CAN I CHANGE YOUR HEART

Samantha Pov... Limang taon ang nakakalipas simula umalis ako ng Pilipinas na masama ang loob. I shut down everything only to find a bad news about my family starting to fall apart dahil sa isang baliw na babae. Who the hell is she para gawing katawa - tawa ang aming pamilya. Now, I need to go home for good. Ugh! Dad says mukhang kakailanganin din ni mommy dumaan nang theraphy dahil ayaw niyang kumausap ng sinuman maliban sa kanyang mga halaman at palagi sa kanyang maliit na studio sa loob ng bahay. Tanging ganun na raw ang naging ikot ng buhay ni mommy. Isama mo pa naman din si kuya na walang ginawa kundi ang magtrabaho na akala mo ay naghihirap ang kanyang pamilya na kailangan niyang kumayod nang kumayod para hindi sila makaramdam ng gutom. Napabuntong - hininga ako ng malalim. Ang dating masaya at malusog naming pamilya ay nagulo dahil sa isang pangyayari na ipinilit ng tadhana. Mga bagay na hindi ko inaasahang naganap samantalang ako ay nagpakabuhay prinsesa at malaya dito sa Au

Samantha Pov... The soft opening was successful and kuya accepted my proposal. I’m happy na makakapagpahinga din siya kahit isang buwan man lang. Isang buwan ay sapat para marelax ang kanyang katawan na binugbog niya sa trabaho ng tatlong taon. Ngayon ang araw ng kanyang pag - alis at kinakabahan akong maiiwan. Okay lang naman sana akong maiiwan kung ako lang, kaso kailangan daw talagang kasama ko lagi si Atty. Rex sa lahat ng transactions ko at dahil kakabukas nga lang maraming mga gagawin at kakailanganin ko nga naman ang kanyang tulong. Haaaay!.. Mahaba kong buntong hininga. Sana lang makapagtrabaho ako na kasama siya! Sana lang! Dahil hindi ko mapigilan ang aking leeg na hindi lumingon sa kanya. Paano ko ba siya matatanggal sa aking utak at sa aking tatanga - tangang puso. Tinulungan ko si kuya na makapag - impake ng kanyang gamit bago kami pumunta sa opisina. Gusto daw niyang isa - isahin sa akin kung anu ang dapat kung gawin. “Sam stick to the SOP natin, anjan lang naman si

Samantha Pov...Exhausting talaga ang araw na ito. It’s been a week since nakaalis si kuya para sa kanyang bakasyon. I need some relaxation! I can’t believe kinaya lahat ni kuya magtrabaho ng ganito in three years. One week ko pa lang pero halos bibigay na ang aking katawan at isip. How dare that woman caused much trouble with them. Pasalamat siya, pinalaya na siya ni kuya bago pa ako makabalik dahil hindi ako papayag na hindi pupulbusin talaga ang pagmumukha niya. Hayop siya! Napakawalang hiya niya talaga.“Hey! Samantha wala ka pa bang planong lumabas jan. Tama na yan!” Sita ni Rex pagkapasok niya.“I have to, ayokong maabutan pa ni kuya ang mga dapat matapos ngayon!" Sagot ko sa kanya habang busy pa rin.“Yeah! I know that pero passed 5 pm na at hindi naman mga rush yan. Tara kumain muna tayo sa paborito naming hangout tuwing Friday.” Pag - aaya niya. Kahit ayaw kung suamama ay napasama ako dahil kailangan ko ng relaxation. Baka puro wrinkles at haggardoza na ang mukha ko nito.Hin

Sam Pov...Nahihilo ako at tinatamad na gumising. Pakiramdam ko ang aking ulo ay may nakapatong na bagay at mabigat ganun din ang aking mata. Mabigat ang aking talukap at gustong manatiling nakapikit pa kaso ihing ihi na ako eh! Ah! Bakit masakit ang ulo ko, kaya sabi na huwag uminom ng hard eh! Matigas kasi naman ang ulo mo. Hayan tinanghali na sa gising at bonus masakit pa ang ulo at katawan ko. Nakipagsuntukan ba ako kay kumareng beer kagabi? Buti nalang Sabado ngayon hindi ko kailangang magmadaling pumasok sa opisina. Believe na talaga ako sa tapang at lakas ni kuya doing this everyday! Paano niya nagawa ang lahat ng ito? Ganito talaga ang naging buhay ni kuya simula umalis si ate Annie? Kawawa naman si kuya kung ganun, haaay! Tanging pagbuntong hininga nalang ang magagawa ko.“Hey! You’re awake!” Bungad ng baritonong boses sa aking pintuan. Natigilan akong lumingon sa pintuan.“R-Rex!” Patanong at gulat kong tingin sa kanya.“Yes! Ako nga! Hindi ako multo o guni guni mo lang. He

Rex Pov...Nailipat na namin si Jordan sa mas malaking kwarto. Comatose na siya at ayaw daw lumaban sabi ng kanyang doktor. Pero naririrnig naman daw niya ang mga kumakausap sa kanya kaya walang tigil naming kinakausap kahit hindi siya sumasagot basta importante malaman niyang hindi kami sumusuko sa kanya at andito lang kami sa tabi niya. Hindi rin talaga umaalis si Samantha sa tabi niya nagbabakasakaling gigising na siya. Si tita Lorrie naman ay hindi nagsasalita simula dumating sila ni tito James dito. Alam kong hanggang ngayon sinisisi niya pa rin ang kanyang sarili sa nangyari kay Jordan.Dalawang buwan na ngayon na nasa coma si Jordan at naisipan ni tito magpamisa para sa mabilis na paggaling ni Jordan. Pabalik na ako na naghatid sa paring nagdaos ng konting dasal nung marinig ko ang usapan sa loob."Anong normal lang sa kanya ang himatayin?" Litong tanong ni tita Lorrie."Normal lang po talaga maam dahil tatlong buwan na po siyang buntis." Walang paligoy ligoy na sagot ng nars.