Mag-log inLove mo na talaga??? OMG!!
Paano kung may nabago na?Paano kung hindi na sila kasing bilis ng dati, kasing tibay, kasing handa sa biglaang panganib?Hindi sila superhero. Tao pa rin sila. Nasasaktan. Napapagod. Pwedeng magkamali.Si Kuya Lualhati naman ang kabaligtaran nila sa paraan ng pakikipaglaban. Hindi kamao ang sandata
Mitch“Ate Honey…” humihikbi kong tawag habang tuluyan na niya akong niyakap, parang hindi na niya hinintay pang tuluyang bumigay ako bago niya ako saluhin.Sa sandaling iyon, lahat ng pilit kong kinukubli—lahat ng takot, pangamba, at pagod ay parang sabay-sabay na bumuhos palabas.Dama ko ang marah
“Maupo ka muna, Mitch…” mahinang sabi ni Ate Honey habang marahan niya akong inaalalayan palapit sa sofa.Hindi ko na tinutulan. Para akong nawalan ng lakas bigla, kaya hinayaan ko na lang ang sarili kong bumagsak sa upuan na katabi lang din naman ng crib. Magkatabi kaming naupo, pero ramdam kong pa
MitchNarinig ko pa lang ang boses niya, parang may kumalabit na agad sa dibdib ko.“Mitch!” bulalas ni Ate Honey nang makita niya ako matapos niyang buksan ang pintuan.Hindi ko na napigilan ang sarili ko. Halos tumakbo na ako papasok, dala-dala ang dalawang linggong bigat na parang nakapatong dire
Wala pa rin.Isang oras ang lumipas. Dalawa.At sa bawat minutong nadaragdag, mas bumibigat ang pakiramdam ko.Hindi ito selos. Hindi rin duda.Takot lang.Takot na may nangyaring masama sa taong mahal ko.At sa gitna ng katahimikan ng kwarto, isang bagay lang ang malinaw sa akin—Kahit gaano ako ka
MitchNaging successful ang shooting, iyon mismo ang unang sinabi ni Sir Sol makalipas lamang ang dalawang araw. Kita ko sa mukha niya na hindi iyon simpleng reassurance lang.Hindi siya yung taong basta nagbibigay ng papuri para lang gumaan ang pakiramdam mo. Kapag sinabi niyang maayos ang kinalaba
Estella“Let’s try, Estella. Una at huling beses akong hihiling sayo. After this, wala na. Gusto ko lang ipakita kung paano ako maging asawa. Kung hindi mo pa rin kayang maging masaya pagkatapos nun, then… let’s divorce.”Tumayo siya at lumuhod sa harap ko, ramdam ko ang bigat ng boses niya, parang
Chansen“Anong problema mo? Bakit mo ako bigla na lang hinila? May pinag-uusapan pa kami ng mga kaibigan ko, for your information.” Napairap siya habang sinasabi iyon, halatang nairita.Pagkagaling sa Y Channel ay diretso ko siyang inuwi sa bahay. Ang sa pagkakaalam ko, kapag ganitong araw ay nasa b
Chansen“Maupo ka,” sabi ni Mommy nang pumasok ako sa office ni Dad. Nakaupo silang dalawa sa executive sofa, parang may closed-door meeting na ako pala ang agenda. Kita ko sa mukha nila na kanina pa nila ako hinihintay.Medyo kabado pa rin ako, pero sinikap kong wag ipahalata. Come on, Chansen. Hin
EstellaSa office pa rin ako natulog kagabi. Kahit papaano, na-gets ko rin ang point ng mga kaibigan ko. Sabi nila, huwag ko raw agad isara ang pinto kay Chansen. And later on, napa-oo rin ako. May point naman sila… pero ang tanong: sincere ba talaga si Chansen? O baka laro lang ulit?Kinabukasan, h







