LOGINSusme, Nayomi... wahahaha
Chandler“Chandler, sobrang thank you dahil tinulungan mo ako.”Halata sa mukha ni Lily ang pasasalamat. Hindi lang sa paraan ng pagngiti niya, kundi sa lalim ng tingin niya na parang gusto niyang siguraduhin na naiintindihan ko kung gaano kalaki ang naitulong namin sa kanya. May konting pagod din d
MitchTahimik akong nakaupo sa sofa, pinipilit ang sarili kong mag-focus sa palabas na tumatakbo sa TV. Pero hindi ko talaga mapigilan ang mga mata ko sa paligid—kay Ryan, kay Mico, kay James, at kay Cecilio. Parang bawat galaw nila, bawat maliit na expression, may sariling kwento. Yung tipong alam
Mitch“Gilbert?” ulit ko, mas malinaw na ngayon ang pagkakabigkas ko, pero mas halata rin ang pagkalito sa boses ko. Lahat kasi sila ay parang natulala na lang, na para bang may biglang bumalik na alaala na hindi nila inaasahan.Walang sumagot sa akin agad.Sa halip, si Cecilio ang unang nagsalita,
MitchPanibago na namang araw, pero parang may bitbit pa rin akong pagod mula kahapon—hindi sa katawan, kundi sa isip. Katatapos lang naming mag-almusal at nagdesisyon na tumambay sa living area. Walang masyadong ganap, chill lang. Nakabukas ang TV, naghahanap ng mapapanood habang hinihintay ang scr
MitchHindi agad natapos doon ang usapan.Akala ko, pagkatapos ng mga sinabi nila ay babalik na sa normal ang lahat—kanya-kanyang kain, konting biruan, tapos usapang laro na ulit. Iyong tipong parang walang nangyari, parang wala kaming binuksang topic na medyo… personal. Pero kahit pilit nilang gina
Alam na nila. At ngayon… may nakita pa sila. Hindi ko napigilan ang mapayuko. “Hindi niyo naman alam ang buong story…” mahina kong sabi, halos bulong. “Alam namin,” sagot agad ni Ryan. “Kaya nga hindi kami nagko-conclude.” “Concern lang kami,” dagdag ni Cecilio. “Sa’yo.” Unti-unti akong napahi
Hindi ko man lang naramdaman ang paglapit niya; marahil masyado akong nalulunod sa mga iniisip ko.“Hey,” mahina kong sabi. Hinalikan niya ako sa noo, marahan at puno ng lambing, bago umikot sa harapan ko at umupo sa tabi ko. Ang presensya niya pa lang ay parang sapat nang dahilan para mag-relax ako
ChansenNairaos ng tahimik at payapa ang pagpapakilala kay Estella. Lumipas ang ilan pang mga araw, at unti-unti na rin siyang nagsimulang i-mentor sina Czarmagne at Celeste sa bahay. Kapag nanganak na siya, saka lang sila lilipat sa AMS para doon na ang formal setup.I suggested noon na after na la
Tumingin ako sa kanya at ngumiti pabalik. “Kamusta, Hazel?”“Mabuti naman po,” sagot niya habang inilalapag ang dalang makeup kit. “Maaga po kayo ngayon ah. Nagulat ako.”Ngumiti ako nang tipid. “Mabuti na ‘yon para wala tayong pinaghihintay na tao. Ayokong may nai-stress sa oras ko, lalo na at gran
ChansenThree days to go!Grabe, hindi ko na maitago ‘yong excitement ko. Tatlong araw na lang at kasal na namin ni Estella. Si Ms. Zelda pa rin ng Wedding Bells ang wedding organizer, perfectionist pero sobrang ayos kausap. Pero syempre, hindi na si Maui ang stylist.Napailing ako habang binabasa a







