Home / Romance / Bound to My Fathers Debt / Chapter 4: A Daughter He Never Knew

Share

Chapter 4: A Daughter He Never Knew

Author: Ms. Jeyy
last update publish date: 2026-11-12 13:34:20

Sa bawat check-up at ultrasound, lalo kong nararamdaman ang pagmamahal sa batang lumalaki sa aking sinapupunan. Unti-unti kong tinanggap na hindi ko kailangang magkaroon ng lalaking kasama upang mabigyan siya ng masayang pamilya. Maaaring hindi kumpleto ang pamilyang bubuuin namin ayon sa nakasanayan ng iba, ngunit sisiguraduhin kong hindi siya magkukulang sa pagmamahal.

Handa akong gampanan ang parehong papel bilang ina at ama. Hindi ko hahayaang maramdaman niyang isa siyang batang hindi pinili o hindi minahal. Kung kinakailangan kong akuin ang lahat ng responsibilidad, gagawin ko iyon nang walang pag-aalinlangan.

Hindi ko alam kung ilang beses kong kinumbinsi ang sarili kong tama ang naging desisyon kong lumayo. Ang alam ko lamang, mas nanaisin kong lumaki ang anak ko sa isang payak ngunit ligtas na tahanan kaysa sa isang mundong puno ng kapangyarihan, karahasan, at panganib.

Lumipas ang mga buwan hanggang sa dumating ang araw na pinakahihintay at pinakakinatatakutan ko. Matapos ang mahabang oras ng panganganak, tuluyan nang isinilang ang isang malusog na batang babae.

Nang una kong marinig ang kaniyang iyak, hindi ko napigilang mapaluha. Para bang biglang nawala ang lahat ng sakit at pagod na ilang oras kong tiniis. Nang mailagay siya sa aking mga bisig, maingat kong pinagmasdan ang kaniyang maliit na mukha. Napakaliit niya, napakarupok, at napakaganda sa paningin ko. Ngunit hindi nagtagal ay may isang bagay akong napansin, ang kaniyang mga mata.

Halos kapareho iyon ng mga mata ni Damon. Maging ang hugis ng maliliit niyang labi ay nagpapaalala sa lalaking pilit kong kinakalimutan. Habang pinagmamasdan ko ang kaniyang mukha, hindi ko maiwasang mapaisip kung gaano kalaki ang pagkakahawig nilang dalawa kahit hindi pa niya nagkakaroon ng pagkakataong makilala ang kaniyang ama. Hindi ko maikakailang anak siya ni Damon Vaughn.

Sa kabila ng magkahalong emosyon na nararamdaman ko, napangiti ako habang mas mahigpit siyang niyakap. Hindi mahalaga kung kaninong mga katangian ang namana niya. Sa akin siya lumaki, sa akin niya unang nakilala ang pagmamahal, at ako ang magiging tahanan niya habang buhay.

Bea. Iyon ang ipinangalan ko sa kaniya. Siya ang pinakamagandang regalong natanggap ko mula sa gabing nagpabago sa buong buhay ko. Maaaring hindi naging maganda ang paraan kung paano siya nabuo, ngunit hindi kailanman magiging dahilan iyon upang hindi ko siya mahalin. Mula noon, si Bea na ang naging sentro ng mundo ko.

Hindi naging madali ang pagiging isang solong ina. Kinailangan kong pagsabayin ang pagtatrabaho sa ospital at pag-aalaga sa anak ko. May mga gabing halos hindi ako makatulog dahil sa pag-iyak niya, at may mga araw na kailangan kong pumasok sa trabaho kahit halos wala na akong lakas. Minsan, pakiramdam ko ay hindi sapat ang dalawampu't apat na oras upang magampanan ko ang lahat ng responsibilidad na nakaatang sa akin.

Ngunit sa tuwing nakikita ko ang ngiti ni Bea, nawawala ang lahat ng pagod. Sa tuwing hinahawakan niya ang daliri ko o niyayakap ako gamit ang maliliit niyang mga bisig, para bang sapat na iyon upang muli akong magkaroon ng lakas. Hindi ko kailanman pinagsisihan ang desisyong piliin siya.

Sa paglipas ng panahon, unti-unti kong nabuo ang buhay na matagal ko nang pinapangarap para sa aming dalawa. Naging mas matatag ako, nakapag-ipon para sa kinabukasan ni Bea, at naipagpatuloy ang pangarap kong maging isang mahusay na doktor. Hindi man naging madali ang lahat, natutuhan kong hindi kailangang maging perpekto ang buhay upang masabing masaya ako.

Lumipas ang anim na taon. Malaki na si Bea ngayon. Mula sa sanggol na halos hindi ko mabitawan, lumaki siya bilang isang masigla at malambing na batang babae. Naging bahagi na siya ng bawat araw ko, at halos lahat ng desisyon ko ay nakabatay sa kung ano ang makabubuti para sa kaniya.

Samantala, naging isang independent na ina at doktor ako. Natutuhan kong panindigan ang sarili ko at ang anak ko nang hindi umaasa sa tulong ng ibang tao. Sa kabila ng maayos naming buhay, may isang bagay na hindi ko tuluyang nakalimutan, si Damon.

Kahit anim na taon na ang lumipas, hindi ko pa rin tuluyang nabubura sa isipan ko ang lalaking iyon. May mga pagkakataong bigla na lamang sumasagi sa isip ko ang gabing iyon, kasunod ang mga alaalang pilit kong ibinaon sa nakaraan. Hindi ko man gustuhing alalahanin siya, mahirap balewalain ang katotohanang may bahagi ng buhay ko na hindi kailanman mawawala sa kaniya.

Habang lumalaki si Bea, lalo ring lumilitaw ang pagkakahawig niya sa kaniyang ama. Mula sa mga mata hanggang sa mga labi, halos bawat katangian ni Damon ay makikita sa mukha ng batang babae. Minsan, hindi ko maiwasang mapatitig sa kaniya, lalo na kapag nakikita kong bahagyang kumukunot ang kaniyang noo o nagbabago ang ekspresyon ng mukha niya. Sa mga sandaling iyon, para bang nakikita ko ang isang maliit na bersiyon ng lalaking pilit kong kinakalimutan.

May mga pagkakataong naiisip kong balang-araw ay magtatanong si Bea tungkol sa kaniyang ama. Hindi ko alam kung paano ko ipaliliwanag ang katotohanan kapag dumating ang araw na iyon. Paano ko sasabihin sa kaniya na ang kaniyang ama ay isang lalaking halos wala siyang alam, isang taong pinili kong layuan dahil natakot akong madamay kami sa mundong ginagalawan nito?

Ayaw kong lumaki si Bea sa gitna ng kapangyarihan, karahasan, at panganib. Mas nanaisin kong palakihin siya nang payak ngunit ligtas kaysa ilagay siya sa isang mundong hindi ko kayang kontrolin. Hindi ko kailangang bigyan siya ng marangyang buhay kung kapalit naman niyon ang kaniyang kaligtasan. Para sa akin, sapat nang masaya siya, malusog, at malayang lumaki nang walang kinatatakutang maaaring sumira sa kaniyang pagkabata.

Wala akong balak hanapin si Damon, at lalong wala akong intensiyong muling makipagkita sa kaniya. Sa loob ng anim na taon, pinili kong manahimik at mamuhay nang malayo sa kaniya. Umaasa akong mananatiling ganoon ang lahat at hindi na muling magtatagpo ang aming mga landas.

Gayunpaman, may mga pagkakataong hindi ko maiwasang isipin kung tuluyan na nga ba akong nakalimutan ni Damon. Paano kung hinahanap pa rin niya ako? Paano kung isang araw ay matuklasan niya ang lugar kung saan kami nakatira ni Bea? Hindi ko alam kung ano ang gagawin ko kapag nangyari iyon.

May mga bagay akong naiwan noong gabing iyon, kabilang na ang name brooch na suot ko. Hindi ko alam kung itinago pa ba niya iyon o tuluyan na niyang kinalimutan. Ngunit kung may isang bagay akong natutuhan sa nakalipas na anim na taon, iyon ay ang hindi ko maaaring hayaang bumalik ang nakaraan at sirain ang buhay na pinaghirapan kong buuin para sa anak ko.

Kaya patuloy akong kumapit sa pag-asang hindi na muling magtatagpo ang aming mga landas. Dahil kung sakaling matagpuan niya ako, hindi na lamang ako ang kailangang protektahan. Kasama ko na si Bea, ang anak naming hindi niya alam na mayroon siya.

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • Bound to My Fathers Debt   Chapter 7: The Marriage Agreement

    Agad na bumilis ang tibok ng puso ko. Para bang biglang nanlamig ang buong katawan ko habang pinagmamasdan ang pamilyar na pigurang ilang taon kong pilit iniiwasang alalahanin. Hindi ko inakalang makikita ko siyang muli, lalo na sa mismong bahay ng aking mga magulang.Mabilis akong umatras mula sa bintana at nagmadaling bumalik sa aking kuwarto. Maingat kong isinara ang pinto, ngunit iniwan ko itong bahagyang nakabukas upang marinig ang anumang pag-uusapan sa sala. Ilang sandali pa, narinig ko ang pagbukas ng pangunahing pinto.“Good evening, Mr. Vaughn. It's an honor to have you here.”“Good evening.”Maikli lamang ang naging tugon ni Damon bago tuluyang pumasok. Maging ang aking ama ay tila nag-iingat sa bawat kilos habang inaakay ang bisita patungo sa sala.“Please, come in. I hope your journey here wasn't too inconvenient.”“I'm here for business. Let's not waste time on unnecessary pleasantries.”Agad na tumango ang aking ama. Inalalayan niya si Damon na maupo bago bumalik sa kan

  • Bound to My Fathers Debt   Chapter 6: The Unexpected Reunion

    Maingat kong hinawakan ang kamay ni Bea bago tuluyang lumabas. Sa unang pagkakataon matapos ang anim na taon, babalik ako sa lungsod na minsan kong tinakasan. Hindi na bilang isang babaeng sugatan dahil sa pagtataksil ng lalaking minahal ko. Hindi na rin bilang isang babaeng natakot sa posibilidad na malaman ng ama ng aking anak ang tungkol sa kaniya.Kundi bilang isang babaeng natutong bumangon nang mag-isa. Pagdating namin sa lungsod, hindi ko naiwasang mapatingin sa mga pamilyar na gusali at kalsadang minsan ko nang dinaanan bago tuluyang umalis.Maraming bagay ang nagbago sa loob ng anim na taon. May mga bagong establisimyento, mas matataas na gusali, at mas maraming sasakyang dumaraan sa mga kalsadang dating pamilyar sa akin. Ngunit may mga lugar ding nanatiling halos katulad ng dati.Kasabay ng bawat tanawing nakikita ko ay ang mga alaalang pilit kong ibinaon sa nakaraan. Ang gabing nalaman ko ang pagtataksil ni Adrian. Ang gabing nakilala ko si Damon. At ang mga sumunod na pang

  • Bound to My Fathers Debt   Chapter 5: A Secret Comes Home

    Hindi ko rin alam kung bakit ganoon na lamang ang posibilidad na patuloy pa rin akong hinahanap ni Damon. Minsan, naiisip ko kung bakit hindi niya na lamang ako tuluyang kinalimutan. Marami na siguro siyang nakilalang babae sa loob ng anim na taon, ngunit hindi ko maiwasang isipin kung bakit tila may mga katanungang iniwan sa kaniya ang bigla kong pagkawala. Hindi siya mukhang isang lalaking sanay na may bagay na hindi niya kayang tuklasin o kontrolin. Kaya minsan, naiisip kong maaaring hindi pa rin siya sumusuko sa paghahanap ng mga kasagutang hindi niya nakuha mula sa akin.Sa loob ng anim na taon, habang maaaring abala siya sa paghahanap sa akin, tahimik ko namang ipinagpatuloy ang buhay ko kasama si Bea. Hindi ko kailanman inakalang ang lalaking iniwan ko ay maaari pa ring naghahanap ng kasagutan tungkol sa gabing iyon. Hindi ko alam kung naaalala pa rin niya ang pangalan ko o kung minsan ay sumasagi pa rin sa isip niya ang babaeng bigla na lamang naglaho sa kaniyang buhay.Marahi

  • Bound to My Fathers Debt   Chapter 4: A Daughter He Never Knew

    Sa bawat check-up at ultrasound, lalo kong nararamdaman ang pagmamahal sa batang lumalaki sa aking sinapupunan. Unti-unti kong tinanggap na hindi ko kailangang magkaroon ng lalaking kasama upang mabigyan siya ng masayang pamilya. Maaaring hindi kumpleto ang pamilyang bubuuin namin ayon sa nakasanayan ng iba, ngunit sisiguraduhin kong hindi siya magkukulang sa pagmamahal.Handa akong gampanan ang parehong papel bilang ina at ama. Hindi ko hahayaang maramdaman niyang isa siyang batang hindi pinili o hindi minahal. Kung kinakailangan kong akuin ang lahat ng responsibilidad, gagawin ko iyon nang walang pag-aalinlangan.Hindi ko alam kung ilang beses kong kinumbinsi ang sarili kong tama ang naging desisyon kong lumayo. Ang alam ko lamang, mas nanaisin kong lumaki ang anak ko sa isang payak ngunit ligtas na tahanan kaysa sa isang mundong puno ng kapangyarihan, karahasan, at panganib.Lumipas ang mga buwan hanggang sa dumating ang araw na pinakahihintay at pinakakinatatakutan ko. Matapos ang

  • Bound to My Fathers Debt   Chapter 3: A Price of One Night

    Wala siyang maisagot, kaya muli akong napatingin kay Sophia."And you. I trusted you.""Lexi, I'm sorry," mahinang sagot nito."Don't. I don't want to hear anything from either of you."Hindi ko na hinintay ang susunod nilang sasabihin. Tinalikuran ko sila at nagtungo sa aking silid. Mabilis kong inilabas ang maleta at inilagay roon ang aking mga damit at mahahalagang dokumento. Pinilit kong pigilan ang mga luhang gustong pumatak, ngunit hindi ko napigilan ang panginginig ng aking mga kamay. Ilang sandali pa ay narinig ko ang pagbukas ng pinto."Lexi, where are you going?" tanong ni Adrian.Hindi ko na siya nilingon."Leaving.""Don't be unreasonable. We can talk about this.""There's nothing left to talk about.""You're my fiancée!"Napahinto ako at humarap sa kaniya."Not anymore.""Lexi—""Don't ever contact me again, Adrian. We're done."Kinuha ko ang aking maleta at dumaan sa harap niya nang hindi na lumilingon. Hindi ko alam kung saan ako pupunta, ngunit ayaw ko nang manatili sa

  • Bound to My Fathers Debt   Chapter 2: A Lover's Cruel Deception

    "Fuck. Stay awake."Rinig kong sabi nito habang bakas pa sa mukha niya ang pagkabalisa."I can't...""What did you drink again?" tanong pa niya habang pinoproseso ang mga pangyayari. "Wine...""How much?""Just one glass."Mahigpit siyang napatingin sa akin bago bumaling sa pinto."Get me my head of security!""Yes, sir!""And find out who the bastard outside is. I want his identity!""Understood, sir!""Get a doctor here. Now!" nagmamadali niyang utos habang bakas ang pag-aalala sa mukha niya.Muli siyang bumaling sa akin. Pilit kong idinilat ang mga mata ko at nang makita kong nakatitig siya sa akin, may kung anong bumubulong sa isip ko. Sa sobrang desperasyon kong makaraos sa miserableng pakiramdam na iyon, inalok ko siyang babayaran ko siya o handa akong maglingkod sa kaniya kapalit ng tulong niya."Do you really want to do this?" tanong niya."Yes... Please, I will do everything. Just help me."Hanggang sa naramdaman ko ang mainit niyang mga labi sa aking labi, bago dahan-dahang

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status