Se connecterAyan tayo kapag nasasarapan eh...
Paano kung may nabago na?Paano kung hindi na sila kasing bilis ng dati, kasing tibay, kasing handa sa biglaang panganib?Hindi sila superhero. Tao pa rin sila. Nasasaktan. Napapagod. Pwedeng magkamali.Si Kuya Lualhati naman ang kabaligtaran nila sa paraan ng pakikipaglaban. Hindi kamao ang sandata
Mitch“Ate Honey…” humihikbi kong tawag habang tuluyan na niya akong niyakap, parang hindi na niya hinintay pang tuluyang bumigay ako bago niya ako saluhin.Sa sandaling iyon, lahat ng pilit kong kinukubli—lahat ng takot, pangamba, at pagod ay parang sabay-sabay na bumuhos palabas.Dama ko ang marah
“Maupo ka muna, Mitch…” mahinang sabi ni Ate Honey habang marahan niya akong inaalalayan palapit sa sofa.Hindi ko na tinutulan. Para akong nawalan ng lakas bigla, kaya hinayaan ko na lang ang sarili kong bumagsak sa upuan na katabi lang din naman ng crib. Magkatabi kaming naupo, pero ramdam kong pa
MitchNarinig ko pa lang ang boses niya, parang may kumalabit na agad sa dibdib ko.“Mitch!” bulalas ni Ate Honey nang makita niya ako matapos niyang buksan ang pintuan.Hindi ko na napigilan ang sarili ko. Halos tumakbo na ako papasok, dala-dala ang dalawang linggong bigat na parang nakapatong dire
Wala pa rin.Isang oras ang lumipas. Dalawa.At sa bawat minutong nadaragdag, mas bumibigat ang pakiramdam ko.Hindi ito selos. Hindi rin duda.Takot lang.Takot na may nangyaring masama sa taong mahal ko.At sa gitna ng katahimikan ng kwarto, isang bagay lang ang malinaw sa akin—Kahit gaano ako ka
MitchNaging successful ang shooting, iyon mismo ang unang sinabi ni Sir Sol makalipas lamang ang dalawang araw. Kita ko sa mukha niya na hindi iyon simpleng reassurance lang.Hindi siya yung taong basta nagbibigay ng papuri para lang gumaan ang pakiramdam mo. Kapag sinabi niyang maayos ang kinalaba
ChancyKumunot ang noo ko, kasabay ng mariing tingin ko sa kanya nang marinig ko ang malakas na pag-ungol ng tiyan niya na tila ba may rally ng gutom sa loob.“Gutom ka?” tanong ko, bahagyang nakakunot ang noo. “Hindi ka pa nagla-lunch?”“Ah-eh—” Napakamot siya sa batok, halatang alanganin. Para ban
Ngumisi ako, sabay sandok ng kanin matapos kong maupo. Marami ang in-order ko pero parang kaya naman naming ubusin."Pwede bang subuan mo ako para mas feel ko ang--"“Kung hindi ka pa titigil, isusubo ko sa ‘yo ‘tong sili."“Uy, kinky,” sabay tawa ko, na sinabayan niya ng pag-irap.Nagpatuloy kami s
ChancyMasayang-masaya ako ngayon sa takbo ng pagsasama namin ni Gianna. Hindi man niya tuwirang sinasabi, pero ramdam ko, mula sa bawat ngiti, haplos, at tingin niya na mas malalim na ang nararamdaman niya para sa akin. Mas naging matibay ang samahan namin mula nang magdesisyon kaming magsama sa ii
BOXERS! Tapos cotton pa. Ginoo, anong kasalanan ko?Sinundan ko siya ng tingin ng lumapit ito sa maliit na ref at kumuha ng isang bote ng tubig bago umupo sa tabi ko sa sofa. Agad akong sumiksik sa kabilang dulo, parang may invisible wall sa pagitan namin na gawa sa purong hiya at libog.“Okay ka la







