LOGINYes, welcome to the Lardizabal world! hehehe
Chandler“Finally! You’re all awake!” bulalas ng isang lalaki, puno ng yabang at tila ba nananadya ang tono, parang matagal niyang hinintay ang eksenang ito at ngayon ay nag-eenjoy na siya sa bawat segundo.Binuhusan nila ako ng malamig na tubig. Tumagos iyon sa buong katawan ko, gumising hindi lang
Chandler“Damn it! When is this bastard going to wake up?” galit na sigaw ng isa sa tatlong lalaking nakatayo sa harapan ko. Ramdam ko ang gigil sa boses niya, ‘yung tipong halatang ilang oras na silang naghihintay at paubos na ang pasensya.Kahit nakapikit ako, alam kong nakatutok ang mga mata nila
Mitch“Mitch, I know this is hard on you,” mahinahong sabi ni Sir Sol habang nakatayo siya sa harap ko, hawak pa ang tablet na gamit niya sa pagre-review ng laro. “Kung hindi mo kayang maglaro, just tell me.”Katatapos lang ng practice namin. Isang buong session na dapat sana ay productive, pero nau
Paano kung may nabago na?Paano kung hindi na sila kasing bilis ng dati, kasing tibay, kasing handa sa biglaang panganib?Hindi sila superhero. Tao pa rin sila. Nasasaktan. Napapagod. Pwedeng magkamali.Si Kuya Lualhati naman ang kabaligtaran nila sa paraan ng pakikipaglaban. Hindi kamao ang sandata
Mitch“Ate Honey…” humihikbi kong tawag habang tuluyan na niya akong niyakap, parang hindi na niya hinintay pang tuluyang bumigay ako bago niya ako saluhin.Sa sandaling iyon, lahat ng pilit kong kinukubli—lahat ng takot, pangamba, at pagod ay parang sabay-sabay na bumuhos palabas.Dama ko ang marah
“Maupo ka muna, Mitch…” mahinang sabi ni Ate Honey habang marahan niya akong inaalalayan palapit sa sofa.Hindi ko na tinutulan. Para akong nawalan ng lakas bigla, kaya hinayaan ko na lang ang sarili kong bumagsak sa upuan na katabi lang din naman ng crib. Magkatabi kaming naupo, pero ramdam kong pa
Matapos ang paulit-ulit na reklamo niya sa biyahe dahil sa matinding traffic, napilit ko na rin siyang subukan ang pagko-commute papasok. Ako na ang bahalang sumundo sa kanya pauwi, lalo na kapag galing siya sa site visit.“Noon ay ayaw na ayaw niya,” natatawa kong naalala ang pagkukunot ng noo niya
Gianna“Uy, sigurado ka ba talaga dito?” tanong ko kay Chancy habang nakatitig sa kanya, hindi makapaniwalang heto kami ngayon sa isang mamahaling boutique.Pagkatapos kong pumayag kagabi sa plano niya, agad niya akong dinala rito para raw mamili ng damit na isusuot ko. Date daw niya ako sa inaugura
Dahan-dahan akong tumingin sa kanya. Buo ang loob ko kahit may bakas ng pangamba. "Opo, Ma. Mahal ko siya. Hindi siya perpekto... pero kahit kailan, hindi niya ako pinasakay. Hindi niya ako pinaasa. Lagi siyang nariyan." Tahimik si Mama. Nagtagpo ang aming mga mata, at ramdam ko ang paglalaban ng k
Mature ContentChancyPagpasok pa lang sa kwarto, isinara ko agad ang pinto gamit ang paa, hawak-hawak si Gianna na parang ayaw ko na siyang bitawan. Hinalikan ko siya, hindi na banayad. Mapang-angkin. Mabigat. Walang preno.Pinaghalo ng halik namin ang gutom, pagnanasa, at pangakong walang ibang ma







