LOGINKain ulit.... hahaha Salamat po sa suporta!!!
Ngunit hindi nagtagal ang katahimikan na iyon.May narinig akong pagbukas ng pinto sa katabing cubicle.Napahinto ako.Kasunod nito ay isang boses—malinaw, pamilyar.“Yes, may kasamang girlfriend si Chandler. Kailangan ko pa ngang lumabas para magyosi dahil ayaw ni Chandler na makalanghap ng usok an
MitchDahil sa akin, nag-order si Chandler ng kung anu-anong pagkain—fried chicken, fries, pati kung anong pulutan na hindi ko na maalala ang pangalan. Parang gusto niyang siguraduhin na may mapagkakaabalahan ako, na hindi ako maiilang sa lugar na hindi ko naman talaga nakasanayan.Napangiti ako sa
“At ni Chandler, of course,” singit ni Arnie mula sa upuan niya, may pilyong ngiti.Narinig ko ang bahagyang pag-ubo ni Chandler sa tabi ko, parang gusto niyang pigilan ang usapan bago pa lumalim.Pero hindi ko napigilan ang mapatingin sa kanya.Sandali lang, pero sapat na para makita ko yung itsura
MitchPagkapasok namin sa private room ng club, parang biglang tumahimik ang mundo ko—o baka ako lang ang biglang naging hyper-aware sa lahat. Ang ilaw ay dim, may halong kulay na gumagalaw sa dingding, at kahit wala pang malakas na tugtog, ramdam ko na agad na hindi ito yung mga lugar na nakasanaya
“Sige, mag-ingat sa pagmamaneho, Chandler,” sagot ng papa niya, seryoso pero may halong tiwala na rin sa boses.Tumango ako bilang sagot bago ako napatingin kay Mitch. Nakangiti siya—yung tipong may gustong sabihin pero pinipigilan.“Mukhang sanay ka na tumawag ng Mama at Papa ah,” tukso niya, at hi
ChandlerSa wakas, tapos na rin ang isang linggong bakasyon ni Mitch—at kahit ilang araw lang ‘yon, pakiramdam ko ang daming nagbago sa akin. Hindi sa pagitan namin, kundi sa loob ko mismo. Mas naging klaro. Mas naging buo.Mamaya, susunduin ko siya sa kanila. At pagkatapos noon, diretso kami sa usu
Honey“Kapatid? Anak ni Senator?” ulit ni Billy, halatang hindi makapag-process ng information. Para siyang nag-freeze on the spot. Tumingin siya sa akin na parang naghahanap ng confirmation kung prank ba ’to o totoo. Hindi ako sumagot; imbes ay ibinalik ko ang tingin ko kay Dad na kalmado lang pero
ChantonAng luwag ng ngiti ni Mommy nang makita kami ni Honey na papalapit. As in, yung tipong para siyang may nakitang long-lost child sa sobrang glow ng mukha niya. Si Dad naman, naka-simple smile lang pero halatang curious—at medyo nanunuri.Si Honey? Kanina pa sa sasakyan parang may kinukulit na
I wanted her to feel it—yung bigat ng pagpipilit ko.Because it matters.She matters.Tumango siya, huminga ng malalim, parang nag-iipon ng lakas ng loob. “Malalaman mo rin naman,” she said quietly. “Pero tama ka… you need to know.”Hindi ako nagsalita.Nanatili lang akong nakatingin sa kanya, eyes
Honey“Good morning, dear.”Nakangiti si Mrs. Lardizabal habang diretsong nakatingin sa akin. Bago pa ako makapag-react, niyakap na niya ako nang mahigpit at sinundan pa ng beso sa pisngi na akala mo ay matagal na niya akong kilala. Para akong napa-freeze sa kinatatayuan ko sa sobrang gulat.Pagling







