Partager

บทที่ 1 ติดกับ 2

last update Date de publication: 2026-03-30 09:42:19

“คราวนี้ล่ะ เดือนนี้ฉันต้องได้งาน สาธุๆ”

กาโตะยกมือไหว้สิ่งศักดิ์สิทธิ์รอบบ้านเพราะอยากได้งานเหมือนเพื่อนคนอื่นๆ เสียที แม้ว่ามรดกที่พ่อทิ้งไว้ให้จะช่วยให้ทุกคนในบ้านมีกินมีใช้โดยไม่ต้องลำบากนัก แต่เขาก็อยากจะใช้ความรู้ที่เรียนมาให้เป็นประโยชน์มากกว่า กาโตะเก็บแว่นลงกล่อง เก็บมันไว้อย่างดีเพื่อใช้ใส่เวลาไปข้างนอกบ้าน ที่จริงแล้วเขาไม่ได้สายตาสั้นหรอก แต่แว่นหนาเตอะนั้นทำให้พวกหื่นๆ ไม่สนใจเขาได้ดีพอๆ กับเสื้อผ้าเชยเหมือนลุงแก่หงำเหงือกด้วย แต่นี่เป็นวิธีที่ดีที่สุดในการป้องกันตัวเองจากพวกชอบลวนลาม

ใช่แล้ว... พวกผู้ชายไว้ใจไม่ได้

ถ้าถามถึงแฟน กาโตะอยู่โรงเรียนชายล้วนมาตลอด พอเข้าเรียนมหาวิทยาลัยก็พอมีเพื่อนผู้หญิง แต่ก็นับคนได้ คนที่บ้านก็มีแต่ผู้หญิง ดังนั้นการมีแฟนจึงเป็นอะไรที่เขาไม่เคยรู้จัก มีครั้งหนึ่งที่มีรุ่นพี่สุดหล่อปีสี่มาจีบ เขาจู่โจมด้วยการดึงตัวกาโตะไปกอดแล้วขโมยหอมแก้ม ทำเอาเขาหวาดระแวงผู้ชายไปเลย บางคนเดินตาม บางคนก็แอบถ่ายรูป และที่คนขวัญอ่อนสุดๆ อย่างเขาอยากจะร้องไห้เลยก็คือใครก็ไม่รู้ส่งดอกกุหลาบมาให้ทุกชั่วโมง นานวันเข้าก็กลายเป็นกลัว

“บ้านตระกูลพรหมเทพ?”

แม่เลิกคิ้วถามขณะร่วมวงมื้อเที่ยง สีหน้าไม่ค่อยดีเลยเมื่อลูกชายบอกว่าจะไปสมัครงานที่นั่น แม่มักจะกังวลสารพัดและทำให้เขาปอดได้ชะงักทุกครั้ง “ที่นั่นน่ากลัวนะ มีแต่คนใจร้าย โตะจะไปจริงๆ เหรอ?” นั่นไง... ถามย้ำให้กลัวอีก

“ใช่ครับแม่ โตะว่าจะลองสมัครดู บางทีเขาอาจจะจ้างให้โตะดูแลผู้สูงอายุ ได้ยินว่าคุณท่านบ้านนั้นก็อายุแปดสิบแล้วนี่ครับ” กาโตะวางจานไข่ดาวลงบนโต๊ะ แน่นอนว่าขอบไข่ดาวไหม้เกรียมตามสไตล์หนุ่มเฉื่อย แค่ทอดไข่ยังทำไหม้

“บ้านหลังนั้นก็อยู่ไม่ไกลด้วย ถ้าเจ้านายใจดี โตะอาจจะขอกลับมานอนที่บ้านเป็นเพื่อนยายนะครับ”

ในโฆษณาบอกสถานที่ทำงานไว้ บ้านพรหมเทพอยู่ถัดไปสองซอยไม่ไกลจากบ้านของเขาเลย ถ้าได้งานนี้กาโตะตั้งใจว่าจะปั่นจักรยานไปกลับบ้านได้สบายๆ แจ๋วจริงๆ เขาตัวผอมบางแรงน้อยแถมสูงโย่งจนเพื่อนล้อก็จริง แต่พอลองวาดภาพตัวเองฝึกการเคลื่อนไหวให้ผู้ป่วยในบ้านพรหมเทพ เขาก็มีความหวัง บางทีข้างในกำแพงสูงสามเมตรนั่นอาจจะมีคนป่วยสูงอายุหลายคนถึงต้องจ้างนักกายภาพบำบัดโดยเฉพาะ บ้านหลังนั้นใหญ่โตที่สุดในละแวกแถวนี้ เขาคยจูงจักรยานผ่านแนวกำแพงสีขาวงาช้างตั้งสิบนาทีก็ยังไม่พ้นเลย เรียกได้ว่าเป็นในตำนานในแถบนี้มาตั้งแต่ฉันจำความได้แล้ว

“อะไรนะ? บ้านพรหมเทพนั่นน่ะเหรอ ถ้าหลานเข้าไปข้างในนั้น ยายจะได้เห็นหน้าหลานอีกไหมเนี่ย”

“นั่นสิ มันเสี่ยงนะลูก ใครๆ ก็รู้กันทั่วว่าพวกพรหมเทพร้ายกาจจะตาย วันก่อนตะเพิดนางพยาบาลออกมาตอนแดดเปรี้ยงๆ แบบนี้เลย คนในหมู่บ้านสงสารเลยพาไปส่งหน้าปากซอย ไม่อย่างนั้นเดินเลียบรั้วพรหมเทพทั้งวันก็ไม่ถึงถนนใหญ่ หน้าตาคนในบ้านนั้นแต่ละคนน่ากลัวอย่างกับยักษ์ จำไม่ได้เหรอว่าตอนเด็กๆ โตะเคยปั่นจักรยานล้มที่หน้าประตูรั้ว เขายังไล่ให้ไปร้องไห้ที่อื่นหน้าตาเฉย”

แม่ก็ขู่ ยายก็ทำท่าเอานิ้วปาดคอ ไอ้โตะก็ตัวแค่นี้เลยทำหน้าบอกไม่ถูก แต่เขาก็ดื้อยกหูโทรศัพท์ติดต่อไปจนได้ ใจเต้นตุ๊มต่อมขณะรอให้อีกฝ่ายรับสาย คนที่คุยกับเขาเป็นผู้หญิง น้ำเสียงน่าจะอายุคราวแม่ พอคุยไปคุยมาเกี่ยวกับรายละเอียดงานที่จะต้องทำ แล้วก็วนมาถึงเรื่องสำคัญนั่นคือเรื่องเงิน ปลายสายก็แหววเสียงแปร๋นทันทีจนเขาต้องยกโทรศัพท์ออกจากหู

 “อายุก็เพิ่งยี่สิบเอ็ด คิดว่าจะได้ถึงสี่หมื่นจริงๆ เหรอ เวลาที่คนมาสมัครงาน เขาก็ต้องคิดถึงประสบการณ์ก่อนเงินอยู่แล้ว”

อ่ะจ้า... โตะเซ็ง แต่ก็ตอบอย่างสุภาพ

“แล้วเวลาทำงานล่ะครับ ไม่ทราบว่า...”

“อะไรกัน นี่ยังกล้าถามเวลาทำงานอีกเหรอ ฉันน่ะชอบคนที่ทำงานทุ่มเทเต็มที่ เด็กสมัยนี้เอะอะก็คิดแต่เรื่องเงินเรื่องเวลา เงินเดือนน่ะจะกี่หมื่นก็มีจ่าย จะจ่ายสี่หมื่นมาให้เธอนั่งเฉยๆ ก็ยังได้ แล้วหน้าที่ดูแลคุณท่านน่ะ เธอเก่งพอจะได้สี่หมื่นรึเปล่าล่ะ” น้ำเสียงป้าเหวี่ยงวีนสุดฤทธิ์ หนำซ้ำยังสะใจที่ได้จิกกัดเด็กอีกต่างหาก

“ถ้าไม่มั่นใจคงไม่กล้าโทรหรอกครับ แล้วก็ข้อมูลเรื่องเงินและเวลาทำงานเป็นเรื่องพื้นฐานที่นายจ้างต้องแจ้งให้ชัดเจนนะครับ ถ้าความต้องการไม่ตรงกัน ทั้งคุณทั้งผมจะได้ไม่เสียเวลา ถูกไหมล่ะครับ” กาโตะยิ้มหวาน นี่ถ้ายืนคุยกันตรงหน้า พ่อจะข่วนเล็บใส่หน้าเข้าให้ อีกฝ่ายเลยเงียบไปอึดใจ แต่เขาได้ยินเสียงฮึดฮัด

“ทำงานเวลาตั้งแต่เจ้านายตื่นจนกระทั่งเจ้านายเข้านอน วันจันทร์ถึงเสาร์ หยุดวันอาทิตย์ เธอสะดวกจะมาสัมภาษณ์ตอนนี้ไหมล่ะ ต้องภายในบ่ายสามโมงนี้เท่านั้นน่ะ เพราะว่าฉันจะไปข้างนอก ถ้ามาไม่ทัน แกก็ไม่ต้องมาอีกเลย”

เสียงแหลมสูงสะบัดมาตามสาย อื้อหือ ไม่รู้ว่าทำต่อมสุภาพหลุดหายไปตอนไหน ถึงได้ทั้งจิกทั้งเหวี่ยงแบบนี้ แต่เพื่องาน มีงานก็มีเงิน มีเงินก็มีความสุข กาโตะจึงเหลือบดูนาฬิกา

ตายล่ะหว่า... อีกครึ่งชั่วโมงก็จะบ่ายสาม บ้านของตระกูลพรหมเทพอยู่ห่างตั้งสองซอย เขาจะปั่นจักรยานทันไหม และปัญหาคือถ้าเขาเห็นว่าคนที่มาขอสมัครงานปั่นจักรยานแบบนี้ จะยิ่งดูถูกรึเปล่าก็ไม่รู้

“แต่งตัวมาให้เรียบร้อยด้วยล่ะ บ้านพรหมเทพไม่ต้อนรับพวกแต่งตัวไร้รสนิยม หวังว่าแกคงจะมีดีอย่างที่ฉันคิดนะ” น้ำเสียงป้าเจ้ายศเจ้าขั้นประสาทแดกสุด

โห่... ป้าลืมกินยาแน่เลย ถึงได้ป้าแบบนี้ กาโตะมารู้ทีหลังว่าคนที่คุยด้วยคือแม่บ้านที่ชื่อป้าสมร ถือเป็นมือขวาและเป็นหูเป็นตาให้คุณหญิงปภาดาจนใครๆ ต่างก็เรียกสมรว่า “ป้าทีวีพูล” เพราะรู้ลึกรู้ดี สอดรู้สอดเห็นเรื่องชาวบ้านไปทั่ว ปากจัดแล้วก็เรื่องมากเป็นที่หนึ่งจนไม่มีใครอยากยุ่งด้วย และป้าสมรก็เป็นคนที่มาเปิดประตูรับเขาเข้าไปด้านในรั้วสีขาวน่าพิศวงนั่นเอง

Continuez à lire ce livre gratuitement
Scanner le code pour télécharger l'application

Dernier chapitre

  • By madness ภาวะคลั่งเมีย   บทส่งท้าย 6 [จบ]

    ความสวยงามของท้องทะเลและหมู่เกาะน้อยใหญ่เปรียบเสมือนผืนผิวน้ำที่ยาวระนาบเป็นผืนแผ่นเดียวกับน้ำทะเลที่ยาวไกลสุดลูกหูลูกตา พร้อมกับความสงบของธรรมชาติที่คอยบรรเลงและสร้างความสนุกสนานอย่างเต็มอิ่ม ทั้งสองอยู่ด้วยกันที่นี่ต่ออีกสักพัก พีรเทพติดต่องานผ่านอินเตอร์เนตและเลื่อนนัดลูกค้าออกไปจนกว่าจะกลับกรุงเทพ การที่ลองซ้อมเป็นแม่บ้านแม่เรือนซักผ้าหุงข้าวให้คนที่รักเป็นเรื่องที่สนุกมากคืนวันที่ผันผ่าน กาโตะทำของกินง่ายๆ ให้เขา ส่วนเรื่องเสื้อผ้าก็หายห่วงเพราะยืมชุดที่พี่พีมีสำรองอยู่ที่นี่มาใส่ไปก่อน แค่เสื้อเชิ้ตตัวใหญ่ๆ ก็ใส่ได้สบาย หากมีเวลาว่างก็จะจูงมือเดินเล่นริมชายหาด หรือไม่ก็ปั่นไอ้นมเย็นไปตามถนนที่มีต้นสนเรียงรายเต็มสองข้างทาง หากวันไหนแดดร่มลมตก เราก็จะลองฝึกว่ายน้ำในทะเลด้วยกันจนกาโตะเก่งขึ้นพีรเทพร่วมรักกับเขาตลอดเวลาไม่ว่าจะเป็นที่ใดก็ตาม แต่เราสองคนกลับยิ่งหิวกระหายกันและกันมากขึ้นกว่าเดิม“แน่นจังเลยโตะ” “บะ...เบาหน่อย ยะ...อย่าขยับแบบนั้นสิครับ

  • By madness ภาวะคลั่งเมีย   บทส่งท้าย 5

    “นี่... ปลุกอารมณ์ของฉันแล้วก็อย่าทิ้งค้างไว้อีกสิ” เขาประท้วงเสียงเข้ม ทำเอากาโตะอายจนลนลาน“กะ...ก็โตะ”“ทำแบบที่ฉันเคยทำสิ ลองนึกดูว่าฉันทำอย่างไรกับนาย”เขากระซิบแผ่วเบา แม้ว่ากาโตะจะไม่รู้จะเริ่มต้นอย่างไรแต่ก็พรมจูบทั่วเรือนร่างแข็งแรงบึกบึนนั้นอีกครั้ง ซุกไซ้แก้มสากๆ ซอกคอเรื่อยลงมาจนถึงบ่ากว้าง แผงอกกำยำ หน้าท้องแข็งแกร่งและ... หยอกเย้าจนกว่าเขาจะเรียกร้อง“โตะ... โตะ...” เขาร้องเรียกชื่อครั้งแล้วครั้งเล่า ถูปลายนิ้วตรงจุดอ่อนไหว เสียดสีจนฉ่ำชุ่มและเร่งเร้าให้กาโตะหอบหายใจกระชั้นถี่ “มาเถอะ... นายเองก็ต้องการไม่ใช่เหรอ”“งะ...งั้น พะ...พร้อมนะครับ”“มาสิ ฉันพร้อมนานแล้ว” เขาบิดกายอย่างเสียวซ่านถึงขีดสุดเมื่อกาโตะนั่งคร่อม ทาบทับลงมาบนร่างของเขา มันแข็งเครียด ร้อนแรงและวิเศษเกินบรรยาย ดวงตาของเขาฉ่ำปรือเต็มไปด้วยความพึงพอใจเมื่อถูกความคับแน่นบีบรัด“อา... โตะ ฉันรักนาย”กาโตะหอบกระเส่า ค่อยๆ จับลำหอกอวบจดจ่อรูเสียว แล้วท

  • By madness ภาวะคลั่งเมีย   บทส่งท้าย 4

    ปลายลิ้นของเขาร้อนดังไฟสุม ตวัดหัวนมสีชมพูชูชันเข้าสู่อุ้งปากอย่างหิวกระหาย ทำให้กาโตะสั่นระริกทั้งที่น้ำอุ่น“ขอบคุณที่พาโตะมาเที่ยวที่สวยๆ เหมือนฝันแบบนี้นะครับ โตะมีความสุขมาก”พีรเทพไม่พูดอะไรเลย แต่สื่อสารให้รับรู้ด้วยร่างกาย ทั้งสองคนต่างก็เปียกปอน เนื้อแนบเนื้อเสียดสีจนเขาเครียดเขม็ง ดวงตาแววโรจน์เต็มไปด้วยพลังอำนาจและความเร่าร้อน ร่างของทั้งสองคนจึงแดงก่ำราวกับไฟเผาและปรารถนาที่จะสัมผัสกันให้ลึกซึ้งกว่านี้“นานเท่าไหร่แล้วนะที่ฉันไม่มีนายอยู่ตรงนี้... หลายครั้งที่ฉันฝันว่านายกลับมา แต่พอตื่นขึ้นมามันก็ยิ่งเจ็บปวด... อย่าหายไปไหนโดยที่ฉันไม่อนุญาตอีกนะกาโตะ”น้ำเสียงของเขาทรมาน เต็มไปด้วยความอ้างว้างขมขื่น แววตาเศร้าๆ ทำให้กาโตะรู้ว่าการลาจากผู้ชายคนนี้ไปเป็นเรื่องที่ตัดสินใจผิดอย่างยิ่งยวด กาโตะพยักหน้าแรงๆ เพื่ออยากจะให้รู้ว่าขอบคุณ... ขอบคุณที่รัก คอยห่วงหวงและเฝ้ารอเขาเสมอมา เพราะคำขอโทษสักกี่ร้อยพันครั้งก็คงไม่อาจลบบาดแผลนี้ได้ กาโตะจึงจูบนับครั้งไม่ถ้วนเพื่อชดเชยวันเวลาที่ห่างหายไปโดยเร็วที่สุด“โตะขอจูบพี

  • By madness ภาวะคลั่งเมีย   บทส่งท้าย 3

    เมื่อรู้สึกตัวอีกครั้งก็พบว่ารถสปอร์ตจากัวร์กำลังแล่นเข้าจอดหน้าบ้านพักตากอากาศริมทะเลอันเงียบสงบและสวยงามจนแทบลืมหายใจ บ้านพักตากอากาศหันหน้าออกสู่ทะเล ตกแต่งด้วยเฟอร์นิเจอร์หรูหราและมีสระว่ายน้ำไร้ขอบส่วนตัวพร้อมทิวทัศน์ทะเลอันกว้างไกลสุดลูกหูลูกตากาโตะร้องว้าวและวิ่งไปสำรวจรอบๆ อย่างตื่นเต้นทันที เท้าของเขาเหยียบลงบนชายหาดอันเงียบสงบ งดงามด้วยเม็ดทรายขาวละเอียดท่ามกลางดวงตะวันเจิดจ้า ตลอดแนวหาดกว้างยาวสุดลูกหูลูกตาเต็มไปด้วยต้นมะพร้าวสูงชะลูดเป็นแถวเป็นแนว โน้มต้นลู่ไหวท้าลมทะเล ในทะเลห่างออกไปมีเรือประมงลำเล็กๆ แล่นอยู่ไม่ไกล หากเอนกายลงพักที่หาดนี้สักครั้ง จะได้ยินเสียงลมพัดคลื่นทะเลซัดหาชายฝั่งอ่อนโยนราวกับเสียงกระซิบ พอได้มาถึงทะเลเป็นครั้งแรกแล้วก็อดใจไม่ไหว วิ่งตรงไปยังหาดทรายส่วนตัว “ว้าว! ทะเล! ว๊ากก น้ำทะเลมันเค็มจังเลย”กาโตะถอดรองเท้าผ้าใบ เหวี่ยงไปคนละทิศละทางแล้ววิ่งถลาลงไปทั้งๆ ที่อยู่ชุดเดิม กลิ่นไอเค็มและสายลมบริสุทธิ์กำลังอ้าแขนต้อนรับ ที่นี่มีปูเ

  • By madness ภาวะคลั่งเมีย   บทส่งท้าย 2

    “พะ...พี่พีครับ อย่าจับตรงนั้น” เสียงหอบเบาหวิวของกาโตะสะกิดความใคร่กระหายขึ้น แต่ร่างสูงสง่าก็ยังคงเรียบเฉยก่อนจะหันมาส่งยิ้มเจ้าเล่ห์ให้“รู้สึกว่านายจะอ่อนไหวง่ายกว่าเดิมนะ สงสัยต้องจับตรวจซะแล้ว”“ครับ” กาโตะบีบจมูกโด่งๆ ของเขาไปทีหนึ่ง “ตกลงแล้วเราจะไปไหนกันครับ?”“ที่ที่เรากำลังจะไปถือเป็นที่พักผ่อนลับของฉันเอง ตื่นเช้ามาก็จะเห็นทะเลสีครามตัดขอบฟ้าสว่างสดใสอยู่ตรงหน้า มีทิวต้นมะพร้าวเรียงรายไปตลอดแนวชายหาด คลื่นตีเกลียวซัดเข้าหาชายหาดสีขาวบริสุทธิ์ เวลาที่มีเรื่องเครียดๆ ฉันมักจะไปที่นั่น หลบเงียบๆ คนเดียวเสมอ” “ละ...แล้วพาโตะมาด้วยจะดีเหรอครับ”“ดีสิ มีเหตุผลอะไรที่นายคิดว่าไม่ดีล่ะ” เขาทอดมองสายตาผ่านแว่นกันแดดก่อนจะหันมาลดแว่นเพื่อสบตา มุมปากมีรอยยิ้มบางๆ “ตั้งแต่นี้ไปฉันจะพานายมาด้วยเสมอ ที่นั่นจะเป็นฐานลับของเราสองคน”น่ารักจนอยากจูบจังเลย... กาโตะแอบคิดขณะมองไปนอกหน้าต่างรถพลางดูดสเลอร์ปี้แก้เขิน“งั้นก็จูบสิ”

  • By madness ภาวะคลั่งเมีย   บทส่งท้าย 1

    บทส่งท้าย การเดินทางไปยังทะเลแสนงามโดยไม่ทันตั้งตัวเป็นเรื่องที่น่าสนุกมาก เป้าหมายของเราสองคนก็คือทะเลอันเงียบสงบในแถบภาคตะวันออก สายลมแสงแดดและเสียงคลื่นเป็นความใฝ่ฝันของกาโตะมานาน ทั้งคู่แวะซื้อสเลอร์ปี้กับโอรีโอ้จากเซเว่นตลอดทางจนเต็มรถ แต่การจุ่มโอรีโอ้ลงไปในสเลอร์ปี้ไม่ใช่ความคิดที่ดีเท่าไหร่นัก เขารู้เพราะเห็นสีหน้าเหยเกของคุณชายพี ทำเอาหัวเราะไม่หยุดเป็นชั่วโมงเลยทีเดียว“อะไรกัน? นายไม่เคยไปทะเลเลยสักครั้งงั้นเหรอ?”พีรเทพถามเสียงหลงขณะขับรถขึ้นทางด่วน ทำเอากาโตะหน้ามุ่ยระหว่างที่กำลังดูดนมกล่องแล้วก็มีของกินรอบตัวเต็มไปหมด ซึ่งคนตัวใหญ่แวะซื้อให้เพิ่มตลอดทาง “เคยสิ... แต่เป็นสวนสยาม ทะเลกรุงเทพเชียวนะ” กาตัพูดอุบอิบ “ก็พอถึงช่วงวันหยุดยาว แม่ก็จะขับรถไปเยี่ยมคุณปู่คุณตาที่เชียงใหม่ พอโตะร้องอยากไปทะเล แม่ก็ชอบบอ

  • By madness ภาวะคลั่งเมีย   บทที่ 6 เสาน้ำมัน 2

    โอ๊ะ... กาโตะสะดุ้ง เขาจับได้แล้ว กาโตะรู้สึกหน้าร้อนวูบขึ้นมาและเบือนหน้าหนีไปทางอื่น พยายามอย่างยิ่งที่จะแสดงให้พีรเทพเห็นว่าเรื่องใส่หรือไม่ใส่แว่นไม่ใช่เรื่องใหญ่โต ให้ตายสิ! ทำไมถึงจับผิดกันเก่งนัก สมองหอยทากของเขาคิดค

  • By madness ภาวะคลั่งเมีย   บทที่ 5 ตอกไข่ 3

    “อา...”“โคตรกามเลยนะเจ้าแว่น” ร่างกำยำหัวเราะหึๆ พลางเอาท่อนหอกฟาดแก้มนุ่มเบาๆ ก่อนจะหยิบประแจไปทำงานที่กาโตะทำค้างไว้“ไหนคุณสัญญากับผมแล้วไงครับว่าจะกลับไปพัก”“ฉันรับปากอะไรนายตอนไหน จู่ๆ นายก็ขอโม้กฉันเอง”“อะไ

  • By madness ภาวะคลั่งเมีย   บทที่ 4 ชำระแค้น 1

    บทที่ 4 ชำระแค้น ชาติก่อนคงจะเหยียบเท้าเขาแล้วไม่ขอโทษแน่ๆ เลย ชาตินี้ก็เลยโดนมารร้ายจองล้างจองผลาญแบบนี้ กาโตะอยากจะร้องไห้น้ำตาเป็นสายเลือด เพราะไอ้นมเย็นของเขาตกเป็นผู้ต้องหาโ

  • By madness ภาวะคลั่งเมีย   บทที่ 3 คุณชายพีรเทพ 3

    “ความเสียหาย? อะไรเสียหายครับ แล้วผมเกี่ยวอะไรด้วย” กาโตะสงสัยจนไม่สงสัยแล้วว่าเขาพูดถึงอะไรกันแน่? ไอ้โตะคนนี้ทำเรื่องอะไรไว้ตอนไหน ทำไมต้องชดใช้หนี้สิบสามล้านที่ไม่ได้ก่อ แล้วความเสียหายที่เขาย้ำนักหนาคืออะไร?! หน้าของกาโตะฉงนฉงายจนคิ้วยับย่นมาชนกันแล้ว อิงฟ้าเบะปากใส่พลางออดอ้อนออเ

Plus de chapitres
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status