LOGIN"Rest day ngayon Crystal," sabi ni Charlotte nang magising ako.
Nilingon ko naman sila at mukha ngang wala silang balak magsikilos. "You're so pretty Crystal," sabi nong isa na ikinalingon ko. "You look innocent. Why are you here?" tanong niya, hindi ko siya kilala pero mukhang siya ang pinakabata. "A-Ahh..." Nag-iisip ako kung sasabihin ko ba sa kaniya at napalingon pa ako kay Charlotte. "Stop asking her Shantel," sabi ni Charlotte sa kaniya habang naghihiwa ito ng sibuyas. "She's not comfortable." "Masanay ka na sa 'min. Mukha lang kaming maldits but we are fine," sabi naman nong isa. "Tayo-tayo lang ang magkakampi rito," sabi nito na kinindatan pa ako. Lahat naman sila magaganda. Magaganda ang katawan at makikinis ang balat. "Btw I'm Samantha," sabi nong isa na kumaway pa. "Nabalitaan ko kasi ang sa inyo ni Mr. Fontaime," kinikilig na sabi niya. "Alam mo bang hindi 'yon mahilig magbar. Talagang nahihila lang siya nong friend niyang si Hayme," kwento niya na napairap pa. "At first time niya yatang tumikim ng babae rito at ikaw pa napili," sabi ulit na nilingon ako at inirapan pero ngumiti rin. "Sayang dapat ako na lang," malanding sabi niya. "Lol, asa ka Samantha," sabi naman ni Charlotte, tumatawa. "Basher te?" sabi ni Samantha at sabay silang natawa. Tahimik lang ako sa gilid habang pinapakinggan sila. Nagluluto kasi sila ng makakakain at mga alak. "Balita ko engineering si Mr. Fontaime. Kakabreak lang daw siya long-term girlfriend niya kaya napapadalas ang punta niya rito," sabi ni Samantha habang kinakalikot ang kuko niya. "Ang shunga naman ng girlfriend niya! Swerte swerte niya na sa boyfriend niya, nakipaghiwalay pa!," sabi niya na napairap pa. "Shh. We don't know the behind story. Malay mo may malaking rason bakit nagbreak 'di ba?" sabi ni Charlotte. Ang araw na 'to ay napuno ng kwentuhan at kasiyahan. Hindi rin nila ko pinilit uminom ng alak kasi hindi naman ako umiinom. Kung ano man ang nangyari kasama si Mr. Fontaime ay wala lang ako sa katinuan ng isip sa oras na 'yon. Nang makabalik kami sa trabaho ay pakiramdam ko kahit paano ay gumaan. Nakikipag-usap na sila sa akin at napapagaan kahit paano ang nararamdaman ko. Habang narito kaming lahat sa harap at pinagpipilian ng mga uhaw na uhaw dito sa lalaki, umaasa ako na pupuntahan niya ulit ako dahil ayoko sa mga lalaking 'to. Sana hindi nila 'ko mapili. Di bale ng wala akong kita ngayong araw basta ayaw ko sa kanila. Mabilis kong nililibot ang paningin at hinahanap siya. Nagbabakasali na narito muli siya. Nagulat ako nang hawakan ako ng isang lalaki sa braso. Mukhang kaedad ko lang siya. Medyo kulot ang buhok, singkit, maputi at office ad base sa college id lace niya. Napalunok ako at napakunot ang noo. Nakangiti siya sa akin at tinanguan ako. "Mabilis lang," sabi niya na kinagat pa ang labi. Napalunok ako sa kaba dahil halata na lasing na lasing siya. Umiling ako at sinubukang alisin ang pagkakahawak niya pero masyado 'yong mahigpit. Pareho kaming natigilan nang may humawak sa kaniya niya. Narito nanaman yong pakiramdam ko na hindi ko maipaliwanag. Nag-angat ako ng tingin sa kaniya. Siya nga... "This is mine bro," sabi ni Esti na may ipinakitang papel bago mariing itinanggal ang kamay ng lalaki sa braso ko. Walang nagawa ang lalaki kaya binitawan ako nito. Tinignan siya nito ng masama tsaka napalingon sa akin. Tinignan niya ang kabuuhan ko at ngumiti. "I'll be back," sabi niya sa akin bago muling lumingon kay Esti at umalis sa harap namin. "Tsk asa," rinig kong singhal ni Esti bago ako hawakan sa bewang. "Let's go back to the rooftop," sabi niya na ikinalingon ko. "What?" nakataas-kilay na tanong niya. "Miss me?" Napaiwas naman ako ng tingin at hindi siya sinagot. Muli kaming sumakay ng elevator at tulad nong una, hinalikan niya rin ako ron. Nang makataas kami ay wala masyadong bituin pero sobrang liwanag ng bilog na buwan. Marami ulit pagkain sa lamesa at may dalawang upuan, katulad ng set up nong una. Bigla akong namula nang maalala ang nangyari sa amin. Shet. "Tsk stop imagining," sabi niya habang mahinang tumatawa. "Not all the time I will make you moan," sabi niya tsaka inalalayan akong maupo. Kinuha niya ang isa pang upuan at tinabi sa akin. Tinitigan niya ako kaya napaiwas ako nang tingin. Kahit hindi ako nakatingin ay alam kong nakatitig siya sa akin kaya pakiramdam ko ay namumula nanaman ang buong mukha ko. Bakit niya ba kasi ako tinititigan? May dumi ba ang mukha ko? "What do you want to do with me?" tanong niya na ikinalingon ko. "H-Ha?" "Ha?" panggagaya niya ulit sa akin. Pang-ilan na 'yan ah. "Do you expecting something new from me?" tanong niya habang nakataas ang gilid ng labi." Napalaki ang mata ko at mabilis na umiling. "W-Wala," mabilis na sagot ko. "Okay," nakangiting sagot niya tsaka ipinatong ang braso sa sandalan ng upuan ko. So ano gusto mong pag-usapan?" Napakunot naman ang noo ko at nilibot ang paningin sa paligid. "Binayaran mo ba ulit ang space na 'to?" tanong ko. Masyado kasing malawak dito sa rooftop. Kasing laki ng anim na masters bedroom kung sa tutuusin. Maliwanag dahil maraming pailaw. Maiwas pero nagtataka ako kung bakit iisang table lang at dalawang upuan ang narito. Sinadya ba 'to o ganito talaga? Tumango naman siya. "Why?" mahinahong tanong niya. "Bakit?" kunot-noong tanong ko. Napataas naman ang kilay niya tsaka muling umangat ang gilid ng labi niya. Bakit ba ang pogi niya sa tuwing ginagawa niya yon? "Para masolo ka?" nakangiting tanong niya tsaka inalis ang braso sa sandalan ng upuan at umayos ng upo. "By they way, I already tell them to off those fucking cctv when I am around with you," sabi niya na muli kong ikinatitig. "Baka makita nila kung gaano ako kagaling," mayabang na sabi niya na nilapit pa ang mukha sa akin habang tinataas-baba ang kaniya kilay. "Do you think I am?" tanong niya na ikinalunok ko. Naaamoy ko kung gaano siya kabango. Napapalingon ako sa labi niyang namumula. Kung ipalaliwanag ko ang kaniya itsura... sobrang gwapo niya. Maputi, matangkad, makinis ang balat, maganda ang katawan, bagsak ang buhok, makapal ang kilay, matangos ang ilong, mahaba ang pilik-mata, mapula ang labi, may konti rin siyang bigote sa taas ng labi na parang ikinadagdag ng appeal niya. May maliit siyang nunal malapit sa tenga at noo niya. Sobrang bangl niya at... masarap. In short, ang perfect niya. "Yes," sagot ko sa tanong niya. Hinawakan niya ang pisngi ko at hinalikan ako. Ibang halik nanaman 'to, mabagal. Damang-dama ko kung gaano kalambot ang labi niya. Parang may kung anong gumagalaw sa dibdib ko na hindi ko maipaliwanag na parang pinapalambot ang sistema ko. Hinahaplos niya ang pisngi ko habang maingat akong hinahalikan. Halik na sobrang sarap sa pakiramdam. "I hope this will never be the last..." bulong niya habang nakatingin sa mata ko bago ako muling halikan."I just want to show you something."Nasa labas kami nina Esti at Eshter, kakain. Habang nagmamanehi ng kotse si Esti ay sinabi niya na may gusto raw siyang ipakita sa akin na matagal niya ng gustong ipakita.Natutuwa pa ako dahil hindi siya nahihiyang imaneho ang pink kong kotse. Ang cute lang kasi tignan.Napalingon ako sa paligin nang ipasok niya kami sa isang sikat na subdivision dito sa Manila at nahinto sa isang malaki at magandang bahay. Inalalayan niya kaming lumabas ni Eshter at itinuro ang bahay na nasa harap namin. Pinaghalong kulay puti at asul ang bahay. Malaki at halatang mamahalin dahil sa desanyo. May malaking gate na kulay itim.Nanlaki ang mata ko ng ilabas niya ang susi at ipakita sa akin. Binuksan niya 'yon at binuhat si Eshter papasok ng bahay.B-Bahay niya na ba 'to?Nang makapasok kami ay lalo akong namangha sa ganda ng bahay. Ang linis at halatang wala masyadong nagsstay. "This was build when I was not an engineer. I just explore and follow what my heart wants
(Flashback...)"Mom where's my Dad?"In a random day, my daughter asked me about her father. Hindi ako nakasagot agad. Hindi ko alam kung sasabihin ko ba ang totoo."Why?" tanging nasagot ko.Ngumuso siya at tumabi sa akin. "Because I noticed that if we are family, its must have a mother, father and kids but we just two. Where's my father?" inosente niyang tanong.Napalunok naman ako at nanlalamig na ang palad dahil hindi ko alam kung paano sasagutin ang kaniyang tanong. Malaki na nga talaga siya at nagiging mulat na rin sa mundo kahit papaano."He is just in the Philippines. Busy lang siya baby, may work siya doon," pagpapaliwanag ko.Hindi ko kayang sabihin sa kaniya ang totoong nangyari. Ayaw ko siyang masaktan at ayaw ko rin na isipin niya ay wala talaga siyang tatay. Hindi ko kayang ipagdamot kay Esti ang pagiging ama niya sa anak namin. Alam kong balang araw malalaman niya ang totoo at kahit humantong man sa oras na hindi na ako, at least alam niyang may anak siya."Kailan tayo
"Kailan ka pa natutong uminom?" Napalingon ako sa likod ko nang marinig ang boses na 'yon. Hindi siya nakatingin sa akin at tuwid ang tingin sa swimming pool. Magtataka sana ako kung bakit narito siya e nasa katabing kwarto lang din ng condo ko ang tinutuluyan niya rito sa Baguio. Iisa lang kasi ang swimming pool ng condo na 'to at dito ko naisipan mapag-isa. Hindi ko nga alam kung bakit niya ako nahanap. Hinanap niya ba talaga ako o nagkataon lang din na dito rin ang punta niya? Nasa tabi ako ng swimming pool, umiinom ng alak. Hindi naman talaga 'to nakakalasing kasi 10% alcohol lang naman. Tumabi si Esti sa tabi ko, nakita ko na namumula ang kaniyang ilo at namamaga rin ng konti ang kaniyang mata. Halatang galing siya sa pag-iyak. Hindi niya pa rin ako nililingon pero hindi ko maalis ang tingin ko sa kaniya. Hindi naman nalayo ang itsura niya dati pero kita ko kung paano siya mas nagmatured at mas lalong gumwapo ngayon. "Bakit hindi mo sinabi sa akin?" tanong niya na niling
"Hindi ako nagtatanim ng galit."Hindi ko alam kung bakit narito ang Mom ni Swenn sa New York, kasama niya si Ashmon. May pinag-uusapan si Jennifer at Ashmon habang kaharap ko naman ang Mom ni Swenn."I am getting older and I don't want to see my son suffering from pain." Napalingon ako sa kaniya, nag-aalala. "Nakita ko kung paano mo nabago si Swenn mula sa panlabas hanggang panloob. Ashmon tell us the whole story and I understand and thankful you choose the best."Napalunok ako. Nangilid ang luha sa aking mata. Parang bumalik ang sakit sa akin. Mahigpit ang hawak ko sa jacket ng anak ko. Napalingon siya doon at hinawakan ang kamay ko. "Please bumalik ka na kay Swenn. He needs you." Napatitig muli ako sa kaniya at nagsimula ng magbagsakan ang luha sa mata ko. Umiling ako. "H-Hindi ko pa kaya."Mahinahon siyang tumango at tinapi ang braso ko. "I understand. Kapag handa ka na, sabihan mo kami."..."Hindi mo man lang ba kakamustahin si Swenn sa akin?" natatawang tanong ni Ashmon haban
After 7 years..."You're too high Mr. Fontaime. I didn't reach you this time."I just ignored Ashmon. Hindi naman kasi ako naniniwala sa mga sinasabi niya. I am just in a rank 1 and he just followed me in rank 2 on a board exam. "How was your field?" tanong niya habang inaayos ang suot niyang sinturon, mukhang may meeting nanaman siya."Tsk. Stop annoying me." Halos buntot ko na siya magsimula nang makapagtapos kami ng college.Iisa ang pinuntahan naming review center at halos pare-parehas ang binibilhan namin ng materials for reviews. Halos magsabay na rin kami sa pagkain, pagtulog at kahit siguro pagligo.Board exam lang pala ang maglalapit sa aming dalawa."Ibang tanong na lang..." sabi niya na ikinalingon ko. Tingin niya pa lang ay alam ko na kung ano nanaman ang babanggitin niya. "Did you miss her?""Tsk." Mabilis akong napasinghal. "I already forgot her." I lied. Even once, I didn't forget her. How could I do that? Sinanay niya ako sa paraang siya lang ang nakakagawa sa akin
(SWENN'S POV)“Did you prepared this for me?”Masyado na nga yata akong nasanay na may babae akong inuuwian sa condo ko. Everything changed. Ang linis na ng condo ko. Palagi ng may pagkain sa tuwing uuwi ako. May babae ng nakaabang sa pinto at ngumingiti kapag nakita akong nakauwi ng ligtas.May babae ng nagmamahal sa akin ng totoo.So this how it feels? To be treated like a husband…“Can we meet?” Kylineth asked me to meet. For what then?“For what? I’m done with you,” I answered while acting that I have something in my bag.She laughed that’s why I looked at her. “You’re so funny. I just want to have a meeting for our project but if you want to open up our relationship. Then, why not? By the way, in the same place we meet.”“Okay we have a meeting later for our project.” I walked away immediately. “I call you but you don’t answered my call.” This the moment I realized I forgot my phone.After our class, I pull Gwen to be with me. I tell him that we have a meeting for our project. I







