Chapter 5

"So Jana, saan kayo nagkakilala ni Jinu?" tanong ng isang Tita na naka-diamonds at ang tingin parang X-ray.

"Sa— sa office po. EA po ako ni— ni Jinu dati. Almost 1 year na po," sagot ni Jana.

"EA? So boss mo siya tapos niligawan ka? Parang movie ah. Yung Fifty Shades?" sabi ng Tita na may halong pang-judge at ngumiti na parang nang-uuyam.

Bago pa makasagot si Jana at lamunin ng kaba, dumating si Jinu na may dalang dalawang plate ng steak at truffle pasta. Inilagay niya sa harap ni Jana at ni Lola. He acted like a caring boyfriend.

"Yes, Tita. Nililigawan ko siya for 6 months. Ayaw niya nga sa akin nung una kasi boss niya ako. Sabi niya unprofessional daw. Diba love? Sabi mo pa sa akin, 'Sir, bawal po office romance sa employee handbook'," sabi ni Jinu sabay lagay ng kamay sa likod ng upuan ni Jana, parang pag-aari siya.

"Ah— opo," sabi ni Jana at napayuko.

"6 months? Eh sabi mo sa akin Jinu sa phone, 1 year mo na siyang nililigawan! Ano ba talaga? 6 months o 1 year?" singit ni Lola na ang talas ng memorya kahit 78 na.

Nag-panic si Jana. Hindi sila nagka-sync. Hindi nila na-practice to.

"6 months po na intense ligaw, Lola. Pero 1 year ko na siyang gusto," mabilis na bawi ni Jinu na hindi man lang kumurap. At tumingin kay Jana nang diretso sa mata. "Matagal ko na siyang gusto. Nung una pa lang siyang nag-apply as EA, alam ko na. Yung resume niya, may picture ng isang textile design na pangarap niya dalhin sa Milan. Dun pa lang, alam ko iba siya."

Namula si Jana. Kahit alam niyang acting lang lahat, parang totoo yung tingin ni Jinu. Parang totoo yung boses. At naalala niya, never niya sinabi kay Jinu ang tungkol sa Milan dream niya, pero alam ni Jinu. Paano nalaman?

"Sus! Ang harot mo rin pala Jinu! Akala ko work lang alam mo! Akala ko pera lang at meeting! May puso pala ang apo ko!" tawa ni Lola at hinampas ng mahina si Jinu.

Habang kumakain, biglang nahulog ang kutsara ni Jana sa sahig dahil sa kaba. Sabay silang yumuko ni Jinu para kunin. Nagkadikit ang noo nila sa ilalim ng lamesa. Nasa ilalim sila ng puting table cloth.

"Aw!" sabi ni Jana.

Tahimik silang dalawa sa ilalim. Magkalapit ang mukha. Isang dangkal lang. Her heart beat erratically.

"Are you okay?" bulong ni Jinu, sobrang lapit na halos magkadikit na ilong nila. He was staring at her pero hindi niya mabasa ang emosyon ng boss niya.

"Opo— okay lang. Sorry," bulong ni Jana at hindi makatingin. Iniwas niya ang tingin dahil nag-iinit ang pisngi niya.

Mabilis na umayos si Jana at umupo. She tried to calm herself.

Pag-angat nila, nakatingin si Lola sa kanila at nakangiti ng sobrang laki na parang nanonood ng K-drama.

"Bagay na bagay kayo! Ganyan na ganyan kami ng Lolo niyo dati! Clumsy pero sweet! Oh Jinu, punasan mo nga pisngi ng asawa mo, may sauce!"

Namula lalo si Jana. Kumuha si Jinu ng tissue at pinunasan ang pisngi ni Jana sa harap ng lahat. His fingers moved closer to her lips. Ang lambot ng kamay ni Jinu. Parang hindi yung kamay na laging pumipirma ng million-peso contracts.

"Thank you, love," sabi ni Jana. She tried to act naturally.

Pagkatapos ng dinner, may surprise speech si Lola habang may hawak na wine.

"Everyone! Thank you for coming to my 78th birthday! Pero mas importante, may announcement ako! Ang apo kong si Jinu, na akala ko magiging matandang binata at mamamatay na mag-isa sa penthouse niya, may asawa na!"

Nagpalakpakan ang lahat. Tumayo si Lola at pumunta sa gitna.

"Tumayo kayo Jana, Jinu!" utos ni Lola.

Tumayo silang dalawa. Hinawakan ulit ni Jinu ang kamay ni Jana, mas mahigpit ngayon. Parang sinasabi na "kaya natin to."

"Jana, iha. Alam ko biglaan. Pero gusto kitang makilala. Sa Sunday, dadalaw ako sa house niyo. Okay ba? Gusto ko malaman lahat tungkol sa apo ko. Kung mabait ba siya sayo sa bahay? Kung nagluluto ba? Kasi nung bata yan, hindi marunong magluto! Kung hindi siya mabait, ako mismo magpapalo sa kanya ng tungkod ko!"

Tawanan ang lahat.

"Don't worry Lola, mabait siya. Nagluto pa siya kagabi ng fried rice," sabi ni Jana at napatingin kay Jinu. It's one thing na nagpahanga sa kanya. Hindi lahat ng lalaki marunong magluto, lalo na ang mga mayayaman.

Sa kotse pauwi, tahimik silang dalawa. Hawak pa rin ni Jinu ang manibela. Ang bango pa rin ng kotse, amoy leather at pabango ni Jinu.

She sighed in relief. Sa wakas tapos na ang ordeal and she's thankful that she made it.

"You did good today," biglang sabi ni Jinu habang nagmamaneho sa Forbes Park.

"Akala ko papalpak ako sa Tagaytay story. At sa 6 months vs 1 year." Natawa siya sa sarili niya.

"You were believable. Lola liked you. And that's rare. Lola doesn't like anyone. Last girlfriend ko, pinaalis niya after 10 minutes."

May last girlfriend?

"And you look... you look good in that dress. Hindi sayang ang 120k ko dun."

"120k?!" halos mapasigaw si Jana. "Yung dress na to 120k?!"

"Yeah. Don't spill wine on it. Wala sa contract yun."

"Grabe naman! Kinabahan tuloy ako lalo.. You don't have to spend much for me, Sir."

"I'm not doing it for you. It's just part of the plot. Kasama yan sa props. You're playing as my wife, remember? Ano iisipin ng mga tao kung mukhang cheap ang asawa ko," Jinu said flatly.

Napahiya siya sa narinig. She scolded herself for being tactless and assuming.

Pagdating sa penthouse, pagpasok ni Jana sa guest room niya, may nakita siyang isang maliit na box na kulay blue sa kama. Hindi niya napansin kanina.

Binuksan niya. Isang bracelet. Simple, gold, may maliit na diamond at may letter J.

May note na sulat kamay: "You survived Lola. Good job. Don't lose this. - J."

Nasa baba si Jinu, nag-aalis ng tie at nakatingin sa Manila lights.

At sa taas, si Jana, hawak ang bracelet, suot-suot ito at hindi mapigilang mapangiti sa harap ng salamin. Pero sinaway niya ang sarili. "Props lang ito".