LOGINChandlerHindi pa tuluyang nawawala ang bigat ng usapan namin, pero napansin ko agad ang pagbabago sa kilos ni Lily.Kanina, mabagal at halos mekanikal ang galaw niya habang inaayos ang mga gamit niya, parang wala siyang ibang iniisip kundi matapos ang ginagawa. Ngayon, mas maingat at hindi nagmamad
ChandlerMasarap ang naging gising ko dahil sa presensya ni Mitch na kinailangan na rin bumaba. Ayaw ko rin naman na pag-usapan siya ng buong HQ.May mga bagay akong dapat asikasuhin sa opisina pati na rin si Lily.Hindi ko ito ginagawa dahil may natitira pa sa pagitan namin. Matagal nang tapos ang
MitchNagising ako sa pakiramdam na parang may nakayakap sa akin nang sobrang higpit—hindi yung nakakainis na sikip, kundi yung klase ng yakap na parang ayaw kang pakawalan kahit saglit. Sa una, hindi ko agad naintindihan kung nasaan ako. Mabigat pa ang talukap ng mga mata ko, at ang katawan ko ay p
Mitch Ramdam ko pa rin ang init ng noo niya na nakadikit sa akin, ang steady niyang paghinga na parang sinasabayan ang akin, at yung paraan ng pagkakahawak niya sa akin—hindi nagmamadali, pero hindi rin bumibitaw. “Love…” mahina niyang ulit, parang tinitikman ang salitang iyon habang nakatitig sa
Mitch Magkalapit kami. Sobrang lapit na halos wala nang espasyo para sa kahit anong pagdududa. Ramdam ko ang init ng hininga niya na marahang tumatama sa balat ko, at sa bawat segundo na lumilipas, mas lalo kong nararamdaman kung gaano ako ka-aware sa presensya niya. Hindi siya gumagalaw, at gano
Mitch Hindi ko maipaliwanag kung kailan eksaktong nagbago ang atmosphere sa pagitan namin, pero malinaw kong naramdaman ang shift. Kanina, puno ng tensyon at inis ang hangin sa paligid namin, parang isang maling salita lang ang kailangan para tuluyan kaming sumabog. Ngayon, ibang klase na. Mas ta
HLPh.At si Mitch.Nag-type ako.“Coming.”“Yownnn....”“Yown...”“Yown...””Sunod-sunod nilang reply. Napailing na lang ako.Nagbihis ako ng mas casual na polo at umalis.Habang nagbibiyahe sakay ng kotse na naibook ko papunta sa club, hindi ko maiwasang maalala ang eksena sa restroom kanina.Ang n
“Alam mo namang hindi ko kayang magsinungaling para sa’yo habambuhay, ‘di ba?”Parang may buhol sa lalamunan ko.“Busy lang kasi…” mahina kong depensa. “Tapos sunod-sunod ‘yong scrims. Tapos may upcoming tournament pa. Tapos—”“Tapos umiiwas ka,” putol niya.Diretso. Walang paligoy-ligoy.Napakagat
“See? She’s cool!” sigaw ni MC. “Mas bagay kayo, pre. Less drama.”Tumayo ako bago pa lumala ang asaran.“CR lang,” sabi ko.“Fire exit ulit ’yan,” sigaw ni Tom.Hindi ko na sila pinansin. Lumabas ako ng private room at naglakad papunta sa may fire-exit. Pagbukas ko ng pinto, sumalubong ang mas mala
MitchMaaga kaming nagtipon sa headquarters dahil may nakaschedule kaming video ads campaign shoot para sa Innove na bagong mobile phone ng Innove Corp. Isang linggo na kaming ina-update tungkol dito; tapos na ang fitting ng uniform, may dry run ng script, at may rehearsal pa kung paano namin ihahaw







