Mag-log inNagpalitan ng naguguluhang tingin sina Damian at Lorna, ngunit wala ni isa sa kanila ang nakapagsalita. Nang makitang nanatili silang tahimik, nagpatuloy ang doktor. “Ilipat muna natin siya sa isang silid sa ospital at obserbahan kung bubuti ang kanyang kalagayan.” Pagkalipat kay Daniel sa silid, m
Isang hiwa lang at biglang bumulwak ang dugo. Matamang pinanood iyon ni Daniel. Habang unti-unting namumutla ang kanyang mukha, nakaramdam naman siya ng kakaibang ginhawa. Kapag natuyo na ang dugo, magiging malaya na siya, hindi ba? Walang pagmamadali siyang humila ng upuan at umupo. Ipinatong ni
Wala siyang naramdamang sakit. Basta na lamang siyang nakatulog nang tuluyan, walang malay… --- Maliwanag ang sikat ng araw, at bughaw na bughaw ang kalangitan. Sa basketball court, nag-uunahan ang mga binata sa paglalaro habang nag-uumapaw sa pawis. “Go, Daniel!” “Go, Daniel!” Walang tigil ang
“Aleisha.” Si Daniel iyon. Hindi tulad ni Aleisha, bahagyang ngumiti si Daniel at siya ang unang bumati rito. “Matagal-tagal na rin tayong hindi nagkikita.” “Oo nga.” Sa totoo lang, hindi naman ganoon katagal ang nakalipas. Ngunit sa maikling panahong iyon, kapansin-pansing pumayat si Daniel. T
Masama ba ang loob nito at gagamitin na naman si Alexander upang pagbantaan siya at ilabas dito ang galit nito? Kapag nangyari na ang isang bagay, maaari itong maulit anumang oras. Talagang natatakot na si Aleisha. Bukod pa roon, bakit tila naninikip na naman ang kanyang dibdib? Hindi maganda ang p
Matapos matanggap ang katiyakan mula kay Raphael, nawala ang ngiti sa mga labi ni Aleisha. Tumingin siya nang diretso sa mga mata nito. Dahan-dahan ngunit malinaw siyang sumagot. “Kung ganoon, sasabihin ko sa iyo ang totoo. Pumayag ako sa kasal na pakunwari para sa pera, upang mabayaran ang gastusi
Sa loob ng Hermosa Hotel, bandang alas diyes ng gabi— nakatayo sa harap ng pintong may mga numerong 3027 si Aleisha. "Wala nang atrasan ito!" saad ni Aleisha sa sarili habang pabilis nang pabilis ang tibok ng kanyang puso. Pakiramdam niya ay tatalon na ito mula sa kinalalagyan nito. Hindi niya nga
Dahil iba ang kutob ni Aleisha ay bumalik siya sa bahay nila. May kung ano ring nagtulak sa kanya na alamin kung sino ang may-ari ng sasakyan dahil nga sa pamilyar iyon sa kanya. Mabuti na lamang ay napupuno ng mga bulaklak at matataas na halaman ang harapan ng balkonahe nila. Kaya nagtago si Aleis
Nakaupo si Alexander sa bangko, suot ang hospital gown na ngayon ay basang-basa na dahil sa sabaw na galing sa sopas. Hindi lang iyon, dahil basang-basa rin ang buhok nito. Kahit ang mukha niya ay hindi na nakikita nang maayos dahil sa mga gulay na nakadikit doon. "Kumain ka! Wala ka talagang kwent
Muntik nang matumba si Aleisha sa sahig. Abala si Don Raul sa pakikinig sa doktor kaya hindi nito napansin ang ginawa ni Raphael kay Aleisha. Ilang saglit pa ay natapos na rin ang pag-uusap ng doktor at ng don. Palabas na ang doktor kaya naman napansin na nito ang dalawa sa may pintuan. "Mabuti at







