INICIAR SESIÓNChapter 145Gayunpaman, hindi pa rin nakakuha ng katahimikan si Shuvee dahil dumating agad si Azrael para hanapin siya.Sa oras na iyon, naghahanda na si Rocco para umalis patungong paliparan. Pumunta ito sa kwarto ni Shuvee para magpaalam at nagplano na mag-iwan ng kaunting cash, dahil kung hindi ay wala siyang magagamit para makabiyahe nang walang pera.Nang dumating si Azrael, si Rocco ang nagbukas ng pinto.Ang unang nakita ni Azrael pagkapasok sa kwarto ay si Shuvee na nakaupo sa gilid ng kama na naka-pajama, habang may isang tumpok ng pera sa ibabaw ng bedside table."Anong ginagawa mo rito?" Agad na napuno ng galit ang mga mata ni Azrael habang nakatingin kay Rocco.Tiningnan siya ni Rocco nang may pang-uuyam. "Kung wala ako rito, saan ako dapat naroon? Sinasabi sa ibang babae na siya
Chapter 144Panahon ng bayberries kaya namitas si Rocco para sa ina. Bago bumalik sa kapital para sa kanyang flight, dumaan muna siya sa building ni Shuvee para mag-abot ng dalawang kahon. Pero walang sumasagot sa mga tawag niya.Bitbit ang prutas, nakasabay niya sa lobby ang dalawang lalaking may buhat na malaking karton palabas ng elevator. Dahil hindi makaakyat nang walang card, nakisabay si Rocco sa isang bata at nag-fire escape stairs na lang.Pagdating sa tapat ng unit, nakabukas ang pinto at naririnig ang cellphone na nagri-ring sa loob. Nang mapansin niyang hindi pa nakuha ang delivery sa labas, doon lang siya natauhan—ang dalawang lalaki kanina na may dalang malaking kahon, ang isa ay naka-uniporme ng delivery company.Mabilis siyang bumaba pero nakasibat na ang mga ito. Agad siyang nakiusap sa mga tindahan sa labas at nag-abot ng pera p
Chapter 143Nagpupumiglas si Azrael habang pabalik-balik ang sigaw ni Scarlett sa buong palapag."Tumahimik ka! Ang pangit mo nang tingnan!" Mas lalong idiniin ng lalaking naka-gray ang hawak sa leeg ni Scarlett habang ang patalim ay nakatutok na sa mukha nito. "Kapag sumigaw ka pa, sisisain ko ang mukha mo!""Tigil!" sigaw ni Azrael. Kitang-kita niya ang talim ng kutsilyo na kumikinang dahil sa sinag ng araw."Nakapili ka na ba?" Nakangising aso ang lalaking naka-gray. "Ang una ba nating pakakawalan ay ang munti mong kalaguyo?"Tumingin si Azrael kay Shuvee. Bakas ang labis na sakit sa mga mata nito.Nanatiling kalmado si Shuvee habang nakatitig sa lalaki at sa semento. Mas lalo nang tumataas ang sikat ng araw, nag-iiwan ng malalaking hugis ng gintong liwanag sa paligid.
Chapter 142Mabilis na tinakbo ni Azrael ang hagdanan habang hila ang malaking maleta. Rinig na rinig ang boses niya sa buong palapag habang sumisigaw."Scarlett! Scarlett, huwag kang matakot! Nandito na ako!"Nilingon ng babaeng naka-yellow si Shuvee. "Scarlett ang pangalan mo?""Hindi," malamig na sagot ni Shuvee."Anak ko siya! Ang apelyido niya ay Monteluna-Soriano! Siya ang asawa ni Azrael!" sigaw ni Edgar.Tiningnan siya ni Shuvee nang may pandidiri. Ganoon ba kadali para sa sarili niyang ama na ipamigay ang sariling anak? Takot na takot ba itong mapagkamalan siyang hindi asawa ni Azrael at hindi makuha ang pera?"Mukhang masaya ito, ah," tumatawa na naman ang lalaking naka-gray."Scarlett!" Sa gitna ng pagtatalo, mas
Chapter 141Nang makarating sila sa destinasyon, may bumuhat sa kanya palabas at walang pakundangan siyang inihagis sa semento. Pagkatapos ay binuksan ng mga ito ang kahon, pinalabas siya, at tinanggal ang pagkakatali sa malaking sako.Hindi mapigilan ni Shuvee na mag-isip kung sino ang may gustong kumuha sa kanya.Naging napakaingat niya nitong mga nakaraang araw. Para maiwasan ang anumang gulo bago siya umalis, plano niya lang sanang manatili sa loob ng bahay.Ngunit sa kabila ng lahat ng pag-iingat niya, ito pa rin ang nangyari ngayon. Limang taon siyang nanirahan sa bahay na iyon nang walang naging problema, at mas pabaya pa siya noon sa pagbubukas at pagsasara ng pinto kumpara ngayon.Nang makalabas siya sa sako, napagtanto niyang nasa loob siya ng isang abandonadong gusali na hindi natapos ang pagkakagaw
Chapter 140Tiningnan siya ni Azrael habang nakasandal sa headboard ng kama. May malambot na unan sa kanyang likod at balot na balot ang buo niyang katawan ng makapal na kumot. Tamang-tama ang lamig ng aircon sa silid, mukhang komportable talaga siya.Inihagis nito ang tuwalya sa gilid at humiga sa tabi niya. "Ang sarap ng buhay mo rito. Iniwan mo lang ako sa sala kagabi at hindi mo man lang inasikaso?"Dahil sa biglaang paglapit nito, awtomatikong lumayo si Shuvee. Tumulo pa ang tubig mula sa basa nitong buhok patungo sa kanyang unan."Umalis ka nga rito, basa pa ang buhok mo!" reklamo niya sabay nguso sa pandidirikta."Anong ibig mong sabihin? Dinidirian ka ba sa akin? Ano namang masama kung basa ang buhok ko?"Bigla itong damba sa kanya kaya tuluyang tumalsik ang tubig mula sa buhok nito patungo
Chapter 34"Galing ka sa labas, sino’ng nakakaalam kung anong germs ang dala mo? Hindi ba madumi 'yun?" sabi ni Shuvee. Lalo na’t amoy na amoy ko ang pabango ni Scarlett sa iyo, kailangan ko pa bang sabihin?Nagdilim ang mukha ni Azrael at padabog na pumasok sa banyo.Kahit wala na siya sa tabi, n
Chapter 33Biglang nag-preno nang malakas si Azrael. Pula ang signal light."Shuvee! Kanina mo pa talaga ako sinusubukan!" galit na sigaw ni Azrael habang nanlilisik ang mga mata.Napansin ni Shuvee na mabilis na itong mawalan ng pasensya nitong mga nakaraang araw. Ang dating kalmadong Sir Azrael a
Chapter 31Ang unang nakasulat: Scarlett's Birthday - May 16.Nabitawan ni Shuvee ang notebook. Ang password ng gate nila, ang password ng safe na ito... 0516.Sa loob ng limang taon, nakatira pala siya sa isang bahay na ang bawat sulok ay nakapangalan sa kaarawan ng ibang babae.Biglang sumikip an
Chapter 30"Aray!" daing ni Azrael sabay punas ng mukha. "Bakit ka matutulog nang basa ang buhok? Tawagin mo si Manang Beth, patuyuin mo 'yan."Dumating si Manang Beth para asikasuhin ang buhok ni Shuvee. Hindi umalis si Azrael sa guest room; naupo lang ito sa gilid at tila seryosong nagbabasa sa I







