로그인Pa-like and comment po, salamat!
Ngunit hindi nagtagal ang katahimikan na iyon.May narinig akong pagbukas ng pinto sa katabing cubicle.Napahinto ako.Kasunod nito ay isang boses—malinaw, pamilyar.“Yes, may kasamang girlfriend si Chandler. Kailangan ko pa ngang lumabas para magyosi dahil ayaw ni Chandler na makalanghap ng usok an
MitchDahil sa akin, nag-order si Chandler ng kung anu-anong pagkain—fried chicken, fries, pati kung anong pulutan na hindi ko na maalala ang pangalan. Parang gusto niyang siguraduhin na may mapagkakaabalahan ako, na hindi ako maiilang sa lugar na hindi ko naman talaga nakasanayan.Napangiti ako sa
“At ni Chandler, of course,” singit ni Arnie mula sa upuan niya, may pilyong ngiti.Narinig ko ang bahagyang pag-ubo ni Chandler sa tabi ko, parang gusto niyang pigilan ang usapan bago pa lumalim.Pero hindi ko napigilan ang mapatingin sa kanya.Sandali lang, pero sapat na para makita ko yung itsura
MitchPagkapasok namin sa private room ng club, parang biglang tumahimik ang mundo ko—o baka ako lang ang biglang naging hyper-aware sa lahat. Ang ilaw ay dim, may halong kulay na gumagalaw sa dingding, at kahit wala pang malakas na tugtog, ramdam ko na agad na hindi ito yung mga lugar na nakasanaya
“Sige, mag-ingat sa pagmamaneho, Chandler,” sagot ng papa niya, seryoso pero may halong tiwala na rin sa boses.Tumango ako bilang sagot bago ako napatingin kay Mitch. Nakangiti siya—yung tipong may gustong sabihin pero pinipigilan.“Mukhang sanay ka na tumawag ng Mama at Papa ah,” tukso niya, at hi
ChandlerSa wakas, tapos na rin ang isang linggong bakasyon ni Mitch—at kahit ilang araw lang ‘yon, pakiramdam ko ang daming nagbago sa akin. Hindi sa pagitan namin, kundi sa loob ko mismo. Mas naging klaro. Mas naging buo.Mamaya, susunduin ko siya sa kanila. At pagkatapos noon, diretso kami sa usu
ChansenMaganda ang takbo ng career ng asawa ko. Everytime na nakikita ko siyang umuuwi galing trabaho, dala niya lagi yung ngiti na abot hanggang mata. Hindi iyon fake smile, ramdam ko na genuine happiness talaga. At sa totoo lang, nahahawa ako. Kapag masaya siya, masaya rin ako.Pero sa likod ng l
EstellaLast day na ng audition, at bago ako tuluyang pumasok sa studio, nagdesisyon muna akong silipin ang mga auditioner na naghihintay. Grabe, mahaba pa rin ang pila, parang walang katapusan. At sa dami nila, ramdam kong hindi namin matatapos lahat ngayong araw. Medyo nalungkot ako sa naisip na ‘
EstellaKagagaling lang namin nila Vivian sa Y Channel para pumirma ng kontrata. May paparating na photoshoot para sa promotion ng bagong singing competition ng istasyon, at to be honest, halos sabay-sabay kaming kinikilig ng magkakaibigan dahil sa project na ’yon. Hindi lang ito basta exposure, kun
EstellaAfter mawala ng anak namin, after kong makunan ay sinubukan ko pa rin, pilit kong hinugot sa sarili ko ang natitirang lakas para maging mabuting asawa. Pero alam ko sa puso ko, hindi na ako kasing eager gaya ng simula. Parang unti-unting nauupos yung apoy na dati kong pinanghahawakan para ma







