로그인Habang nagsasalita, salitan niyang tinitingnan si Jacob at Jared.“Ang taong mahirap makita ay ang taong ayaw talagang magpakita.”Napatingin si Jared sa kanya.“Since driver siya ng truck, ibig sabihin ay normal at ordinaryong tao lamang siya. Walang sapat na kapangyarihan o malaking pera para prot
Pero bilang isang taong gustong mabuhay nang mahaba, alam ni Jacob na mas mabuting itikom na lang muna niya ang bibig niya.“Now that you're much better, puwede ka na ring ma-discharge anumang araw,” nakangiting dagdag ni Riz.At sa isang iglap, nagbago ang ekspresyon ni Jared.Awtomatikong kumunot
Third Person“Hmm… sa loob ng tatlong linggo matapos ang surgery ay ang laki na agad ng naging improvement mo.”Nakatingin si Riz kay Jared na ngayon ay matuwid at pormal nang nakatayo sa kanyang harapan. May hawak na medical chart ang dalaga habang bahagyang nakatagilid ang ulo, maingat na sinusuri
Lalo na nang sabihin niyang nararapat iyon sa dalaga dahil siya ang kanyang fiancée.Napakalinaw pa rin sa kanyang isip ng reaksyon nito.Ang biglang paglaki ng mga mata.Ang pagtatangkang itago ang pagkabigla.At higit sa lahat, ang mabilis na pamumula ng pisngi nito.Napangiti nang bahagya si Jare
Third Person“Sir, sigurado po ba kayo?”Nag-aalalang tanong ni Jacob habang nakatingin kay Jared, tila anumang oras ay handa siyang sumugod at saluhin ang kanyang amo sakaling mawalan ito ng balanse. Halos hindi niya maalis ang mga mata niya sa bawat galaw ng lalaki, lalo na sa paraan ng pagkakapit
Maingat niyang isinara ang velvet box, ngunit hindi pa rin mawala ang bahagyang pag-aalala sa kanyang mukha.Subalit nang dahan-dahan siyang tumingin sa kanyang tabi, nakita niyang nakangiti lang pala si Jared habang nakatitig sa kanya.Hindi naiwasan ni Riz ang mapakunot ng noo sa reaksyon ng binat
“Estella…” Mahina kong tawag. Puno ng pagsisisi ang boses ko.Pero tinabig lang niya ang kamay ko na para bang hindi na ako pwedeng lumapit, hindi na ako pwedeng humawak. At doon, sumabog ang kirot at inis na kanina ko pa pinipigil.Napakuyom ako ng kamao ko, mahigpit, parang sinusubukan kong ikulon
GiannaTotoo nga ang sinabi ni Mrs. Lardizabal. Hinintay talaga niya akong matapos sa trabaho at sa mabilisang meeting ko kay Sir Nestor. Mabuti na lang at hindi iyon tumagal. Gusto lang daw niya akong sabihan na hindi siya makakapunta sa site sa susunod na linggo, pero may ipapakilala siyang mas ma
Chancy“Wow…” Hindi ko napigilan ang sarili kong mapabulalas nang masilayan ko si Gianna sa suot niyang damit. Para akong nawala sa sarili sa ilang segundong pagtitig.Napakabagal ng takbo ng oras habang pinagmamasdan ko siya. Ang ganda niya, mas maganda pa sa inaasahan ko. Yung damit na ‘yon, akala
Gianna“Masayang-masaya ‘yan?” tanong ni Mama habang nakaupo kami sa sala. Naririnig pa namin ang tawanan sa kusina ng dalawa kong kapatid na lalaki na abalang tumutulong kay Chancy sa paghuhugas ng pinagkainan. Kami sana ni Mama ang gagawa niyon, pero agad na umeksena ang fiancé ko at pinilit ang m







