CHAPTER 5

"Paalisin niyo na ako rito!" pagmamakaawang sigaw ko kay Boss M.

Napairap naman siya at pilit akong iniignore. Buong araw na wala akong ginawa kundi ang umiyak.

"Please Boss, ayaw ko na rito," sabi ko sa kaniya na hahawakan pa sana ang kamay niya pero mabilis siyang nakalayo sa akin.

"No," mariing sabi niya. "You'll stay here or else I'll post your video in social media," sabi niya na tinuro pa ang mga cctv.

Napalunok naman ako tsaka yumuko. Hindi nahinto ang pagtulo ng luha ko dahil pakiramdam ko ay dito na ako mabubulok. Ito na yata ang sinasabi ni Tita Beta. Hindi ako nababagay sa edukasyon, narito ako nababagay.

Hindi ako makatulog buong gabi dahil panigurado nag-aalala na sina Tito sa akin. Naipadala ko na pala 'yong buong 50,000 sa kanila. Hindi ako nagtira para sa akin. Bawal kasi ang cellphone rito kaya useless din kung bibili ako.

May mini apartment sa likod ng bar kung saan doon tumutuloy lahat ng nagtatrabaho sa bar. Malaki ang bar, 3rd floor. Hindi pa ako nakakaakyat sa 2nd year at 3rd floor kasi rinig ko rito, para raw yon sa mga VIP. Hindi ko alam kung anong mayroon doon.

Narito ako sa isang kwarto kung saan narito rin ang mga kasamahan ko. Mahimbing ang tulog nila habang ako, umiiyak at tinatanong ang halaga ko bilang babae.

"Gusto mo ba kumain Crystal?" tanong ng isa sa akin, gising din pala siya.

Tumayo ako at sumunod sa kaniya. Parang bahay lang din talaga ang lugar na 'to. May sala, kwarto, kusina at banyo. Sampo kaming nagsstay rito. Tatlo ang kwarto at naghati hati kami kung saan pepwesto. Wala naman akong close dito kaya inihalo lang ako ni Boss M. doon sa kwartong tinutulugan ko ngayon.

Nagtimpla siya ng dalawang kape at inabot sa akin. Kinuha ko naman 'yon at tahimik na nagkakape.

"I'm Charlotte," pagpapakilala niya. "I've been here for a 3 years so I started here when I was 21," kwento niya tsaka naupo sa kaharap ng upuan ko. "I know how hard to adjust in this job since I've been there."

Napalunok ako habang pinapakinggan siya. Si Charlotte, maganda, maputi, makinis, paalon ang buhok, may magandang katawan. Hindi halata sa itsura niya na rito siya nagtatrabaho.

"Ang hirap iwan ng trabaho kasi malaki ang nilalapag na pera, right?" tanong niya sa akin, napatango naman ako. "That's why I stay here even though this is not what I dream of because the salary from the professional job is can be twice or thrice here," sabi niya tsaka muling humigop sa kaniyang kape. "May pinag-aaral akong tatlong kapatid since I don't have a father to work for us and I am the older, I feel that all of my younger sister and brother are all my responsibilities. Kahit na ikinadumi ko na ang pagtatrabaho rito as long as maganda ang magiging future ng mga kapatid ko, it's okay for me."

Napatitig ako sa kaniya. Nakikita ko sa mukha niya kung gaano siya katapang. Napalunok naman ako at napayuko.

Tama siya.

Para sa pamilya...

Para kina Tito Ricardo at Tita Beta.

"Lakas talaga ng karisma nitong si Crystal! Unang gabi, 50,000 agad," halakhak ni Buldog.

Hindi ko alam ang pangalan niya kahit pangalang araw ko na ngayon. Buldog na lang itatawag ko sa kaniya since ang taba niya at ang laki ng tiyan niya. Mukha rin siyang aso. Baklang aso.

"Babalik dito si Mr. Fontaime at ipinareserve ka, napakalucky mo sis dahil mukhang territorial ang binatang 'yon," sabi niya sa akin habang inaayos ang buhok ko.

Mr. Fontaime...

Esti Fontaime.  'Yon ang pangalan niya.

"Nakiusap siya na 'wag kang ipapagalaw sa ibang costumer at willing siyang bayaran ang buong kita ng bar sa isang araw."

Napalingon ako sa kaniya sa gulat. Seryoso ba siya?

"H-Ha?" 'Yon nanaman ang nasabi ko.

"Kaya ayaw ka ni Boss M. mapaalis dito dahil nagkaroon siya ng bagong costumer na halos bilhin na ang buong bar." Halakhak ni Buldog.

Nang magsilabasan sila ay tinapik ako ni Charlotte sa balikat at ngumiti. Ngumiti na lang din ako. At least may close na ako kahit isa 'di ba?

Lalabas na sana ako pero pinigilan ako ni Buldog. "Wag ka sasama sa kanila, dito ka lang sa gilid," sabi niya sabay turo kung saan ako magsstay.

Sinunod ko lang siya tsaka nakayukong umupo.

"Akala ko ba ayaw mo rito Esti?" natatawang sabi ni Hayme.

Narinig ko ang boses niya dahilan para mapalingon ako sa gawi nila.

"Tsk, shut up." Mabilis akong napalingon nang marinig ko ang boses niya, si Esti.

Nakita ko na nilibot agad ni Esti ang paningin niya sa mga kasamahan ko kung saan pinagpipilahan na ng mga costumer. Lumapit sa kaniya si Buldog tsaka tinuro ako. Nagtama ang tingin naming dalawa pero yumuko ako. Nang maramdaman kong hindi na siya nakatingin ay ako naman ang muling tumingin sa kaniya. May binigay ulit siyang cheque kay Buldog tsaka tinapik ang mga barkada niya bago naglakad palapit sa akin.

Hindi ko na ulit maipaliwanag 'yong kabang nararamdaman ko habang tinitignan siya na palapit sa akin.

"What are you staring for? Stand and follow me," sabi niya tsaka naglakad palayo, pinapasunod ako.

Para akong matutumba sa lambot ng tuhod ko ngayon. Naiilang kasi ako sa suot ko dahil hindi ako komportable. Napalingon sa akin si Esti nang mapansin na hindi ako sumusunod. Narinig ko pa na nagbuntong-hininga siya bago sa akin ibalot ang hawak niyang jacket.

Ang bango ng jacket niya.

Hinintay niya pa akong humakbang bago sya naglakad. Sinundan ko naman siya kahit punong-puno ng kaba ang dibdib ko.

Natigilan ako nang mapansin na sasakay kami ng elevator.

A-Anong gagawin namin sa taas?

Walang tao sa loob ng elevator kaya kaming dalawa lang. Nasa likod niya ako at nakayakap sa suot kong jacket niya. Nilingon niya ako kaya napalingon din ako sa kaniya. Nagulat ako nang iangat niya ang ulo ko para mapantayan ang titig niya. Walang sabi-sabing hinalikan niya ako sa labi katulad kung paano niya ako halikan nong una.

Nahinto lang siya nong nagbukas na 'yong elevator. Napakurap-kurap ako sa nakita ko. Narito kami sa rooftop. Kitang-kita ko kung gaano kaganda ang mga bituin at ang maliwanag na buwan.

"Binayaran ko ang space na 'to para masolo kita rito," sabi niya na inayos ang suot niyang polo. "Ang cheap kasi ng kwarto nila," sabi niya na ikinakunot ng noo ko. Napalingon siya sa akin at mabilis na napakunot ang noo. "What?"

Marahan naman akong umiling tsaka lumunok.

"Tsk," singhal niya tsaka inabutan niya ako ng upuan. Naupo naman ako habang nakabaluktot pa rin sa loob ng jacket niya. "Baka hindi mo na isauli sa akin ang jacket ko ha," nang-aasar na tawa niya.

"H-Ha?"

"Ha?" panggagaya niya sa tono ko. "Tsk." Naupo siya sa kabilang upuan.

May round glass table sa gitna namin na may mga mamahaling pagkain at alak. Naglagay siya ng alak sa baso niya tsaka ininom 'yon habang nasa akin ang tingin.

"Grab some food. Don't look at me like that," sabi niya na tinuro pa ang mga pagkain sa harap ko.

Napalunok naman ako tsaka tumanggi. Nakakahiya kaya!

Narinig ko nanaman ang pagsinghal niya tsaka kumuha ng maliit na plato para lagyan ng carbonara tsaka inabot sa akin.

"Eat," utos niya sa 'kin. Naiilang naman akong tumingin pero kinuha ko pa rin 'yon. "Eat more because I will never pass this night without eating you here."