로그인Magkakasama sila, o mas malala ay tinawagan ni Flor ang mga lalaking ito upang harangin ako.Nanatili akong nakatayo sa pwesto ko habang nakaharang sa dadaanan ko ang tatlong lalaki. Hindi ko man sila kilala, sapat na ang mga tinginan nila para maramdaman kong wala silang balak paalisin ako nang maa
MitchHindi ko alam kung saan nanggaling ang bilis ng reflex ko, pero bago pa man tuluyang dumampi sa mukha ko ang kamay ni Flor ay agad ko iyong nasalag. Mahigpit kong nahawakan ang pulsuhan niya at mabilis iyong itinulak palayo sa akin dahilan para mapaatras siya nang bahagya.Halatang hindi niya
Ano ako? Magpapakaapi lang?“Flor,” may biglang sumingit na boses mula sa may likuran niya, may halong pang-aasar at aliw. “Mukhang hindi ka talaga kilala ng babaeng ‘yan.”Napalingon ako at doon ko nakita ang dalawa pang babaeng papalapit. Pare-pareho silang maayos manamit, halatang sanay sa mamaha
MitchSiguro ay isa ang babaeng kausap ni Nathalia sa mga nagiging guest ng magkakaibigan ni Chandler—yung mga babaeng sanay nang sumama sa kanila sa mga club at private gatherings na gaya nito.Habang naglalakad ako palabas ng cubicle kanina ay binuo ko na sa isip ko ang posibilidad na dati, bago p
Ngunit hindi nagtagal ang katahimikan na iyon.May narinig akong pagbukas ng pinto sa katabing cubicle.Napahinto ako.Kasunod nito ay isang boses—malinaw, pamilyar.“Yes, may kasamang girlfriend si Chandler. Kailangan ko pa ngang lumabas para magyosi dahil ayaw ni Chandler na makalanghap ng usok an
MitchDahil sa akin, nag-order si Chandler ng kung anu-anong pagkain—fried chicken, fries, pati kung anong pulutan na hindi ko na maalala ang pangalan. Parang gusto niyang siguraduhin na may mapagkakaabalahan ako, na hindi ako maiilang sa lugar na hindi ko naman talaga nakasanayan.Napangiti ako sa
GiannaPilit kong kinakalimutan ang mga sumagi sa isip ko nitong nakalipas na tatlong araw. Pinipilit kong paniwalaan ang sarili ko na hindi si Drew ang nakita ko. Dahil kung siya nga, imposible... imposible na ganoon lang ang naging reaksyon niya.Noong nagtagpo ang aming mga mata, wala man lang pa
Dala ng curiosity kung bakit lagi na lang nambabae ang mga lalaki kaya ko naisipang manood ng mga ganong klase ng palabas.Nag-angat ako ng tingin kay Chancy at nakita ko sa mga mata niya ang paghanga, ang init, at ang pagbibigay. Handang ibigay sa akin ang kontrol. Ngayon, ako naman.Bahagya akong
GiannaMag-isa ako ngayon sa bahay. Tahimik. Sobrang tahimik na halos naririnig ko ang bawat pag-tik ng wall clock.Si Chancy ay nasa opisina niya, busy pa rin sa paghahanda para sa nalalapit na inauguration nng arena at announcement ng tournament. Simula pa lang ng araw, alam kong hindi ko siya mak
ChancyAnim na araw na ang nakaraan simula ng gabing ‘yon nna nagpunta ako sa condo niya na puno ng pag-aalala. Para akong mababaliw dahil hindi niya sinasagot ang tawag ko. Ang dahilan?Si Drew.It was always him.Hindi ako mapalagay. Simula ng sabihin sa akin ni Gianna ang tungkol sa pamilya ng la







