로그인Tuluyan ng lumaya si Nina mula kay Red. Sana ay matagpuan na rin niya ang kaligayahan sa piling ni Lakeisha.
Ngunit hindi nagtagal ang katahimikan na iyon.May narinig akong pagbukas ng pinto sa katabing cubicle.Napahinto ako.Kasunod nito ay isang boses—malinaw, pamilyar.“Yes, may kasamang girlfriend si Chandler. Kailangan ko pa ngang lumabas para magyosi dahil ayaw ni Chandler na makalanghap ng usok an
MitchDahil sa akin, nag-order si Chandler ng kung anu-anong pagkain—fried chicken, fries, pati kung anong pulutan na hindi ko na maalala ang pangalan. Parang gusto niyang siguraduhin na may mapagkakaabalahan ako, na hindi ako maiilang sa lugar na hindi ko naman talaga nakasanayan.Napangiti ako sa
“At ni Chandler, of course,” singit ni Arnie mula sa upuan niya, may pilyong ngiti.Narinig ko ang bahagyang pag-ubo ni Chandler sa tabi ko, parang gusto niyang pigilan ang usapan bago pa lumalim.Pero hindi ko napigilan ang mapatingin sa kanya.Sandali lang, pero sapat na para makita ko yung itsura
MitchPagkapasok namin sa private room ng club, parang biglang tumahimik ang mundo ko—o baka ako lang ang biglang naging hyper-aware sa lahat. Ang ilaw ay dim, may halong kulay na gumagalaw sa dingding, at kahit wala pang malakas na tugtog, ramdam ko na agad na hindi ito yung mga lugar na nakasanaya
“Sige, mag-ingat sa pagmamaneho, Chandler,” sagot ng papa niya, seryoso pero may halong tiwala na rin sa boses.Tumango ako bilang sagot bago ako napatingin kay Mitch. Nakangiti siya—yung tipong may gustong sabihin pero pinipigilan.“Mukhang sanay ka na tumawag ng Mama at Papa ah,” tukso niya, at hi
ChandlerSa wakas, tapos na rin ang isang linggong bakasyon ni Mitch—at kahit ilang araw lang ‘yon, pakiramdam ko ang daming nagbago sa akin. Hindi sa pagitan namin, kundi sa loob ko mismo. Mas naging klaro. Mas naging buo.Mamaya, susunduin ko siya sa kanila. At pagkatapos noon, diretso kami sa usu
Marahan niyang hinaplos ang likod ng kamay ko. "Kahit hindi pa ako ganap na Mrs. Lardizabal, hindi nagbabago ang pagtingin ko sa’yo. Alam mong mahal kita, higit pa sa sarili ko.""I want us to get married soon, Sweetheart..." bulong ko habang pinipisil ang daliri niya sa kamay na nakahawak sa akin,
Gianna“Masayang-masaya ‘yan?” tanong ni Mama habang nakaupo kami sa sala. Naririnig pa namin ang tawanan sa kusina ng dalawa kong kapatid na lalaki na abalang tumutulong kay Chancy sa paghuhugas ng pinagkainan. Kami sana ni Mama ang gagawa niyon, pero agad na umeksena ang fiancé ko at pinilit ang m
Gianna“Anong ginagawa natin dito?” tanong ni Chancy habang dahan-dahang huminto ang sasakyan sa harap ng isang pribadong sementeryo. Kita ko ang pagkunot ng kanyang noo at ang pag-aalinlangan sa kanyang tinig. Malumanay akong humarap sa kanya at pinilit ang isang ngiti, kahit may konting kirot na s
GiannaMakalipas ang ilang minuto, unti-unti kong naramdaman ang pagbabago sa presensya ni Chancy. Hindi man ganap na nawala ang lungkot sa kanyang mga mata, ramdam kong medyo gumaan na ang kanyang loob. Bahagyang lumuwag ang pagkakakunot ng kanyang noo. Sa wakas, huminga siya nang malalim na parang







