MasukAng cheesy mo, Chansen.. hahahaha
Chandler“Chandler, sobrang thank you dahil tinulungan mo ako.”Halata sa mukha ni Lily ang pasasalamat. Hindi lang sa paraan ng pagngiti niya, kundi sa lalim ng tingin niya na parang gusto niyang siguraduhin na naiintindihan ko kung gaano kalaki ang naitulong namin sa kanya. May konting pagod din d
MitchTahimik akong nakaupo sa sofa, pinipilit ang sarili kong mag-focus sa palabas na tumatakbo sa TV. Pero hindi ko talaga mapigilan ang mga mata ko sa paligid—kay Ryan, kay Mico, kay James, at kay Cecilio. Parang bawat galaw nila, bawat maliit na expression, may sariling kwento. Yung tipong alam
Mitch“Gilbert?” ulit ko, mas malinaw na ngayon ang pagkakabigkas ko, pero mas halata rin ang pagkalito sa boses ko. Lahat kasi sila ay parang natulala na lang, na para bang may biglang bumalik na alaala na hindi nila inaasahan.Walang sumagot sa akin agad.Sa halip, si Cecilio ang unang nagsalita,
MitchPanibago na namang araw, pero parang may bitbit pa rin akong pagod mula kahapon—hindi sa katawan, kundi sa isip. Katatapos lang naming mag-almusal at nagdesisyon na tumambay sa living area. Walang masyadong ganap, chill lang. Nakabukas ang TV, naghahanap ng mapapanood habang hinihintay ang scr
MitchHindi agad natapos doon ang usapan.Akala ko, pagkatapos ng mga sinabi nila ay babalik na sa normal ang lahat—kanya-kanyang kain, konting biruan, tapos usapang laro na ulit. Iyong tipong parang walang nangyari, parang wala kaming binuksang topic na medyo… personal. Pero kahit pilit nilang gina
Alam na nila. At ngayon… may nakita pa sila. Hindi ko napigilan ang mapayuko. “Hindi niyo naman alam ang buong story…” mahina kong sabi, halos bulong. “Alam namin,” sagot agad ni Ryan. “Kaya nga hindi kami nagko-conclude.” “Concern lang kami,” dagdag ni Cecilio. “Sa’yo.” Unti-unti akong napahi
NoelleSa buong panahon ng pagtatrabaho ko kay Chanden ay hindi ko pa nakita ang mukha niya ng ganon kaseryoso. Sa totoo lang ay wala talaga akong naiintindihan sa pinag-uusapan nila dahil ang isip ko ay lumilipad sa malayo.Sa Cebu.Nag-text na naman sa akin si Joy at nababahala ako sa kanyang sin
ChandenPagkatapos ng meeting, agad akong dumiretso sa hotel room namin ni Noelle. Sa bawat hakbang ko, ramdam ko ang takot at kabang bumabalot sa akin. Pagpasok ko sa kwarto, hindi ko agad mapanatag ang aking sarili. Nagpaikot-ikot lang ako sa living area, tila ba may kung anong hindi mapakali sa l
Kahit na sinabi na niya na kakain na siya ay hindi pa rin ako naniwala kaya imbis na sa office ako dumiretso ay nagdesisyon na lang ako na umuwi na.Nagda-drive ako ng makakita ako ng fast food kaya dumaan na ako sa drive thru para ibili siya ng pagkain.Habang hinihintay ko ang aking order ay tinaw
Noelle“Lovey, hintayin mo ako. May aayusin lang ako sa baba, tapos ay sasamahan na kita.”Nakatitig ako sa kanya, bakas sa mukha niya ang sobrang pag-aalala. Kita ko ito sa paraan ng kanyang pagsulyap sa akin, sa bahagyang pagluwang ng kanyang ilong sa bawat paghinga, at sa pagkuyom ng kanyang pala







