LOGINMay mga umagang hindi agad nagsisimula sa ingay ng alarm o sa sunod-sunod na notifications. May mga umagang tahimik, pero mabigat. At iyon ang uri ng umaga na sinalubong ni Elena. Nagising siya bago pa tumunog ang alarm. Nakatitig sa kisame, ramdam ang mabagal na tibok ng puso—hindi mabilis, hindi kinakabahan, kundi alerto. Parang may paparating, pero hindi pa nagpapakita. Ang ganitong pakiramdam ang mas delikado kaysa sa lantad na gulo. Dahil ang katahimikan, kapag masyadong mahaba, kadalasan ay may dalang bagyo. Tumayo siya at nagbukas ng kurtina. Kumalat ang liwanag ng araw sa loob ng kwarto. Sa ibaba, abala na ang lungsod—mga taong may kanya-kanyang destinasyon, walang ideya na sa ilang boardroom at tahimik na opisina, may mga desisyong ginagawa na kayang magpabago ng direksyon ng maraming buhay. Sa kusina, nadatnan niya si Nathan. Nakasuot ng simpleng polo, hawak ang tasa ng kape, at tahimik na nakatingin sa tablet. Hindi niya kailangang magsalita para malaman ni Elena—may in
“Hindi,” sagot niya.“Pinigilan namin.”Napahawak si Samuel sa manibela.“Sa anong paraan?”“At what cost?” singit ni Daniel mula sa linya.Tahimik sandali ang babae.Pagkatapos—isang sagot na parang yelo.“Control.”Tahimik ang buong linya.“At habang tumatagal,” dagdag niya, “…kinailangan naming dagdagan iyon.”“Hanggang sa naging ganito,” malamig na sabi ni Samuel.Walang sumagot agad.“At ngayon,” dagdag ng babae, “gusto mong sirain ang bagay na matagal nang pumipigil sa mas malaking gulo.”Tahimik.“Hindi mo pa rin naiintindihan,” sabi niya.“Kapag bumagsak kami…”tumigil siya sandali.“…babagsak din ang mundong kinagisnan mo.”At sa unang pagkakataon—hindi alam ni Samuelkung banta ba iyon—o babala.Biglang nag-pop up ang isang restricted file.PROJECT ORIGINNapakunot ang noo ni Daniel.“Origin?” bulong niya.Dahan-dahan niya itong binuksan.At doon—isang lumang larawan ang lumabas.Tatlong tao.Mas bata.Nakangiti.Isa sa kanila—ang ama ni Samuel.Ang isa—ang lalaking ka
“Hindi,” sagot niya.“Pinigilan namin.”Napahawak si Samuel sa manibela.“Sa anong paraan?”“At what cost?” singit ni Daniel mula sa linya.Tahimik sandali ang babae.Pagkatapos—isang sagot na parang yelo.“Control.”Tahimik ang buong linya.“At habang tumatagal,” dagdag niya, “…kinailangan naming dagdagan iyon.”“Hanggang sa naging ganito,” malamig na sabi ni Samuel.Walang sumagot agad.“At ngayon,” dagdag ng babae, “gusto mong sirain ang bagay na matagal nang pumipigil sa mas malaking gulo.”Tahimik.“Hindi mo pa rin naiintindihan,” sabi niya.“Kapag bumagsak kami…”tumigil siya sandali.“…babagsak din ang mundong kinagisnan mo.”At sa unang pagkakataon—hindi alam ni Samuelkung banta ba iyon—o babala.Biglang nag-pop up ang isang restricted file.PROJECT ORIGINNapakunot ang noo ni Daniel.“Origin?” bulong niya.Dahan-dahan niya itong binuksan.At doon—isang lumang larawan ang lumabas.Tatlong tao.Mas bata.Nakangiti.Isa sa kanila—ang ama ni Samuel.Ang isa—ang lalaking ka
“Hindi,” sagot niya.“Pinigilan namin.”Napahawak si Samuel sa manibela.“Sa anong paraan?”“At what cost?” singit ni Daniel mula sa linya.Tahimik sandali ang babae.Pagkatapos—isang sagot na parang yelo.“Control.”Tahimik ang buong linya.“At habang tumatagal,” dagdag niya, “…kinailangan naming dagdagan iyon.”“Hanggang sa naging ganito,” malamig na sabi ni Samuel.Walang sumagot agad.“At ngayon,” dagdag ng babae, “gusto mong sirain ang bagay na matagal nang pumipigil sa mas malaking gulo.”Tahimik.“Hindi mo pa rin naiintindihan,” sabi niya.“Kapag bumagsak kami…”tumigil siya sandali.“…babagsak din ang mundong kinagisnan mo.”At sa unang pagkakataon—hindi alam ni Samuelkung banta ba iyon—o babala.Biglang nag-pop up ang isang restricted file.PROJECT ORIGINNapakunot ang noo ni Daniel.“Origin?” bulong niya.Dahan-dahan niya itong binuksan.At doon—isang lumang larawan ang lumabas.Tatlong tao.Mas bata.Nakangiti.Isa sa kanila—ang ama ni Samuel.Ang isa—ang lalaking ka
“Hindi,” sagot niya.“Pinigilan namin.”Napahawak si Samuel sa manibela.“Sa anong paraan?”“At what cost?” singit ni Daniel mula sa linya.Tahimik sandali ang babae.Pagkatapos—isang sagot na parang yelo.“Control.”Tahimik ang buong linya.“At habang tumatagal,” dagdag niya, “…kinailangan naming dagdagan iyon.”“Hanggang sa naging ganito,” malamig na sabi ni Samuel.Walang sumagot agad.“At ngayon,” dagdag ng babae, “gusto mong sirain ang bagay na matagal nang pumipigil sa mas malaking gulo.”Tahimik.“Hindi mo pa rin naiintindihan,” sabi niya.“Kapag bumagsak kami…”tumigil siya sandali.“…babagsak din ang mundong kinagisnan mo.”At sa unang pagkakataon—hindi alam ni Samuelkung banta ba iyon—o babala.Biglang nag-pop up ang isang restricted file.PROJECT ORIGINNapakunot ang noo ni Daniel.“Origin?” bulong niya.Dahan-dahan niya itong binuksan.At doon—isang lumang larawan ang lumabas.Tatlong tao.Mas bata.Nakangiti.Isa sa kanila—ang ama ni Samuel.Ang isa—ang lalaking ka
Maliit na tunog. Pero sa gabing iyon— parang lindol. — Sa rooftop, nakatayo ang anino na nagbaba ng armas. Hindi siya umatras. Hindi rin siya nagsalita. Nakatayo lang— habang ang dalawang kasama niya ay parehong napalingon sa kanya. Hindi iyon bahagi ng protocol. Hindi iyon bahagi ng formation. At higit sa lahat— hindi iyon inaasahan. — Sa gitna ng kalsada, unang beses na tuluyang nagbago ang ekspresyon ng lalaki. Hindi galit. Hindi panic. Kundi— disruption. Totoo. Maliit lang. Pero malinaw. — Sa loob ng sasakyan, tuluyang napaupo nang tuwid ang babae. “Oh my God…” Napatingin ang kasama niya. “Why are you reacting like that?” Hindi siya agad sumagot. Nakatitig lang siya sa rooftop. Sa taong nagdesisyong hindi sumunod. — “You don’t understand,” bulong niya. “They don’t do that.” — Sa opisina, huminto si Victor sa paghinga nang isang segundo. Tahimik siyang nakatingin sa screen. At pagkatapos— bahagya siyang natawa. Hindi dahil nakakatawa. Kundi d
Mas maaga akong umuwi ngayon kaysa sa normal. Hindi ko alam kung bakit—o mas ayaw ko lang aminin sa sarili ko kung bakit. Buong araw, kahit anong gawin ko, hindi mawala sa dibdib ko yung mabigat. Hindi ko rin masabi kung galit ba iyon, inis, o… oo na, selos. Pero hindi ko iyon aaminin kahit sa sa
Maaga pa lang ay tahimik na ang buong mansion, pero ramdam na ramdam ni Elena ang tensyon sa bawat paghinga niya. Hindi dahil kay Nathan… kundi dahil sa sarili niyang isip na hindi tumitigil kakaisip tungkol sa narinig niya kagabi. Veronica Ruiz. A name sharp enough to leave a cut. Habang nag-a
Tahimik na ang buong mansion ng pamilya Arguelles nang matapos ang mahabang dinner. Nakaayos na ang coat ni Nathan habang inaabot nito ang bag ni Elena. Magkaharap silang dalawa pero kapwa pagod—si Elena dahil sa pagbitbit ng kaba buong gabi, at si Nathan dahil sa pagpigil ng tensyon lalo na nang
Ang hangin sa sasakyan ay malamig, pero may init na nagmumula sa ilalim ng balat ni Elena habang nakaupo sa passenger seat. Tahimik si Nathan sa harap, nakamasid sa kalsada, ngunit ramdam niya ang bigat ng presensya nito—isang presensya na sa bawat segundo ay parang nagbabantay, nagmamasid, at sab







