Chapter 5

Pagkatapos lumabas ng ospital, dumiretso si Scarlett sa Scar-Bias Holdings.

Naalala pa rin niya noong siya at si Tobias ang magkasamang pumili ng pangalan ng kompanya. Noon ay pangarap pa lang nila iyon. Pero dahil sa galing niyang mag-strategize ay mabilis na lumago ang negosyo nila, at si Tobias ay nakikihalubilo na rin sa mga elite.

Mula sa opisina ng general manager, rinig ni Scarlett ang mga halakhak doon. Magaan at mapaglaro, kasunod ang malambing na tawa ng isang babae na parang nanunukso.

Hindi na kumatok si Scarlett. Dire-diretso niyang binuksan ang pinto.

Nakita niya si Vernice, nakaluhod sa harap ni Tobias at gumagalaw nang hindi na kailangang ipaliwanag pa, dahil kahit sinong makakita ay alam agad kung anong ginagawa ng dalawa.

Agad na tumayo si Vernice nang makita siya at umatras. Ang blouse nito ay bukas hanggang kalahati, litaw ang dibdib dahil sa malalim na neckline. Mapula ang pisngi, magulo ang buhok, at nakangiti ito nang matamis na parang asukal.

“Mrs. Aldama, narito ka pala,” malandi nitong bati.

Napalingon si Tobias sa asawa. Kita ang pamumutla ng mukha nito dahil sa gulat.

“H-Honey?”

Nanatili lang si Scarlett sa may pintuan, nakatayo, malamig ang mga mata habang tinitingnan ang eksena. Sa isang iglap, kumulo ang sikmura niya sa inis at pagkasuklam.

“Did I interrupt something?” sarkastiko niyang tanong. “Gusto niyo bang bumalik na lang ako mamaya kapag tapos na kayo sa ginagawa niyo?”

“What? No. My pen dropped, that’s all. She was just picking it up.” Mabilis na lumapit si Tobias at hinarap si Vernice. “Get out. Tapusin mo na ang inuutos ko sa’yo kanina.”

Hindi na umimik si Vernice. Dumaan ito sa tabi ni Scarlett, nag-iiwan ng amoy ng pabangong matagal nang naaamoy ni Scarlett kay Tobias.

The message couldn’t have been clearer.

Nagpanggap si Tobias na kalmado, kumuha ng baso at nagbuhos ng tubig. “Honey, buti dumaan ka. Alam mo bang nagugutom na ako? Tara, mag-lunch tayo sa paborito mong restaurant. Marami rin akong iku-kwento sa’yo.”

“I’m not here for lunch, Tobias. Nandito ako para pag-usapan ang annulment natin.”

Napasinghap si Tobias at tuluyan nitong nabitawan ang hawak na baso, bumagsak ang baso sa sahig at nabasag, kumalat ang tubig sa tiles ng opisina.

Napahawak pa ang lalaki sa sentido, parang pinipigilan ang sakit ng ulo. “Scarlett, hanggang kailan mo ba itutuloy ito? Naiintindihan ko kung bad mood ka nitong mga nakaraang araw, pero kung tungkol ito kay Vernice, walang namamagitan sa aming dalawa. Mali ka ng iniisip mo. Yung nakita mo kanina ay wala lang iyon. Kung gusto mo, tatanggalin ko siya ngayon din mismo.”

Hindi kumurap si Scarlett. Hindi siya pumunta roon para makipagtalo. Inilabas niya ang folder mula sa bag at inilapag nang mariin sa mesa.

“Hindi ako nandito para makipag-away o makipagtalo pa, Tobias. Pagkatapos ng annulment natin, sa’yo na ang Scar-Bias Holdings. Hindi ako maghahabol, hindi ko aangkin ng kompanya na iyan. Pero ibalik mo sa akin ang pera ko. At ibalik mo rin sa akin ang The C Alliance dahil iyon na lang ang natitirang ala-ala ng mommy ko sa akin.”

Sandaling nagbago ang ekspresyon ni Tobias. Kumunot ang panga, galit ang namutawi sa mga mata.

“We’re married. We’re in love. How can you talk about annulment!”

“Love?” mapait na tawa ang pinakawalan ni Scarlett. He called this love? Claiming her heart while sneaking around with another woman?

“Matagal ko nang desisyon ito. Ilang beses ko na rin sayo sinabi na gusto ko na ng annulment, pero hindi ka nakikinig. Pirmahan mo na ang annulment papers. Huwag mo nang patagalin pa.” Mariin niyang itinulak ang dokumento sa mesa.

Nakatitig si Tobias sa papeles, at saglit lang, may dumaan na kahinaan sa mga mata nito. “Scarlett, what are you doing? Itatapon mo na lang ba ang lahat ng meron tayo? After everything we’ve been through?”

Pero matagal nang naglaho ang pag-asa ni Scarlett sa kanilang dalawa. Nawala na iyon nang mas pinili nito ang ibang babae kaysa sa kanya, noong gabi ng kasal nila. Noong gabing aksidenteng nakasiping niya ang tiyuhin ni Tobias.

“Pirmahan mo na, Tobias. Tapusin na natin ito.”

“Tapusin?” nanginginig ang boses ni Tobias sa sakit. “Ganun na lang? After all these years, kaya mong basta na lang umalis? Mahal kita, Scarlett. Nangako akong aalagaan kita.”

Ipinikit ni Scarlett ang mga mata, huminga nang malalim, saka dahan-dahang nagsalita. “Tigilan mo na ang mga linyang iyan. Hindi ko na pinaniniwalaan pa ang salita mo, na tanging naririnig ko lang at hindi ko naman maramdaman. Hindi na magbabago ang isip ko. Ibalik mo sa akin ang The C Alliance.”

Muling nagdilim ang mukha ni Tobias. “Ikaw mismo ang nagbigay ng The C Alliance sa akin. Hirap na hirap ang kompanya ngayon, pula ang accounts. Ginagawa ko ang lahat para mailigtas ito. Kapag naituloy na ang mga major projects, ibabalik ko rin ito sa’yo. Maghintay ka lang. At pwede ba, tigilan mo na ang usapang annulment dahil hindi ako papayag kahit ano pang gawin mo.”

Doon na tuluyang naunawaan ni Scarlett ang lahat. Tama ang mga hinala niya na wala na sa asawa niya ang kompanya na minana pa niya sa yumao niyang ina. Naisangla na ni Tobias ang The C Alliance, at hindi na ganoon kadaling mabawi iyon.

“Tobias, you’re shameless! Paano mo nagawa ang bagay na iyon?!” nanginginig ang boses ni Scarlett. Alam ng asawa niya na mahalaga sa kanya ang The C Alliance, pero ginamit pa rin nito iyon na parang wala lang.

“Scarlett, we built Scar-Bias Holdings together! Mas priority dapat natin ito. Ayaw mo namang masira ang lahat ng pinaghirapan natin, hindi ba? Pansamantala lang naman ang paggamit ko sa The C Alliance. Makukuha ko ulit iyon, huwag ka mag-alala. Please, huwag na nating pag-usapan ang annulment. Ibibigay ko na lang ang kahit anong gusto mo.”

Lumapit si Tobias at niyakap siya mula sa likuran, idinampi ang mukha sa buhok niya, pilit inaamoy ang kanyang halimuyak.

Revulsion surged through her. Scarlett shoved him off and spun around, her hand striking his face with a sharp crack.

Pak!

Umikot ang ulo ni Tobias sa lakas ng tama, at limang pulang marka agad na lumitaw sa pisngi nito.

Dahan-dahan nitong itinaas ang kamay para hawakan iyon, matalim ang mga matang ibinalik kay Scarlett, naniningkit habang nakangiwi. “Ano bang problema mo?! Sinusubukan ko na ngang ayusin lahat! Ano pa ba ang gusto mo?!”

“Hindi ako ang may problema sa ating dalawa, Tobias! Ikaw… ikaw ang may gawa ng lahat ng ito kung bakit tayo nagkakaganito! Wala nang natitira sa kasal natin! Tapos na... Tapos na ang lahat!”