Mag-log inPabiro ko siyang inirapan.“Cecilio, manahimik ka.”“Uy, compliment ’yon.”“Questionable compliment.”Tumawa si James at saka sumandal sa upuan niya.“Maganda, sexy, matangkad, comrade pa ni Boss…” sabay dramatic niyang tingin sa akin. “Are you sure okay ka lang na magkasama sila?”“Hoy, James!” aga
“Talaga lang?”“Medyo.”“Medyo?”“Okay fine,” sabi ko habang tumatawa. “Very.”“Noted,” sagot niya na may obvious na amusement sa boses.Then before I could say anything else ay kinabig niya ako palapit.Napasinghap ako nang bahagya sa biglaang paghila niya.Mainit ang yakap niya.Secure.Familiar.
MitchAlam ko na naiipit si Chandler sa sitwasyon.At ayaw kong mahirapan siya.Hindi ko naman ugaling gawing komplikado ang mga bagay lalo na kung malinaw naman sa akin ang totoo.Kaya bago pa tuluyang lumaki ang awkwardness sa room, pinili kong huminga nang malalim at ayusin ang sarili ko.Mas gus
Sa ibang pagkakataon, hindi sana magiging issue ang simpleng request ni Venice. Ngunit ngayong nasa iisang silid kami ni Mitch, habang sariwa pa ang tensyon na ilang minuto nang umiikot sa hangin, biglang naging komplikado ang isang bagay na dapat sana ay diretso lang.Napansin kong bahagyang natigi
ChandlerNatigilan ako at napatingin kay Mitch, ngunit nanatiling nakatutok ang mga mata niya sa monitor.Hindi siya lumingon.Hindi rin siya nagsalita.Tahimik lang siyang nakaupo sa harap ng setup niya habang gumagalaw ang cursor sa screen, ngunit sa dami ng oras na nakasama ko siya, natutunan ko
Magulo.Makulit.Pero organized sa sarili nilang paraan.Si Mitch ay tumingin kay Venice, at bagamat mabilis lang, nahuli ko iyong bahagyang pagbabago sa expression niya.Hindi tuluyang nawala iyong ngiti.Pero hindi na rin iyon katulad kanina.May kaunting tension.Kaunting pag-iingat.At dahil kil
Sa bridge part ng kanta, napatingin ako kay Miss G. Nakataas ang dalawang kilay niya at napapailing sa disbelief. “Anak ng—hindi ko alam kung paano pa tatapatan ’to,” bulong niya.Natawa ako, pero iyun yung tawang napapailing dahil hindi ko rin alam kung ano pang pwedeng i-expect. “This is turning i
Sa tabi ko, naramdaman kong humigpit ang hawak ni Chansen sa kamay ko, parang sinasabi niyang “tapos na ito, huwag ka nang matakot.”Pero nang makita ko ang mukha ni Maui, ang pag-iba ng kulay nito, ang pagkalat ng luha sa kanyang pisngi, at ang panginginig ng kanyang labi ay hindi ko maiwasang maka
That day sa café… God, I can still remember every second.Nakaupo sila sa isang sulok, magkatabi, nag-uusap nang sobrang lapit, halos magdikit na ang balikat.“Ang lapit n’yo ah…” bulong ko noon sa sarili ko habang nagtatago sa likod ng menu, kunwari abala sa phone.Akala ko talaga may gusto si Tris
Estella Ang laki ng pagluwag ng dibdib ko. Parang, for the first time in a long while, everything is finally falling into place. Lalaki na ang studio namin, magpapakasal na ulit kami ni Chansen, at buntis pa ako. Para akong lumulutang sa tuwa. Sa tingin ko, bago pa man ako manganak, nasa ayos na a







