MasukPa-like, comment and gem votes po. Maraming salamat!
MitchPanibago na namang araw, pero parang may bitbit pa rin akong pagod mula kahapon—hindi sa katawan, kundi sa isip. Katatapos lang naming mag-almusal at nagdesisyon na tumambay sa living area. Walang masyadong ganap, chill lang. Nakabukas ang TV, naghahanap ng mapapanood habang hinihintay ang scr
MitchHindi agad natapos doon ang usapan.Akala ko, pagkatapos ng mga sinabi nila ay babalik na sa normal ang lahat—kanya-kanyang kain, konting biruan, tapos usapang laro na ulit. Iyong tipong parang walang nangyari, parang wala kaming binuksang topic na medyo… personal. Pero kahit pilit nilang gina
Alam na nila. At ngayon… may nakita pa sila. Hindi ko napigilan ang mapayuko. “Hindi niyo naman alam ang buong story…” mahina kong sabi, halos bulong. “Alam namin,” sagot agad ni Ryan. “Kaya nga hindi kami nagko-conclude.” “Concern lang kami,” dagdag ni Cecilio. “Sa’yo.” Unti-unti akong napahi
Mitch Kinabukasan, paggising ko pa lang ay may kakaibang bigat na agad akong naramdaman. Hindi iyon dahil sa pagod mula sa laban kahapon o sa puyat, kundi dahil sa katahimikan ng phone ko. Dahan-dahan kong kinuha iyon mula sa bedside table at agad na tiningnan ang screen. Wala pa rin. Walang mes
Mitch Tahimik ang kwarto, pero hindi ang isip ko. Nakahiga ako sa kama, nakatitig sa kisame habang hawak pa rin ang phone ko, na para bang anumang oras ay iilaw iyon at lalabas ang pangalan niya. Ilang beses ko nang chineck ang screen kahit wala namang notification. Paulit-ulit, parang umaasa sa w
“Mitch, missing sila,” paalala ni Cecilio. Hindi pa man ako nakakareact, biglang may sumulpot mula sa gilid ng mapa. Isang mabilis na galaw, kasunod ang stun na hindi ko na naiwasan. Sunod-sunod na damage ang bumuhos. “Back! Back!” sigaw ni Ryan. Pero alam kong huli na. Sa harap ng screen ko, n
Chanden “Magpahinga ka lang muna, Lovey,” malumanay kong sabi habang inayos ko ang throw pillow sa kanyang likod. “Ako na ang bahala sa lahat dito sa bahay. sa pagkain, sa mga kailangan mo, kahit gusto mo pa ng midnight snack o simpleng yakap, sabihin mo lang, ako na ang bahala.” Hindi ko mapigila
Noelle“Lovey, anong gusto mong kainin?” tanong ng aking asawa habang nakatitig sa akin na para bang ako ang pinakamasarap na pagkain sa harap niya.Noong isang araw pa namin nalaman na buntis ako. Pero simula din no'n, tuwing magkasama kami ay para bang iisa lang ang tanong niya. Paulit-ulit pero p
Chanden“Hi, Chanden. Hinatid ko na sa office mo si Noelle para hindi ka mag-alala. Ayaw kong isipin mo na pinabayaan ko ang asawa mo, eh mas masarap siyang kausap kaysa sayo. 😜✌️” basa ko sa chat ni Scarlet. Napangiti ako nang hindi sinasadya.Palabas na ako ng meeting room at katatapos lang namin
Chanden"Ikaw ang asawa ni Lyn?" malamig na tanong ni Mang Vergel, habang pinagmamasdan ako mula ulo hanggang paa. Para bang sinusuri niya ang bawat hibla ng aking pagkatao, hinuhusgahan ako kahit hindi pa niya ako lubos na kilala. Ang mga mata niya ay puno ng pag-aalinlangan, ngunit may mas matindi







