CHAPTER 3

Celestina "Tina" Roxas POV

Alas kuwatro na ng madaling araw ako nakauwi kagabi matapos itakbo sa ospital ang pambayad para kay Leo. Dalawang oras lang ang tulog ko, pero bago pa mag-pito ng umaga ay nakatayo na ako sa tapat ng opisina ni Inigo. Ayokong bigyan siya ng kahit anong dahilan para sisantehin ako o bawian ako ng pambayad sa ospital.

Nang bumukas ang p***o ng executive elevator, iniluwa nito si Inigo. Nakasuot siya ng dark charcoal suit na napakalinis ng pagkakatabas. Bagay na bagay sa kanya. Ang tangkad niya, ang tikas ng tindig, at amoy na amoy agad ang mamahaling barako at bergamot na perfume niya.

Nag-iwas ako ng tingin nang magtagpo ang mga mata namin.

"Good morning, Mr. Escudero," pilit kong ipinapormal ang boses ko.

Hindi man lang siya ngumiti. Nilagpasan niya lang ako na parang hangin, pero bago pa man maisara ang p***o ng opisina niya, narinig ko ang malamig niyang boses.

"In my office. Now."

Mabilis akong sumunod sa loob. Nakatayo siya sa gilid ng desk niya habang binubuksan ang kanyang laptop.

"Kape," maikling utos niya nang hindi man lang tumitingin sa akin. "Black. No sugar. Black Ivory coffee beans lang ang gagamitin mo mula sa pantry. Kapag nagkamali ka kahit sa timpla, uulitin mo."

"Sige po—"

"And after that, I want the full market analysis for the Cebu project printed on my desk in fifteen minutes," putol niya sa akin habang diretso ang tingin sa screen. "May board meeting tayo ng alas-nuve. Kasama ka."

Huminga ako nang malalim. "Yes, Mr. Escudero."

Mabilis kong ginawa ang lahat. Halos matapon pa ang mainit na kape sa kamay ko sa pagmamadali, pero naiserve ko 'yun nang maayos. Ang problema, pagdating sa board meeting, doon pala talaga magsisimula ang totoong parusa.

Nakatayo ako sa gilid ng haba ng boardroom table habang nakaupo si Inigo sa dulo, surrounded by top department heads and investors. Naka-project sa screen ang slide deck na pinaayos niya sa akin kanina.

"Miss Roxas," biglang tawag ni Inigo sa gitna ng presentation. Napatigil ang lahat at napatingin sa akin. "Explain the fifth slide. Bakit bumaba ng two percent ang projected revenue sa third quarter?"

Napatigil ako. "A-ano po... Sir, kahapon ko lang po nakuha ang files—"

"Hindi ko tinatanong kung kailan mo nakuha," pormal pero napakatulis ng boses niya. Halos manginig ako sa harap ng napakaraming taong nakatitig sa akin. "Kinuha kita bilang Personal Assistant para maging kapaki-pakinabang, hindi para magbigay ng dahilan. Kung hindi mo kayang sagutin ang simpleng tanong na 'yan, nag-aaksaya lang ako ng pera sa 'yo."

Naramdaman ko ang pamumula ng mukha ko sa matinding hiya. Kita ko ang pasimpleng bulungan ng ilang board members. Grabe ang pahiya na 'to. Ito pala ang gusto niyang mangyari—ang ilagay ako sa gitna ng silid para lang ipamukha sa akin na wala akong kwenta.

Nilunok ko ang bara sa lalamunan ko. "I'm sorry, Mr. Escudero. I'll get the detailed report right away."

Bahagyang tumaas ang kilay niya, walang awa sa mga mata. "Dapat lang. You have five minutes."

Lumabas ako ng boardroom na halos takbuhin ang hallway patungong filing room. Nanginginig ang mga kamay ko habang hinahanap ang makakapal na folder. Naghahalo ang puyat, gutom, at ang matinding sakit sa dibdib ko.

Bakit kailangang ganito? Alam kong nasaktan ko siya noon, pero kailangan niya ba talaga akong apak-apakan nang ganito sa harap ng maraming tao?

Bitbit ang dalawang napakapal na binder, mabilis akong tumakbo pabalik sa boardroom. Pero dahil sa sobrang pagmamadali, pagod, at sa taas ng heels na suot ko, biglang natilakip ang paa ko sa may kanto ng p***o.

"Naku!"

Naalisan ako ng balanse. Nahulog mula sa kamay ko ang mga papeles at kumalat sa sahig. Pumikit ako nang madiin, inihahanda ang sarili sa bagsak sa matigas na tile floor.

Pero bago pa man tumama ang katawan ko sa lupa, may mabilis na braso na humapit sa bewang ko.

Isang malakas na hila ang gumising sa akin. Sa halip na sa sahig pumutok ang bagsak ko, nadikit ang buong dibdib ko sa matigas at mainit na dibdib ng isang lalaki. Amoy na amoy ko agad ang pamilyar na amoy ng barako at bergamot.

Napadilat ako ng mata.

Nakatitig sa akin si Inigo. Hawak-hawak niya ako nang mahigpit sa bewang, sobrang lapit ng mukha niya na nararamdaman ko na ang mainit niyang hininga sa labi ko.

Sa isang saglit, nawala ang galit sa mga mata niya. Ang nakita ko sa kaibuturan ng tingin niya ay ang dating Inigo—ang lalaking nag-aalala, ang lalaking takot na masaktan ako, ang lalaking minahal ko nang buong buhay ko.

Sobrang bilis ng tibok ng puso ko. Mabilis din ang pag-naas ng dibdib niya habang nakatitig sa akin.

"Ingat naman," pabulong at medyo paos niyang sabi, malayo sa malamig niyang boses kanina.

Napatitig lang ako sa labi niya, lalong uminit ang paligid sa matinding kuryenteng lumabas sa pagitan naming dalawa.

Pero parang mabilis ding nagbago ang hangin. Narealize niya marahil kung gaano kalapit ang posisyon namin. Biglang tumigas uli ang ekspresyon ng mukha niya.

Binitawan niya ako nang mabilis kaya napahawak ako sa pintuan para hindi matumba. Nilagpasan niya ako at pinalibutan ng malamig na aura ang buong silid.

Inayos niya ang suit niya at tumingin sa akin nang walang anumang emosyon, pilit na ibinabalik ang pader sa pagitan namin.

"Iligpit mo 'yan," malamig niyang utos habang nakaturo sa mga kumalat na papel sa sahig. "At pumunta ka sa opisina ko pagkatapos ng meeting. May panibagong tambak ng files na kailangang matapos ngayong gabi."

Tumalikod siya at pumasok pabalik sa boardroom, habang naiwan akong nakatayo sa hallway habang hawak-hawak ang dibdib kong hindi pa rin humihinto sa mabilis na pagtibok.