Mag-log inAyan ang dapat na siguruhin ni Chanden sa ngayon.
Parang doon lang nagsink in sa akin ang ibig sabihin ng ginawa ko.Unti-unting nawala ang ngiti sa labi ko habang nakatitig pa rin sa screen.“Wait…” mahina kong bulong, kasabay ng unti-unting pag-akyat ng kaba sa dibdib ko.Paano kung may makakita?Paano kung may makapansin?Paano kung mas lalo lan
“Ano’ng ibig niyang sabihin…?” bulong ko sa sarili ko, halos hindi pa rin makapaniwala.Hindi na ako nag-aksaya ng oras at agad kong binuksan ang social media. Medyo nanginginig pa ang mga daliri ko habang hinihintay kong mag-load ang screen. At nang tuluyan itong lumabas, doon ko nakita ang hindi k
Napapikit ako sandali, pilit inaayos ang gulo ng isip ko, pero kahit anong gawin ko, paulit-ulit lang akong bumabalik sa iisang bagay.Sa gitna ng lahat ng ito—ng gulo, ng duda, ng pressure, si Chandler lang ang sigurado ako.At sa ngayon, pinili kong kumapit sa katiyakang iyon.Dahil sa dami ng hin
Mitch“Anak, okay ka lang ba?”May halong kaba ang boses ni Mama, at kahit hindi ko siya nakikita, malinaw sa isip ko kung paano siya ngayon—malamang nakakunot ang noo, hawak ang phone nang mahigpit, hinihintay ang sagot ko na parang doon nakasalalay ang kapayapaan ng isip niya.Nasa living room ako
“Hindi ako maliligo ng isang taon,” tugon naman ng lalaki dahilan upang magtawanan ang lahat ng nakarinig.Mukha naman siyang harmless kaya hinayaan ko na lang.Ang tanong lang, pipirmahan ba talaga ni Mitch iyon?Sa t-shirt mo na lang. Baka magreklamo ang mama mo kapag naamoy ka niya at masisi pa a
Bahagya siyang natawa, pero agad din siyang umiling.“Hindi na lang,” sabi niya. “Matanda na sila ni Mama, at baka mainip lang din siya. Hindi naman niya hilig yung ginagawa ko.”Saglit siyang tumahimik bago muling nagsalita, mas mahina na ang boses.“Masaya na silang nakikita ako sa TV.”May kakaib
Estella“Wife?” halos pabulong pero puno ng pagkagulat na tanong ni Nayomi.“Yes, wife,” mariin na sagot ni Chansen, hindi man lang nag-alis ng tingin sa kanya. “Estella is my wife. Don’t tell me may reklamo ka pa rin…”Halata sa mukha ni Nayomi ang pagkabigla. Nanlaki ang mga mata niya, parang hind
Chansen“Dammit!” sigaw ko, sabay hampas ng cellphone sa mesa. Muntik ko nang ihagis pero pinigilan ko ang sarili ko.Ngunit hindi pa rin. Too late, nakalipad na. “Shit!” Napamura ulit ako nang mapagtanto kong baka masira ‘yon. Paano kung biglang tumawag si Estella?Agad kong dinampot ang cellphone,
“Ano ba, okay lang talaga ako,” dagdag ko pa, pilit na ngiti sa labi.“Wag mong pilitin kung hindi, Wifey…” mahinahon niyang sabi. May diin sa bawat salita, parang sinusubukang iparamdam sa akin na hindi niya ako kailangang sabihan ng “I’m fine” para malaman niyang hindi ako.“Sen, totoo ang sinasab
Estella “Ang galing naman, timing ang dating mo,” komento ni Ate Sheree, sabay kindat kay Ate Selena. Pagkatapos ay lumingon siya sa akin, may pilyang ngiti sa labi. “Mukhang meant to be na meant to be talaga kayo ni Chansen, ha?” Natawa ako nang bahagya, sabay iginiit ang sarili kong kwento. “Mat







