan ni Kaizan ang iniisip
Meeting Kaizan’s worried gaze, Zandri couldn’t help but smile weakly. Her voice was hoarse when she asked, “Kaizan, ano ba ang nangyayari sa akin?”Kaizan sighed softly, his eyes full of helplessness. “Zandri, hindi mo ba alam na mataas ang lagnat mo? Sabi ng doctor, kung medyo late pa, baka pneumon
Zandri lowered her eyes, trying to hide the gloom in them. Her fingers gripped the sheets tightly and she stayed quiet for a long moment. Finally, she whispered, almost too softly, “Kaizan, pwede ba… pwede bang tumira ako kasama mo? I’d be scared if I lived alone, and… I don’t like living with stra
Pagmulat ni Kaizan ng mga mata, wala ni katiting na antok sa mga ito. Klaro at gising na gising, parang hindi man lang natulog.Nagtagpo ang mga tingin nila. Walang sabi-sabi, inabot niya ang noo ni Inara. Nang maramdaman niyang wala na ang init, saka lang lumuwag ang dibdib niya.“Kababa lang ng l







